ଯଦ୍ଯଯଂ ଚିରକାରୀ ସ୍ଯାତ୍ସ ମାଂ ତ୍ରାଯେତ ପାତକାତ୍ ୬.
ଯଦି ଏହିଜଣ ଦୀର୍ଘଦିନ ଦୁଃଖ ସହିଛନ୍ତି, ସେ ମୋତେ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ।
ଯଦଦ୍ଯ ଚିରକାରୀ ତ୍ଵଂ ତତୋଽସି ଚିରକାରିକଃ ୬.
ଆଜି ତୁମେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଦୁଃଖ ସହିଛ, ତେଣୁ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘଦୁଃଖୀ ବୋଲାଯାଏ।
ଆତ୍ମାନଂ ପାତକେ ଵିଷ୍ଟଂ ଶୁଭାହ୍ଵ ଚିରକାରିକ ୬.
ହେ ଶୁଭନାମ ଦୀର୍ଘଦୁଃଖୀ, ତୁମେ ନିଜେ ପାପରେ ଡୁବିଯାଇଛ।
ଚିରକାରିକଂ ଦଦର୍ଶାଥ ପୁତ୍ରଂ ମାତୁରୁପାଂତିକେ ୬.
ସେ ଦୀର୍ଘଦୁଃଖୀ ପୁଅକୁ ତାଙ୍କ ମାଆଁ ନିକଟରେ ଦେଖିଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଥିତୋ ମୂର୍ଧ୍ନା ପ୍ରସାଦାଯୋପଚକ୍ରମେ ୬.
ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି, ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦ଼ଢ଼ି ଦେଇ ଦୟା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପତ୍ନୀଂ ଚୈଵ ତୁ ଜୀଵଂତୀଂ ପରାମଭ୍ଯଗମନ୍ମୁଦମ୍ ୬.
ଏବଂ ସେ ଜୀବନ୍ତ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ବୁଦ୍ଧିରାସୀତ୍ସୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପିତୁଶ୍ଚରଣଯୋର୍ନତମ୍ ୬.
ପିତାଙ୍କର ପାଦ ତଳେ ଝୁକି ପଡ଼ିଥିବା ପୁଅକୁ ଦେଖି, ମେଧାତିଥିଙ୍କର ମନ ଭାବୁକ ହେଲା।
ତତଃ ପିତ୍ରା ଚିରଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ଚିରଂ ଚାଘ୍ରାଯ ମୂର୍ଧନି ୬.
ତାପରେ, ପିତା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ପୁଅକୁ ମନେ ପକାଇ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କଲେ।
ଚିରଂ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ ପୁତ୍ରଂ ମେଧାତିଥିରଥାବ୍ରଵୀତ୍ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ମେଧାତିଥି ପୁଅ ସହ କଥା କହିଲେ।
ଚିରାଯ ଯତ୍କୃତଂ ସୌମ୍ଯ ଚିରମସ୍ମିନ୍ ଦୁଃଖିତଃ ୬.
ହେ ସାଧୁ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯାହା ହେଇଛି ଓ ଏଠାରେ ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଃଖ ହେଲା, ସେ ସମସ୍ତ କଥା କହ।
ଚିରେଣ ମଂତ୍ରଂ ସଂଧୀଯାଚ୍ଚିରେମ ଚ କୃତଂ ତ୍ଯଜେତ୍ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି ଉପଦେଶ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯାହା କରାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ୍।
ରୋଗେ ଦର୍ପେ ଚ ମାନେ ଚ ଦ୍ରୋହେ ପାପେ ଚ କର୍ମଣି ୬.
ରୋଗ, ଅହଂକାର, ମାନ, ଶତୃତା, ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କର୍ମରେ,
ବଂଧୂନାଂ ସୁହୃଦାଂ ଚୈଵ ଭୃତ୍ଯାନାଂ ସ୍ତ୍ରୀଜନସ୍ଯ ଚ ୬.
ସମ୍ପର୍କୀୟ, ବନ୍ଧୁ, ଦାସ ଓ ଜନାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ,
ଚିରଂ ଧର୍ମାନ୍ନିଷେଵେତ କୁର୍ଯାଚ୍ଚାନ୍ଵେଷଣଂ ଚିରମ୍ ୬.
ଧର୍ମକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ତଦନ୍ୱେଷଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚିରଂ ଵିନୀଯ ଚାତ୍ମାନଂ ଚିରଂ ଯାତ୍ଯନଵଜ୍ଞତାମ୍ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆତ୍ମାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
ଚିରଂ ପୃଚ୍ଛେଚ୍ଚ ଶ୍ରୃଣୁଯାଚ୍ଚିରଂ ନ ପରିଭୂଯତେ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଓ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା, କେହି ଅବହେଳା କରେ ନାହିଁ।
ଭଯେ ଚ ସାଧୁପୂଜାଯାଂ ଚିରକାରୀ ନ ଶସ୍ଯତେ ୬.
ଭୟ କିମ୍ବା ସାଧୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବାରେ ଯେଉଁଠି ଦେରି କରାଯାଏ, ସେଥିରେ କେହି ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
ତତଶ୍ଚିରମୁପାସ୍ଯାଥ ଦିଵଂ ଯାତିଶ୍ଚିରଂ ମୁନିଃ ୬.
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରି, ମୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କଲୌ ଚ ଭଵତାଂ ଵିପ୍ରା ମଚ୍ଛାପୋ ନିପତିଷ୍ଯତି ୬.
କଳିଯୁଗରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୋର ଶାପ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିବ।
ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନଂ କୃତ୍ଵା ତତୋଽହଂ ଧର୍ମଵର୍ମଣଃ ୬.
ପାଦ ଧୋଇ ଦେଇ, ମୁଁ ଧର୍ମବର୍ମାଣଙ୍କ ପାଇଁ,
କାଂଚନୈରର୍ନୋପ୍ରଦାନୈଶ୍ଚ ଗୃହଦାନୈର୍ଧନାଦିଭିଃ ୬.
ସୁନା, ଜମି, ଘର ଓ ଧନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ଦେଇ,
ତତଃ କରଂ ସମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ପ୍ରାହେନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵସଂଗମେ ୬.
ତାପରେ, ହାତ ଉଠାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବମାନଙ୍କ ସଭାରେ କହିଲେ।
ଗଣାଧୀଶୋ ଵଯଂ ଯାଵଦ୍ଯାଵତ୍ତ୍ରିଭୁଵନଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୬.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ତିନି ଭୁବନ ଅଛି, ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି।
ବ୍ରହ୍ମଶାପୋ ରୁଦ୍ରଶାପୋ ଵିଷ୍ଣୁଶାପସ୍ତଥୈଵ ଚ ୬.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶାପ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶାପ ସମାନ।
ତତସ୍ତଥେତି ତୈଃ ସର୍ଵୈର୍ହୃଷ୍ଟୈସ୍ତତ୍ର ତଥୋଦିତମ୍ ସ୍ଥାନେ ଉଭେ ଦେଵକୃତେ ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ତତୋ ଯଯୁର୍ଦେଵତା ଦେଵସଦ୍ମ॥ ୬.
ତାପରେ ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କଲେ। ଦେବତାମାନେ କରିଥିବା ଦୁଇଟି କାମ ସଠିକ୍ ଥିଲା, ଏହାରେ ସେମାନେ ଖୁସି ହୋଇ, ଦେବସଦନକୁ ଫେରିଗଲେ।
ମହୀସାଗରମାହାତ୍ମ୍ଯମଦ୍ଭୁତଂ କୀର୍ତିତଂ ତ୍ଵଯା ୭.
ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ରର ଅଦ୍ଭୁତ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ।
ତଦହଂ ଵିସ୍ତରାଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଦମିଚ୍ଛାମି ନାରଦ ୭.
ନାରଦ, ମୁଁ ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ମହାଦାଖ୍ଯାନମାଖ୍ଯାସ୍ଯେ ଯଥା ଜାତା ମହୀନଦୀ ୭.
ମୁଁ ଏବେ ମହୀ ନଦୀ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସେ ମହାକଥା କହିବି।
ପୁରାଭୂଦ୍ଭୂପତିର୍ଭୂମାଵିନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ ୭.
ପୁରୁଣା କଥା, ପୃଥିବୀରେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଉଚିତଜ୍ଞୋ ଵିଵେକସ୍ଯ ନିଵାସୋ ଗୁଣସାଗରଃ ୭.
ସେ ଯଥାଯଥ କାମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବିବେକର ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ଗୁଣର ସମୁଦ୍ର ଥିଲେ।