ଦାତା ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା ଚ ଵଚନଂ ହି ପରସ୍ପରମ୍ ୬.
ଦାତା ଓ ଗ୍ରହୀତା, ଦୁଇଜଣେ ଏକାପରେ ଏକା ଆଲୋଚନା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଚିଂତଯତୋ ମହ୍ଯଂ ଶୂନ୍ଯତାଭୂଦ୍ଧି ନାରଦ ୬.
ମୁଁ ଏହିପରି ଭାବୁଥିଲି, ହେ ନାରଦ, ମୋ ମନରେ ଶୂନ୍ୟତା ଆସିଗଲା।
ହୃତସ୍ଵଶ୍ଚାନ୍ଯଚିତ୍ତଶ୍ଚ ଶୂନ୍ଯାହ୍ଯେତେ ଭଵଂତି ଚ ୬.
ଯାହାର ଧନ ହରାଯାଏ ଓ ମନ ଅନ୍ୟଠାରେ ରହେ—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
କୃତଃ କୋପସ୍ତତସ୍ତୁଭ୍ଯମେଵଂ ହାନିରିଯଂ ମୁନେ ୬.
ଏହିପରି ତୋରେ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏହିପରି ହାନି ଘଟିଲା, ହେ ମୁନି।
ଧିଙ୍ମାମସ୍ତୁ ଚ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିମଵିମୃଶ୍ଯାର୍ଥକାରିଣମ୍ ୬.
ମୋ ଅବିଚାର ଓ ଅବିବେକ ପାଇଁ ମୋତେ ନିନ୍ଦା କରାଯାଉ।
ସହସା ନ କ୍ରିଯାଂ କୁର୍ଯାତ୍ପଦମେତନ୍ମହାପଦାମ୍ ୬.
କେହି ହଠାତ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ବଡ଼ ଅପମାଦର ପଥ।
ସତ୍ଯମାହ ମହାବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚିରକାରୀ ପୁରା ହି ସଃ ୬.
ଯିଏ ବହୁ ଭାବି ଏକ କାମ କରେ, ସେ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଏବଂ ସତ୍ୟ କଥା କହିଥିଲେ।
ଚିରକାରି ମହାପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଗୌତମସ୍ଯାଭଵତ୍ସୁତଃ ୬.
ଗୌତମଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ‘ବହୁ ଭାବି କାମ କରୁଥିବା’ ଏବଂ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚିରକାର୍ଯାଭିସଂପତେଶ୍ଚିରକାରୀ ତଥୋଚ୍ଯତେ ୬.
ବହୁ ଭାବି କାମ କରିଥିବା ପାଇଁ, ସେ ‘ବହୁ ଭାବି କାମ କରୁଥିବା’ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ବୁଦ୍ଧିଲାଘଵଯୁକ୍ତେନ ଜନେନାଦୀର୍ଘଦର୍ଶିନା ୬.
ଯିଏ ଦୂରଦର୍ଶି ନୁହେଁ ଓ ହଳକା ବୁଦ୍ଧି ଥାଏ—
ପିତ୍ରୋକ୍ତଃ କୁପିତେନାଥ ଜହୀମାଂ ଜନନୀମିତି ୬.
ତେବେ, ବଡ଼ କ୍ରୋଧରେ ପିତା କହିଲେ, 'ଏହି ମାଆକୁ ଛାଡ଼ିଦେ।'
ଵିମୃଶ୍ଯ ଚିରକାରିତ୍ଵାଚ୍ଚିଂ ତଯାମାସ ଵୈ ଚିରମ୍ ୬.
ସେ ଏହି କଥାକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବିଲେ, କାରଣ ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗ ଥିଲା, ତେଣୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାରେ ଅନେକ ସମୟ ନେଲେ।
କଥଂ ଧର୍ମଚ୍ଛଲେନାସ୍ମିନ୍ନିମଜ୍ଜେଯମସାଧୁଵତ୍ ୬.
ଧର୍ମର ନାମରେ ଏପରି ଅଧର୍ମ କାମ କିପରି କରିପାରିବି?
ଅସ୍ଵତଂତ୍ରଂ ଚ ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ କିଂ ତୁ ମାଂ ନାତ୍ର ପୀଡଯେତ୍ ୬.
ପୁଅ ହେବା ସ୍ୱାଧୀନ ନୁହେଁ, ତଥାପି ଏଥିରେ ମୋତେ ଦୁଃଖ ନ ଦେଉ।
ପିତରଂ ଚାପ୍ଯଵଜ୍ଞାଯ କଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ୬.
ଯିଏ ପିତାଙ୍କୁ ଅବମାନ କରେ, ସେ କେବେ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇପାରେନି।
କ୍ଷମାଯୋଗ୍ଯାଵୁଭାଵେତୌ ନାତିଵର୍ତେତ ଵୈ କଥମ୍ ୬.
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଖ୍ଷମା, ଏହି ଦୁଇଟି ଉଚିତ; କିପରି ଏହାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିହେବ?
ଶୀଲଚାରିତ୍ରଗୋତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାର୍ଥଂ କୁଲସ୍ଯ ଚ ୬.
ଶୀଳ, ଆଚରଣ, ବଂଶ ଓ ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ,
ଜାତକର୍ମଣି ଯତ୍ପ୍ରାହ ପିତା ଯଚ୍ଚୋପକର୍ମଣି ୬.
ଜନ୍ମ ସମୟରେ କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପିତା ଯାହା କହନ୍ତି,
ଶରୀରାଦୀନି ଦେଯାନି ପିତା ତ୍ଵେକଃ ପ୍ରଯଚ୍ଚତି ୬.
ଦେହ ଓ ଏହା ସହିତ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେବାକୁ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସବୁ ପିତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ।
ପାତକାନ୍ଯପି ଚୂର୍ଯଂତେ ପିତୁର୍ଵଚନକାରିଣଃ ୬.
ଯିଏ ପିତାଙ୍କ କଥା ମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ପିତରି ପ୍ରୀତିମାପନ୍ନେ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରୀଣଂତି ଦେଵତାଃ ୬.
ପିତା ଖୁସି ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ନିଷ୍କୃତିଃ ସର୍ଵପାପାନାଂ ପିତା ଯଦଭିନଂଦତି ୬.
ପିତାଙ୍କର ସମ୍ମତି ସମସ୍ତ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ।
କ୍ଲିଶ୍ଯନ୍ନପି ସୁତଃ ସ୍ନେହଂ ପିତା ସ୍ନେହଂ ନ ମୁଂଚତି ୬.
ପୁଅ ଯଦିଓ ଦୁଃଖ ପାଏ, ସେ ସ୍ନେହ ଛାଡ଼େନି; ପିତା ତ ଏ ସ୍ନେହ କେବେ ଛାଡ଼ନ୍ତିନି।
ପିତା ନାଲ୍ପତରଂ ସ୍ଥାନଂ ଚିଂତଯିଷ୍ଯାମି ମାତରମ୍ ୬.
ମୁଁ ମାଆକୁ କେବେ ପିତାଠାରୁ କମ୍ ମନେ କରିବିନି।
ଅସ୍ଯ ମେ ଜନନୀ ହେତୁଃ ପାଵକସ୍ଯ ଯଥାରଣିଃ ୬.
ଯେପରି ଅରଣି କାଠିରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେପରି ଏହି ମାଆ ମୋ ଜନ୍ମର କାରଣ।
ମାତୃଲାଭେ ସନାଥତ୍ଵମନାଥତ୍ଵଂ ଵିପର୍ଯଯେ ୬.
ମାଆ ଥିଲେ ଜଣେ ସୁରକ୍ଷିତ, ମାଆ ନଥିଲେ ସେ ଅସୁରକ୍ଷିତ।
ଶ୍ରିଯା ହୀନୋଽପି ଯୋ ଗେହେ ଅଂବେତି ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ ୬.
ଘରେ ଧନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ମାଆ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ।
ଅପି ଵର୍ଷଶତସ୍ଯାଂତେ ସ ଦ୍ଵିହାଯନଵଚ୍ଚରେତ୍ ୬.
ଶତ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୁଇ ବର୍ଷର ଶିଶୁ ପରି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ଷଯେଚ୍ଚ ସୁତଂ ମାତା ନାନ୍ଯଃ ପୋଷ୍ଯଵିଧାନତଃ ୬.
ମାଆଁ ଛୁଆଁକୁ ଯେପରି ରକ୍ଷା କରେ, ତାହା କେହିଓ ଅନ୍ୟେ କରିପାରେନି। ପୋଷଣର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ମାଆଁଠାରୁ ବଡ଼ କେହି ନୁହେଁ।
ତଦା ଶୁନ୍ଯଂ ଜଗତ୍ତସ୍ଯ ଯଦା ମାତ୍ରା ଵିଯୁଜ୍ଯତେ ୬.
ମାଆଁଠାରୁ ଦୂର ହେଲେ, ସେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସଂସାର ଶୂନ୍ୟ ଲାଗେ।