ତତୋ ହାସୋ ମହାଞ୍ଜଜ୍ଞେ ସିଦ୍ଧାପ୍ସରଃ ସୁପର୍ଵଣାମ୍ ୬.
ତାପରେ ଶୁଭ ଅଙ୍ଗବତୀ ସିଦ୍ଧ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ହସ ଉପଜିଲା।
ତତୋ ମମାପି ମନସି ଶୋକଵେଗୋ ମହାନଭୂତ୍ ୬.
ତାପରେ, ମୋ ମନରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଦୁଃଖର ଉତ୍କଳନ ହେଲା।
ସର୍ଵେଷ୍ଵପି ଚ କାର୍ଯେଷୁ ହେତିଶବ୍ଦୋ ଵିଗର୍ହିତଃ ୬.
ସମସ୍ତ କାମରେ ‘ଅସ୍ତ୍ର’ ବୋଲି କହିବାକୁ ଭଲ ମନାଯାଏ।
ତତୋହମବ୍ରଂଵଂ ଵିପ୍ରାନ୍ଯୂଯଂ ମୂର୍ଖା ଭଵିଷ୍ଯଥ ୬.
ତେବେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କହିଲି: ‘ତମେ ସମସ୍ତେ ମୂର୍ଖ ହେବେ।’
ଏଵମୁକ୍ତେ ପ୍ରହସ୍ଯୈଵ ହାରୀତଃ ପ୍ରାବ୍ରଵୀଦିଦମ୍ ୬.
ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ହାରୀତ ହସି କହିଲେ:
କଃ ଶାପୋ ଦୀଯତେ ତୁଭ୍ଯଂ ଶାପୋଯମଯମେଵ ତେ ୬.
ତୋତେ କେଉଁ ଶାପ ଦିଆଯିବ? ଏହି ଅବସ୍ଥା ହେଉଛି ତୋର ଶାପ।
ତଥାଵିଧସ୍ଯ ଭଵତୋ ଵାମପାଦପ୍ରଦାନତଃ॥ ୬.
ତୁମେ ବାମ ପାଦ ଦେଇ ଦାନ କରିଥିବାରୁ ଏହିପରି ଅବସ୍ଥା ହେଲା।
ଶ୍ରୃଣୁ ତତ୍କାରଣଂ ଧୀମଞ୍ଛୂନ୍ଯତା ମେ ଯତୋ ଭଵେତ୍॥ ୬.
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋ ପ୍ରତି ଏହି ଶୂନ୍ୟତା କାହିଁକି ଆସିଲା, ତାହା ଶୁଣ।
ଇତି ଚିଂତଯତଶ୍ଚିତ୍ତେ ହା ଦୁଃଖୋଽଯଂ ପ୍ରତିଗ୍ରହଃ ୬.
ମୁଁ ମନେ ଭାବୁଥିଲି: ‘ହାଁ, ଏହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦୁଃଖଦାୟକ।’
ମହାଦାନଂ ହି ଗୃହ୍ଣାନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସ୍ଵଂ ଶୁଭଂ ହି ଯତ୍ ୬.
ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ବଡ଼ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଯେଉଁ ଶୁଭ କର୍ମ କରିଥାଏ—
ଦାତା ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା ଚ ଵଚନଂ ହି ପରସ୍ପରମ୍ ୬.
ଦାତା ଓ ଗ୍ରହୀତା, ଦୁଇଜଣେ ଏକାପରେ ଏକା ଆଲୋଚନା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଚିଂତଯତୋ ମହ୍ଯଂ ଶୂନ୍ଯତାଭୂଦ୍ଧି ନାରଦ ୬.
ମୁଁ ଏହିପରି ଭାବୁଥିଲି, ହେ ନାରଦ, ମୋ ମନରେ ଶୂନ୍ୟତା ଆସିଗଲା।
ହୃତସ୍ଵଶ୍ଚାନ୍ଯଚିତ୍ତଶ୍ଚ ଶୂନ୍ଯାହ୍ଯେତେ ଭଵଂତି ଚ ୬.
ଯାହାର ଧନ ହରାଯାଏ ଓ ମନ ଅନ୍ୟଠାରେ ରହେ—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
କୃତଃ କୋପସ୍ତତସ୍ତୁଭ୍ଯମେଵଂ ହାନିରିଯଂ ମୁନେ ୬.
ଏହିପରି ତୋରେ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏହିପରି ହାନି ଘଟିଲା, ହେ ମୁନି।
ଧିଙ୍ମାମସ୍ତୁ ଚ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିମଵିମୃଶ୍ଯାର୍ଥକାରିଣମ୍ ୬.
ମୋ ଅବିଚାର ଓ ଅବିବେକ ପାଇଁ ମୋତେ ନିନ୍ଦା କରାଯାଉ।
ସହସା ନ କ୍ରିଯାଂ କୁର୍ଯାତ୍ପଦମେତନ୍ମହାପଦାମ୍ ୬.
କେହି ହଠାତ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ବଡ଼ ଅପମାଦର ପଥ।
ସତ୍ଯମାହ ମହାବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚିରକାରୀ ପୁରା ହି ସଃ ୬.
ଯିଏ ବହୁ ଭାବି ଏକ କାମ କରେ, ସେ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଏବଂ ସତ୍ୟ କଥା କହିଥିଲେ।
ଚିରକାରି ମହାପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଗୌତମସ୍ଯାଭଵତ୍ସୁତଃ ୬.
ଗୌତମଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ‘ବହୁ ଭାବି କାମ କରୁଥିବା’ ଏବଂ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚିରକାର୍ଯାଭିସଂପତେଶ୍ଚିରକାରୀ ତଥୋଚ୍ଯତେ ୬.
ବହୁ ଭାବି କାମ କରିଥିବା ପାଇଁ, ସେ ‘ବହୁ ଭାବି କାମ କରୁଥିବା’ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ବୁଦ୍ଧିଲାଘଵଯୁକ୍ତେନ ଜନେନାଦୀର୍ଘଦର୍ଶିନା ୬.
ଯିଏ ଦୂରଦର୍ଶି ନୁହେଁ ଓ ହଳକା ବୁଦ୍ଧି ଥାଏ—
ପିତ୍ରୋକ୍ତଃ କୁପିତେନାଥ ଜହୀମାଂ ଜନନୀମିତି ୬.
ତେବେ, ବଡ଼ କ୍ରୋଧରେ ପିତା କହିଲେ, 'ଏହି ମାଆକୁ ଛାଡ଼ିଦେ।'
ଵିମୃଶ୍ଯ ଚିରକାରିତ୍ଵାଚ୍ଚିଂ ତଯାମାସ ଵୈ ଚିରମ୍ ୬.
ସେ ଏହି କଥାକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବିଲେ, କାରଣ ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗ ଥିଲା, ତେଣୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାରେ ଅନେକ ସମୟ ନେଲେ।
କଥଂ ଧର୍ମଚ୍ଛଲେନାସ୍ମିନ୍ନିମଜ୍ଜେଯମସାଧୁଵତ୍ ୬.
ଧର୍ମର ନାମରେ ଏପରି ଅଧର୍ମ କାମ କିପରି କରିପାରିବି?
ଅସ୍ଵତଂତ୍ରଂ ଚ ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ କିଂ ତୁ ମାଂ ନାତ୍ର ପୀଡଯେତ୍ ୬.
ପୁଅ ହେବା ସ୍ୱାଧୀନ ନୁହେଁ, ତଥାପି ଏଥିରେ ମୋତେ ଦୁଃଖ ନ ଦେଉ।
ପିତରଂ ଚାପ୍ଯଵଜ୍ଞାଯ କଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ୬.
ଯିଏ ପିତାଙ୍କୁ ଅବମାନ କରେ, ସେ କେବେ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇପାରେନି।
କ୍ଷମାଯୋଗ୍ଯାଵୁଭାଵେତୌ ନାତିଵର୍ତେତ ଵୈ କଥମ୍ ୬.
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଖ୍ଷମା, ଏହି ଦୁଇଟି ଉଚିତ; କିପରି ଏହାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିହେବ?
ଶୀଲଚାରିତ୍ରଗୋତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଣାର୍ଥଂ କୁଲସ୍ଯ ଚ ୬.
ଶୀଳ, ଆଚରଣ, ବଂଶ ଓ ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ,
ଜାତକର୍ମଣି ଯତ୍ପ୍ରାହ ପିତା ଯଚ୍ଚୋପକର୍ମଣି ୬.
ଜନ୍ମ ସମୟରେ କିମ୍ବା ପରବର୍ତ୍ତୀ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପିତା ଯାହା କହନ୍ତି,
ଶରୀରାଦୀନି ଦେଯାନି ପିତା ତ୍ଵେକଃ ପ୍ରଯଚ୍ଚତି ୬.
ଦେହ ଓ ଏହା ସହିତ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେବାକୁ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସବୁ ପିତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ।
ପାତକାନ୍ଯପି ଚୂର୍ଯଂତେ ପିତୁର୍ଵଚନକାରିଣଃ ୬.
ଯିଏ ପିତାଙ୍କ କଥା ମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।