ପିତୄଣାଂ ମଂଦିରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଭୌମଲୋକସମାସ୍ଥିତମ୍ ୩.
ପୃଥିବୀରେ ପିତୃମାନେର ପବିତ୍ର ନିବାସ ସ୍ଥିତି ହୋଇଛି ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଗ୍ରତଃ ପୂଜଯାଢ୍ଯାନପୃଚ୍ଛଂ ସ୍ଵାନ୍ପିତୄନିତି ଭୃଶଂପ୍ରମୁଦିତା ନୈଵ ତଥା ଯୂଯଂ ଯଥା ହ୍ଯମୀ॥ ୩.
ନିଜ ପିତୃମାନେ ପୂଜାରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଦେଖି, ସେମାନେ ପଚାରିଲେ — 'ତମେ ଏମାନେ ପରି ଖୁସି କାହିଁକି ନୁହେଁ?'
ଭଦ୍ରଂ ତେ ପିତରଃ ପୁଣ୍ଯାଃ ସୁଭଦ୍ରସ୍ଯ ମହାମୁନେଃ ୩.
ମହାମୁନି ସୁଭଦ୍ରଙ୍କର ପବିତ୍ର ପିତୃମାନେ, ତମେ ଶୁଭ ହେଉ ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥମଯୀ ଯତ୍ର ନିଲୀନା ହ୍ଯୁଦଧୌ ମହୀ ୩.
ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଭରି ଉପସାଗରରେ ଲିନ ହୋଇଯାଏ ।
ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚସ୍ତେଷାଂ ଲଜ୍ଜିତୋଽହଂ ଭୃଶଂତଦା ୩.
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ବହୁତ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲି ।
ଯଥା ତଥା ଚିଂତିତଂ ଚ ତତ୍ର ଯାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଶ୍ଫୁଟମ୍ ୩.
ଏହିପରି ଭାବି, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଠାକୁ ଯିବି ।
କୃତାଶ୍ରମଶ୍ଚ ତତ୍ରୈଵ ତର୍ପଯିଷ୍ଯେ ନିଜାନ୍ପିତୄନ୍ ୩.
ସେଠାରେ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରି, ମୁଁ ନିଜ ପିତୃମାନେକୁ ତର୍ପଣ କରିବି ।
କିଂ ତେନ ନନୁ ଜାତେନ କୁଲାଂଗାରେଣ ପାପିନା ୩.
ଏକ ଜଣେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ କୁଳର ଅପମାନ ଏବଂ ପାପୀ ହେଉଛି, ତାହାର ଉପଯୋଗ କଣ ?
ଇତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ମୁଦିତୋ ରୁଚିଂ ଭାର୍ଯାମଥାବ୍ରଵୁମ୍ ୩.
ଏପରି ଭାବି, ଖୁସି ହୋଇ ମୁଁ ମୋ ଭାର୍ଯ୍ୟା ରୁଚିଙ୍କୁ କହିଲି ।
ଗତ୍ଵା ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ତତ୍ରୈଵ ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ସମ୍ମୁଖୀଭଵ ତସ୍ମାଦେତନ୍ମମ ଶୁଭେ କର୍ତୁମର୍ହସି ଚିଂତିତମ୍॥ ୩.
ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଯାଇ ରହିବି; ତୁମେ ମୋ ସାମ୍ନାକୁ ଆସ । ଏହିପରି ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ ।
ହତା ତସ୍ଯ ଜନିର୍ନାଭୂତ୍କଥଂ ପାପ ଦୁରାତ୍ମନା॥ ୩.
ତାହାର ଜନ୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା; ଏପରି ପାପୀ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ଜଣେ କିପରି ଅଛି ?
ଶ୍ମଶାନସ୍ତଂଭ ଯେନାହଂ ଦତ୍ତା ତୁଭ୍ଯଂ କୃତଂତ୍ଵାଯ ୩.
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇଥିବା ଶ୍ମଶାନର ଦଣ୍ଡ, ତୁମ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି ।
ନେତୁମିଚ୍ଛସି ମାଂ ତତ୍ର ଯତ୍ର କ୍ଷାରୋଦକଂ ସଦା ୩.
ତୁମେ ମୋତେ ସେଠାକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛ କି, ଯେଉଁଠାରେ ସଦା ଲୁଣା ଜଳ ରହିଛି ?
ଗଚ୍ଛ ଵା ତିଷ୍ଠ ଵା ଵୃଦ୍ଧ ଵସ ଵା କାକଵଚ୍ଚିରମ୍ ୩.
ବୃଦ୍ଧ, ଚାହୁଁଲେ ଯାଅ, ଚାହୁଁଲେ ରୁହ, କିମ୍ବା କାକ ପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହ ।
ଵିପୁଲଂ ଶିଷ୍ଯମାଦିଶ୍ଯ ଗୃହ ଏକୋଽତ୍ର ଆଗତଃ ୩.
ସେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଶିଷ୍ୟକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ଏକା ଘରକୁ ଆସିଲେ ।
ଚିଂତାଂ ସୁଵିପୁଲାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ନରକେ ଦୁଷ୍କୃତୀ ଯଥା ୩.
ସେ ବଡ଼ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲେ, ଯେପରି ଦୁଷ୍କର୍ମୀ ନରକରେ ଭୟଭୀତ ହୁଏ ।
ନରୋ ହି ଗୃହିଣୀହୀନୋ ଅର୍ଧଦେହ ଇତି ସ୍ମୃତଃ ୩.
ପ୍ରକୃତରେ, ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ନାହିଁ, ସେ ଅର୍ଧ ମଣିଷ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ ।
ଅନଯୋର୍ହି ଫଲଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ସାରତା ନାତ୍ର କାଚନ ୩.
ଏହି ଦୁଇଟିରୁ ଫଳ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ; ଏଠାରେ ତତ୍ତ୍ୱ ନେଇ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଅନଯୋର୍ହିଫଲଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ସାରତା ନାତ୍ର କାଚନ ୩.
ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ସତ୍ୟ ଫଳକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏଠାରେ ତାର ସାର ଉପରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଔତ୍ତାନପାଦିରସ୍ପୃଶ୍ଯ ଉତ୍ତମୋ ହି ସୁରୈଃ କୃତଃ ୩.
ଔତ୍ତାନପାଦ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କରିଥିଲେ।
ଯାମି ଵା ତତ୍କଥଂ ପାଦୌ ଚଲତୋ ମେ କଥଂଚନ ୩.
ମୁଁ ସେଠାକୁ କିପରି ଯିବି? ମୋ ପାଦ କିପରି ଚାଲିପାରିବ?
ଅତୋଽହମତିମୁହ୍ଯାମି ଭୃଶଂ ଶୋଚାମି ରୋଦିମି ୩.
ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ବହୁତ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛି, ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଅଛି ଏବଂ କାନ୍ଦୁଛି।
ସାଧୁସାଧ୍ଵିତ୍ଯଥୋଵାଚ ତଂ ସୁଭଦ୍ରୋଽପ୍ଯହଂ ତଥା ୩.
ତାପରେ ସୁଭଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ, ମୁଁ ଯେପରି ଭଳି କହିଥିଲି, 'ଭଲ କଲେ, ଭଲ କଲେ' ବୋଲି କହିଲେ।
ଚିନ୍ତଯାଵଶ୍ଚ ମନସି ପ୍ରତୀକାରଂ ମୁନେରୁଭୌ ୩.
ଆମେ ଦୁଇଜଣ ମନରେ ମୁନିଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଉପାୟ ଭାବିଲୁ।
ପରାର୍ଥାଯ ଭଵତ୍ଯେଷ ପୁରୁଷୋଽନ୍ଯେ ପୁରୀଷକାଃ ୩.
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି; ବାକି ସମସ୍ତେ କେବଳ ଅପବିତ୍ର।
ମା ମୁନେ ପରିଖିଦ୍ଯସ୍ଵ ଦେଵଶର୍ମନ୍ସ୍ଥିରୋ ଭଵ ୩.
ହେ ମୁନି, ଆପଣ ମନ ଭାଙ୍ଗିବେ ନାହିଁ; ଦେବଶର୍ମନ, ଦୃଢ଼ ରୁହନ୍ତୁ।
ଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯାଶ୍ରମଂ ତ୍ଵଂ ଚ ନାତ୍ରାପି ପରିହାସ୍ଯତେ ୩.
ମୁଁ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବି, ଆପଣ ଏଠାରେ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏଵଂ ତେ ଵଦମାନସ୍ଯ ଆଯୁରସ୍ତୁ ଶତଂ ସମାଃ ୩.
ଆପଣ ଏପରି କହିବା ସମୟରେ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶତବର୍ଷ ଆୟୁଷ୍ୟ ମିଳୁ।
ହର୍ଷସ୍ଥାନେ ଵିଷାଦଶ୍ଚ ପୁନର୍ମାଂ ବାଧତେ ଶ୍ରୃଣୁ ୩.
ଶୁଣନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖ ପୁଣି ମୋତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଛି।
କଥମେତନ୍ମହତ୍କର୍ମ କାରଯାମି ମୁଧାଵଦ ୩.
ମୁଁ କିପରି ଏହି ବଡ଼ କାମଟି ଅକାରଣରେ କରିପାରିବି?