ଶକ୍ତେ ପରଜନେ ଦାତା ସ୍ଵଜନେ ଦୁଃଖଜୀଵିନି ୪.
ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସେ ଦାନଶୀଳ, କିନ୍ତୁ ନିଜ ଲୋକମାନେ ଦୁଃଖରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି।
ଭୃତ୍ଯାନାମୁପରୋଧେନ ଯତ୍କରୋତ୍ଯୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମ୍ ୪.
ନିଜ ଚାକରମାନେଙ୍କୁ ଅସୁବିଧା ଦେଇ ଯେଉଁ କାମ ମୃତକଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଏ—
ସାମାନ୍ଯଂ ଯାଚିତଂ ନ୍ଯାସମାଧିର୍ଦାରାଶ୍ଚ ଦର୍ଶନମ୍ ୪.
ସାଧାରଣ ଅନୁରୋଧ, ଜମା ଦେଇବା, ଧ୍ୟାନ, ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀମାନେ ଓ ଦେଖାସାକ୍ଷାତ—
ଆପତ୍ସ୍ଵପି ନ ଦେଯାନି ନଵଵସ୍ତୂନି ପଂଡିତୈଃ ୪.
ଏହି ନବଟି ଜିନିଷ ବିପଦରେ ମଧ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତି ତେ ଗଦିତୌ ରାଜନ୍ଦ୍ଵୌ ହେତୂ ଶ୍ରୂଯତାମତଃ ୪.
ହେ ରାଜା, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଟି କାରଣ କୁହାଯାଇଛି; ଏବେ ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।
ଧର୍ମମର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ଵ୍ରୀଡାହର୍ଷଭଯାନି ଚ ୪.
ଧର୍ମ, ଧନ, କାମ, ଲଜ୍ଜା, ଆନନ୍ଦ ଓ ଭୟ—
ପାତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦୀଯତେ ନିତ୍ଯମନପେକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୪.
ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭାବିବା ଛାଡ଼ି ସବୁବେଳେ ଦାନ ଦିଆଯାଏ।
ଧନିନଂ ଧନଲୋଭେନ ଲୋଭଯିତ୍ଵାର୍ଥମାହରେତ୍ ୪.
ଧନୀମାନେଙ୍କୁ ଧନଲୋଭ ଦେଇ ଆକର୍ଷିତ କରି, ସେଠାରୁ ଧନ ନେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଯୋଜନମପେକ୍ଷ୍ଯୈଵ ପ୍ରସଂଗାଦ୍ଯତ୍ପ୍ରଦୀଯତେ ୪.
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭାବି କିମ୍ବା ଅବସର ଦେଖି ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ—
ସଂସଦି ଵ୍ରୀଡଯାଽଽଶ୍ରୁତ୍ଯ ଆର୍ଥିଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦାତି ଚ ୪.
ସଭାରେ ଲଜ୍ଜାରୁ, ଅନୁରୋଧ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରିଯାଣି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵା ହର୍ଷଵଦ୍ଯତ୍ପ୍ରଦୀଯତେ ୪.
ପ୍ରିୟ ଦୃଶ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୁଣି ଆନନ୍ଦରେ ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ—
ଆକ୍ରୋଶାନର୍ଥହିଂସାନାଂ ପ୍ରତୀକାରାଯ ଯଦ୍ଭଵେତ୍ ୪.
ନିନ୍ଦା, କ୍ଷତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାୟର ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ—
ପ୍ରୋକ୍ତାନି ଷଡଧିଷ୍ଠାନାନ୍ଯଂଗାନ୍ଯପି ଚ ଷଟ୍ଚ୍ଛ୍ରୁଣୁ ୪.
ଏହି ଛଅଟିକୁ ମୂଳ କାରଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏବେ ଛଅଟି ଉପାଦାନ ଶୁଣ।
ଦେଶକାଲୌ ଚ ଦାନାନାମଂଗାନ୍ଯେତାନି ଷଡ୍ଵିଦୁଃ ୪.
ଦାନର ଉପାଦାନ ଭାବେ ଦେଶ ଓ ସମୟକୁ ଛଅଟି ମଧ୍ୟରେ ଗଣାଯାଏ।
ଅନିଂଦ୍ଯାଜୀଵକର୍ମା ଚ ଷଡ୍ଭିର୍ଦାତା ପ୍ରଶସ୍ଯତେ ୪.
ଯିଏ ନିର୍ମଳ ଉପାର୍ଜନ କରେ, ସେଉଁଠି ଏହି ଛଅଟି ଗୁଣ ପାଇଁ ଦାନକାରୀ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ।
ଅସତ୍ଯସଂଧୋ ନିଦ୍ରାଲୁର୍ଦାତାଯଂ ତାମସୋଽଧମଃ ୪.
ଯିଏ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ଅନିଶ୍ଚିତ ଓ ଅଳସ, ସେ ତାମସିକ ଓ ନିମ୍ନ ଦାନକାରୀ।
ଵିମୁକ୍ତୋ ଯୋନିଦୋଷେଭ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଃ ପାତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ସତ୍କୃତିଶ୍ଚାନସୂଯା ଚ ତଦା ଶୁଦ୍ଧିରିତି ସ୍ମୃତା॥ ୪.
ଯିଏ ଜନ୍ମର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ର ହେବାକୁ କୁହାଯାଏ; ସମ୍ମାନ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିବା—ଏହିକୁ ଶୁଦ୍ଧି ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଅପରାବାଧମକ୍ଲେଶଂ ସ୍ଵଯତ୍ନେନାର୍ଜିତଂ ଧନମ୍ ୪.
ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇ ନୁହେଁ, ନିଜ ପ୍ରୟାସରେ ଯେଉଁ ଧନ ଉପାର୍ଜନ ହୁଏ—
ତେନାପି କିଲ ଧର୍ମେଣ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ କିଲ କିଂଚନ ୪.
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ, କହାଯାଏ, ଧର୍ମର ଅନୁସାରେ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ନ୍ଯାଯେନ ଦୁର୍ଲଭଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଦେଶେ କାଲେପି ଵା ପୁନଃ ୪.
ଠିକ୍ ଉପାୟରେ, ଅତି କଷ୍ଟରେ ମିଳୁଥିବା ଧନ ମଧ୍ୟ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ କିମ୍ବା ସ୍ଥାନରେ ପୁନି ମିଳିପାରେ।
ଷଂଡଗାନୀତି ଚୋକ୍ତାନି ଦ୍ଵୌ ଚ ପାକାଵତଃ ଶ୍ରୃଣୁ ୪.
ଛଅ ପ୍ରକାରର ଦାନ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି; ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ପକାଯାଇଥିବା ଉପହାର ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।
ସଦ୍ଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ଦୀଯତେ କିଂଚିତ୍ତତ୍ପରତ୍ରୋପତିଷ୍ଠତି ୪.
ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଯାହା କିଛି ଦିଆଯାଏ, ସେହି ଦାନ ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକରେ ଅବସ୍ଥାନ କରେ।
ଦ୍ଵୌ ପାକାଵିତି ନିର୍ଦିଷ୍ଟୌ ପ୍ରକାରାଂଶ୍ଚତୁରଃ ଶ୍ରୃଣୁ ୪.
ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ପକାଯାଇଥିବା ଉପହାର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି; ଏହାର ଚାରି ପ୍ରକାର ଶୁଣ।
ଵୈଦିକୋ ଦାନମାର୍ଗୋଽଯଂ ଚତୁର୍ଧା ଵର୍ଣ୍ଯତେ ଦ୍ଵିଜୈଃ ୪.
ବେଦମୂଳକ ଦାନର ପଥ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଚାରି ଭାଗରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
ତଦାହୁସ୍ତ୍ରିକାମିତ୍ଯାହୁର୍ଦୀଯତେ ଯଦ୍ଦିନେଦିନେ ୪.
ଏହାକୁ 'ତ୍ରିକାମ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଯାହା ପ୍ରତିଦିନ ଦିଆଯାଏ।
ଇଚ୍ଛାସଂସ୍ଥଂ ଚ ଯଦ୍ଦାନଂ କାମ୍ଯମିତ୍ଯଭିଧୀଯତେ ୪.
ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହାକୁ 'କାମ୍ୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତ୍ରିଧା ନୌମିତ୍ତିକଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସଦା ହୋମଵିଵର୍ଜିତମ୍ ୪.
'ନୈମିତ୍ତିକ' ଦାନକୁ ତିନି ପ୍ରକାରର ବୋଲାଯାଇଛି, ଏହା ସଦା ହୋମ ରହିତ।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତମାନି ଚତ୍ଵାରି ମଧ୍ଯମାନି ଵିଧାନତଃ ୪.
ଅଷ୍ଟୋଚ୍ଚ ଚାରିଟିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଅଛି, ଏବଂ ନିୟମାନୁସାରେ ମଧ୍ୟମ ଦାନ ଅଛି।
ଗୃହପ୍ରାସାଦଵିଦ୍ଯାଭୂଗୋକୂପପ୍ରାଣହାଟକମ୍ ୪.
ଘର, ମହଳ, ଜ୍ଞାନ, ଜମି, ଗାଈ, କୁଆଁ, ପ୍ରାଣ, ସୁନା—
ଅନ୍ନାରାମଂ ଚ ଵାସାଂସି ହଯପ୍ରଭୃତିଵାହନମ୍ ୪.
ଅନ୍ନ, ବଗିଚା, ପୋଷାକ, ଘୋଡ଼ା ଇତ୍ୟାଦି ଯାନବାହନ—