ତଵ କୀର୍ତିସମୁଚ୍ଛେଦଃ ସାଂପ୍ରତଂ ଵସୁଧାତଲେ ୭.
ଏବେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ପୃଥିବୀରୁ ମିଛାଯାଉଛି।
ଯଦି ଵାଂଛା ମହୀପାଲ ମମ ଧାମନି ସଂସ୍ଥିତୌ॥ ୭.
ହେ ମହୀପାଳ, ଯଦି ତୁମେ ମୋ ଧାମରେ ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ,
ମଦୀଯଂ ସୁକୃତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍କଥଂ ଭୂମୌ ଭଵେଦିତି ୭.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋର କଲ୍ୟାଣମୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ କିପରି ଫଳିବ?
ବଲଵାନେଷ ଭୂପାଲ କାଲଃ କଲଯତି ସ୍ଵଯମ୍॥ ୭.
ହେ ରାଜା, ସମୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ କାମ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମାଂଡାନ୍ଯପି ମାଂ ଚୈଵ ଗଣନା କା ଭଵାଦୃଶାମ୍ ୭.
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମାନେ ଓ ମୁଁ ମଧ୍ୟ—ତୁମ ପରି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ଗଣନା ଅଛି?
ଯତ୍କୀର୍ତିମାତ୍ମନୋ ଵ୍ଯକ୍ତିଂ ନୀତ୍ଵାଭ୍ଯେହି ପୁନର୍ଦିଵମ୍ ୭.
ନିଜର କୀର୍ତ୍ତିକୁ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରକାଶ କରି, ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଯାଅ।
ପଶ୍ଯତିସ୍ମ ତଥାତ୍ମାନଂ ମହୀତଲମୁପାଗତମ୍ ୭.
ସେ ଏପରି ଦେଖିଲେ ଯେ ସେ ନିଜେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ନଗରଂ ସ ତଦା ଦେଶମପ୍ରାକ୍ଷୀଦିତି ଵିସ୍ମିତଃ ଜନା ଊଚୁଃ ୭.
ତାପରେ ସେ ସେହି ସହର ଓ ଦେଶ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ଲୋକେ କହିଲେ:
ଯତ୍ତ୍ଵଂ ପୃଚ୍ଛସି ଭୋ ଭଦ୍ର କଞ୍ଚିତ୍ପୃଚ୍ଛ ଚିରାଯୁଷମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ ଉଵାଚ ୭.
‘ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯେଉଁଠି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଜଣାଇବାକୁ ଚାହଁ, ପଚାର।’ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କହିଲେ।
ପୃଥିଵୀଜଯରାଜ୍ଯେସ୍ମିନ୍ଯତ୍ର ପ୍ରବୂତ ମା ଚିରମ୍ ଜନା ଊଚୁଃ ୭.
‘ଏହି ପୃଥିବୀର ଜୟୀ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦେଶରେ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରଚୁରତା ଅଛି, ସେଠି ଅଧିକ ସମୟ ରୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ,’ ଲୋକେ କହିଲେ।
ମାର୍କଂଡେଯ ଇତି ଖ୍ଯାତସ୍ତଂ ଗତ୍ଵା ପୃଚ୍ଛ ସଂଶଯମ୍ ୭.
‘ଯିଏ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଠାକୁ ଯାଇ ତୁମ ସନ୍ଦେହ ପଚାର।’
ନିଶମ୍ଯ ପ୍ରଣିପତ୍ଯାହ ନୃପଃ ସ୍ଵହୃଦଯସ୍ଥିତମ୍ ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ ଉଵାଚ ୭.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଗଲେ, ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ନିଜ ହୃଦୟର କଥା କହିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କହିଲେ:
ପୃଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଭଵାନ୍ଵେତ୍ତି ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ନୃପଂ ନ ଵା॥ ୭.
‘ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରୁଛି—ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ରାଜାକୁ ଜାଣିଛ କି ନାହିଁ?’
ସପ୍ତକଲ୍ପାନ୍ତରେ ନାଭୂତ୍କୋପୀଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସଂଜ୍ଞିତଃ ୭.
‘ସାତଟି କଳ୍ପ ଧରି କେହି ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇନାହାନ୍ତି।’
ସ ନିରାଶସ୍ତଦାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚୋ ଭୂପୋଗ୍ନିସାଧନେ ୭.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ନିରାଶ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ମା ସାହସମିଦଂ କାର୍ଷୀର୍ଭଦ୍ର ଵାଚଂ ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵ ମେ ୭.
‘ଏହି ଅତି ଦୁଃସାହସିକ କାମ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।’
ତତ୍କରୋମି ପ୍ରତୀକାରଂ ତଵ ଦୁଃଖୋପଶାଂତଯେ ୭.
‘ତୁମ ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି।’
ନାଡୀଜଂଘ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ସ ତ୍ଵା ଜ୍ଞାସ୍ଯତ୍ଯସଂଶଯମ୍ ୭.
‘ଯିଏ ନାଡ଼ୀଜଂଘ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିବେ।’
ପରୋପକାରୈକଫଲଂ ଜୀଵିତଂ ହି ମହାତ୍ମନାମ୍ ୭.
ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ଜୀବନ ସଦା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଥାଏ।
ତୌ ପ୍ରସ୍ଥିତାଵିତି ତଦା ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରନୃପପୁଂଗଵୌ ୭.
ତାପରେ ସେଇ ଦୁଇଜଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାତ୍ରା କଲେ।
ବକୋଽଥ ମିତ୍ରଂ ସ୍ଵଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଚିରକାଲାଦୁପାଗତମ୍ ୭.
ତାପରେ ବକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ଆସିଥିବା ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁକୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତସଂଵିଦଭୂତ୍ପୂର୍ଵଂ କୁଶଲସ୍ଵାଗତାଦିନା ୭.
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଚିନ୍ତା ହୋଇଥିଲା, ସେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ବାଗତ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଖୋଜିଲେ।
ମାର୍କଂଡେଯୋଥ ତଂ ପ୍ରାହ ବକଂ ପ୍ରସ୍ତୁତମୀପ୍ସିତମ୍ ୭.
ତାପରେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ବକଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକ କଥା କହିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଏତସ୍ଯ ମମ ମିତ୍ରସ୍ଯ ତେନ ଜ୍ଞାତେନ କାରଣମ୍ ୭.
ମୋର ଏହି ବନ୍ଧୁ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କାହିଁକି ଏହି ଅବସ୍ଥା ହେଲା, ଏହି କାରଣ ସେ ନିଜେ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଏତସ୍ଯ ପ୍ରାଣରକ୍ଷାର୍ଥଂ ବ୍ରୂହି ଜାନାସି ଚେନ୍ନୃପମ୍॥ ୭.
ତୁମେ ଯଦି ଜାଣ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ମୋତେ କହ, ରାଜା।
ଚତୁର୍ଦଶ ସ୍ମରାମ୍ଯସ୍ମି କଲ୍ପାନ୍ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ସାଂପ୍ରତମ୍ ୭.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସମୟରେ ମୁଁ ଚୌଦ୍ଦ କଳ୍ପ ସ୍ମରଣ କରିପାରୁଛି।
ଇଂଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ମହୀପାଲଃ କୋଽପି ନାସୀନ୍ମହୀତଲେ ୭.
ପୃଥିବୀରେ କେବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟସ୍ତସ୍ଯାଯୁରିତି ଶୁଶ୍ରୁଵାନ୍ ଯଦାଯୁରୀଦୃଶଂ ଦୀର୍ଘଂ ସଂଜାତମିତି ଵିସ୍ମିତଃ॥ ୭.
ତାପରେ ସେ ବିସ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଆୟୁ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ହୋଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଘୃତକଂବଲମାହାତ୍ମ୍ଯାନ୍ମମ ଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ୭.
ଘୃତକମ୍ବଳ ଓ ମୋର ପ୍ରଭୁ ଶୂଳିଙ୍କର ମହିମାରୁ ଏହା ସମ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା।
ପୁରା ଜନ୍ମନ୍ଯହଂ ବାଲୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯାଭଵଂ ଭୁଵି ୭.
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶିଶୁ ଥିଲି, ମୁଁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି।