ଯାମି ଵା ତତ୍କଥଂ ପାଦୌ ଚଲତୋ ମେ କଥଂଚନ ୩.
ମୁଁ ସେଠାକୁ କିପରି ଯିବି? ମୋ ପାଦ କିପରି ଚାଲିପାରିବ?
ଅତୋଽହମତିମୁହ୍ଯାମି ଭୃଶଂ ଶୋଚାମି ରୋଦିମି ୩.
ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ବହୁତ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛି, ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଅଛି ଏବଂ କାନ୍ଦୁଛି।
ସାଧୁସାଧ୍ଵିତ୍ଯଥୋଵାଚ ତଂ ସୁଭଦ୍ରୋଽପ୍ଯହଂ ତଥା ୩.
ତାପରେ ସୁଭଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ, ମୁଁ ଯେପରି ଭଳି କହିଥିଲି, 'ଭଲ କଲେ, ଭଲ କଲେ' ବୋଲି କହିଲେ।
ଚିନ୍ତଯାଵଶ୍ଚ ମନସି ପ୍ରତୀକାରଂ ମୁନେରୁଭୌ ୩.
ଆମେ ଦୁଇଜଣ ମନରେ ମୁନିଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଉପାୟ ଭାବିଲୁ।
ପରାର୍ଥାଯ ଭଵତ୍ଯେଷ ପୁରୁଷୋଽନ୍ଯେ ପୁରୀଷକାଃ ୩.
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି; ବାକି ସମସ୍ତେ କେବଳ ଅପବିତ୍ର।
ମା ମୁନେ ପରିଖିଦ୍ଯସ୍ଵ ଦେଵଶର୍ମନ୍ସ୍ଥିରୋ ଭଵ ୩.
ହେ ମୁନି, ଆପଣ ମନ ଭାଙ୍ଗିବେ ନାହିଁ; ଦେବଶର୍ମନ, ଦୃଢ଼ ରୁହନ୍ତୁ।
ଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯାଶ୍ରମଂ ତ୍ଵଂ ଚ ନାତ୍ରାପି ପରିହାସ୍ଯତେ ୩.
ମୁଁ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବି, ଆପଣ ଏଠାରେ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏଵଂ ତେ ଵଦମାନସ୍ଯ ଆଯୁରସ୍ତୁ ଶତଂ ସମାଃ ୩.
ଆପଣ ଏପରି କହିବା ସମୟରେ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶତବର୍ଷ ଆୟୁଷ୍ୟ ମିଳୁ।
ହର୍ଷସ୍ଥାନେ ଵିଷାଦଶ୍ଚ ପୁନର୍ମାଂ ବାଧତେ ଶ୍ରୃଣୁ ୩.
ଶୁଣନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖ ପୁଣି ମୋତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଛି।
କଥମେତନ୍ମହତ୍କର୍ମ କାରଯାମି ମୁଧାଵଦ ୩.
ମୁଁ କିପରି ଏହି ବଡ଼ କାମଟି ଅକାରଣରେ କରିପାରିବି?
ଶାପିତୋଽସି ମଯା ପ୍ରାଣୈର୍ଯଥା ଵଚ୍ମି ତଥା କୁରୁ ୩.
ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଇଛି; ମୁଁ ଯେପରି କହୁଛି, ସେପରି ନିଜ ପ୍ରାଣ ଦେଇ କର।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଗଂଗାର୍ଣଵେ ଚାତ୍ର ମତ୍ପିତୄଣାଂ ତ୍ଵମାଚର ଚତୁର୍ଭାଗଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ଏଵମେଵୈତଦାଚର॥ ୩.
ମୋ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏଠି ଗଙ୍ଗା ସଙ୍ଗମରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାରିଭାଗ ଦେବି—ଏହିପରି ଠିକ୍ ଭାବେ କର।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ତଵ ସଂତୋଷସ୍ତ୍ଵେଵମସ୍ତୁ ମୁନୀଶ୍ଵର ୩.
ଯଦି ଏହାରେ ଆପଣଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ଅଛି, ତେବେ ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦେଵଶର୍ମା ତତୋ ହୃଷ୍ଟୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯଂ ତ୍ରିଵାଚିକମ୍ ୩.
ତାପରେ ଦେବଶର୍ମନ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ପୁଣ୍ୟ ତିନିପ୍ରକାର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ଏଵଂଵିଧୋ ନାରଦାସୌ ମହୀ ସାଗରସଂଗମଃ ୩.
ଏପରି ଥିଲେ ସେ ନାରଦ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ସଙ୍ଗମରେ ଥିବା ଏହି ଭୂମି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଫାଲ୍ଗୁନାହଂ ହର୍ଷଗଦ୍ଗଦଯା ଗିରା ୩.
ଏପରି ଶୁଣି, ମୁଁ ଫାଲ୍ଗୁନ, ଆନନ୍ଦରେ କଣ୍ଠ ଭରି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲି।
ଯୂଯଂ ଵଯଂ ଗମିଷ୍ଯାମୋ ମହୀତୀରଂ ସୁଶୋଭନମ୍ ୩.
ତୁମେ ଓ ମୁଁ ଏହି ସୁନ୍ଦର ପୃଥିବୀର କୂଳକୁ ଯିବା।
ମମ ଚୈଵଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୃଗୁଃ ସହ ମଯଯଯୌ ୩.
ମୋର କଥା ଶୁଣି ବୃଗୁ ମୋ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାତିହୃଷ୍ଟୋହମାସଂ ରୋମାଂଚକଂଚୁକଃ ୩.
ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲି, ମୋ ଦେହରେ କୁଞ୍ଚିତ ରୋମ ହେଲା।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍କରିଷ୍ଯାମି ଭୃଗୋ ସ୍ଥାନମନୁତ୍ତମମ୍ ୩.
ତୁମର କୃପାରେ, ବୃଗୁ, ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପନ କରିବି।
ଏଵଂ ଭୃଗୁଂ ଚାସ୍ମିଵିସର୍ଜଯିତ୍ଵା କଲ୍ଲୋଲକୋଲାହଲକୌତୁକୀତଟେ ୩.
ଏପରି ଭାବେ ବୃଗୁଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମୁଁ ତରଙ୍ଗ, ଶବ୍ଦ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଟରେ ରହିଲି।
ତତସ୍ତ୍ଵହଂ ଚିଂତଯାମି କଥଂ ସ୍ଥାନମିଦଂ ଭଵେତ୍ ୪.
ତାପରେ ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରିଲି, କିପରି ଏହି ସ୍ଥାନ ନିଶ୍ଚିତ ହେବ।
ଯତ୍ତ୍ଵହଂ ଧର୍ମଵର୍ଣାଣଂ ଗତ୍ଵା ଯାଚେ ହ ମେଦିନୀମ୍ ୪.
ମୁଁ ଧର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ମାଟି ମାଗିବି।
ତଥା ହି ମୁନିଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତ୍ରିଵିଧମୁତ୍ତମମ୍ ୪.
ମୁନିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ତିନି ପ୍ରକାରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଅଛି।
ଶ୍ରୁତେଃ ସଂପାଦନାଚ୍ଛିଷ୍ଯାତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ଶୁକ୍ଲଂ ଚ କ୍ନ୍ଯଯଯା ୪.
ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ଓ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ମିଳେ, ଏବଂ ଜଣେ ଜଣେ ଜନନୀ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ସେଠିକି ଶୁଭ ଧନ।
ଶବଲଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ସଦ୍ଭିର୍ଦ୍ଯୂତଚୌର୍ଯେଣ ସାହସୈଃ ୪.
ଯେଉଁ ଧନ ଜୁଆ, ଚୋରି ଓ ହିଂସା ଦ୍ୱାରା ମିଳେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାକୁ ମିଶ୍ର ଧନ କହନ୍ତି।
ଶୁକ୍ଲଵିତ୍ତେନ ଯୋ ଧର୍ମଂ ପ୍ରକୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ ୪.
ଯିଏ ଶୁଭ ଧନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଧର୍ମ କାମ କରେ,
ରାଜସେନ ଚ ଭାଵେନ ଵିତ୍ତେନ ଶବଲେନ ଚ ୪.
ରାଜସିକ ଭାବରେ କିମ୍ବା ମିଶ୍ର ଧନରେ ମଧ୍ୟ,
ତମୋଵୃତସ୍ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍କୃଷ୍ଣଵିତ୍ତେନ ମାନଵଃ ୪.
ଯିଏ ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବିଥିବା ଅଶୁଭ ଧନରେ ଦାନ କରେ,
ତତ୍ତୁ ଯାଚିତଦ୍ରଵ୍ଯଂ ମେ ରାଜସଂ ହି ସ୍ଫୁଟଂ ଭଵେତ୍ ୪.
ଯେଉଁ ଧନ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ମାଗି ନିଆଯାଏ, ସେଠିକି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ରାଜସିକ ଧନ।