ଇମାଞ୍ଛ୍ଲୋକାନ୍ଗାଯମାନଃ ପ୍ରଶ୍ରରୂପାଞ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ତାନ୍ ୫.
ମୁଁ ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗାଉଛି, ତୁମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।
ପଂଚପଂଚାଦ୍ଭୁତଂ ଗେହଂ କୋ ଵିଜାନାତି ଵା ଦ୍ଵିଜଃ ୫.
ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ଘରକୁ କିଏ ଜାଣେ, କିଏ ଦ୍ୱିଜ?
କୋ ଵା ଚିତ୍ରକଥାବଂଧଂ ଵେତ୍ତି ସଂସାରଗୋଚରଃ ୫.
ଏହି ସଂସାରରେ ଘୁରୁଥିବା ମାନେ କିଏ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥାମାଳା ଓ ତାହାର ବନ୍ଧନକୁ ଜାଣିପାରିବେ?
କୋ ଵାଷ୍ଟଵିଧଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯଂ ଵେତ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମଃ ୫.
ହେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିଏ ଏହି ଆଠ ପ୍ରକାରର ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱକୁ ଜାଣେ?
ଚତୁର୍ଦଶମନୂନାଂ ଵା ମୂଲଵାସରଂ ଵେତ୍ତି କଃ ୫.
ଚଉଦ ମନୁଙ୍କର ମୂଳ ଦିନ କିଏ ଜାଣେ?
ଉଦ୍ଵେଜଯତି ଭୂତାନି କୃଷ୍ଣାହିରିଵ ଵେତ୍ତି କଃ ୫.
କିଏ ଜାଣେ କଣସି ଜିନିଷ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କଳା ସାପ ଭଳି ଅସ୍ଥିର କରେ?
ପଂଥାନାଵପି ଦ୍ଵୌ କଶ୍ଚିଦ୍ଵେତ୍ତି ଵକ୍ତି ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଦୁଇଟି ପଥ ଜାଣିଛନ୍ତି ଏବଂ କହିପାରନ୍ତି?
ତେ ମେ ପୂଜ୍ଯତମାସ୍ତେଷାମହାମାରାଧକଶ୍ଚିରମ୍ ୫.
ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ; ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ସେମାନଙ୍କର ମହା ଉପାସକ।
ତେ ଚାହୁର୍ଦୁଃଖଦାଃ ଖ୍ଯାତାଃ ପ୍ରଶ୍ରାସ୍ତେ କୁର୍ମହେ ନମଃ ୫.
ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଦେବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଆମେ ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ହିମାଦ୍ରିଶିଖରାସୀନୋ ଭୂଯଶ୍ଚିଂତାମଵାପ୍ତଵାନ୍ ୫.
ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ବସି ମୁଁ ପୁଣି ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଲି।
ତତୋ ମେ ଚିଂତଯାନସ୍ଯ ପୁନର୍ଜାତା ମତିସ୍ତ୍ଵିଯମ୍ ୫.
ତାପରେ ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ ମୋ ମନରେ ଏହି ନୂତନ ବିଚାର ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ଯସ୍ମିନ୍ଵିପ୍ରାଃ ସଂଵସଂତି ମୂର୍ତାନୀଵ ତପାଂସି ଚ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସୁଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତପସ୍ୟା ମାନେ ଦେହଧାରଣ କରିଥିବା ପରି ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ସ୍ଥାନେ ତସ୍ମିନ୍ଗମିଷ୍ଯାମୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାହଂ ଚଲିତସ୍ତଦା ୫.
‘ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି’ ବୋଲି କହି, ସେ ସମୟରେ ମୁଁ ଚାଲିଗଲି।
ଅଦ୍ରାକ୍ଷଂ ପୁଣ୍ଯଭୂମିସ୍ଥଂ ଗ୍ରାମରତ୍ନମହଂ ମହତ୍ ୫.
ମୁଁ ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ବଡ଼ ଗ୍ରାମ ମଣିକୁ ଦେଖିଲି।
ଯତ୍ର ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ସଂତି ଶତଶଃ ପ୍ରଵରାଶ୍ରମାଃ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ଶତଶଃ ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମ ଅଛି।
ଯଜ୍ଞଭାଜାଂ ମୁନୀନାଂ ଯଦୁପକାରକରଂ ସଦା ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମୁନିମାନେ ସଦା ଉପକୃତ ହୁଅନ୍ତି।
ମୁନୀନାଂ ଯତ୍ର ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଚାପ୍ଯଵିନାଶକୃତ୍ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ମୁନିମାନେ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ଯାହା ଅବିନାଶକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱର କରେ।
ଯତ୍ର କୃତଯୁଗସ୍ତାର୍ଥଂ ବୀଜଂ ପାର୍ଥାଵଶିଷ୍ଯତେ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ କୃତଯୁଗ ପାଇଁ ପାର୍ଥପୁତ୍ରମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବୀଜ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି।
ସ୍ଥାନକଂ ତତ୍ସମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋଽହଂ ଦ୍ଵିଜାଶ୍ରମାନ୍ ୫.
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ମୁଁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲି।
ପରସ୍ପରଂ ଚିଂତଯାନା ଵେଦା ମୂର୍ତିଧରା ଯଥା ୫.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏମିତି ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ଯେପରି ଵେଦମାନେ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଵିଚିକ୍ଷିପୁର୍ମହାତ୍ମାନୋ ନଭୋଗତମିଵାମିଷମ୍ ୫.
ମହାନ ଆତ୍ମାମାନେ ଆକାଶରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଚାରା ପରି ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ବିକିରି ହେଲେ।
କାକାରାଵୈଃ କିମତୈର୍ଵୋ ଯଦ୍ଯସ୍ତି ଜ୍ଞାନଶାଲିତା ୫.
କାଉଁ କାଉଁ ଶବ୍ଦ କରିବାରେ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନବାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର କଥା କଣ ଉପକାର କରିବ?
ଵଦ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରଶ୍ରାନ୍ସ୍ଵାଞ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵାଽଽଧାସ୍ଯାମହେ ଵଯମ୍ ୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ତୁମର ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକ କହ; ଆମେ ସେଗୁଡିକ ଶୁଣିଲେ ଉତ୍ତର ଦେବା।
ଅହଂ ପୂର୍ଵିକଯା ତେ ଵୈ ନ୍ଯଷେଧଂତ ପରସ୍ପରମ୍ ୫.
ମୁଁ ପୂର୍ବର ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ରୋକିଥିଲି।
ତତସ୍ତାନବ୍ରଵଂ ପ୍ରଶ୍ରାନହଂ ଦ୍ଵାଦଶ ପୂର୍ଵକାନ୍ ୫.
ତାପରେ ମୁଁ ସେମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଦ୍ୱାଦଶ ପ୍ରଶ୍ନ କହିଥିଲି।
କିଂ ତେ ଦ୍ଵିଜ ବାଲପ୍ରଶ୍ନୈରମୀଭିଃ ସ୍ଵଲ୍ପକୈରପି ୫.
ଦ୍ୱିଜ, ତୁମର ଏହି କିଛି ଶିଶୁସଦୃଶ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକ କଣ ଉପକାର କରିବ?
ତତୋତିଵିସ୍ମିତଶ୍ଚାହଂ ମନ୍ଯମାନଃ କୃତାର୍ଥତାମ୍ ୫.
ତାପରେ ମୁଁ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲି, ଭାବିଲି ଯେ ମୁଁ ସଫଳ ହୋଇଛି।
ତତଃ ସୁତନୁନାମା ସ ବାଲୋଽବାଲୋଽଭ୍ଯୁଵାଚ ମାମ୍ ତଥାପି ଵଚ୍ମି ମାଂ ଯସ୍ମାନ୍ନିହୀନଂ ମନ୍ଯତେ ଭଵାନ୍॥ ୫.
ତାପରେ ସୁତନୁନାମକ ଶିଶୁ, ଯଦିଓ ସେ ଶିଶୁ ନୁହେଁ, ମୋତେ କହିଲେ: 'ତୁମେ ମୋତେ ଅପରିପକ୍ୱ ଭାବିଛ, ତେଣୁ ମୁଁ କହିବି।'
ଅକ୍ଷରାସ୍ତୁ ଦ୍ଵିପଂଚାଶନ୍ମାତୃକାଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ॥ ୫.
ମାତୃକାର ବାଉନ୍ଶି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅକ୍ଷର ଅଟାବି ଅନ୍ତି।
ଓଁକାରଃ ପ୍ରଥମସ୍ତତ୍ର ଚତୁର୍ଦଶ ସ୍ଵରାସ୍ତଥା ୫.
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓଁ ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର, ଏବଂ ଚଉଦ ଶ୍ୱର ଅଛି।