ବାଲକୋ ବକ ଇତ୍ଯେଵଂ ପ୍ରତୀତୋଽତିପ୍ରିଯଃ ପିତୁଃ ୭.
ଶିଶୁ ବୟସରେ, ମୋତେ 'ବକ' ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ମୁଁ ପିତାଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ଥିଲି।
ଅଥ ମାରକତଂ ଲିଂଗଂ ଦେଵତାଵସରାତ୍ପିତୁଃ ୭.
ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଅବସରରେ, ପିତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ମାରକତ ଲିଙ୍ଗ ଥିଲା।
ଘୃତସ୍ଯ କୁଂଭେ ସଂକ୍ରାଂତୌ ମକରସ୍ଯୋତ୍ତରାଯଣେ ୭.
ମକର ରାଶିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବାବେଳେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଘିଅ ଭରା କୁଁଭରେ ରଖାଯାଇଥିଲା।
ନିର୍ମାଲ୍ଯାପନଯଂ ଚକ୍ରେ ତାଵଚ୍ଛୂନ୍ଯଂ ଶିଵାଲଯମ୍ ୭.
ସେ ନିର୍ମାଳ୍ୟ ହଟାଇଲେ, ଏବଂ ସେଇ ସମୟରେ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଖାଲି ଥିଲା।
ଵତ୍ସ କ୍ଵ ନୁ ତ୍ଵଯା ଲିଂଗଂ ନୂନଂ ଵିନିହିତଂ ଵଦ ୭.
'ବେଟା, ତୁମେ କେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗକୁ ରଖିଛ? ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଲୁଚାଇଛ, ମୋତେ କହ।'
ତତୋ ମଯା ବାଲଭାଵାଦ୍ଭକ୍ଷ୍ଯଲୁବ୍ଧେନ ତତ୍ପିତୁଃ ୭.
ତାପରେ, ଶିଶୁ ସ୍ୱଭାବ ଓ ଖାଦ୍ୟର ଲୋଭରୁ, ମୁଁ—
ଅଥ କାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରମୀତୋଽହଂ ନୃପାଲଯେ ୭.
ତାପରେ ସମୟ ଆସିଲାପରେ, ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ମହଳରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲି।
ଘୃତକଂବଲମାହାତ୍ମ୍ଯାନ୍ମକରସ୍ଥେ ଦିଵାକରେ ୭.
ଘୃତକମ୍ବଳର ମହିମା ଦ୍ୱାରା, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମକର ରାଶିରେ ଥିଲେ—
ତତଃ ସଂସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ପ୍ରାଗ୍ଜନ୍ମ ସ୍ମରତା ମଯା ୭.
ତାପରେ, ପୂର୍ବଜନ୍ମକୁ ମନେପକାଇ, ମୁଁ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲି।
ପିତୃପୈତାମହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ଶକ୍ତ୍ଯନୁରୂପତଃ ୭.
ମୋ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ, ପିତା ଓ ପୁରୁଖ ପୂର୍ବଜଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ମୁଁ ପାଇଲି।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ଘୃତକଂବଲପୂଜଯା ୭.
ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଘୃତ ଓ କମ୍ବଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା ପାଇଁ ମୁଁ ଖୁସି ହୋଇଥିଲି।
ତତୋ ମଯା ଵୃତଃ ପ୍ରାଦାଦ୍ଗାଣପତ୍ଯଂ ମଦୀପ୍ସିତମ୍ ୭.
ସେଥିପାଇଁ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ମୋତେ ଗଣପତି ଭାବ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତେନୈଵ ହି ଶରିରେଣ ପ୍ରଣତଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତମ୍ ୭.
ସେଇ ଦେହରେ, ସେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ିଥିଲା।
ଘୃତେନ ପୂଜାଂ କର୍ତାସୌ ଭାଵୀ ମମ ଗଣଃ ସ୍ଫୁଟମ୍ ୭.
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ମୋ ଗଣ ହେବେ ଏବଂ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବେ।
ପ୍ରତୀପପାଲକଂନାମ ସଂସ୍ଥିତଂ ଶିଵଶାସନମ୍ ୭.
ସେ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ 'ପ୍ରତୀପପାଳକ' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ।
ନିସର୍ଗଚପଲାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭ୍ରମରୀମିଵ ତାଂ ଶ୍ରିଯମ୍ ୭.
ସେଇ ଚଞ୍ଚଳ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ, ଝୁମୁକି ମଧୁମକୁ ଭଳି, ମୁଁ ଲାଗିଥିଲି।
ଵିଚଚାର ତଦା ମତ୍ତଃ କିଲାହଂ ଵାରଣୋ ଯଥା ୭.
ସେ ସମୟରେ, ମୁଁ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ଘୁରିଘୁରି ଚାଲିଥିଲି।
ଵିଦ୍ଯାମଭିଜନଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନୀଚନରୋ ଯଥା ୭.
ଏକ ନିମ୍ନ ମଣିଷ ଯେପରି ଜ୍ଞାନ, ବଂଶ ଓ ଧନ ଲାଭ କରିଥାଏ, ସେପରି।
ଅଥ କାଲେ ଵ୍ଯତିକ୍ରାଂତେ କିଯନ୍ମାତ୍ରେ ଯଦୃଚ୍ଛଯା ୭.
ତାପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ଯେପରି ଘଟିଯାଏ, ଏକ ଅଘଟିତ ଘଟଣା ହେଲା।
ତପସ୍ଯତି ମୁନିସ୍ତତ୍ର ଗାଲଵୋ ଭାର୍ଯଯା ସହ ୭.
ସେଠାରେ, ମୁନି ଗାଳବ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ହି ଦେହୋଯଂ ନୈଵୈହିକଫଲପ୍ରିଯଃ ୭.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦେହ କେବେ ବି ଏହି ଲୋକର ସୁଖକୁ ଭଲପାଏ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଽତିରୂପେଣ ଵିଜିଗ୍ଯେ ଵିଶ୍ଵଵର୍ଣିନୀ ୭.
ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାରୀମାନେଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ହଂସଗଦ୍ଗଦସଂଭାଷା ମତ୍ତମାତଂଗଗାମିନୀ ୭.
ତାଙ୍କର କଥା ହଁସର ଭଳି ମୃଦୁ ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା, ଚାଳ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ଥିଲା।
ନିମ୍ନନାଭିର୍ଵିଧାତ୍ରୈଷା ନିର୍ମିତା ସଂଦିଦୃକ୍ଷୁଣା ୭.
ବିଧାତା ତାଙ୍କୁ ଗଭୀର ନାଭି ସହିତ, ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ତତୋଽଵିନୀତସ୍ତାଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଭଦ୍ର ଗାଲଵଵଲ୍ଲଭାମ୍ ଵିଵେକିନୋଽପି ମୁନଯସ୍ତାଵଦେଵ ଵିଵେକିନଃ॥ ୭.
ହେ ଭଦ୍ର, ଗାଳବଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଦେଖି, ମହାପଣ୍ଡିତ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତର୍କ ରହନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନେ।
ଯାଵନ୍ନ ହରିଣାକ୍ଷୀଣାମପାଂଗଵିଵରେକ୍ଷିତାଃ ୭.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରିଣାକ୍ଷୀ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ କୁଟିଲ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାଲି ନଦେଉଛନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଇତି ଚେତି ହରିଷ୍ଯାମି ତପସା ରକ୍ଷିତାଂ ମୁନେଃ ୭.
ଏହିପରି ଭାବି, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସେ ମୁନିଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ରକ୍ଷିତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ନେଇଯିବି।
ମମ ଭାଵୀ ଭଵେଦେଷା ଭାର୍ଯା ମୃତ୍ଯୁରୁତାପି ମେ ୭.
ସେ ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ହେବେ, ମୋ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରାପ୍ଯାଂତରଂ ହରିଷ୍ଯାମି ନାସ୍ଯ ଯୋଗ୍ଯେଯମଂଗନା ୭.
ଅବସର ମିଳିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନେଇଯିବି; ଏହି ଜଣେ ଜଣାଣୀ ସେଠି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵଚୋଽଵୋଚମିତି ଭାଵ୍ଯର୍ଥନୋଦିତଃ ୭.
ମୁଁ ଶିର ନମାଇ, ଆସନ୍ତା କାରଣରେ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଏହି କଥା କହିଲି।