ଵିସର୍ଜ୍ଜନୀଯଶ୍ଚ ପରୋ ଜିହ୍ଵାମୂଲୀଯ ଏଵ ଚ ୫.
ଏଠାରେ ବିସର୍ଗ ଅଛି, ଏବଂ ଜିହ୍ୱାମୂଳୀୟ ନାସିକା ଅଛି।
ଇତି ତେ କଥିତା ସଂଖ୍ଯା ଅର୍ଥଂ ଚୈଷାଂ ଶ୍ରୃଣୁ ଦ୍ଵିଜ ୫.
ଏପରି ତୁମେ ସଂଖ୍ୟା ଶୁଣିଛ; ଏବେ ତାଙ୍କର ଅର୍ଥ ଶୁଣ, ଦ୍ୱିଜ।
ମିଥିଲାଯାଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତୋଽଭୂଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନିଵେଶନେ ୫.
ମିଥିଲାରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ, ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଯେନ ଵିଦ୍ଯାଃ ପ୍ରପଠିତା ଵର୍ତଂତେ ଭୁଵି ଯା ଦ୍ଵିଜ ୫.
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଭୂମିରେ ଥିବା ବିଦ୍ୟାଗୁଡିକ ପଠିଥିଲେ, ଦ୍ୱିଜ।
କ୍ଷଣମପ୍ଯନଵଚ୍ଛିନ୍ନଂ ପଠିତ୍ଵା ଗେହଵାନଭୂତ୍ ୫.
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରି ମଧ୍ୟ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ନହୋଇ ପଠି, ସେ ଘରେ ରହିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଜଡଵଦ୍ଵର୍ତ୍ତମାନଃ ସ ମାତୃକାଂ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ ୫.
ଅପ୍ରଜ୍ଞା ପରି ବ୍ୟବହାର କରି, ସେ ମାତୃକା ଅକ୍ଷର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତଃ ପିତା ଖିନ୍ନରୂପୀ ଜଡଂ ତଂ ସମଭାଷତ ୫.
ତାପରେ ତାଙ୍କ ପିତା, ଦୁଃଖିତ ଦେଖାଯାଇ, ସେ ଅପ୍ରଜ୍ଞାକୁ କହିଲେ।
ଅଥାନ୍ଯସ୍ମୈ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି କର୍ଣାଵୁତ୍ପାଟଯାମି ତେ॥ ୫.
ଏବେ ମୁଁ ଏହା ଅନ୍ୟଜଣକୁ ଦେବି, କିମ୍ବା ତୁମର କାନ ଖୁଲି ଦେବି।
ତାତ କିଂ ମୋଦକାର୍ଥାଯ ପଠ୍ଯତେ ଲୋଭହେତଵେ ୫.
ପୁଆ, ମିଠା ପାଇଁ କିଏ ଏହାକୁ ପଢ଼େ? ଲୋଭ ଦ୍ୱାରା କାହିଁକି ଏହା ପଢ଼ାଯାଏ?
ଏଵଂ ତେ ଵଦମାନସ୍ଯ ଆଯୁର୍ଭଵତୁ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ୫.
ତୁମେ ଯେପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛ, ତେଣୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ତୁମ ପାଖରେ ହେଉ।
ତାତ ସର୍ଵଂ ପରିଜ୍ଞେଯଂ ଜ୍ଞାନମତ୍ରୈଵ ଵୈ ଯତଃ ୫.
ପୁଆ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଏଠି ବୁଝିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏଠି ନିଜେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି।
ଵିଚିତ୍ରଂ ଭାଷସେ ବାଲ ଜ୍ଞାତୋଽତ୍ରାର୍ଥଶ୍ଚ କସ୍ତ୍ଵଯା ୫.
ପିଲା, ତୁମେ ଅଜଣା ଭାବରେ କହୁଛ, ଏଠିରେ କଣ ଅର୍ଥ ତୁମେ ଠିକ୍ଭଳି ବୁଝିଛ?
ଏକତ୍ରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ପଠିତ୍ଵାପି ତ୍ଵଯା ପିତଃ ୫.
ପିତା, ତୁମେ ଏକତିସ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ିଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ଅଯମଯଂ ଚାଯମିତି ଧର୍ମୋ ଯୋ ଦର୍ଶନୋଦିତଃ ୫.
ଏହିଟି ଧର୍ମ, ସେହିଟି ଧର୍ମ—ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ମତରେ ଯାହା କୁହାଯାଏ।
ଉପଦେଶଂ ପଠସ୍ଯେଵ ନୈଵାର୍ଥଜ୍ଞୋଽସି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୫.
ତୁମେ ଉପଦେଶ ପଢ଼ୁଛ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଗଭୀର ଅର୍ଥ ତୁମେ ଜାଣୁନାହାଁ।
ତତ୍ତେ ବ୍ରଵୀମି ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମୋହମାର୍ତଂଡମଦ୍ଭୁତମ୍॥ ୫.
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ କଥା କହିବି, ଯାହା ଭ୍ରମକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଅକାରଃ କଥିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଉକାରୋ ଵିଷ୍ଣୁରୁଚ୍ଯତେ ୫.
'ଅ' ଅକ୍ଷରକୁ ବ୍ରହ୍ମା ବୋଲାଯାଏ, 'ଉ' ଅକ୍ଷରକୁ ବିଷ୍ଣୁ କୁହାଯାଏ।
ଅର୍ଧମାତ୍ରା ଚ ଯା ମୂର୍ଧ୍ନି ପରମଃ ସ ସଦାଶିଵଃ ୫.
ଯେଉଁ ଅର୍ଧମାତ୍ରା ଶିରା ଉପରେ ଅଛି, ସେହିଁ ପରମ ସଦାଶିବ।
ଓଁକାରସ୍ଯ ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯାଥାତ୍ମ୍ଯେନ ନ ଶକ୍ଯତେ ୫.
ଓଁକାରର ସତ୍ୟ ମହିମାକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ପୁନର୍ଯତ୍ସାରସର୍ଵସ୍ଵଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତଚ୍ଛ୍ରୂଯତାଂ ପରମ୍ ୫.
ଏବେ ପୁଣି ଶୁଣ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସାର ସବୁ କୁହାଯାଇଛି।
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଶ୍ଚ ସ୍ଵାରୋଚିରୌତ୍ତମୋ ରୈଵତସ୍ତଥା ୫.
ସ୍ୱାୟଂଭୁବ, ସ୍ୱାରୋଚିଷ, ଉତ୍ତମ, ଓ ରୈବତ,
ସାଵର୍ଣିର୍ବ୍ରହ୍ମସାଵର୍ଣୀ ରୁଦ୍ରସାଵର୍ଣିରେଵ ଚ ୫.
ସାବର୍ଣ୍ଣି, ବ୍ରହ୍ମସାବର୍ଣ୍ଣି ଓ ରୁଦ୍ରସାବର୍ଣ୍ଣି,
ରୌଚ୍ଯୋ ଭୌତ୍ଯସ୍ତଥା ଚାପି ମନଵୋଽମୀ ଚତୁର୍ଦଶ ୫.
ରୌଚ୍ୟ, ଭୌତ୍ୟ ଏବଂ ଏହି ଚଉଦ ମନୁ,
କୃଷ୍ଣଃ ଶ୍ଯାମସ୍ତଥା ଧୂମ୍ରଃ ସୁପିଶଂଗଃ ପିଶଂଗକଃ ୫.
କୃଷ୍ଣ, ଶ୍ୟାମ, ଧୂମ୍ର, ସୁପିଶଙ୍ଗ, ପିଶଙ୍ଗକ,
ଵୈଵସ୍ଵତଃ କ୍ଷକାରଶ୍ଚ ତାତ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ ୫.
ବୈବସ୍ୱତ, କ୍ଷକାର ଓ କୃଷ୍ଣ, ପୁଆ, ଏମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
thumb|500px|ସପ୍ତଚକ୍ର କକାରାଦ୍ଯାଷ୍ଠକାରାଂତା ଆଦିତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ ୫.
କକାରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଅଷ୍ଟକାରରେ ଶେଷ, ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଭଗୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ପୂଷା ଚ ସଵିତା ଦଶମସ୍ତଥା ୫.
ଭଗ, ବିବସ୍ୱାନ୍, ପୂଷା ଏବଂ ସବିତା—ଏହି ଦଶମ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଜଘନ୍ଯଜଃ ସ ସର୍ଵେଷାମାଦିତ୍ଯାନାଂ ଗୁଣାଧିକଃ ୫.
ସେ ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଛୋଟ, କିନ୍ତୁ ଗୁଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
କପାଲୀ ପିଂଗଲୋ ଭୀମୋ ଵିରୁପାକ୍ଷୋ ଵିଲୋହିତଃ ୫.
କପାଳୀ, ପିଙ୍ଗଳ, ଭୀମ, ବିରୂପାକ୍ଷ ଏବଂ ବିଲୋହିତ—
ଭକାରାଦ୍ଯାଃ ଷକାରାଂତା ଅଷ୍ଟୌ ହି ଵସଵୋ ମତାଃ ୫.
'ଭ' ରେ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଓ 'ଷ' ରେ ସମାପ୍ତ ହେବା ଏହି ଆଠଜଣଙ୍କୁ ବସୁ ବୋଲି ମନାଯାଏ।