ଧର୍ମଵର୍ମାଣମସ୍ତ୍ଵେଵଂ ପ୍ରାଵୋଚମଵଧାରଯ ୪.
ମୁଁ ଧର୍ମବର୍ମାନ୍ଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଥିଲି; ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ବୁଝ।
ଅଲ୍ପତ୍ଵଂ ଵା ବହୁତ୍ଵଂ ଵା ଦାନସ୍ଯାଭ୍ଯୁଦଯାଵହମ୍ ୪.
ଦାନ ଛୋଟ ହେଉ କି ବଡ଼, ସେଥିରୁ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ।
ତତ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧାଵିଷଯେ ଶ୍ଲୋକା ଭଵନ୍ତି ୪.
ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିଷୟରେ କିଛି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।
ଧର୍ମଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯତେ ସୂକ୍ଷ୍ମଃ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଧର୍ମୋଽଦ୍ଭୁତଂ ତପଃ ୪.
ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧର୍ମ ଲାଭ ହୁଏ; ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ଧର୍ମ, ଅଦ୍ଭୁତ ତପସ୍ୟା।
ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଜୀଵିତଂ ଚାପି ଦଦ୍ଯାଦଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯଦି ୪.
ଯଦି ଜଣେ ଲୋକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା ସବୁକିଛି, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଦେଇଦିଏ—
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସାଧ୍ଯତେ ଧର୍ମୋ ମହଦ୍ଭିର୍ନାର୍ଥରାଶିଭିଃ ୪.
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, ଅନେକ ଧନ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।
ତ୍ରିଵିଧା ଭଵତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେହିନାଂ ସା ସ୍ଵଭାଵଜା ୪.
ଦେହୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ତିନି ପ୍ରକାରର, ଏହା ସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଯଜଂତେ ସାତ୍ତ୍ଵିକା ଦେଵାନ୍ଯକ୍ଷରକ୍ଷାଂସି ରାଜସାଃ ୪.
ସାତ୍ତ୍ୱିକମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି; ରାଜସିକମାନେ ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୂଜନ୍ତି।
ତସ୍ମାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାଵତା ପାତ୍ରେ ଦତ୍ତଂ ନ୍ଯାଯାର୍ଜିତଂ ହି ଯତ୍ ୪.
ତେଣୁ, ଯାହା ନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ—
ଶକ୍ତିଵିଷଯେ ଚ ଶ୍ଲୋକା ଭଵଂତି ମଧ୍ଵାସ୍ଵାଦୋ ଵିଷଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଦାତୁର୍ଧର୍ମୋଽନ୍ଯଥା ଭଵେତ୍॥ ୪.
ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କିଛି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି: ମଧୁ ପ୍ରଥମେ ମିଠା ଲାଗେ, ପରେ ବିଷ ହୁଏ; ଦାତାଙ୍କର ଧର୍ମ ଅନ୍ୟରୂପ ହୁଏ।
ଶକ୍ତେ ପରଜନେ ଦାତା ସ୍ଵଜନେ ଦୁଃଖଜୀଵିନି ୪.
ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସେ ଦାନଶୀଳ, କିନ୍ତୁ ନିଜ ଲୋକମାନେ ଦୁଃଖରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି।
ଭୃତ୍ଯାନାମୁପରୋଧେନ ଯତ୍କରୋତ୍ଯୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମ୍ ୪.
ନିଜ ଚାକରମାନେଙ୍କୁ ଅସୁବିଧା ଦେଇ ଯେଉଁ କାମ ମୃତକଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଏ—
ସାମାନ୍ଯଂ ଯାଚିତଂ ନ୍ଯାସମାଧିର୍ଦାରାଶ୍ଚ ଦର୍ଶନମ୍ ୪.
ସାଧାରଣ ଅନୁରୋଧ, ଜମା ଦେଇବା, ଧ୍ୟାନ, ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀମାନେ ଓ ଦେଖାସାକ୍ଷାତ—
ଆପତ୍ସ୍ଵପି ନ ଦେଯାନି ନଵଵସ୍ତୂନି ପଂଡିତୈଃ ୪.
ଏହି ନବଟି ଜିନିଷ ବିପଦରେ ମଧ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତି ତେ ଗଦିତୌ ରାଜନ୍ଦ୍ଵୌ ହେତୂ ଶ୍ରୂଯତାମତଃ ୪.
ହେ ରାଜା, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଟି କାରଣ କୁହାଯାଇଛି; ଏବେ ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।
ଧର୍ମମର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ଵ୍ରୀଡାହର୍ଷଭଯାନି ଚ ୪.
ଧର୍ମ, ଧନ, କାମ, ଲଜ୍ଜା, ଆନନ୍ଦ ଓ ଭୟ—
ପାତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦୀଯତେ ନିତ୍ଯମନପେକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୪.
ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭାବିବା ଛାଡ଼ି ସବୁବେଳେ ଦାନ ଦିଆଯାଏ।
ଧନିନଂ ଧନଲୋଭେନ ଲୋଭଯିତ୍ଵାର୍ଥମାହରେତ୍ ୪.
ଧନୀମାନେଙ୍କୁ ଧନଲୋଭ ଦେଇ ଆକର୍ଷିତ କରି, ସେଠାରୁ ଧନ ନେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଯୋଜନମପେକ୍ଷ୍ଯୈଵ ପ୍ରସଂଗାଦ୍ଯତ୍ପ୍ରଦୀଯତେ ୪.
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭାବି କିମ୍ବା ଅବସର ଦେଖି ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ—
ସଂସଦି ଵ୍ରୀଡଯାଽଽଶ୍ରୁତ୍ଯ ଆର୍ଥିଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦାତି ଚ ୪.
ସଭାରେ ଲଜ୍ଜାରୁ, ଅନୁରୋଧ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରିଯାଣି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵା ହର୍ଷଵଦ୍ଯତ୍ପ୍ରଦୀଯତେ ୪.
ପ୍ରିୟ ଦୃଶ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୁଣି ଆନନ୍ଦରେ ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ—
ଆକ୍ରୋଶାନର୍ଥହିଂସାନାଂ ପ୍ରତୀକାରାଯ ଯଦ୍ଭଵେତ୍ ୪.
ନିନ୍ଦା, କ୍ଷତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାୟର ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ—
ପ୍ରୋକ୍ତାନି ଷଡଧିଷ୍ଠାନାନ୍ଯଂଗାନ୍ଯପି ଚ ଷଟ୍ଚ୍ଛ୍ରୁଣୁ ୪.
ଏହି ଛଅଟିକୁ ମୂଳ କାରଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏବେ ଛଅଟି ଉପାଦାନ ଶୁଣ।
ଦେଶକାଲୌ ଚ ଦାନାନାମଂଗାନ୍ଯେତାନି ଷଡ୍ଵିଦୁଃ ୪.
ଦାନର ଉପାଦାନ ଭାବେ ଦେଶ ଓ ସମୟକୁ ଛଅଟି ମଧ୍ୟରେ ଗଣାଯାଏ।
ଅନିଂଦ୍ଯାଜୀଵକର୍ମା ଚ ଷଡ୍ଭିର୍ଦାତା ପ୍ରଶସ୍ଯତେ ୪.
ଯିଏ ନିର୍ମଳ ଉପାର୍ଜନ କରେ, ସେଉଁଠି ଏହି ଛଅଟି ଗୁଣ ପାଇଁ ଦାନକାରୀ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ।
ଅସତ୍ଯସଂଧୋ ନିଦ୍ରାଲୁର୍ଦାତାଯଂ ତାମସୋଽଧମଃ ୪.
ଯିଏ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ଅନିଶ୍ଚିତ ଓ ଅଳସ, ସେ ତାମସିକ ଓ ନିମ୍ନ ଦାନକାରୀ।
ଵିମୁକ୍ତୋ ଯୋନିଦୋଷେଭ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଃ ପାତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ସତ୍କୃତିଶ୍ଚାନସୂଯା ଚ ତଦା ଶୁଦ୍ଧିରିତି ସ୍ମୃତା॥ ୪.
ଯିଏ ଜନ୍ମର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ର ହେବାକୁ କୁହାଯାଏ; ସମ୍ମାନ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିବା—ଏହିକୁ ଶୁଦ୍ଧି ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଅପରାବାଧମକ୍ଲେଶଂ ସ୍ଵଯତ୍ନେନାର୍ଜିତଂ ଧନମ୍ ୪.
ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇ ନୁହେଁ, ନିଜ ପ୍ରୟାସରେ ଯେଉଁ ଧନ ଉପାର୍ଜନ ହୁଏ—
ତେନାପି କିଲ ଧର୍ମେଣ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ କିଲ କିଂଚନ ୪.
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ, କହାଯାଏ, ଧର୍ମର ଅନୁସାରେ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ନ୍ଯାଯେନ ଦୁର୍ଲଭଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଦେଶେ କାଲେପି ଵା ପୁନଃ ୪.
ଠିକ୍ ଉପାୟରେ, ଅତି କଷ୍ଟରେ ମିଳୁଥିବା ଧନ ମଧ୍ୟ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ କିମ୍ବା ସ୍ଥାନରେ ପୁନି ମିଳିପାରେ।