ତାତ ସର୍ଵଂ ପରିଜ୍ଞେଯଂ ଜ୍ଞାନମତ୍ରୈଵ ଵୈ ଯତଃ ୫.
ପୁଆ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଏଠି ବୁଝିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏଠି ନିଜେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି।
ଵିଚିତ୍ରଂ ଭାଷସେ ବାଲ ଜ୍ଞାତୋଽତ୍ରାର୍ଥଶ୍ଚ କସ୍ତ୍ଵଯା ୫.
ପିଲା, ତୁମେ ଅଜଣା ଭାବରେ କହୁଛ, ଏଠିରେ କଣ ଅର୍ଥ ତୁମେ ଠିକ୍ଭଳି ବୁଝିଛ?
ଏକତ୍ରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ପଠିତ୍ଵାପି ତ୍ଵଯା ପିତଃ ୫.
ପିତା, ତୁମେ ଏକତିସ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ିଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ଅଯମଯଂ ଚାଯମିତି ଧର୍ମୋ ଯୋ ଦର୍ଶନୋଦିତଃ ୫.
ଏହିଟି ଧର୍ମ, ସେହିଟି ଧର୍ମ—ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ମତରେ ଯାହା କୁହାଯାଏ।
ଉପଦେଶଂ ପଠସ୍ଯେଵ ନୈଵାର୍ଥଜ୍ଞୋଽସି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୫.
ତୁମେ ଉପଦେଶ ପଢ଼ୁଛ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଗଭୀର ଅର୍ଥ ତୁମେ ଜାଣୁନାହାଁ।
ତତ୍ତେ ବ୍ରଵୀମି ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମୋହମାର୍ତଂଡମଦ୍ଭୁତମ୍॥ ୫.
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ କଥା କହିବି, ଯାହା ଭ୍ରମକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଅକାରଃ କଥିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଉକାରୋ ଵିଷ୍ଣୁରୁଚ୍ଯତେ ୫.
'ଅ' ଅକ୍ଷରକୁ ବ୍ରହ୍ମା ବୋଲାଯାଏ, 'ଉ' ଅକ୍ଷରକୁ ବିଷ୍ଣୁ କୁହାଯାଏ।
ଅର୍ଧମାତ୍ରା ଚ ଯା ମୂର୍ଧ୍ନି ପରମଃ ସ ସଦାଶିଵଃ ୫.
ଯେଉଁ ଅର୍ଧମାତ୍ରା ଶିରା ଉପରେ ଅଛି, ସେହିଁ ପରମ ସଦାଶିବ।
ଓଁକାରସ୍ଯ ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯାଥାତ୍ମ୍ଯେନ ନ ଶକ୍ଯତେ ୫.
ଓଁକାରର ସତ୍ୟ ମହିମାକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ପୁନର୍ଯତ୍ସାରସର୍ଵସ୍ଵଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତଚ୍ଛ୍ରୂଯତାଂ ପରମ୍ ୫.
ଏବେ ପୁଣି ଶୁଣ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସାର ସବୁ କୁହାଯାଇଛି।
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଶ୍ଚ ସ୍ଵାରୋଚିରୌତ୍ତମୋ ରୈଵତସ୍ତଥା ୫.
ସ୍ୱାୟଂଭୁବ, ସ୍ୱାରୋଚିଷ, ଉତ୍ତମ, ଓ ରୈବତ,
ସାଵର୍ଣିର୍ବ୍ରହ୍ମସାଵର୍ଣୀ ରୁଦ୍ରସାଵର୍ଣିରେଵ ଚ ୫.
ସାବର୍ଣ୍ଣି, ବ୍ରହ୍ମସାବର୍ଣ୍ଣି ଓ ରୁଦ୍ରସାବର୍ଣ୍ଣି,
ରୌଚ୍ଯୋ ଭୌତ୍ଯସ୍ତଥା ଚାପି ମନଵୋଽମୀ ଚତୁର୍ଦଶ ୫.
ରୌଚ୍ୟ, ଭୌତ୍ୟ ଏବଂ ଏହି ଚଉଦ ମନୁ,
କୃଷ୍ଣଃ ଶ୍ଯାମସ୍ତଥା ଧୂମ୍ରଃ ସୁପିଶଂଗଃ ପିଶଂଗକଃ ୫.
କୃଷ୍ଣ, ଶ୍ୟାମ, ଧୂମ୍ର, ସୁପିଶଙ୍ଗ, ପିଶଙ୍ଗକ,
ଵୈଵସ୍ଵତଃ କ୍ଷକାରଶ୍ଚ ତାତ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ ୫.
ବୈବସ୍ୱତ, କ୍ଷକାର ଓ କୃଷ୍ଣ, ପୁଆ, ଏମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
thumb|500px|ସପ୍ତଚକ୍ର କକାରାଦ୍ଯାଷ୍ଠକାରାଂତା ଆଦିତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ ୫.
କକାରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଅଷ୍ଟକାରରେ ଶେଷ, ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଭଗୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ପୂଷା ଚ ସଵିତା ଦଶମସ୍ତଥା ୫.
ଭଗ, ବିବସ୍ୱାନ୍, ପୂଷା ଏବଂ ସବିତା—ଏହି ଦଶମ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଜଘନ୍ଯଜଃ ସ ସର୍ଵେଷାମାଦିତ୍ଯାନାଂ ଗୁଣାଧିକଃ ୫.
ସେ ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଛୋଟ, କିନ୍ତୁ ଗୁଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
କପାଲୀ ପିଂଗଲୋ ଭୀମୋ ଵିରୁପାକ୍ଷୋ ଵିଲୋହିତଃ ୫.
କପାଳୀ, ପିଙ୍ଗଳ, ଭୀମ, ବିରୂପାକ୍ଷ ଏବଂ ବିଲୋହିତ—
ଭକାରାଦ୍ଯାଃ ଷକାରାଂତା ଅଷ୍ଟୌ ହି ଵସଵୋ ମତାଃ ୫.
'ଭ' ରେ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଓ 'ଷ' ରେ ସମାପ୍ତ ହେବା ଏହି ଆଠଜଣଙ୍କୁ ବସୁ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ପ୍ରତ୍ଯୂଷଶ୍ଚ ପ୍ରଭାସଶ୍ଚ ଅଷ୍ଟୌ ତେ ଵସଵଃ ସ୍ମୃତାଃ ୫.
ପ୍ରତ୍ୟୂଷ ଏବଂ ପ୍ରଭାସ—ଏହି ଆଠଜଣ ବସୁ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଅନୁସ୍ଵାରୋ ଵିସର୍ଗଶ୍ଚ ଜିହ୍ଵାମୂଲୀଯ ଏଵ ଚ ୫.
ଅନୁସ୍ୱାର, ବିସର୍ଗ ଏବଂ ଜିହ୍ୱାମୂଳୀୟ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ସ୍ଵେଦଜାଶ୍ଚୋଦ୍ଭିଜାଶ୍ଚେତି ତତ ଜୀଵାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ୫.
ଘମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯେ ପୁମାଂସସ୍ତ୍ଵମୂନ୍ଦେଵାନ୍ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କ୍ରିଯାପରାଃ ୫.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ରହନ୍ତି—
ଚତୁର୍ଣାଂ ଜୀଵଯୋନୀନାଂ ତଦୈଵ ପରିମୁଚ୍ଯତେ ୫.
ସେମାନେ ଚାରିପ୍ରକାର ଜୀବ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ମିଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ତ୍ଵମୀ ଦେଵା ମାନିତା ନୈଵ ପାପିଭିଃ ୫.
ଯେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ସମ୍ମାନିତ, ସେଠାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନାହିଁ।
ଅମୀ ଚ ଦେଵାଃ ସର୍ଵତ୍ର ଶ୍ରୌତେ ମାର୍ଗେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ୫.
ଏହି ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ବେଦିକ ପଥରେ ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି।
ତଦମୂନ୍ଯେ ଵ୍ଯତିକ୍ରମ୍ଯ ତପୋ ଦାନମଥୋ ଜପମ୍ ୫.
କିନ୍ତୁ ଏମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି କେହି ତପ, ଦାନ କିମ୍ବା ଜପ କରନ୍ତି।
ଅହୋ ମୋହସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପଶ୍ଯତାଵିଜିତାତ୍ମନାମ୍ ୫.
ଅବିଜିତ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋହର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଖ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପିତାଭୂଦତିଵିସ୍ମିତଃ ୫.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ତାଙ୍କର ବାପା ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।