ଲଭଂତେ ପାପନାଶଂ ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯସ୍ଯାସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍
ଏହି ମହିମାକୁ ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ପାପ ନାଶ ପାନ୍ତି।
ସଦାଶିଵପ୍ରସାଦଂ ଚ ଦତ୍ତେ ଶୋଣାଦ୍ରିଦର୍ଶନମ୍ ।। 1.3.1.13.
ସେମାନେ ସଦାଶିବଙ୍କ ଦୟା ଓ ଶୋଣା ପାହାଡ଼ର ଦର୍ଶନ ପାନ୍ତି।
ଇତି କୈଲାସଶିଖରାତ୍ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵୀ ଶିଵାଜ୍ଞଯା
ଏପରି ଭାବେ କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ଦେବୀ, ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଆସିଗଲେ।
ସ୍ଥାନେଷ୍ଵନ୍ଯେଷୁ ଦେଵସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯମାନେଷୁ ଚ କ୍ଷିତୌ
ପୃଥିବୀରେ ଦେବତାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ଅଯଂ ସଦାଶିଵଃ ସାକ୍ଷାଦରୁଣାଚଲରୂପତଃ
ଏହିଠାରେ ସଦାଶିବ ନିଜେ ଅରୁଣାଚଳ ରୂପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଏତତ୍ତୁ ତୈଜସଂ ଲିଗଂ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍
ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ଲିଙ୍ଗକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ଅରୁଣାଚଲନାଥସ୍ଯ ତେଜସା ଧୂତକଲ୍ମଷାଃ
ଅରୁଣାଚଳନାଥଙ୍କ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୈର୍ନମସ୍କାରୈସ୍ତପୋଭିର୍ନିଯମୈରପି
ପରିକ୍ରମା, ପ୍ରଣାମ, ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରେ,
ନ ତଥା ତପସା ଯୋଗୈର୍ଦାନୈଃ ପ୍ରୀଣାତି ଶଂକରଃ
ଶଂକର ତପସ୍ୟା, ଯୋଗ ଓ ଦାନରେ ଏତେ ଖୁସି ହୁଅନାହିଁ।
ସ୍ଵଯଂଭୁଵଃ ସଦା ଵେଦାଃ ସେତିହାସା ଦିଵି ସ୍ଥିତାଃ
ସଦା ବେଦ ଓ ଇତିହାସ ଦିବିରେ ବସିଛି।
ଏତସ୍ଯ ଵୈଭଵଂ ସର୍ଵଂ ନ ମଯା ନ ଚ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣା
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ମହିମା ମୋତେ ଓ ଶାର୍ଙ୍ଗଧରଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଜଣା ନାହିଁ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ହରିମୁଖ୍ଯାସ୍ତେ କଲ୍ପକାଦ୍ଯାଃ ସୁରଦ୍ରୁମାଃ 1.3.1.13.
ଦେବତାମାନେ, ହରିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏବଂ କଳ୍ପ ଆରମ୍ଭରୁ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ବୃକ୍ଷମାନେ—
ନ ତସ୍ଯ କଲିଦୋଷଃ ସ୍ଯାନ୍ନାଧିଵ୍ଯାଧିଵିଜୃଂଭଣା
ତାଙ୍କ ପାଇଁ କଳିର ଦୋଷ କିମ୍ବା ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖର ପ୍ରକୋପ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ତଵ ଶଂଭୁପଦାଶ୍ରଯମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ଯାହା ଶଂଭୁଙ୍କ ଚରଣର ଆଶ୍ରୟ।
ଶ୍ରୁତିପୁଟଯୁଗଲାତ୍ପିବନ୍ମନୋଜ୍ଞାଂ ସନକମୁନିସ୍ତପସାଂ ଫଲଂ ସ ଲେଭେ
ବେଦର ଦୁଇ ମଣିକ ଦ୍ୱାରା ତପସ୍ୟାର ମଧୁର ଫଳ ପିଇ, ସନକ ମୁନି ଏହା ଲାଭ କଲେ।
ଅଥାରୁଣାଚଲମାହାତ୍ମ୍ଯୋତ୍ତରାର୍ଧମ୍ ଵସଂତୋ ନୈମିଷାରଣ୍ଯେ ମୁନଯଃ ସୂତମବ୍ରୁଵନ୍ ମୁନଯ ଊଚୁଃ ସ୍ଥାନାନାମୁତ୍ତମଂ ଶୈଵଂ ଯତ୍ସ୍ଥଲଂ ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ନଃ
ଏବେ ଅରୁଣାଚଳର ମହିମାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଦ୍ଧରେ, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା ମୁନିମାନେ ସୂତଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: 'ହେ ସୂତ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ମଧ୍ୟରେ ଶିବ ଭକ୍ତିର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ କଣ?'
ସୂତ ଉଵାଚ ଯୂଯଂ ଶୃଣୁତ ଯତ୍ପୂର୍ଵଂ ନଂଦୀଶ୍ଵରମୁଖାଚ୍ଛ୍ରୁତମ୍
ସୂତ କହିଲେ: 'ତମେ ସମସ୍ତେ ଶୁଣ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି।'
ନଂଦୀଶ୍ଵର ତ୍ଵଯା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମହିମା ମାଧ୍ଯମେଶ୍ଵରଃ
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ତୁମେ ମାଧ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ।
ତଥାପି ଵଦ ମେ ଭୂଯୋ ଦେଵଦେଵ ଦଯାନିଧେ
ତଥାପି, ହେ ଦେବଦେବ, ଦୟାର ସାଗର, ମୋତେ ପୁନି କହ।
ତ୍ଵଯାପ୍ଯଵିଦିତଂ କିଂଚିନ୍ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ତୁମେ ଏହି ତିନି ଜଗତରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ।
ସ୍ଵର୍ଗାପଵର୍ଗଯୋଃ ପୁଂସାଂ ଭୂମିରେଵ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀ ଏହିଠାରେ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଫଲଂ ଚ ତ୍ରିଵିଧଂ ପୁଂସାଂ ତ୍ଵଯୈଵ କଥିତଂ ପୁରା
ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ପ୍ରକାର ଫଳ ବିବର୍ଣ୍ନ କରିଛ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯେଣ କ୍ଷୀଯେତ ପ୍ରାଯଃ ପ୍ରାଥମିକଂ ଦ୍ଵଯମ୍
ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ଫଳ କମିଯାଏ।
ତତ୍ସିଦ୍ଧିସ୍ତୁ ତ୍ଵଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ଵିଶୁଦ୍ଧଜ୍ଞାନଗୋଚରା
କିନ୍ତୁ ସେହି ଲାଭ, ତୁମେ କହିଥିବା ପରି, ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ତଜ୍ଜ୍ଞାନଂ କୁତ୍ର ଵା କ୍ଷେତ୍ରେ ଶାସ୍ତ୍ରାଦିପଠନଂ ଵିନା 1.3.2.1.
ଏପରି ଜ୍ଞାନ କେଉଁଠି, କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାଠ ଛାଡି?
ଜ୍ଞାନଯୋଗକ୍ରିଯାଚର୍ଯାସ୍ଵଶେଷାଣାଂ ଶରୀରିଣାମ୍
ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଅଭ୍ୟାସରେ ଶେଷ ଲୋକମାନେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ସ୍ଥାନସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦଲ୍ପୈରପି ଶରୀରିଣଃ
ସେହି ସ୍ଥାନର ମହିମାରେ, ଅଳ୍ପ ପ୍ରୟାସରେ ମଧ୍ୟ ଶରୀରୀ ଜୀବମାନେ—
ଭସ୍ମରୁଦ୍ରାକ୍ଷଵହନାଦୀଶ୍ଵରସ୍ମରଣାତ୍ସକୃତ୍
ଭସ୍ମ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା, କିମ୍ବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏକବାର ସ୍ମରଣ କରିବା—
ଅବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵକେଣାପି ଯତ୍ର ଵାସେନ ଦେହିନାମ୍
ଅଜାନି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ରହିଲେ, ଶରୀରୀ ଜୀବମାନେ—
ଜାତାନାଂ ଵର୍ଣସାଂକର୍ଯ୍ଯେ ତୈରଶ୍ଚୀ ଯୋନିମୀଯୁଷାମ୍
ମିଶ୍ର ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କିମ୍ବା ପଶୁ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା—