ତତ୍ର ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଚତ୍ଵାର୍ଯାଯୁଃପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ୬.
ସେଠାରେ ଚାରି ହଜାର ବର୍ଷ ଆୟୁ ଥିବା କୁହାଯାଏ।
ଇତ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ତୁଭ୍ଯମତଶ୍ଚାଭୂଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍ ୬.
ଏଭଳି କଥା ତୁମକୁ କୁହିଲି, ଏବେ ପରେ ଯାହା ଘଟିଲା ତାହା ଶୁଣ।
ଦ୍ଵିଜାନହଂ ସମାଯାତୋ ମହୀସାଗରସଂଗମମ୍॥ ୬.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ମହୀ ଓ ସାଗର ସଂଗମକୁ ପହଞ୍ଚିଲି।
ତଦୋତ୍ତାର୍ଯ ମଯା ମୁକ୍ତାସ୍ତୀରେ ପୁଣ୍ଯଜଲାଶଯେ ୬.
ସେଠାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପବିତ୍ର ଝିଲିକ ତଟରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲି।
ନିଃଶେଷଦୋଷଦାଵାଗ୍ନୌ ମହୀସାଗରସଂଗମେ ୬.
ସମସ୍ତ ଦୋଷର ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିରେ, ଭୂମି ଓ ସମୁଦ୍ରର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳୀରେ,
ଜପମାନାଃ ପରଂ ଜପ୍ଯଂ ନିଵିଷ୍ଟାଃ ସଂଗମେ ଵଯମ୍ ୬.
ଆମେ ସେଇ ସଙ୍ଗମରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲୁ।
ତସ୍ମିଂଶ୍ଚୈଵାଂତରେ ପାର୍ଥ ଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ ୬.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପୃଥାପୁତ୍ର, ଦେବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ,
ଦେଵାନାଂ ଯୋନଯୋ ହ୍ଯଷ୍ଟୌ ଗଂଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ ୬.
ଦେବମାନଙ୍କର ଆଠଟି ମୂଳ ଉତ୍ସ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ,
ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନଂ କର୍ତୁଂ ଵିପ୍ରାଣାମୁଦ୍ଯତସ୍ତ୍ଵହମ୍ ୬.
ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲି।
ସାମଧ୍ଵନିସମାଯୁକ୍ତାଂ ତୃତୀଯସ୍ଵରନାଦିତାମ୍ ୬.
ସାମବେଦର ସ୍ୱର ଶବ୍ଦରେ, ତୃତୀୟ ସ୍ୱରର ଗଞ୍ଜନା ସହିତ,
ଵିପ୍ରୈରୁତ୍ଥାଯ ସଂପୃଷ୍ଟଃ କସ୍ତ୍ଵଂ ଵିପ୍ର କ୍ଵ ଚାଗତଃ ୬.
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଠି ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ, 'ତୁମେ କିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କେଉଁଠୁ ଆସିଛ?'
ମୁନିଃ କପିଲନାମାହଂ ନାରଦାଯ ନିଵେଦ୍ଯତାମ୍ ୬.
ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ କପିଳ ନାମକ ମୁନି, ଏହି କଥା ନାରଦଙ୍କୁ ଜଣାଇଦିଅ।'
ଧନ୍ଯୋହଂ ଯଦିହାଯାତଃ କପିଲ ତ୍ଵଂ ମହାମୁନେ ୬.
'ମହାମୁନି କପିଳ, ଆପଣ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଧନ୍ୟ ହେଲି।'
ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ତ୍ଵଯା ଦେଯଂ ଯଦି ମେ ତ୍ଵଂ ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍ ୬.
'ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆପଣ ମୋତେ କିଛି ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ଯଦି, ତେବେ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।'
ଭୂମିଦାନଂ କରିଷ୍ଯାମି କଲାପଗ୍ରାମଵାସିନାମ୍ ୬.
'ମୁଁ କଳାପ ଗ୍ରାମର ଲୋକମାନେଂକୁ ଜମିଦାନ କରିବି।'
ତତୋ ମଯା ପ୍ରତିଜ୍ଞାତମେଵମସ୍ତୁ ମହାମୁନେ ୬.
ତାପରେ ମୁଁ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲି: 'ଏହିପରି ହେଉ, ମହାମୁନି।'
ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵା ପ୍ରାପ୍ତକାଲେ ଵା ହ୍ଯତିଥିର୍ଵିମୁଖୀଭଵେତ୍ ୬.
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବେଳେ କିମ୍ବା ଯଥାସମୟରେ, ଯଦି ଅତିଥିକୁ ଅବହେଳା କରାଯାଏ,
ସ ଗଚ୍ଛେଦ୍ରୌରଵାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ଯୋଽତିଥିଂ ନାଭିପୂଜଯେତ୍ ୬.
ଯିଏ ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ରୌରବ ଲୋକକୁ ଯିବେ।
ଦାନୈର୍ଯଜ୍ଞୈସ୍ତ ତସ୍ତସ୍ମିନ୍ଭୋଜିତଃ କପିଲୋ ମୁନିଃ ୬.
ସେଠାରେ, କପିଳ ମୁନିଙ୍କୁ ଦାନ ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନାର୍ଥାଯ ସିଦ୍ଧଦେଵସମାଗମେ ୬.
ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ, ସିଦ୍ଧ ଦେବମାନଙ୍କ ଏକଠା ହେବା ସମୟରେ,
ତତୋ ହାସୋ ମହାଞ୍ଜଜ୍ଞେ ସିଦ୍ଧାପ୍ସରଃ ସୁପର୍ଵଣାମ୍ ୬.
ତାପରେ ଶୁଭ ଅଙ୍ଗବତୀ ସିଦ୍ଧ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ହସ ଉପଜିଲା।
ତତୋ ମମାପି ମନସି ଶୋକଵେଗୋ ମହାନଭୂତ୍ ୬.
ତାପରେ, ମୋ ମନରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଦୁଃଖର ଉତ୍କଳନ ହେଲା।
ସର୍ଵେଷ୍ଵପି ଚ କାର୍ଯେଷୁ ହେତିଶବ୍ଦୋ ଵିଗର୍ହିତଃ ୬.
ସମସ୍ତ କାମରେ ‘ଅସ୍ତ୍ର’ ବୋଲି କହିବାକୁ ଭଲ ମନାଯାଏ।
ତତୋହମବ୍ରଂଵଂ ଵିପ୍ରାନ୍ଯୂଯଂ ମୂର୍ଖା ଭଵିଷ୍ଯଥ ୬.
ତେବେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କହିଲି: ‘ତମେ ସମସ୍ତେ ମୂର୍ଖ ହେବେ।’
ଏଵମୁକ୍ତେ ପ୍ରହସ୍ଯୈଵ ହାରୀତଃ ପ୍ରାବ୍ରଵୀଦିଦମ୍ ୬.
ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ହାରୀତ ହସି କହିଲେ:
କଃ ଶାପୋ ଦୀଯତେ ତୁଭ୍ଯଂ ଶାପୋଯମଯମେଵ ତେ ୬.
ତୋତେ କେଉଁ ଶାପ ଦିଆଯିବ? ଏହି ଅବସ୍ଥା ହେଉଛି ତୋର ଶାପ।
ତଥାଵିଧସ୍ଯ ଭଵତୋ ଵାମପାଦପ୍ରଦାନତଃ॥ ୬.
ତୁମେ ବାମ ପାଦ ଦେଇ ଦାନ କରିଥିବାରୁ ଏହିପରି ଅବସ୍ଥା ହେଲା।
ଶ୍ରୃଣୁ ତତ୍କାରଣଂ ଧୀମଞ୍ଛୂନ୍ଯତା ମେ ଯତୋ ଭଵେତ୍॥ ୬.
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋ ପ୍ରତି ଏହି ଶୂନ୍ୟତା କାହିଁକି ଆସିଲା, ତାହା ଶୁଣ।
ଇତି ଚିଂତଯତଶ୍ଚିତ୍ତେ ହା ଦୁଃଖୋଽଯଂ ପ୍ରତିଗ୍ରହଃ ୬.
ମୁଁ ମନେ ଭାବୁଥିଲି: ‘ହାଁ, ଏହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦୁଃଖଦାୟକ।’
ମହାଦାନଂ ହି ଗୃହ୍ଣାନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସ୍ଵଂ ଶୁଭଂ ହି ଯତ୍ ୬.
ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ବଡ଼ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଯେଉଁ ଶୁଭ କର୍ମ କରିଥାଏ—