ନୋଦର୍କଶାଲିନୀ ବୁଦ୍ଧିର୍ଯେଷାମଵିଜିତାତ୍ମନାମ୍ ୭.
ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ନିଜେ ଜିତ କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମନ ଭଲ ଫଳ ଦେଇନଥାଏ।
ତତ୍ପ୍ରସୀଦ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାପାଂତଂ ମେଽଧୁନା କୁରୁ ୭.
ଏହିଠାରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୟା କରି ଏବେ ମୋର ଶାପ ଶେଷ କର।
ଇତ୍ଥଂ ଵଚସି ଵିଜ୍ଞପ୍ତେ ଵିନୀତେନାପି ଵୈ ମଯା ୭.
ତୁମେ ଏପରି କହିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ନମ୍ରତା ସହିତ ମୋର ଅଭିଯୋଗ ରଖିଲି।
ଛନ୍ନକୀର୍ତିସମୁଦ୍ଧାରସହାଯସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି ୭.
ଲୁଚାଇଯାଇଥିବା ମହିମାକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାରେ ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।
ଇତ୍ଯହଂ ମୁନିଶାପେନ ତଦାପ୍ରଭୃତି ପର୍ଵତେ ୭.
ମୁଁ ମୁନିଙ୍କ ଶାପରେ, ସେଇ ସମୟରୁ ପର୍ବତରେ ରହିଗଲି।
ରାଜ୍ଯଂ ଚିରାଯୁରିତି ମେ ଘୃତକମ୍ବଲସ୍ଯ ଜାତିସ୍ମରତ୍ଵମଧୁନାପି ତଥାନୁ ଭାଵାନ୍ ୭.
ଘୃତକମ୍ବଳ, ମୋ ଦ୍ୱାରା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ରାଜ୍ୟ ପାଇଛି, ଏବଂ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନ୍ମସ୍ମୃତି ଓ ସେଇ ପ୍ରଭାବ ରହିଛି।
ନାଡୀଜଂଘବକେନୋକ୍ତାଂ ଵାଚମାକର୍ଣ୍ଯଭୂପତିଃ ୮.
ନାଡ଼ିଜଂଘ ବକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣିଲେ।
ତଂ ନିଶମ୍ଯ ମୁନିର୍ଭୂପଂ ଦୁଃଖିତଂ ସାଶ୍ରୁଲୋଚନମ୍ ୮.
ମୁନି ଦୁଃଖିତ ଓ ଅଶ୍ରୁଭରା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ।
ଵିଧାଯାଶାଂ ମହାଭାଗ ତ୍ଵଦଂତିକମୁପାଗତୌ ୮.
ବଡ଼ଭାଗ୍ୟବାନ, ଆଶା ରଖି ସେମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ନିଷ୍ପନ୍ନଂ ନାସ୍ଯ ତତ୍କାର୍ଯଂ ପ୍ରାଣାନେଷ ମୁମୁକ୍ଷତି ୮.
ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ କାମ ସଫଳ ହୋଇନାହିଁ; ସେ ଏବେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ତନ୍ମାମୁପାଗତୋଽହଂ ଚ ତ୍ଵାଂ ସିଦ୍ଧଂ ନାସ୍ଯ ଵାଂଛିତମ୍ ୮.
ସେଠାରୁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସଫଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇନାହିଁ।
ଆଶାଂ କୃତ୍ଵାଭ୍ଯୁପାଯାତଂ ନିରାଶଂ ନେକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମାଃ ୮.
ଆଶା ନେଇ ଯେଉଁଠି ଆସିଛି, ସେଠି ନିରାଶା ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ଚାମୁନା ହୃତ୍ସ୍ଥଂ ମଯା ଚାସ୍ମୈ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତମ୍ ୮.
ସେ ଯାହା ଚାହିଲେ ଓ ମନରେ ରଖିଲେ, ମୁଁ ସେଥିରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲି।
ଅସଂପାଦଯତୋ ନାର୍ଥଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ମମାଯୁଷା ୮.
ମୁଁ ଯଦି ମୋ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିପାରିବିନାହିଁ, ତେବେ ମୋ ଜୀବନର କୌଣସି ଅର୍ଥ ନାହିଁ।
ପ୍ରତିଶ୍ରୁତଂ କୃତଂ ଶ୍ଲାଘ୍ଯା ଦାସତାଂତ୍ଯଜପକ୍ଵଣେ ୮.
ଯାହା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ପୂରଣ ହୋଇଛି; ଦାସତ୍ୱ ଛାଡ଼ିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମିତ୍ରସ୍ନେହସ୍ଯ ପର୍ଯାଯସ୍ତଚ୍ଚ ସାପ୍ତପଦଂ ସ୍ମୃତମ୍ ୮.
ମିତ୍ରତା ଓ ସ୍ନେହର ବିକଳ୍ପ ହେଉଛି ସାତ ପଦ ଏହିପରି ମନେ ପକାଯାଏ।
ତଦଵଶ୍ଯମହଂ ସାକମଧୁନା ଵହ୍ନିସାଧନମ୍ ୮.
ସେଠିପାଇଁ, ଏବେ ମୁଁ ଏକାଠି ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଅନୁଜାନୀହି ମାମେତଦ୍ଦର୍ଶନଂ ତଵ ପଶ୍ଚିମମ୍ ୮.
ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ; ଏହି ହେଉ ତୁମ ପାଇଁ ମୋର ଶେଷ ଦର୍ଶନ।
ଵଜ୍ରଵଦ୍ଦୁଃସହାଂ ଵାଚଂ ମାର୍କଂଡେଯସମୀରିତାମ୍ ୮.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ କଥା ବଜ୍ରପରି ଅସହ୍ୟ।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ତଦିଦଂ ମିତ୍ରଂ ଵିଶଂତଂ ଜ୍ଵଲନେଽଧୁନା ୮.
ଯଦି ଏହିପରି, ତେବେ ଏହି ମିତ୍ର ଏବେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍।
ପ୍ରାକାରକର୍ଣନାମାସାଵୁଲୂକଃ ଶିଵପର୍ଵତେ ୮.
ଶିବ ପର୍ବତରେ ପ୍ରାକାରକର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ଏକ ପେଚା ଅଛି।
ତସ୍ମାଦହଂ ତ୍ଵଯା ସାର୍ଧମମୁନା ଚ ଶିଵାଲଯମ୍ ୮.
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମେ ଏବଂ ସେଉଁଠି, ଏମାନେ ସହିତ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବି।
ଇତ୍ଯେଵ ମୁକ୍ତ୍ଵା ତେ ଜଗ୍ମୁସ୍ତ୍ରଯୋଽପି ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵାଃ ୮.
ଏପରି କହି ସେ ତିନିଜଣ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାଲିଗଲେ।
କୃତସଂଵିଦସୌ ତେନ ବକଃ ସ୍ଵାଗତପୂଜଯା ୮.
ସେ ବକଟି ତାଙ୍କୁ ଆଦର ଓ ଆତିଥ୍ୟ ସହିତ ସ୍ବାଗତ କଲା।
ଚିରାଯୁରସି ଜାନୀଷେ ଯଦୀନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଭୂପତିମ୍ ୮.
ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ତୁମେ କି ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ରାଜାଙ୍କୁ ଜାଣିଛ?
ଇତି ପୃଷ୍ଟଃ ସ ଵିମନା ମିତ୍ରକାର୍ଯପ୍ରସାଧନାତ୍ ୮.
ଏପରି ପଚାରିଲେ ସେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ କାମ ହାରାଇ ମନମରା ହେଲା।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତ୍ପ୍ରମାଣା ମେ କଲ୍ପା ଜାତସ୍ଯ ଭୂତଲେ ୮.
ମୋର ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଅଠାଇଶ କଳ୍ପ ହେଉଁଠି ଜୀବନ ହେଇଛି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵିସ୍ମିତୋ ଭୂପସ୍ତସ୍ଯାଯୁରତିମାତ୍ରତଃ ୮.
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ତାଙ୍କର ଅସାଧାରଣ ଆୟୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଏଵମାଯୁର୍ଯଦି ତଵ କଥଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ବ୍ରଵୀହି ତତ୍ ୮.
ତୁମର ଯଦି ଏତେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ତେବେ କିପରି ମିଳିଲା କହ।
ଶ୍ରୃଣୁ ଭଦ୍ର ଯଥା ଦୀର୍ଘମାଯୁର୍ମେଶିଵପୂଜନାତ୍ ୮.
ଶୁଣ, ଭାଗ୍ୟବାନ, କିପରି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରି ମୁଁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଲି।