ଏଵଂ ଭୃଗୁଂ ଚାସ୍ମିଵିସର୍ଜଯିତ୍ଵା କଲ୍ଲୋଲକୋଲାହଲକୌତୁକୀତଟେ ୩.
ଏପରି ଭାବେ ବୃଗୁଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମୁଁ ତରଙ୍ଗ, ଶବ୍ଦ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଟରେ ରହିଲି।
ତତସ୍ତ୍ଵହଂ ଚିଂତଯାମି କଥଂ ସ୍ଥାନମିଦଂ ଭଵେତ୍ ୪.
ତାପରେ ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରିଲି, କିପରି ଏହି ସ୍ଥାନ ନିଶ୍ଚିତ ହେବ।
ଯତ୍ତ୍ଵହଂ ଧର୍ମଵର୍ଣାଣଂ ଗତ୍ଵା ଯାଚେ ହ ମେଦିନୀମ୍ ୪.
ମୁଁ ଧର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ମାଟି ମାଗିବି।
ତଥା ହି ମୁନିଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଧମୁତ୍ତମମ୍ ୪.
ମୁନିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ତିନି ପ୍ରକାରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଅଛି।
ଶ୍ରୁତେଃ ସଂପାଦନାଚ୍ଛିଷ୍ଯାତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ଶୁକ୍ଲଂ ଚ କ୍ନ୍ଯଯଯା ୪.
ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ଓ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ମିଳେ, ଏବଂ ଜଣେ ଜଣେ ଜନନୀ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ସେଠିକି ଶୁଭ ଧନ।
ଶବଲଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ସଦ୍ଭିର୍ଦ୍ଯୂତଚୌର୍ଯେଣ ସାହସୈଃ ୪.
ଯେଉଁ ଧନ ଜୁଆ, ଚୋରି ଓ ହିଂସା ଦ୍ୱାରା ମିଳେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାକୁ ମିଶ୍ର ଧନ କହନ୍ତି।
ଶୁକ୍ଲଵିତ୍ତେନ ଯୋ ଧର୍ମଂ ପ୍ରକୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ ୪.
ଯିଏ ଶୁଭ ଧନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଧର୍ମ କାମ କରେ,
ରାଜସେନ ଚ ଭାଵେନ ଵିତ୍ତେନ ଶବଲେନ ଚ ୪.
ରାଜସିକ ଭାବରେ କିମ୍ବା ମିଶ୍ର ଧନରେ ମଧ୍ୟ,
ତମୋଵୃତସ୍ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍କୃଷ୍ଣଵିତ୍ତେନ ମାନଵଃ ୪.
ଯିଏ ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବିଥିବା ଅଶୁଭ ଧନରେ ଦାନ କରେ,
ତତ୍ତୁ ଯାଚିତଦ୍ରଵ୍ଯଂ ମେ ରାଜସଂ ହି ସ୍ଫୁଟଂ ଭଵେତ୍ ୪.
ଯେଉଁ ଧନ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ମାଗି ନିଆଯାଏ, ସେଠିକି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ରାଜସିକ ଧନ।
ତଦପ୍ଯହୋ ଚାତିକଷ୍ଟ ହେତୁନା ତେନ ମେ ମତମ୍ ୪.
ତଥାପି, ହାୟ, ସେଠିକି ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ କଷ୍ଟକର, ଏହି କାରଣରୁ ମୋର ମତ।
ପ୍ରତୀଗ୍ରହେଣ ସଂଯୁକ୍ତଂ ହ୍ଯମୀଵମାଵିଶୋଦ୍ଦ୍ଵିଜମ୍ ୪.
ଯେତେବେଳେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ସେଥିରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।
ତତଃ କେନାପ୍ଯୁପାଯେନ ଦ୍ଵଯୋରନ୍ଯତରେଣ ତୁ ୪.
ସେହିପାଇଁ, କୌଣସି ଉପାୟରେ, ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ଏକରେ,
ଯଥା କୁଭାର୍ଯଃ ପୁରୁଷଶ୍ଚିନ୍ତାଂତଂ ନ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ ୪.
ଯେପରି ବୁଝିବାକୁ ହେଉଛି, ଖରାପ ଜଣେ ଜନନୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିନାହାନ୍ତି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ପାର୍ଥ ସ୍ନାତୁଂ ତତ୍ର ସମାଗତାଃ ୪.
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଏକଠା ହେଲେ।
ଅହଂ ତାନବ୍ରଵଂ ସର୍ଵାନ୍କୁତୋ ଯୂଯଂ ସମାଗତାଃ ୪.
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲି, 'ତୁମେମାନେ କେଉଁଠୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?'
ଧର୍ମଵର୍ମେତି ନୃପତିର୍ଯୋଽସ୍ଯ ଦେଶସ୍ଯ ଭୂପତିଃ ୪.
ଏହି ଦେଶର ରାଜା ଧର୍ମବର୍ମାନ୍।
ତତସ୍ତଂ ପ୍ରାହ ଖେ ଵାଣୀ ଶ୍ଲୋକମେକଂ ନୃପ ଶ୍ରୃଣୁ ୪.
ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା, ଏକ ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ିଲା—ହେ ରାଜା, ଶୁଣ।
ଚତୁଃପ୍ରକାରଂ ତ୍ରିଵିଧଂ ତ୍ରିନାଶଂ ଦାନମୁଚ୍ଯତେ ୪.
ଦାନକୁ ଚାରି ପ୍ରକାର, ତିନି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଏବଂ ତିନି ପ୍ରକାରର ହାନି ସହିତ କହାଯାଏ।
ଶ୍ଲୋକସ୍ଯାର୍ଥଂ ନାଵଭାଷେ ପୃଚ୍ଛମାନାପି ନାରଦ ୪.
ନାରଦ, ମୁଁ ପଚାରିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ଲୋକର ଅର୍ଥ କେବେ ଖୋଲାସା କରିନଥିଲି।
ଯସ୍ତୁ ଶ୍ଲୋକସ୍ଯ ଚୈଵାସ୍ଯ ଲବ୍ଧସ୍ଯ ତପସା ମଯା ୪.
କିନ୍ତୁ ଏହି ଶ୍ଲୋକର ଅର୍ଥ, ଯାହାକି ମୁଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପାଇଥିଲି—
ଗଵାଂ ଚ ସପ୍ତ ନିଯୁତଂ ସୁଵର୍ଣଂ ତାଵଦେଵ ତୁ ୪.
ସାତ ନିୟୁତ ଗାଈ ଏବଂ ସେତେଇ ପରିମାଣ ସୁନା—
ପଟହେନେତି ନୃପତେଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଜ୍ଞୋ ଵଚୋ ମହତ୍ ୪.
ରାଜାଙ୍କର ମହାନ ବାକ୍ୟ ଢୋଳ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହେବାକୁ ଶୁଣି—
ପୁନର୍ଦୁର୍ବୋଧଵିନ୍ଯାସଃ ଶ୍ଲୋକସ୍ତୈର୍ଵିପ୍ରପୁଂଗଵୈଃ ୪.
ପୁଣି ସେ ଶ୍ଲୋକଟିକୁ ସେମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ।
ଵଯଂ ଚ ତତ୍ର ଯାତାଃ ସ୍ମୋ ଧନଲୋଭେନ ନାରଦ ୪.
ଏବଂ ହେ ନାରଦ, ଆମେ ସେଠାକୁ ଧନଲୋଭରେ ଯାଇଥିଲୁ।
ଦୁର୍ଵ୍ଯାଖ୍ଯେଯସ୍ତ୍ଵଯଂ ଶ୍ଲୋକୋ ଧନଂ ଲଭ୍ଯଂ ନ ଚୈଵ ନଃ ୪.
କିନ୍ତୁ ଏହି ଶ୍ଲୋକଟି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ, ଆମେ ଧନ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରିଲୁନି।
ଏଵଂ ଫାଲ୍ଗୁନ ତେଷାଂ ତୁ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହାତ୍ମନାମ୍ ୪.
ଏଭଳି, ଫାଲ୍ଗୁନ, ସେଇ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲାପରେ—
ଅହୋ ପ୍ରାପ୍ତ ଉପାଯୋ ମେ ସ୍ଥାନପ୍ରାପ୍ତୌ ନ ସଂଶଯଃ ୪.
ହାଁ! ମୋତେ ଉପାୟ ମିଳିଗଲା; ଏହିଥିରେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ଥାନ ପାଇବି, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଵିଦ୍ଯାମୂଲ୍ଯେନ ନୈଵଂ ଚ ଯାଚିତଃ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହଃ ୪.
ଏଭଳି ଜ୍ଞାନର ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ କିମ୍ବା ମାଗି ଦାନ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଧର୍ମସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସ୍ଯାନ୍ନ ଚ ସା ନୈଵ ପୂର୍ଯତେ ୪.
ଯଦି କାହାରି ଧର୍ମରେ ଆସ୍ଥା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଆସ୍ଥା ପୂରଣ ହେଉ ନାହିଁ—