ନାହଂ ତଥାଦ୍ଭି ଯଜମାନହଵିର୍ଵିତାନଶ୍ଚଯୋତଦ୍ଘୃତପ୍ଲୁତମଦନ୍ହୁତଭୁଙ୍ମୁଖେନ ୪.
ମୁଁ ସେଇ ପ୍ରକାରର ଲୋକ ନୁହେଁ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରି ଘୃତ ଆହୁତି ଦେଇଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଆହୁତି ଭୋଗ କରେ।
ତନ୍ମଯାଽଶର୍ମଣା ଵାପି ଯଦ୍ଵିପ୍ରେଷ୍ଵପ୍ରିଯଂ କୃତମ୍ ୪.
ମୋ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ମୋ ଦୁଃଖଦାୟକ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ହୋଇଛି—
ତ୍ଵଂ ଚ କୋସି ନ ସାମାନ୍ଯଃ ପ୍ରଣମ୍ଯାହଂ ପ୍ରସାଦଯେ ୪.
ତୁମେ କିଏ? ତୁମେ ସାଧାରଣ ନୁହଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରି ତୁମ ଦୟା ଚାହେଁ।
ନାରଦୋଽସ୍ମି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକାର୍ଥୀ ସମାଗତଃ ୪.
ମୁଁ ନାରଦ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାକୁ ଏକ ସ୍ଥାନ ଆଶାରେ ଆସିଛି।
ଯଦ୍ଯପୀଯଂ ଦେଵତାନାଂ ଭୂମିର୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ପାର୍ଥିଵ ୪.
ଏହି ଭୂମି ଓ ଧନ ଦେବତାମାନଙ୍କର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଜା—
ସହୀଶ୍ଵରସ୍ଯାଵତାରୋ ଭର୍ତ୍ତା ଦାତାଽଭଯସ୍ଯ ସଃ ପୂର୍ଵ ମମାଲଯଂ ଦେହି ଦେଯାର୍ଥେ ପ୍ରାର୍ଥନାପରଃ॥ ୪.
ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଂଶ ଅବତାର, ସେ ରକ୍ଷା ଓ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିଲେ; ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୋର ଆଶ୍ରୟ ଥିଲେ। ମୁଁ ଏହା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଛି, ଦୟାକରି ଏହି ଦିଅ।
ଯଦି ତ୍ଵଂ ନାରଦୋ ଵିପ୍ର ରାଜ୍ଯମସ୍ତ୍ଵଖିଲଂ ତଵ ୪.
ଯଦି ତୁମେ ନାରଦ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉଛ, ତେବେ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ତୁମର ହେଉ।
ଯଦ୍ଯସ୍ମାକଂ ଭଵାନ୍ଭକ୍ତସ୍ତତ୍ତେ କାର୍ଯଂ ଚ ନୋ ଵଚଃ॥ ୪.
ଯଦି ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ତେବେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ହିଁ ଆମ ଆଦେଶ।
ସର୍ଵଂ ଯତ୍ତଦ୍ଦେହି ମେ ଦ୍ରଵ୍ଯମୁକ୍ତଂ ଭୁଵଂ ଚ ମେ ସପ୍ତଗଵ୍ଯୂତିମାତ୍ରାମ୍ ୪.
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ଭୂମି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ସାତଟି ଗାଈ ଦୌଡ଼ିବା ପରିମାଣ ଭୂମି ମୋତେ ଦିଅ।
ଽ ତତୋଽହଂ ଧର୍ମଵର୍ମାଣଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ତିଷ୍ଠେଦ୍ଧନଂ ତ୍ଵଯି ୫.
ତାପରେ ମୁଁ ଧର୍ମବର୍ମାଣଙ୍କୁ କହିଲି, 'ଧନ ତୁମ ପାଖରେ ରହୁ।'
ଆସଂ ପ୍ରମୁଦିତଶ୍ଚାହଂ ପଶ୍ଯଂସ୍ତଂ ଗିରିସତ୍ତମମ୍ ୫.
ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲି।
ଯସ୍ମିନ୍ନାନାଵିଧା ଵୃକ୍ଷାଃ ପ୍ରକାଶଂତେ ସମଂତତଃ ୫.
ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖାଯାଏ।
ମୁଦିତା ଯତ୍ର ସଂତୃପ୍ତା ଵାଶଂତେ କୋକିଲାଦଯଃ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ କୋଇଲି ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ ତୃପ୍ତିରେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ଯତ୍ର ତପ୍ତ୍ଵା ତପୋ ମର୍ତ୍ଯା ଯଥେପ୍ସିତମଵାପ୍ନୁଯୁଃ ୫.
ଯେଉଁଠାରେ ମଣିଷମାନେ ତପସ୍ୟା କରି, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ଯାହଂ ଚ ଗିରେଃ ପାର୍ଥ ସମାସାଦ୍ଯ ମହାଶିଲାମ୍ ୫.
ହେ ପାର୍ଥ, ସେ ପାହାଡ଼ର ଏକ ବଡ଼ ପଥରକୁ ମୁଁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲି।
ତାଵନ୍ମଯା ସ୍ଥାନମାପ୍ତଂ ଯଦତୀଵ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ ୫.
ସେଠାରେ ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନ ପାଇଲି, ଯାହା ପାଇବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ଵିଲୋକ୍ଯ ମେ ଯେ ହି ପାତ୍ରତମା ମତାଃ ୫.
ମୁଁ ସେଠାରେ ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଠାରେ ଦେଖିଲି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଦାନ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଯୋଗ୍ୟ ଭାବିଥିଲି।
ନ ଜଲୋତ୍ତରଣେ ଶକ୍ତା ଯଦ୍ଵନ୍ନୌଃ କର୍ଣଵର୍ଜିତା ୫.
ସେମାନେ ପାଣି ଅଟକି ପାରିପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ନୌକାରେ ଚେପା ନଥିଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ହ୍ଯନଧୀଯାନସ୍ତୃଣାଗ୍ନିରିଵ ଶାମ୍ଯତି ୫.
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଢ଼େ ନାହିଁ, ସେ ଘାସରେ ଅଗ୍ନି ଭଳି ଶୀଘ୍ର ନିଶ୍ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ଦାନପାତ୍ରମତିକ୍ରମ୍ଯ ଯଦପାତ୍ରେ ପ୍ରଦୀଯତେ ୫.
ଯେତେବେଳେ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକୁ ଛାଡ଼ି ଅଯୋଗ୍ୟକୁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ—
ଊଷରେ ଵାପିତଂ ବୀଜଂ ଭିନ୍ନଭାଂଡେ ଚ ଗୋଦୁହମ୍ ୫.
ସେଠି ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ମାନେ ଉପଜିବା ଜମିରେ ମାନ୍ୟା ହେବା ଦାନା କିମ୍ବା ଫାଟିଯାଇଥିବା ପାତ୍ରରେ ଦୁଧ ଢାଳିବା ସମାନ।
ଵିଧିହୀନେ ତଥାଽପାତ୍ରେ ଯୋ ଦଦାତି ପ୍ରତିଗ୍ରହମ୍ ୫.
ଯେଉଁଠି ନିୟମ ଛାଡ଼ି କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟକୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—
ଭୂରାପ୍ତା ଗୌସ୍ତଥା ଭୋଗାଃ ସୁଵର୍ଣଂ ଦେହମେଵ ଚ ୫.
ଏଭଳି ଭୂମି, ଗାଈ, ଭୋଗବିଲାସ, ସୁନା ଏବଂ ଦେହ—
ଘ୍ନଂତି ତସ୍ମାଦଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତୁ ବିଭିଯାଚ୍ଚ ପ୍ରତିଗ୍ରହାତ୍ ୫.
ଏସବୁ ଅଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନାଶ କରେ; ତେଣୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଭୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯେ ଗୂଢତପସୋ ଗୂଢସ୍ଵାଧ୍ଯାଯସାଧକାଃ ୫.
ତେଣୁ ଯେମାନେ ଗୁପ୍ତରେ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ଗୁପ୍ତରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତି—
ଦେଶେ କାଲ ଉପାଯେନ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତମ୍ ୫.
ସେମାନେ ଠିକ୍ ସ୍ଥାନ, ସମୟ ଓ ଉପାୟରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦାନ କରନ୍ତି।
ନ ଵିଦ୍ଯଯା କେଵଲଯା ତପସା ଵାପି ପାତ୍ରତା ୫.
କେବଳ ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା କେବଳ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ୍ୟତା ମିଳେ ନାହିଁ।
ତେଷାଂ ତ୍ରଯାଣାଂ ମଧ୍ଯେ ଚ ଵିଦ୍ଯା ମୁଖ୍ଯୋ ମହାଗୁଣଃ ୫.
ଏହି ତିନିଟି ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମହାନ ଗୁଣ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚକ୍ଷୁଷ୍ମତୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଦେଶେ ଦେଶେ ପରୀକ୍ଷଯେତ୍ ୫.
ତେଣୁ ଦୃଷ୍ଟିମାନ୍ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନକୁ ଭଲଭାବେ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ମନସା ତସ୍ମାଦ୍ଦେଶାତ୍ସମୁତ୍ଥିତଃ ୫.
ଏଭଳି ଭାବି ମୁଁ ମନରେ ଭାବି, ସେ ସ୍ଥାନରୁ ଉଠିଗଲି।