ତତୋ ମେ ଚିଂତଯାନସ୍ଯ ପୁନର୍ଜାତା ମତିସ୍ତ୍ଵିଯମ୍ ୫.
ତାପରେ ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ ମୋ ମନରେ ଏହି ନୂତନ ବିଚାର ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ଯସ୍ମିନ୍ଵିପ୍ରାଃ ସଂଵସଂତି ମୂର୍ତାନୀଵ ତପାଂସି ଚ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସୁଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତପସ୍ୟା ମାନେ ଦେହଧାରଣ କରିଥିବା ପରି ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ସ୍ଥାନେ ତସ୍ମିନ୍ଗମିଷ୍ଯାମୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାହଂ ଚଲିତସ୍ତଦା ୫.
‘ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି’ ବୋଲି କହି, ସେ ସମୟରେ ମୁଁ ଚାଲିଗଲି।
ଅଦ୍ରାକ୍ଷଂ ପୁଣ୍ଯଭୂମିସ୍ଥଂ ଗ୍ରାମରତ୍ନମହଂ ମହତ୍ ୫.
ମୁଁ ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ବଡ଼ ଗ୍ରାମ ମଣିକୁ ଦେଖିଲି।
ଯତ୍ର ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ସଂତି ଶତଶଃ ପ୍ରଵରାଶ୍ରମାଃ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ଶତଶଃ ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମ ଅଛି।
ଯଜ୍ଞଭାଜାଂ ମୁନୀନାଂ ଯଦୁପକାରକରଂ ସଦା ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମୁନିମାନେ ସଦା ଉପକୃତ ହୁଅନ୍ତି।
ମୁନୀନାଂ ଯତ୍ର ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଚାପ୍ଯଵିନାଶକୃତ୍ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ମୁନିମାନେ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ଯାହା ଅବିନାଶକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱର କରେ।
ଯତ୍ର କୃତଯୁଗସ୍ତାର୍ଥଂ ବୀଜଂ ପାର୍ଥାଵଶିଷ୍ଯତେ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ କୃତଯୁଗ ପାଇଁ ପାର୍ଥପୁତ୍ରମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବୀଜ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି।
ସ୍ଥାନକଂ ତତ୍ସମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋଽହଂ ଦ୍ଵିଜାଶ୍ରମାନ୍ ୫.
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ମୁଁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲି।
ପରସ୍ପରଂ ଚିଂତଯାନା ଵେଦା ମୂର୍ତିଧରା ଯଥା ୫.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏମିତି ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ଯେପରି ଵେଦମାନେ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଵିଚିକ୍ଷିପୁର୍ମହାତ୍ମାନୋ ନଭୋଗତମିଵାମିଷମ୍ ୫.
ମହାନ ଆତ୍ମାମାନେ ଆକାଶରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଚାରା ପରି ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ବିକିରି ହେଲେ।
କାକାରାଵୈଃ କିମତୈର୍ଵୋ ଯଦ୍ଯସ୍ତି ଜ୍ଞାନଶାଲିତା ୫.
କାଉଁ କାଉଁ ଶବ୍ଦ କରିବାରେ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନବାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର କଥା କଣ ଉପକାର କରିବ?
ଵଦ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରଶ୍ରାନ୍ସ୍ଵାଞ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵାଽଽଧାସ୍ଯାମହେ ଵଯମ୍ ୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ତୁମର ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକ କହ; ଆମେ ସେଗୁଡିକ ଶୁଣିଲେ ଉତ୍ତର ଦେବା।
ଅହଂ ପୂର୍ଵିକଯା ତେ ଵୈ ନ୍ଯଷେଧଂତ ପରସ୍ପରମ୍ ୫.
ମୁଁ ପୂର୍ବର ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ରୋକିଥିଲି।
ତତସ୍ତାନବ୍ରଵଂ ପ୍ରଶ୍ରାନହଂ ଦ୍ଵାଦଶ ପୂର୍ଵକାନ୍ ୫.
ତାପରେ ମୁଁ ସେମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଦ୍ୱାଦଶ ପ୍ରଶ୍ନ କହିଥିଲି।
କିଂ ତେ ଦ୍ଵିଜ ବାଲପ୍ରଶ୍ନୈରମୀଭିଃ ସ୍ଵଲ୍ପକୈରପି ୫.
ଦ୍ୱିଜ, ତୁମର ଏହି କିଛି ଶିଶୁସଦୃଶ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକ କଣ ଉପକାର କରିବ?
ତତୋତିଵିସ୍ମିତଶ୍ଚାହଂ ମନ୍ଯମାନଃ କୃତାର୍ଥତାମ୍ ୫.
ତାପରେ ମୁଁ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲି, ଭାବିଲି ଯେ ମୁଁ ସଫଳ ହୋଇଛି।
ତତଃ ସୁତନୁନାମା ସ ବାଲୋଽବାଲୋଽଭ୍ଯୁଵାଚ ମାମ୍ ତଥାପି ଵଚ୍ମି ମାଂ ଯସ୍ମାନ୍ନିହୀନଂ ମନ୍ଯତେ ଭଵାନ୍॥ ୫.
ତାପରେ ସୁତନୁନାମକ ଶିଶୁ, ଯଦିଓ ସେ ଶିଶୁ ନୁହେଁ, ମୋତେ କହିଲେ: 'ତୁମେ ମୋତେ ଅପରିପକ୍ୱ ଭାବିଛ, ତେଣୁ ମୁଁ କହିବି।'
ଅକ୍ଷରାସ୍ତୁ ଦ୍ଵିପଂଚାଶନ୍ମାତୃକାଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ॥ ୫.
ମାତୃକାର ବାଉନ୍ଶି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅକ୍ଷର ଅଟାବି ଅନ୍ତି।
ଓଁକାରଃ ପ୍ରଥମସ୍ତତ୍ର ଚତୁର୍ଦଶ ସ୍ଵରାସ୍ତଥା ୫.
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓଁ ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର, ଏବଂ ଚଉଦ ଶ୍ୱର ଅଛି।
ଵିସର୍ଜ୍ଜନୀଯଶ୍ଚ ପରୋ ଜିହ୍ଵାମୂଲୀଯ ଏଵ ଚ ୫.
ଏଠାରେ ବିସର୍ଗ ଅଛି, ଏବଂ ଜିହ୍ୱାମୂଳୀୟ ନାସିକା ଅଛି।
ଇତି ତେ କଥିତା ସଂଖ୍ଯା ଅର୍ଥଂ ଚୈଷାଂ ଶ୍ରୃଣୁ ଦ୍ଵିଜ ୫.
ଏପରି ତୁମେ ସଂଖ୍ୟା ଶୁଣିଛ; ଏବେ ତାଙ୍କର ଅର୍ଥ ଶୁଣ, ଦ୍ୱିଜ।
ମିଥିଲାଯାଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତୋଽଭୂଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନିଵେଶନେ ୫.
ମିଥିଲାରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ, ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଯେନ ଵିଦ୍ଯାଃ ପ୍ରପଠିତା ଵର୍ତଂତେ ଭୁଵି ଯା ଦ୍ଵିଜ ୫.
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଭୂମିରେ ଥିବା ବିଦ୍ୟାଗୁଡିକ ପଠିଥିଲେ, ଦ୍ୱିଜ।
କ୍ଷଣମପ୍ଯନଵଚ୍ଛିନ୍ନଂ ପଠିତ୍ଵା ଗେହଵାନଭୂତ୍ ୫.
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରି ମଧ୍ୟ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ନହୋଇ ପଠି, ସେ ଘରେ ରହିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଜଡଵଦ୍ଵର୍ତ୍ତମାନଃ ସ ମାତୃକାଂ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ ୫.
ଅପ୍ରଜ୍ଞା ପରି ବ୍ୟବହାର କରି, ସେ ମାତୃକା ଅକ୍ଷର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତଃ ପିତା ଖିନ୍ନରୂପୀ ଜଡଂ ତଂ ସମଭାଷତ ୫.
ତାପରେ ତାଙ୍କ ପିତା, ଦୁଃଖିତ ଦେଖାଯାଇ, ସେ ଅପ୍ରଜ୍ଞାକୁ କହିଲେ।
ଅଥାନ୍ଯସ୍ମୈ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି କର୍ଣାଵୁତ୍ପାଟଯାମି ତେ॥ ୫.
ଏବେ ମୁଁ ଏହା ଅନ୍ୟଜଣକୁ ଦେବି, କିମ୍ବା ତୁମର କାନ ଖୁଲି ଦେବି।
ତାତ କିଂ ମୋଦକାର୍ଥାଯ ପଠ୍ଯତେ ଲୋଭହେତଵେ ୫.
ପୁଆ, ମିଠା ପାଇଁ କିଏ ଏହାକୁ ପଢ଼େ? ଲୋଭ ଦ୍ୱାରା କାହିଁକି ଏହା ପଢ଼ାଯାଏ?
ଏଵଂ ତେ ଵଦମାନସ୍ଯ ଆଯୁର୍ଭଵତୁ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ୫.
ତୁମେ ଯେପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛ, ତେଣୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ତୁମ ପାଖରେ ହେଉ।