ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଶ୍ଚ ସ୍ଵାରୋଚିରୌତ୍ତମୋ ରୈଵତସ୍ତଥା ୫.
ସ୍ୱାୟଂଭୁବ, ସ୍ୱାରୋଚିଷ, ଉତ୍ତମ, ଓ ରୈବତ,
ସାଵର୍ଣିର୍ବ୍ରହ୍ମସାଵର୍ଣୀ ରୁଦ୍ରସାଵର୍ଣିରେଵ ଚ ୫.
ସାବର୍ଣ୍ଣି, ବ୍ରହ୍ମସାବର୍ଣ୍ଣି ଓ ରୁଦ୍ରସାବର୍ଣ୍ଣି,
ରୌଚ୍ଯୋ ଭୌତ୍ଯସ୍ତଥା ଚାପି ମନଵୋଽମୀ ଚତୁର୍ଦଶ ୫.
ରୌଚ୍ୟ, ଭୌତ୍ୟ ଏବଂ ଏହି ଚଉଦ ମନୁ,
କୃଷ୍ଣଃ ଶ୍ଯାମସ୍ତଥା ଧୂମ୍ରଃ ସୁପିଶଂଗଃ ପିଶଂଗକଃ ୫.
କୃଷ୍ଣ, ଶ୍ୟାମ, ଧୂମ୍ର, ସୁପିଶଙ୍ଗ, ପିଶଙ୍ଗକ,
ଵୈଵସ୍ଵତଃ କ୍ଷକାରଶ୍ଚ ତାତ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ ୫.
ବୈବସ୍ୱତ, କ୍ଷକାର ଓ କୃଷ୍ଣ, ପୁଆ, ଏମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
thumb|500px|ସପ୍ତଚକ୍ର କକାରାଦ୍ଯାଷ୍ଠକାରାଂତା ଆଦିତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ ୫.
କକାରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଅଷ୍ଟକାରରେ ଶେଷ, ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଭଗୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ପୂଷା ଚ ସଵିତା ଦଶମସ୍ତଥା ୫.
ଭଗ, ବିବସ୍ୱାନ୍, ପୂଷା ଏବଂ ସବିତା—ଏହି ଦଶମ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଜଘନ୍ଯଜଃ ସ ସର୍ଵେଷାମାଦିତ୍ଯାନାଂ ଗୁଣାଧିକଃ ୫.
ସେ ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଛୋଟ, କିନ୍ତୁ ଗୁଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
କପାଲୀ ପିଂଗଲୋ ଭୀମୋ ଵିରୁପାକ୍ଷୋ ଵିଲୋହିତଃ ୫.
କପାଳୀ, ପିଙ୍ଗଳ, ଭୀମ, ବିରୂପାକ୍ଷ ଏବଂ ବିଲୋହିତ—
ଭକାରାଦ୍ଯାଃ ଷକାରାଂତା ଅଷ୍ଟୌ ହି ଵସଵୋ ମତାଃ ୫.
'ଭ' ରେ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଓ 'ଷ' ରେ ସମାପ୍ତ ହେବା ଏହି ଆଠଜଣଙ୍କୁ ବସୁ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ପ୍ରତ୍ଯୂଷଶ୍ଚ ପ୍ରଭାସଶ୍ଚ ଅଷ୍ଟୌ ତେ ଵସଵଃ ସ୍ମୃତାଃ ୫.
ପ୍ରତ୍ୟୂଷ ଏବଂ ପ୍ରଭାସ—ଏହି ଆଠଜଣ ବସୁ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଅନୁସ୍ଵାରୋ ଵିସର୍ଗଶ୍ଚ ଜିହ୍ଵାମୂଲୀଯ ଏଵ ଚ ୫.
ଅନୁସ୍ୱାର, ବିସର୍ଗ ଏବଂ ଜିହ୍ୱାମୂଳୀୟ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ସ୍ଵେଦଜାଶ୍ଚୋଦ୍ଭିଜାଶ୍ଚେତି ତତ ଜୀଵାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ୫.
ଘମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯେ ପୁମାଂସସ୍ତ୍ଵମୂନ୍ଦେଵାନ୍ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କ୍ରିଯାପରାଃ ୫.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ରହନ୍ତି—
ଚତୁର୍ଣାଂ ଜୀଵଯୋନୀନାଂ ତଦୈଵ ପରିମୁଚ୍ଯତେ ୫.
ସେମାନେ ଚାରିପ୍ରକାର ଜୀବ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ମିଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ତ୍ଵମୀ ଦେଵା ମାନିତା ନୈଵ ପାପିଭିଃ ୫.
ଯେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ସମ୍ମାନିତ, ସେଠାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାହିଁ।
ଅମୀ ଚ ଦେଵାଃ ସର୍ଵତ୍ର ଶ୍ରୌତେ ମାର୍ଗେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ୫.
ଏହି ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ବେଦିକ ପଥରେ ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି।
ତଦମୂନ୍ଯେ ଵ୍ଯତିକ୍ରମ୍ଯ ତପୋ ଦାନମଥୋ ଜପମ୍ ୫.
କିନ୍ତୁ ଏମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି କେହି ତପ, ଦାନ କିମ୍ବା ଜପ କରନ୍ତି।
ଅହୋ ମୋହସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପଶ୍ଯତାଵିଜିତାତ୍ମନାମ୍ ୫.
ଅବିଜିତ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋହର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପିତାଭୂଦତିଵିସ୍ମିତଃ ୫.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ତାଙ୍କର ବାପା ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ମଯାପି ତଵ ପ୍ରୋକ୍ତୋଽଯଂ ମାତୃକାପ୍ରଶ୍ର ଉତ୍ତମଃ ୫.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଏହି ମାତୃକା ବିଷୟର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଦେଶ କହିଛି।
ପଂଚଭୂତାନି ପଞ୍ଚୈଵ କର୍ମଜ୍ଞାନେଂଦ୍ରିଯାଣି ଚ ୫.
ପାଞ୍ଚ ଭୂତ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ କର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟ—
ପ୍ରକୃତିଃ ପୁରୁଷଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚଵିଂଶଃ ସଦାଶିଵଃ ୫.
ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପଞ୍ଚବିଂଶତି, ସଦାଶିବ।
ଦେହମେତଦିଦଂ ଵେଦ ତତ୍ତ୍ଵତୋ ଯାତ୍ଯସୌ ଶିଵମ୍ ୫.
ଯିଏ ଏହି ଦେହ ଓ ଏହି ବେଦକୁ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଜାଣେ, ସେ ଶିବକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ସା ହି ନାନାର୍ଥଭଜନାନ୍ନାନାରୂପଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ ୫.
ଏହିଅଟି ନାନା ପ୍ରକାର କାମନା ପୂରଣ କରିବାରେ, ନିଜର ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରେ।
ଇତି ଯୋ ଵେଦେ ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଂ ନାସୌ ନରକମାପ୍ନୁଯାତ୍ ୫.
ଏଭଳି ଭାବେ ଯିଏ ବେଦର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରେ, ସେ କେବେ ନରକକୁ ଯାଏନାହିଁ।
ଵଚନଂ ତଦ୍ବୁଧାଃ ପ୍ରହୁର୍ବଂଧଂ ଚିତ୍ରକଥଂ ତ୍ଵିତି ୫.
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, ଏପରି କଥା ମାନେ କେବଳ ବାନ୍ଧନ ଓ କଳ୍ପନାମୟ ଗଳ୍ପ।
ଏକୋ ଲୋଭୋ ମହାନ୍ଗ୍ରାହୋ ଲୋଭାତ୍ପାପଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୫.
ଲୋଭ ଏକ ବଡ଼ ଫାନ୍ଦ; ଲୋଭରୁ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଲୋଭାନ୍ମୋହଶ୍ଚ ମାଯା ଚ ମାନଃ ସ୍ତମ୍ଭଃ ପରେଷ୍ସୁତା ୫.
ଲୋଭରୁ ମୋହ, ମାୟା, ଅହଂକାର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରତି ଗର୍ବ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ହରଣଂ ପରଵିତ୍ତାନାଂ ପରଦାରାଭିମର୍ଶନମ୍ ୫.
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ହରିବା ଓ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା—