କଲାପାଦିଷୁ ଗ୍ରାମେଷୁ କୋ ଵସେତ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ୬.
କଳାପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗ୍ରାମରେ କିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ରହିବେ?
ଭଯଂ ଚ ଚୌରଜଂ ସର୍ଵଂ କିଂ କରିଷ୍ଯତି ତତ୍ର ନ ୬.
ସେଠି ଚୋରଭୟର ସମସ୍ତ ଆତଙ୍କ କଣ କରିପାରିବ?
ସାହସଂ ଚ ଵିନା ଭୂତିର୍ନ କଥଂଚନ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ୬.
ସାହସ ଛାଡ଼ି କେବେ ଭି ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେନାହିଁ।
ଷଡ୍ଵିଂଶତିସହସ୍ରାଣି ବ୍ରାହ୍ମଣା ମେ ପରିଗ୍ରହେ ୬.
ମୋ ଗୃହରେ ଛବିଶି ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଛନ୍ତି।
ତୈଃ ସାର୍ଧମାଗମିଷ୍ଯାମି ମମେଦଂ ମତମୁତ୍ତମମ୍ ୬.
ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସିବି; ଏହି ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ନିଶ୍ଚୟ।
ନିଵୃତ୍ତଃ ସହସା ପାର୍ଥ ଖେଚରୋଽତିମୁଦାନ୍ଵିତଃ ୬.
ହଠାତ୍ ନିବୃତ୍ତ ହୋଇ, ପାର୍ଥ, ସେ ଆକାଶରେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଚାଲିଗଲେ।
କେଦାରଂ ସମୁପାଯାତୋ ଯୁକ୍ତସ୍ତୈର୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମୈଃ ୬.
ସେ କେଦାରକୁ ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅତିକ୍ରାଂତୁଂ ନାନ୍ଯଥା ଚ ତଥା ସ୍କଂଦପ୍ରସାଦତଃ॥ ୬.
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର କୃପା ବିନା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଏହା ଅତିକ୍ରମ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
କ୍ଵ କଲାପଂ ଚ ତଦ୍ଗ୍ରାମଂ କଥଂ ଶକ୍ଯଂ ବିଲେନ ଚ ୬.
କଳାପ କେଉଁଠି, ସେ ଗ୍ରାମ କେଉଁଠି—ଏହି ସବୁକୁ କିପରି ସୁରଙ୍ଗ ମାର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିବାଯାଏ?
କେଦାରାଦ୍ଧିମସଂଯୁକ୍ତଂ ଯୋଜନାନାଂ ଶତଂ ସ୍ମୃତମ୍ ୬.
କେଦାରରୁ ହିମସଂଯୁକ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂର ଥିବା କୁହାଯାଏ।
ତଦଂତେ ଯୋଜନଶତଂ ଵାସୁକାର୍ଣଵ ମୁଚ୍ଯତେ ୬.
ତାହାର ଶେଷରେ ଆଉ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରେ ବାସୁକାର୍ଣ୍ଣବ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ବିଲେନ ଚ ଯଥା ଶକ୍ଯଂ ଗଂତୁଂ ତତ୍ର ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍ ୬.
ସେଠାକୁ ସୁରଙ୍ଗ ମାର୍ଗରେ କିପରି ଯିବାଯାଏ, ଏହି କଥା ଏବେ ଶୁଣ।
ଦକ୍ଷିଣାଯାଂ ଦିଶି ତତୋ ନିଷ୍ପାପଂ ମନ୍ଯତେ ଯଦା ୬.
ସେଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ ନିର୍ମଳ ମନାଯାଏ—
ତତୋ ଗୁହାତ୍ପଶ୍ଚିମତୋ ବିଲମସ୍ତି ବୃହତ୍ତରମ୍ ୬.
ସେ ଗୁହାର ପଶ୍ଚିମ ପାଖରେ ଏକ ବଡ଼ ସୁରଙ୍ଗ ଅଛି।
ତତ୍ର ମାରକତଂ ଲିଂଗମସ୍ତି ସୂର୍ଯସମପ୍ରଭମ୍ ୬.
ସେଠାରେ ଏକ ପନ୍ନା ରତ୍ନର ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଚ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ମୃତ୍ତିକାଂ ଚ ତାମ୍ ୬.
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ମାଟି ନେବା ଉଚିତ।
କୋଲଂ ଵା କୂପତୋ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ଭୂତାଯାଂ ନିଶି ତଜ୍ଜଲମ୍ ୬.
ନାହିଁଲେ, ଭୂତା ପାଇଁ ରାତିରେ କୁଆଁରୁ ପାଣି ନେବା ଉଚିତ।
ଉଦ୍ଵର୍ତନଂ ଚ ଦେହସ୍ଯ କଦାଚିତ୍ଷଷ୍ଟିମେ ପଦେ ୬.
ଏହାକୁ ଶରୀରରେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ, କେବେ କେବେ ଛଅଷଠିତମ ପଦକ୍ରମରେ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେନ ତତୋ ଯାତି ଗାତ୍ରୋଦ୍ଵର୍ତ୍ତପ୍ରଭାଵତଃ ୬.
ସେ ଲେପର ପ୍ରଭାବରେ ମଧ୍ୟରେ ଦେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯିବାଯାଏ।
ବିଲମଧ୍ଯେ ଚ ସଂପଶ୍ଯନ୍ସିଦ୍ଧାନ୍ଭାସ୍କରସନ୍ନିଭାନ୍ ୬.
ସୁରଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସିଦ୍ଧମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ତତ୍ର ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଚତ୍ଵାର୍ଯାଯୁଃପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ୬.
ସେଠାରେ ଚାରି ହଜାର ବର୍ଷ ଆୟୁ ଥିବା କୁହାଯାଏ।
ଇତ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ତୁଭ୍ଯମତଶ୍ଚାଭୂଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍ ୬.
ଏଭଳି କଥା ତୁମକୁ କୁହିଲି, ଏବେ ପରେ ଯାହା ଘଟିଲା ତାହା ଶୁଣ।
ଦ୍ଵିଜାନହଂ ସମାଯାତୋ ମହୀସାଗରସଂଗମମ୍॥ ୬.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ମହୀ ଓ ସାଗର ସଂଗମକୁ ପହଞ୍ଚିଲି।
ତଦୋତ୍ତାର୍ଯ ମଯା ମୁକ୍ତାସ୍ତୀରେ ପୁଣ୍ଯଜଲାଶଯେ ୬.
ସେଠାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପବିତ୍ର ଝିଲିକ ତଟରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲି।
ନିଃଶେଷଦୋଷଦାଵାଗ୍ନୌ ମହୀସାଗରସଂଗମେ ୬.
ସମସ୍ତ ଦୋଷର ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିରେ, ଭୂମି ଓ ସମୁଦ୍ରର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳୀରେ,
ଜପମାନାଃ ପରଂ ଜପ୍ଯଂ ନିଵିଷ୍ଟାଃ ସଂଗମେ ଵଯମ୍ ୬.
ଆମେ ସେଇ ସଙ୍ଗମରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲୁ।
ତସ୍ମିଂଶ୍ଚୈଵାଂତରେ ପାର୍ଥ ଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ ୬.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପୃଥାପୁତ୍ର, ଦେବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ,
ଦେଵାନାଂ ଯୋନଯୋ ହ୍ଯଷ୍ଟୌ ଗଂଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ ୬.
ଦେବମାନଙ୍କର ଆଠଟି ମୂଳ ଉତ୍ସ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ,
ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନଂ କର୍ତୁଂ ଵିପ୍ରାଣାମୁଦ୍ଯତସ୍ତ୍ଵହମ୍ ୬.
ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲି।
ସାମଧ୍ଵନିସମାଯୁକ୍ତାଂ ତୃତୀଯସ୍ଵରନାଦିତାମ୍ ୬.
ସାମବେଦର ସ୍ୱର ଶବ୍ଦରେ, ତୃତୀୟ ସ୍ୱରର ଗଞ୍ଜନା ସହିତ,