ନ ହୀଦୃଶମନାଯୁଷ୍ଯଂ ଲୋକେ କିଂଚନ ଵିଦ୍ଯତେ ୭.
ଏପରି ଅଳ୍ପାୟୁ ଜୀବନ ଏହି ସଂସାରରେ କିଛି ନାହିଁ।
ତତଃ ସତୀ ସା ମତ୍ସ୍ପର୍ଶଦୂଷିତାଂଗୀ ତପସ୍ଵିନୀ ୭.
ତାପରେ ସେ ଭକ୍ତିମତୀ ନାରୀ, ମୋ ସ୍ପର୍ଶରେ ଶରୀର ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତପସ୍ୱିନୀ ହେଲେ।
ଏଵଂ ତାଭ୍ଯାମହଂ ଶପ୍ତୋ ହ୍ଯଶ୍ଵତ୍ଥପର୍ଣଵଦ୍ଭଯାତ୍ ୭.
ଏଭଳି ଭୟରେ ମୁଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱଥ ପତ୍ର ପରି ଶାପିତ ହେଲି।
ଗଣୋଽହମୀଶ୍ଵରସ୍ଯୈଵ ଦୁର୍ଵିନୀତତରୋ ଯୁଵାମ୍ ୭.
ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗଣ ହେଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ବହୁତ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛ।
ଵାଚି କ୍ଷୁରୋ ନାଵନୀତଂ ହୃଦଯଂ ହି ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍ ୭.
ବଚନ କଟାରି ପରି, ଘିଅ ପରି ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହୃଦୟ ମୃଦୁ।
ତ୍ଵଯି ଵିପ୍ରତିପନ୍ନସ୍ଯ ତ୍ଵମେଵ ଶରଣଂ ମମ ୭.
ମୁଁ ତୁମ ବିରୋଧରେ କାମ କରିଥିଲି, ତଥାପି ତୁମେ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ।
ଗଣାଧିପତ୍ଯମପି ମେ ଜାତଂ ପରିଭଵାସ୍ପଦମ୍ ୭.
ମୋର ଗଣନାୟକ ପଦ ମଧ୍ୟ ଏବେ ଉପହାସର କାରଣ ହୋଇଯାଇଛି।
ଵିଦୁରେଷ୍ଯଦ୍ଧିଯାଽପାଯଂ ପରତୋଽନ୍ଯେ ଵିଵେକିନଃ ୭.
ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଆପଦ ଦେଖି, ତାହାକୁ ଟାଳିଯାନ୍ତି।
ଦୁର୍ଵୀନୀତଃ ଶ୍ରିଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଦ୍ଯାମୈଶ୍ଵର୍ଯମେଵ ଵା ୭.
ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟାୟ ଅଛି, ସେଠାରେ ଧନ, ଶ୍ରୀ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ମନେ ଅହଂକାର ଆସେ।
ଵିଦ୍ଯାମଦୋ ଧନମଦସ୍ତୃତୀଯୋଽଭିଜନୋ ମଦଃ ୭.
ଜ୍ଞାନର ଗର୍ବ, ଧନର ଗର୍ବ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ବଂଶର ଗର୍ବ — ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର ଅହଂକାର ଅଛି।
ନୋଦର୍କଶାଲିନୀ ବୁଦ୍ଧିର୍ଯେଷାମଵିଜିତାତ୍ମନାମ୍ ୭.
ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ନିଜେ ଜିତ କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମନ ଭଲ ଫଳ ଦେଇନଥାଏ।
ତତ୍ପ୍ରସୀଦ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାପାଂତଂ ମେଽଧୁନା କୁରୁ ୭.
ଏହିଠାରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୟା କରି ଏବେ ମୋର ଶାପ ଶେଷ କର।
ଇତ୍ଥଂ ଵଚସି ଵିଜ୍ଞପ୍ତେ ଵିନୀତେନାପି ଵୈ ମଯା ୭.
ତୁମେ ଏପରି କହିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ନମ୍ରତା ସହିତ ମୋର ଅଭିଯୋଗ ରଖିଲି।
ଛନ୍ନକୀର୍ତିସମୁଦ୍ଧାରସହାଯସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି ୭.
ଲୁଚାଇଯାଇଥିବା ମହିମାକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାରେ ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।
ଇତ୍ଯହଂ ମୁନିଶାପେନ ତଦାପ୍ରଭୃତି ପର୍ଵତେ ୭.
ମୁଁ ମୁନିଙ୍କ ଶାପରେ, ସେଇ ସମୟରୁ ପର୍ବତରେ ରହିଗଲି।
ରାଜ୍ଯଂ ଚିରାଯୁରିତି ମେ ଘୃତକମ୍ବଲସ୍ଯ ଜାତିସ୍ମରତ୍ଵମଧୁନାପି ତଥାନୁ ଭାଵାନ୍ ୭.
ଘୃତକମ୍ବଳ, ମୋ ଦ୍ୱାରା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ରାଜ୍ୟ ପାଇଛି, ଏବଂ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନ୍ମସ୍ମୃତି ଓ ସେଇ ପ୍ରଭାବ ରହିଛି।
ନାଡୀଜଂଘବକେନୋକ୍ତାଂ ଵାଚମାକର୍ଣ୍ଯଭୂପତିଃ ୮.
ନାଡ଼ିଜଂଘ ବକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣିଲେ।
ତଂ ନିଶମ୍ଯ ମୁନିର୍ଭୂପଂ ଦୁଃଖିତଂ ସାଶ୍ରୁଲୋଚନମ୍ ୮.
ମୁନି ଦୁଃଖିତ ଓ ଅଶ୍ରୁଭରା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ।
ଵିଧାଯାଶାଂ ମହାଭାଗ ତ୍ଵଦଂତିକମୁପାଗତୌ ୮.
ବଡ଼ଭାଗ୍ୟବାନ, ଆଶା ରଖି ସେମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ନିଷ୍ପନ୍ନଂ ନାସ୍ଯ ତତ୍କାର୍ଯଂ ପ୍ରାଣାନେଷ ମୁମୁକ୍ଷତି ୮.
ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ କାମ ସଫଳ ହୋଇନାହିଁ; ସେ ଏବେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ତନ୍ମାମୁପାଗତୋଽହଂ ଚ ତ୍ଵାଂ ସିଦ୍ଧଂ ନାସ୍ଯ ଵାଂଛିତମ୍ ୮.
ସେଠାରୁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସଫଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇନାହିଁ।
ଆଶାଂ କୃତ୍ଵାଭ୍ଯୁପାଯାତଂ ନିରାଶଂ ନେକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମାଃ ୮.
ଆଶା ନେଇ ଯେଉଁଠି ଆସିଛି, ସେଠି ନିରାଶା ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ଚାମୁନା ହୃତ୍ସ୍ଥଂ ମଯା ଚାସ୍ମୈ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତମ୍ ୮.
ସେ ଯାହା ଚାହିଲେ ଓ ମନରେ ରଖିଲେ, ମୁଁ ସେଥିରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲି।
ଅସଂପାଦଯତୋ ନାର୍ଥଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ମମାଯୁଷା ୮.
ମୁଁ ଯଦି ମୋ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିପାରିବିନାହିଁ, ତେବେ ମୋ ଜୀବନର କୌଣସି ଅର୍ଥ ନାହିଁ।
ପ୍ରତିଶ୍ରୁତଂ କୃତଂ ଶ୍ଲାଘ୍ଯା ଦାସତାଂତ୍ଯଜପକ୍ଵଣେ ୮.
ଯାହା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ପୂରଣ ହୋଇଛି; ଦାସତ୍ୱ ଛାଡ଼ିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମିତ୍ରସ୍ନେହସ୍ଯ ପର୍ଯାଯସ୍ତଚ୍ଚ ସାପ୍ତପଦଂ ସ୍ମୃତମ୍ ୮.
ମିତ୍ରତା ଓ ସ୍ନେହର ବିକଳ୍ପ ହେଉଛି ସାତ ପଦ ଏହିପରି ମନେ ପକାଯାଏ।
ତଦଵଶ୍ଯମହଂ ସାକମଧୁନା ଵହ୍ନିସାଧନମ୍ ୮.
ସେଠିପାଇଁ, ଏବେ ମୁଁ ଏକାଠି ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଅନୁଜାନୀହି ମାମେତଦ୍ଦର୍ଶନଂ ତଵ ପଶ୍ଚିମମ୍ ୮.
ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ; ଏହି ହେଉ ତୁମ ପାଇଁ ମୋର ଶେଷ ଦର୍ଶନ।
ଵଜ୍ରଵଦ୍ଦୁଃସହାଂ ଵାଚଂ ମାର୍କଂଡେଯସମୀରିତାମ୍ ୮.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ କଥା ବଜ୍ରପରି ଅସହ୍ୟ।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ତଦିଦଂ ମିତ୍ରଂ ଵିଶଂତଂ ଜ୍ଵଲନେଽଧୁନା ୮.
ଯଦି ଏହିପରି, ତେବେ ଏହି ମିତ୍ର ଏବେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍।