ପ୍ରତ୍ଯୂଷଶ୍ଚ ପ୍ରଭାସଶ୍ଚ ଅଷ୍ଟୌ ତେ ଵସଵଃ ସ୍ମୃତାଃ ୫.
ପ୍ରତ୍ୟୂଷ ଏବଂ ପ୍ରଭାସ—ଏହି ଆଠଜଣ ବସୁ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଅନୁସ୍ଵାରୋ ଵିସର୍ଗଶ୍ଚ ଜିହ୍ଵାମୂଲୀଯ ଏଵ ଚ ୫.
ଅନୁସ୍ୱାର, ବିସର୍ଗ ଏବଂ ଜିହ୍ୱାମୂଳୀୟ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ସ୍ଵେଦଜାଶ୍ଚୋଦ୍ଭିଜାଶ୍ଚେତି ତତ ଜୀଵାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ୫.
ଘମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯେ ପୁମାଂସସ୍ତ୍ଵମୂନ୍ଦେଵାନ୍ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କ୍ରିଯାପରାଃ ୫.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ରହନ୍ତି—
ଚତୁର୍ଣାଂ ଜୀଵଯୋନୀନାଂ ତଦୈଵ ପରିମୁଚ୍ଯତେ ୫.
ସେମାନେ ଚାରିପ୍ରକାର ଜୀବ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ମିଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ତ୍ଵମୀ ଦେଵା ମାନିତା ନୈଵ ପାପିଭିଃ ୫.
ଯେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ସମ୍ମାନିତ, ସେଠାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାହିଁ।
ଅମୀ ଚ ଦେଵାଃ ସର୍ଵତ୍ର ଶ୍ରୌତେ ମାର୍ଗେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ୫.
ଏହି ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ବେଦିକ ପଥରେ ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି।
ତଦମୂନ୍ଯେ ଵ୍ଯତିକ୍ରମ୍ଯ ତପୋ ଦାନମଥୋ ଜପମ୍ ୫.
କିନ୍ତୁ ଏମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି କେହି ତପ, ଦାନ କିମ୍ବା ଜପ କରନ୍ତି।
ଅହୋ ମୋହସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପଶ୍ଯତାଵିଜିତାତ୍ମନାମ୍ ୫.
ଅବିଜିତ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋହର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପିତାଭୂଦତିଵିସ୍ମିତଃ ୫.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ତାଙ୍କର ବାପା ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ମଯାପି ତଵ ପ୍ରୋକ୍ତୋଽଯଂ ମାତୃକାପ୍ରଶ୍ର ଉତ୍ତମଃ ୫.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଏହି ମାତୃକା ବିଷୟର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଦେଶ କହିଛି।
ପଂଚଭୂତାନି ପଞ୍ଚୈଵ କର୍ମଜ୍ଞାନେଂଦ୍ରିଯାଣି ଚ ୫.
ପାଞ୍ଚ ଭୂତ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ କର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟ—
ପ୍ରକୃତିଃ ପୁରୁଷଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚଵିଂଶଃ ସଦାଶିଵଃ ୫.
ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପଞ୍ଚବିଂଶତି, ସଦାଶିବ।
ଦେହମେତଦିଦଂ ଵେଦ ତତ୍ତ୍ଵତୋ ଯାତ୍ଯସୌ ଶିଵମ୍ ୫.
ଯିଏ ଏହି ଦେହ ଓ ଏହି ବେଦକୁ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଜାଣେ, ସେ ଶିବକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ସା ହି ନାନାର୍ଥଭଜନାନ୍ନାନାରୂପଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ ୫.
ଏହିଅଟି ନାନା ପ୍ରକାର କାମନା ପୂରଣ କରିବାରେ, ନିଜର ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରେ।
ଇତି ଯୋ ଵେଦେ ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଂ ନାସୌ ନରକମାପ୍ନୁଯାତ୍ ୫.
ଏଭଳି ଭାବେ ଯିଏ ବେଦର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରେ, ସେ କେବେ ନରକକୁ ଯାଏନାହିଁ।
ଵଚନଂ ତଦ୍ବୁଧାଃ ପ୍ରହୁର୍ବଂଧଂ ଚିତ୍ରକଥଂ ତ୍ଵିତି ୫.
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, ଏପରି କଥା ମାନେ କେବଳ ବାନ୍ଧନ ଓ କଳ୍ପନାମୟ ଗଳ୍ପ।
ଏକୋ ଲୋଭୋ ମହାନ୍ଗ୍ରାହୋ ଲୋଭାତ୍ପାପଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୫.
ଲୋଭ ଏକ ବଡ଼ ଫାନ୍ଦ; ଲୋଭରୁ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଲୋଭାନ୍ମୋହଶ୍ଚ ମାଯା ଚ ମାନଃ ସ୍ତମ୍ଭଃ ପରେଷ୍ସୁତା ୫.
ଲୋଭରୁ ମୋହ, ମାୟା, ଅହଂକାର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରତି ଗର୍ବ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ହରଣଂ ପରଵିତ୍ତାନାଂ ପରଦାରାଭିମର୍ଶନମ୍ ୫.
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ହରିବା ଓ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା—
ସ ଲୋଭଃ ସହ ମୋହେନ ଵିଜେତଵ୍ଯୋ ଜିତାତ୍ମନା ୫.
ଏହି ଲୋଭ ଓ ମୋହକୁ ନିଜକୁ ଜିତିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜିତିବା ଦରକାର।
ଭଵନ୍ତ୍ଯେତାନି ସର୍ଵାଣି ଲୁବ୍ଧାନାମକୃତାତ୍ମନାମ୍ ୫.
ଏସବୁ ଦୁର୍ଗୁଣ ଲୋଭୀ ଓ ଅନିୟମିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଛେତ୍ତାରଃ ସଂଶଯାନାଂ ଚ ଲୋଭଗ୍ରସ୍ତା ଵ୍ରଜଂତ୍ଯଧଃ ୫.
ଲୋଭରେ ଆବୃତ ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ଦେହ କାଟନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବନତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅନ୍ତଃକ୍ଷୁରା ଵାଙ୍ମଧୁରାଃ କୂପାଶ୍ଧନ୍ନାସ୍ତୃଣୌରିଵ ୫.
ସେମାନେ ଭିତରେ ରେଜର ଭଳି, କଥାରେ ମିଠା, କିନ୍ତୁ ଘାସ ଢାକିଥିବା କୂଆ ଭଳି।
ସର୍ଵମାର୍ଗଂ ଵିଲୁଂମପଂତି ଲୋଭାଜ୍ଜାତିଷୁ ନିଷ୍ଠୁରାଃ ୫.
ଲୋଭରେ ନିଷ୍ଠୁର ଲୋକମାନେ ନିଜ ଜାତିରେ ସମସ୍ତ ପଥ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଏତେଽତିପାପିନୋ ଜ୍ଞେଯା ନିତ୍ଯଂ ଲୋଭସମନ୍ଵିତାଃ ୫.
ଏମାନେ ସଦା ଲୋଭରେ ଆବୃତ ଥିବା ଅତି ପାପୀ ବୋଲି ଜଣାଯିବେ।
ଲୋଭକ୍ଷଯାଦ୍ଦିଵଂ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତଥୈଵାନ୍ଯେ ଜନାଧିପାଃ ୫.
ଲୋଭ ନାଶ କରି, ଅନ୍ୟମାନେ—ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ—ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସଂସାରାଖ୍ଯମତୋଽନଯେ ଯେ ଗ୍ରାହଗ୍ରସ୍ତା ନ ସଂଶଯଃ ୫.
ଏହି ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିଥିବାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ସଂସାରରେ ବନ୍ଧି ରହନ୍ତି।
ମାତ୍ରଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯଶ୍ଚ ତତଃ ପରମ୍ ୫.
ମାଆ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଶ୍ରୁତିଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ—ଏମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଏତେ ହ୍ଯଷ୍ଟୌ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପ୍ରଥମଂ ଶ୍ରୁତୌ ୫.
ଏହି ଆଠଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରଥମେ ଶ୍ରୁତିରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି।