ଭଵେଦଵଶ୍ଯଂ ତଦ୍ଭାଵି ଯଥା ପୁଂଭିଃ ପୁରା କୃତମ୍ ୭.
ଯାହା ଭାଗ୍ୟରେ ଲିଖାଯାଇଛି, ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ; ପୂର୍ବରୁ ଲୋକେ ଯେପରି ହେବାକୁ ଦେଖିଛନ୍ତି।
ଶିଷ୍ଯୋଽହଂ ଭଵତା ପାଠ୍ଯଂ କର୍ଣଧାରଂ ମହାମୁନିମ୍ ୭.
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ମହାମୁନି, ମୋତେ ଶିଖାଇ ଓ ନେତୃତ୍ୱ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ନମସ୍ଯେ ଚେତନଂ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଗାଲଵାଖ୍ଯଯା ୭.
ମୁଁ ଚେତନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ, ଯିଏ ଗାଳବ ନାମରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଉପଦେଶମହାମଂତ୍ରୈର୍ମାଂ ଜାଂଗୁଲିକ ଜୀଵଯ ୭.
ହେ ଜାଡ଼ିଆ, ଶିକ୍ଷାର ମହାମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୁନଃଜୀବିତ କର।
ତ୍ଵଦ୍ଵାକ୍ଯତୀକ୍ଷ୍ଣଧାରେଣ କୁଠାରେଣ କ୍ଷଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ୭.
ଆପଣଙ୍କ କଥାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର, କୁଠାର ପରି, ସବୁ ନଶ୍ଟ କରୁ।
ଛିଦ୍ଯତାଂ ସୂତ୍ରଧାରେଣ ଵିଦ୍ଯାପରଶୁନାଧୁନା ୭.
ବର୍ତ୍ତମାନ ଜ୍ଞାନର କୁଠାର ଓ ସୂତ୍ରଧାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା କଟାଯାଉ।
ସମିଦ୍ଦର୍ଭାନ୍ମୂଲଫଲଂ ଦାରୂଣି ଜଲମେଵ ଚ ୭.
ଜଳାଉଥିବା କୁଶଘାସ, ମୂଳ, ଫଳ, କାଠ ଓ ପାଣି—ସବୁ ଏଠାରେ ଅଛି।
ଇତ୍ଥଂ ପୁରା ବକାଭିଖ୍ଯଂ ବକଵୃତ୍ତିମୁପାଶ୍ରିତମ୍ ୭.
ଏପରି ପୂର୍ବରୁ, ମୁଁ ବକ ନାମରେ, ବକଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ କରିଥିଲି।
ତତୋଽତୀଵ ଵିନୀତୋଽହଂ ଭୂତ୍ଵା ତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଯୁତମ୍ ୭.
ତାପରେ, ମୁଁ ବହୁତ ନମ୍ର ହୋଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତାଙ୍କର ଜଣାଣୀ ସହିତ ରହିଲି।
ସ ଚ ଜାନନ୍ମୁନିଃ ପତ୍ନୀଂ ପାତ୍ରଭୂତାମଵିଶ୍ଵସନ୍ ୭.
କିନ୍ତୁ ସେ ମୁନି, ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଯଥାର୍ଥ ହେବାକୁ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱାସ କରିଲେ ନାହିଁ।
ଅଥାନ୍ଯସ୍ମିନ୍ଦିନେ ସାଭୂଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯଥ ରଜସ୍ଵଲା ୭.
ପରେ ଏକ ଦିନ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ରଜସ୍ୱଳା ହେଲେ।
ଇଦମନ୍ତରମିତ୍ଯଂତର୍ଵିଚିଂତ୍ଯାହଂ ପ୍ରହର୍ଷିତଃ ୭.
‘ଏହି ସୁଯୋଗ’ ବୋଲି ଭାବି, ମୁଁ ମନେ ଖୁସି ହେଲି।
ଵିଲଲାପ ତଦା ବାଲା ହ୍ରିଯମାଣା ମଯୋଚ୍ଚକୈଃ ୭.
ତାପରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନେଇଯିବା ବେଳେ, ସେ ଯୁବତୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ବକଵୃତ୍ତିରଯଂ ଦୁଷ୍ଟୋ ଧର୍ମକଂଚୁକମାଶ୍ରିତଃ ୭.
ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ବକ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଧର୍ମର ଆବରଣ ପିନ୍ଧିଛି।
ତଵ ଶିଷ୍ଯଃ ପୁରା ଭୂତ୍ଵା କୋପ୍ଵେଷୋଦ୍ଯ ମଲିମ୍ଲୁଚଃ ୭.
ମୁଁ ପୂର୍ବେ ତୁମର ଶିଷ୍ୟ ହେଇଥିଲି, ପରେ ରୋଷ ଓ ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିବା ମଲିମ୍ଲୁଚ ହେଇଗଲି।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯସମକାଲଂ ସ ପ୍ରବୁଦ୍ଧୋ ଗାଲଵୋ ମୁନିଃ ୭.
ସେଇ କଥା ଶୁଣିବା ସହିତ ମୁନି ଗାଳବ ସତର୍କ ହେଲେ।
ତତଶ୍ଚିତ୍ରାକୃତିରହଂ ସ୍ତମ୍ଭିତୋ ମୁନିନାଽଭଵମ୍ ୭.
ତାପରେ ମୁଁ ଅଜଗର ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଚଳ ହେଇଗଲି।
ତତଃ ପ୍ରକୁପିତଃ ପ୍ରାହ ମାମଭ୍ଯେତ୍ଯାଥ ଗାଲଵଃ ୭.
ତାପରେ ଗାଳବ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲେ।
ବକଵୃତ୍ତିମୁପାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵଂଚିତୋଽହଂ ଯତସ୍ତ୍ଵଯା ୭.
ତୁମେ ବକ ପରି ଚଳନା କରି, ମୋତେ ଠକାଇଦେଲ।
ଇତି ଶପ୍ତୋଽହମଭଵଂ ମୁନିନାଽଧର୍ମମାଶ୍ରିତଃ ୭.
ଏଭଳି ଅନ୍ୟାୟ କାରଣରୁ ମୁଁ ମୁନିଙ୍କ ଶାପ ପାଇଲି।
ନ ହୀଦୃଶମନାଯୁଷ୍ଯଂ ଲୋକେ କିଂଚନ ଵିଦ୍ଯତେ ୭.
ଏପରି ଅଳ୍ପାୟୁ ଜୀବନ ଏହି ସଂସାରରେ କିଛି ନାହିଁ।
ତତଃ ସତୀ ସା ମତ୍ସ୍ପର୍ଶଦୂଷିତାଂଗୀ ତପସ୍ଵିନୀ ୭.
ତାପରେ ସେ ଭକ୍ତିମତୀ ନାରୀ, ମୋ ସ୍ପର୍ଶରେ ଶରୀର ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତପସ୍ୱିନୀ ହେଲେ।
ଏଵଂ ତାଭ୍ଯାମହଂ ଶପ୍ତୋ ହ୍ଯଶ୍ଵତ୍ଥପର୍ଣଵଦ୍ଭଯାତ୍ ୭.
ଏଭଳି ଭୟରେ ମୁଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱଥ ପତ୍ର ପରି ଶାପିତ ହେଲି।
ଗଣୋଽହମୀଶ୍ଵରସ୍ଯୈଵ ଦୁର୍ଵିନୀତତରୋ ଯୁଵାମ୍ ୭.
ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗଣ ହେଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ବହୁତ ଅନ୍ୟାୟ କରିଛ।
ଵାଚି କ୍ଷୁରୋ ନାଵନୀତଂ ହୃଦଯଂ ହି ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍ ୭.
ବଚନ କଟାରି ପରି, ଘିଅ ପରି ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହୃଦୟ ମୃଦୁ।
ତ୍ଵଯି ଵିପ୍ରତିପନ୍ନସ୍ଯ ତ୍ଵମେଵ ଶରଣଂ ମମ ୭.
ମୁଁ ତୁମ ବିରୋଧରେ କାମ କରିଥିଲି, ତଥାପି ତୁମେ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ।
ଗଣାଧିପତ୍ଯମପି ମେ ଜାତଂ ପରିଭଵାସ୍ପଦମ୍ ୭.
ମୋର ଗଣନାୟକ ପଦ ମଧ୍ୟ ଏବେ ଉପହାସର କାରଣ ହୋଇଯାଇଛି।
ଵିଦୁରେଷ୍ଯଦ୍ଧିଯାଽପାଯଂ ପରତୋଽନ୍ଯେ ଵିଵେକିନଃ ୭.
ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଆପଦ ଦେଖି, ତାହାକୁ ଟାଳିଯାନ୍ତି।
ଦୁର୍ଵୀନୀତଃ ଶ୍ରିଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଦ୍ଯାମୈଶ୍ଵର୍ଯମେଵ ଵା ୭.
ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟାୟ ଅଛି, ସେଠାରେ ଧନ, ଶ୍ରୀ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ମନେ ଅହଂକାର ଆସେ।
ଵିଦ୍ଯାମଦୋ ଧନମଦସ୍ତୃତୀଯୋଽଭିଜନୋ ମଦଃ ୭.
ଜ୍ଞାନର ଗର୍ବ, ଧନର ଗର୍ବ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ବଂଶର ଗର୍ବ — ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର ଅହଂକାର ଅଛି।