ଏଵଂ ଵିଚିଂତ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ଯଥାରୁଚି ୪.
ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ କାମ କରନ୍ତି।
ମନୋରଥୋଽଯଂ ସଫଲଃ ସଂଭୂତୋଂକୁରିତଃ ସ୍ଫୁଟମ୍ ୪.
ଏହି ଇଚ୍ଛା ଫଳିଛି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୋଇ ସଫଳତା ପାଇଛି।
ଅମୂର୍ତୈଃ ପିତୃଭିଃ ପୂର୍ଵମେଵ ଖ୍ଯାତୋ ହି ମେ ପୁରା ୪.
ଅରୂପୀ ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ମୋତେ ଜଣା ଥିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ଚଲିତୋ ମହୀସାଗରସଂଗମମ୍ ୪.
ମୁଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ନମସ୍କାର କରି, ମାଟି ଓ ସମୁଦ୍ର ମିଶିଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲି।
ଇଦଂ ଭଣିତଵାନସ୍ମି ଶ୍ଲୋକଵ୍ଯାଖ୍ଯାଂ ନୃପ ଶ୍ରୃଣୁ ୪.
ମୁଁ ଏହି ଶ୍ଲୋକର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କହିଛି; ରାଜା, ଏହା ଶୁଣ।
ଏଵମୁକ୍ତେ ନୃପଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରୋଚୁରେଵଂ ହି କୋଟିଶଃ ୪.
ଏହିପରି କହାଯିବା ପରେ, ରାଜା ପୁନିପୁନି ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ କରି ଉତ୍ତର ଚାହିଲେ।
କେ ଦ୍ଵିହେତୂ ଷଡାଖ୍ଯାତାନ୍ଯଧିଷ୍ଠାନାନି କାନି ଚ ୪.
କିଏ ସେ ଦୁଇଟି କାରଣ, ଏହି ଛଅଟି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଅଧିଷ୍ଠାନ କ'ଣ କ'ଣ?
କେ ଚ ପ୍ରକାରାଶ୍ଚତ୍ଵାରଃ କିଂସ୍ଵିତ୍ତତ୍ତ୍ରିଵିଧଂ ଦ୍ଵିଜ ୪.
ସେ ଚାରି ପ୍ରକାର କ'ଣ, ଏବଂ ଏହି ତିନି ପ୍ରକାର ବିଭାଗ କ'ଣ, ଦ୍ୱିଜ?
ସ୍ଫୁଟାନ୍ପ୍ରଶ୍ନାନିମାନ୍ସପ୍ତ ଯଦି ଵକ୍ଷ୍ଯସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ୪.
ଏହି ସପ୍ତଟି ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ?
ସପ୍ତ ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ଦାସ୍ଯାମି ନୋ ଚେଦ୍ଯାସ୍ଯସି ସ୍ଵଂ ଗୃହମ୍ ୪.
ମୁଁ ତୁମକୁ ସାତଟି ଗାଁ ଦେବି; ନହେଲେ ତୁମେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯିବ।
ଧର୍ମଵର୍ମାଣମସ୍ତ୍ଵେଵଂ ପ୍ରାଵୋଚମଵଧାରଯ ୪.
ମୁଁ ଧର୍ମବର୍ମାନ୍ଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଥିଲି; ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ବୁଝ।
ଅଲ୍ପତ୍ଵଂ ଵା ବହୁତ୍ଵଂ ଵା ଦାନସ୍ଯାଭ୍ଯୁଦଯାଵହମ୍ ୪.
ଦାନ ଛୋଟ ହେଉ କି ବଡ଼, ସେଥିରୁ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ।
ତତ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧାଵିଷଯେ ଶ୍ଲୋକା ଭଵନ୍ତି ୪.
ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିଷୟରେ କିଛି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।
ଧର୍ମଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯତେ ସୂକ୍ଷ୍ମଃ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଧର୍ମୋଽଦ୍ଭୁତଂ ତପଃ ୪.
ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧର୍ମ ଲାଭ ହୁଏ; ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ଧର୍ମ, ଅଦ୍ଭୁତ ତପସ୍ୟା।
ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଜୀଵିତଂ ଚାପି ଦଦ୍ଯାଦଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯଦି ୪.
ଯଦି ଜଣେ ଲୋକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା ସବୁକିଛି, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଦେଇଦିଏ—
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସାଧ୍ଯତେ ଧର୍ମୋ ମହଦ୍ଭିର୍ନାର୍ଥରାଶିଭିଃ ୪.
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, ଅନେକ ଧନ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।
ତ୍ରିଵିଧା ଭଵତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେହିନାଂ ସା ସ୍ଵଭାଵଜା ୪.
ଦେହୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ତିନି ପ୍ରକାରର, ଏହା ସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଯଜଂତେ ସାତ୍ତ୍ଵିକା ଦେଵାନ୍ଯକ୍ଷରକ୍ଷାଂସି ରାଜସାଃ ୪.
ସାତ୍ତ୍ୱିକମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି; ରାଜସିକମାନେ ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୂଜନ୍ତି।
ତସ୍ମାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାଵତା ପାତ୍ରେ ଦତ୍ତଂ ନ୍ଯାଯାର୍ଜିତଂ ହି ଯତ୍ ୪.
ତେଣୁ, ଯାହା ନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ—
ଶକ୍ତିଵିଷଯେ ଚ ଶ୍ଲୋକା ଭଵଂତି ମଧ୍ଵାସ୍ଵାଦୋ ଵିଷଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଦାତୁର୍ଧର୍ମୋଽନ୍ଯଥା ଭଵେତ୍॥ ୪.
ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କିଛି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି: ମଧୁ ପ୍ରଥମେ ମିଠା ଲାଗେ, ପରେ ବିଷ ହୁଏ; ଦାତାଙ୍କର ଧର୍ମ ଅନ୍ୟରୂପ ହୁଏ।
ଶକ୍ତେ ପରଜନେ ଦାତା ସ୍ଵଜନେ ଦୁଃଖଜୀଵିନି ୪.
ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସେ ଦାନଶୀଳ, କିନ୍ତୁ ନିଜ ଲୋକମାନେ ଦୁଃଖରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି।
ଭୃତ୍ଯାନାମୁପରୋଧେନ ଯତ୍କରୋତ୍ଯୌର୍ଧ୍ଵଦୈହିକମ୍ ୪.
ନିଜ ଚାକରମାନେଙ୍କୁ ଅସୁବିଧା ଦେଇ ଯେଉଁ କାମ ମୃତକଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଏ—
ସାମାନ୍ଯଂ ଯାଚିତଂ ନ୍ଯାସମାଧିର୍ଦାରାଶ୍ଚ ଦର୍ଶନମ୍ ୪.
ସାଧାରଣ ଅନୁରୋଧ, ଜମା ଦେଇବା, ଧ୍ୟାନ, ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀମାନେ ଓ ଦେଖାସାକ୍ଷାତ—
ଆପତ୍ସ୍ଵପି ନ ଦେଯାନି ନଵଵସ୍ତୂନି ପଂଡିତୈଃ ୪.
ଏହି ନବଟି ଜିନିଷ ବିପଦରେ ମଧ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତି ତେ ଗଦିତୌ ରାଜନ୍ଦ୍ଵୌ ହେତୂ ଶ୍ରୂଯତାମତଃ ୪.
ହେ ରାଜା, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଟି କାରଣ କୁହାଯାଇଛି; ଏବେ ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ।
ଧର୍ମମର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ଵ୍ରୀଡାହର୍ଷଭଯାନି ଚ ୪.
ଧର୍ମ, ଧନ, କାମ, ଲଜ୍ଜା, ଆନନ୍ଦ ଓ ଭୟ—
ପାତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦୀଯତେ ନିତ୍ଯମନପେକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୪.
ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭାବିବା ଛାଡ଼ି ସବୁବେଳେ ଦାନ ଦିଆଯାଏ।
ଧନିନଂ ଧନଲୋଭେନ ଲୋଭଯିତ୍ଵାର୍ଥମାହରେତ୍ ୪.
ଧନୀମାନେଙ୍କୁ ଧନଲୋଭ ଦେଇ ଆକର୍ଷିତ କରି, ସେଠାରୁ ଧନ ନେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଯୋଜନମପେକ୍ଷ୍ଯୈଵ ପ୍ରସଂଗାଦ୍ଯତ୍ପ୍ରଦୀଯତେ ୪.
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭାବି କିମ୍ବା ଅବସର ଦେଖି ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ—
ସଂସଦି ଵ୍ରୀଡଯାଽଽଶ୍ରୁତ୍ଯ ଆର୍ଥିଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦାତି ଚ ୪.
ସଭାରେ ଲଜ୍ଜାରୁ, ଅନୁରୋଧ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ।