ମଯାପି ତଵ ପ୍ରୋକ୍ତୋଽଯଂ ମାତୃକାପ୍ରଶ୍ର ଉତ୍ତମଃ ୫.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଏହି ମାତୃକା ବିଷୟର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଦେଶ କହିଛି।
ପଂଚଭୂତାନି ପଞ୍ଚୈଵ କର୍ମଜ୍ଞାନେଂଦ୍ରିଯାଣି ଚ ୫.
ପାଞ୍ଚ ଭୂତ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ କର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟ—
ପ୍ରକୃତିଃ ପୁରୁଷଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚଵିଂଶଃ ସଦାଶିଵଃ ୫.
ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପଞ୍ଚବିଂଶତି, ସଦାଶିବ।
ଦେହମେତଦିଦଂ ଵେଦ ତତ୍ତ୍ଵତୋ ଯାତ୍ଯସୌ ଶିଵମ୍ ୫.
ଯିଏ ଏହି ଦେହ ଓ ଏହି ବେଦକୁ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଜାଣେ, ସେ ଶିବକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ସା ହି ନାନାର୍ଥଭଜନାନ୍ନାନାରୂପଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ ୫.
ଏହିଅଟି ନାନା ପ୍ରକାର କାମନା ପୂରଣ କରିବାରେ, ନିଜର ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରେ।
ଇତି ଯୋ ଵେଦେ ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଂ ନାସୌ ନରକମାପ୍ନୁଯାତ୍ ୫.
ଏଭଳି ଭାବେ ଯିଏ ବେଦର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରେ, ସେ କେବେ ନରକକୁ ଯାଏନାହିଁ।
ଵଚନଂ ତଦ୍ବୁଧାଃ ପ୍ରହୁର୍ବଂଧଂ ଚିତ୍ରକଥଂ ତ୍ଵିତି ୫.
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, ଏପରି କଥା ମାନେ କେବଳ ବାନ୍ଧନ ଓ କଳ୍ପନାମୟ ଗଳ୍ପ।
ଏକୋ ଲୋଭୋ ମହାନ୍ଗ୍ରାହୋ ଲୋଭାତ୍ପାପଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୫.
ଲୋଭ ଏକ ବଡ଼ ଫାନ୍ଦ; ଲୋଭରୁ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଲୋଭାନ୍ମୋହଶ୍ଚ ମାଯା ଚ ମାନଃ ସ୍ତମ୍ଭଃ ପରେଷ୍ସୁତା ୫.
ଲୋଭରୁ ମୋହ, ମାୟା, ଅହଂକାର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରତି ଗର୍ବ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ହରଣଂ ପରଵିତ୍ତାନାଂ ପରଦାରାଭିମର୍ଶନମ୍ ୫.
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ହରିବା ଓ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା—
ସ ଲୋଭଃ ସହ ମୋହେନ ଵିଜେତଵ୍ଯୋ ଜିତାତ୍ମନା ୫.
ଏହି ଲୋଭ ଓ ମୋହକୁ ନିଜକୁ ଜିତିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜିତିବା ଦରକାର।
ଭଵନ୍ତ୍ଯେତାନି ସର୍ଵାଣି ଲୁବ୍ଧାନାମକୃତାତ୍ମନାମ୍ ୫.
ଏସବୁ ଦୁର୍ଗୁଣ ଲୋଭୀ ଓ ଅନିୟମିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଛେତ୍ତାରଃ ସଂଶଯାନାଂ ଚ ଲୋଭଗ୍ରସ୍ତା ଵ୍ରଜଂତ୍ଯଧଃ ୫.
ଲୋଭରେ ଆବୃତ ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ଦେହ କାଟନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବନତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅନ୍ତଃକ୍ଷୁରା ଵାଙ୍ମଧୁରାଃ କୂପାଶ୍ଧନ୍ନାସ୍ତୃଣୌରିଵ ୫.
ସେମାନେ ଭିତରେ ରେଜର ଭଳି, କଥାରେ ମିଠା, କିନ୍ତୁ ଘାସ ଢାକିଥିବା କୂଆ ଭଳି।
ସର୍ଵମାର୍ଗଂ ଵିଲୁଂମପଂତି ଲୋଭାଜ୍ଜାତିଷୁ ନିଷ୍ଠୁରାଃ ୫.
ଲୋଭରେ ନିଷ୍ଠୁର ଲୋକମାନେ ନିଜ ଜାତିରେ ସମସ୍ତ ପଥ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଏତେଽତିପାପିନୋ ଜ୍ଞେଯା ନିତ୍ଯଂ ଲୋଭସମନ୍ଵିତାଃ ୫.
ଏମାନେ ସଦା ଲୋଭରେ ଆବୃତ ଥିବା ଅତି ପାପୀ ବୋଲି ଜଣାଯିବେ।
ଲୋଭକ୍ଷଯାଦ୍ଦିଵଂ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତଥୈଵାନ୍ଯେ ଜନାଧିପାଃ ୫.
ଲୋଭ ନାଶ କରି, ଅନ୍ୟମାନେ—ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ—ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସଂସାରାଖ୍ଯମତୋଽନଯେ ଯେ ଗ୍ରାହଗ୍ରସ୍ତା ନ ସଂଶଯଃ ୫.
ଏହି ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିଥିବାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ସଂସାରରେ ବନ୍ଧି ରହନ୍ତି।
ମାତ୍ରଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯଶ୍ଚ ତତଃ ପରମ୍ ୫.
ମାଆ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଶ୍ରୁତିଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ—ଏମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଏତେ ହ୍ଯଷ୍ଟୌ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପ୍ରଥମଂ ଶ୍ରୁତୌ ୫.
ଏହି ଆଠଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରଥମେ ଶ୍ରୁତିରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ କୁଲେ ଜାତୋ ଜାତିମାତ୍ରୋ ଯଦା ଭଵେତ୍ ୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ସେ କେବଳ ଜନ୍ମରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
ଏକୋଦ୍ଦେଶ୍ଯମତିକ୍ରମ୍ଯ ଵେଦସ୍ଯାଚାରଵାନୃଜୁଃ ୫.
କିନ୍ତୁ କେବଳ ପାଠ କରିବାକୁ ଛାଡ଼ି, ଯିଏ ବେଦ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚରଣ ଓ ସିଧାସଳଖ ହୁଏ—
ଏକାଂ ଶାଖାଂ ସକଲ୍ପାଂ ଚ ଷଡ୍ଭିରଂଗୈରଧୀତ୍ଯ ଚ ୫.
ଏକଟି ବେଦଶାଖା, ତାହାର ସହାୟ ବିଦ୍ୟା ଓ ଛଅଟି ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଯେଉଁଠି ଭଲଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯାଇଛି,
ଵେଦଵେଦାଂଗତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପାପଵର୍ଜିତଃ ୫.
ଯିଏ ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଓ ପାପରୁ ଦୂରେ,
ଅନୂଚାନଗୁଣୋପେତୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଯଂତ୍ରିତଃ ୫.
ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କର ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍,
ଵୈଦିକଂ ଲୌକିକଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଜ୍ଞାନମଵାପ୍ଯ ଯଃ ୫.
ଯିଏ ବେଦିକ ଓ ସାଧାରଣ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଅଧିଗମ କରିଛନ୍ତି,
ଊର୍ଧ୍ଵରେତା ଭଵତ୍ଯଗ୍ର୍ଯୋ ନିଯତାଶୀ ନସଂଶ ଯୀ ୫.
ଯିଏ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଶକ୍ତିବାନ୍, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଖାଦ୍ୟରେ ସଂଯମୀ ଓ ସନ୍ଦେହ ରହିତ,
ନିଵୃତ୍ତଃ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ କାମକ୍ରୋଧଵିଵର୍ଜିତଃ ୫.
ଯିଏ ବାହ୍ୟ ଜଗତରୁ ପୃଥକ୍, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ଜ୍ଞାନୀ, କାମ ଓ କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତ,
ଏଵମନ୍ଵଯଵିଦ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ଵୃତ୍ତେନ ଚ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତାଃ ୫.
ଏପରି ଜନ୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆଚରଣରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ,
ଇତ୍ଯେଵଂଵିଧଵିପ୍ରତ୍ଵମୁକ୍ତଂ ଶ୍ରୃଣୁ ଯୁଗାଦଯଃ ୫.
ଏଭଳି ବ୍ରାହ୍ମଣର ଲକ୍ଷଣ କୁହାଗଲା; ଏବେ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ ସୁଣ।