ନାସ୍ତି ମାତୃସମଂ ତ୍ରାଣଂ ନାସ୍ତି ମାତୃସମା ପ୍ରପା ୬.
ମାଆଁର ରକ୍ଷା ସମାନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ; ମାଆଁ ସମାନ ଆଶ୍ରୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅଂଗାନାଂ ଵର୍ଧନାଦଂବା ଵୀରସୂତ୍ଵେ ଚ ଵୀରସୂଃ ୬.
ମାଆଁ ଛୁଆଁର ଦେହକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ, ଏବଂ ଶୂରବୀର ଜନ୍ମ ଦେଇ, ସେ ଶୂରମାତା ହୁଏ।
ଦେଵତାନାଂ ସମାଵାପମେକତ୍ଵଂ ପିତରଂ ଵିଦୁଃ ମର୍ତ୍ଯାନାଂ ଦେଵତାନାଂ ଚ ପୂଗୋ ନାତ୍ଯେତି ମାତରମ୍॥ ୬.
ଦେବତାମାନେ ଏକତାକୁ ବାପା ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମଣିଷ ଓ ଦେବତାମାନେ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ, କେହି ମାଆଁଠାରୁ ଉପରେ ନୁହେଁ।
ପତିତା ଗୁରଵସ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯା ମାତା ଚ ନ କଥଂଚନ ୬.
ଗୁରୁ ଯଦି ଅପମାନିତ ହେଲେ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ମାଆଁକୁ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏଵଂ ସ କୌଶିକୀତୀରେ ବଲିଂ ରାଜାନମୀକ୍ଷତୀମ୍ ୬.
ଏଭଳି ଭାବେ, କୌଶିକୀ ନଦୀ କୂଳରେ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ବଳି ଦେଉଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଵିମୃଶ୍ଯ ଚିରକାଲଂ ହି ଚିଂତାଂତଂ ନାଭ୍ଯପଦ୍ଯତ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ନିଜ ଚିନ୍ତାର ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଗାଯନ୍ଗାଖାମୁପାଯାତଃ ପିତୁସ୍ତସ୍ଯାଶ୍ରମାଂତିକେ ୬.
ଗୀତ ଗାଇ ଗାଇ, ସେ ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ଅତସ୍ତାଭ୍ଯଃ ଫଲଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ନ ସ୍ଯାଦ୍ଦୋଷେକ୍ଷଣଃ ସୁଧୀଃ ୬.
ତେଣୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଫଳ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ।
ଦୁଃଖିତଶ୍ଚିଂତଯନ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ଭୃଶମଶ୍ରୂଣି ଵର୍ତଯନ୍ ୬.
ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ଅଧିକ ଅଶ୍ରୁ ପକାଇ ଆସିଲେ।
ହତ୍ଵା ନାରୀଂ ଚ ସାଧ୍ଵୀଂ ଚ କୋ ନୁ ମାଂ ତାରଯିଷ୍ଯତି ୬.
ମୁଁ ଏକ ନାରୀ ଓ ଏକ ସତୀକୁ ମାରିଦେଲି, ଏବେ କିଏ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ?
ଯଦ୍ଯଯଂ ଚିରକାରୀ ସ୍ଯାତ୍ସ ମାଂ ତ୍ରାଯେତ ପାତକାତ୍ ୬.
ଯଦି ଏହିଜଣ ଦୀର୍ଘଦିନ ଦୁଃଖ ସହିଛନ୍ତି, ସେ ମୋତେ ପାପରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ।
ଯଦଦ୍ଯ ଚିରକାରୀ ତ୍ଵଂ ତତୋଽସି ଚିରକାରିକଃ ୬.
ଆଜି ତୁମେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଦୁଃଖ ସହିଛ, ତେଣୁ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘଦୁଃଖୀ ବୋଲାଯାଏ।
ଆତ୍ମାନଂ ପାତକେ ଵିଷ୍ଟଂ ଶୁଭାହ୍ଵ ଚିରକାରିକ ୬.
ହେ ଶୁଭନାମ ଦୀର୍ଘଦୁଃଖୀ, ତୁମେ ନିଜେ ପାପରେ ଡୁବିଯାଇଛ।
ଚିରକାରିକଂ ଦଦର୍ଶାଥ ପୁତ୍ରଂ ମାତୁରୁପାଂତିକେ ୬.
ସେ ଦୀର୍ଘଦୁଃଖୀ ପୁଅକୁ ତାଙ୍କ ମାଆଁ ନିକଟରେ ଦେଖିଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଥିତୋ ମୂର୍ଧ୍ନା ପ୍ରସାଦାଯୋପଚକ୍ରମେ ୬.
ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି, ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦ଼ଢ଼ି ଦେଇ ଦୟା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପତ୍ନୀଂ ଚୈଵ ତୁ ଜୀଵଂତୀଂ ପରାମଭ୍ଯଗମନ୍ମୁଦମ୍ ୬.
ଏବଂ ସେ ଜୀବନ୍ତ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ବୁଦ୍ଧିରାସୀତ୍ସୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପିତୁଶ୍ଚରଣଯୋର୍ନତମ୍ ୬.
ପିତାଙ୍କର ପାଦ ତଳେ ଝୁକି ପଡ଼ିଥିବା ପୁଅକୁ ଦେଖି, ମେଧାତିଥିଙ୍କର ମନ ଭାବୁକ ହେଲା।
ତତଃ ପିତ୍ରା ଚିରଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ଚିରଂ ଚାଘ୍ରାଯ ମୂର୍ଧନି ୬.
ତାପରେ, ପିତା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ପୁଅକୁ ମନେ ପକାଇ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କଲେ।
ଚିରଂ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ ପୁତ୍ରଂ ମେଧାତିଥିରଥାବ୍ରଵୀତ୍ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ମେଧାତିଥି ପୁଅ ସହ କଥା କହିଲେ।
ଚିରାଯ ଯତ୍କୃତଂ ସୌମ୍ଯ ଚିରମସ୍ମିନ୍ ଦୁଃଖିତଃ ୬.
ହେ ସାଧୁ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯାହା ହେଇଛି ଓ ଏଠାରେ ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଃଖ ହେଲା, ସେ ସମସ୍ତ କଥା କହ।
ଚିରେଣ ମଂତ୍ରଂ ସଂଧୀଯାଚ୍ଚିରେମ ଚ କୃତଂ ତ୍ଯଜେତ୍ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି ଉପଦେଶ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଯାହା କରାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ୍।
ରୋଗେ ଦର୍ପେ ଚ ମାନେ ଚ ଦ୍ରୋହେ ପାପେ ଚ କର୍ମଣି ୬.
ରୋଗ, ଅହଂକାର, ମାନ, ଶତୃତା, ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କର୍ମରେ,
ବଂଧୂନାଂ ସୁହୃଦାଂ ଚୈଵ ଭୃତ୍ଯାନାଂ ସ୍ତ୍ରୀଜନସ୍ଯ ଚ ୬.
ସମ୍ପର୍କୀୟ, ବନ୍ଧୁ, ଦାସ ଓ ଜନାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ,
ଚିରଂ ଧର୍ମାନ୍ନିଷେଵେତ କୁର୍ଯାଚ୍ଚାନ୍ଵେଷଣଂ ଚିରମ୍ ୬.
ଧର୍ମକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ତଦନ୍ୱେଷଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚିରଂ ଵିନୀଯ ଚାତ୍ମାନଂ ଚିରଂ ଯାତ୍ଯନଵଜ୍ଞତାମ୍ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆତ୍ମାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
ଚିରଂ ପୃଚ୍ଛେଚ୍ଚ ଶ୍ରୃଣୁଯାଚ୍ଚିରଂ ନ ପରିଭୂଯତେ ୬.
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଓ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା, କେହି ଅବହେଳା କରେ ନାହିଁ।
ଭଯେ ଚ ସାଧୁପୂଜାଯାଂ ଚିରକାରୀ ନ ଶସ୍ଯତେ ୬.
ଭୟ କିମ୍ବା ସାଧୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବାରେ ଯେଉଁଠି ଦେରି କରାଯାଏ, ସେଥିରେ କେହି ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
ତତଶ୍ଚିରମୁପାସ୍ଯାଥ ଦିଵଂ ଯାତିଶ୍ଚିରଂ ମୁନିଃ ୬.
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରି, ମୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କଲୌ ଚ ଭଵତାଂ ଵିପ୍ରା ମଚ୍ଛାପୋ ନିପତିଷ୍ଯତି ୬.
କଳିଯୁଗରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୋର ଶାପ ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିବ।
ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନଂ କୃତ୍ଵା ତତୋଽହଂ ଧର୍ମଵର୍ମଣଃ ୬.
ପାଦ ଧୋଇ ଦେଇ, ମୁଁ ଧର୍ମବର୍ମାଣଙ୍କ ପାଇଁ,