ଆଗଚ୍ଛଂତଂ ତୁ ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୀନଂ ଚ ମୁଦିତଂ ତଥା ୩.
ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ଓ ଖୁସି ହୋଇ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି,
କୃତ୍ଵା ସୁସ୍ଵାଗତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଅର୍ଘାଦ୍ଯଂ ଭୃଗୁଣା ସହ ୩.
ଭୃଗୁଙ୍କ ସହିତ ସେ ମୋତେ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଦର ଦେଲେ।
ଵିଶ୍ରାଂତଂ ତୁ ତତୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭୃଗୁର୍ମାମପ୍ଯୁଵାଚହ ୩.
ମୁଁ ବିଶ୍ରାମ କରିଛି ବୋଲି ଜାଣି, ଭୃଗୁ ମୋତେ କହିଲେ।
ଆଗମନକାରଣଂ ସର୍ଵଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ପରିସ୍ଫୁଟମ୍ ୩.
ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଛ, ସମସ୍ତ କାରଣ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହ।
ଶ୍ରୂଯତାମଭିଧାସ୍ଯାମି ଯଦର୍ଥମହାମାଗତଃ ୩.
ଶୁଣ, ମୁଁ କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ତାହା କହିବି।
ଦ୍ଵିଜାନାଂ ଭୂମିଦାନାର୍ଥଂ ମାର୍ଗମାଣଃ ପଦେପଦେ ୩.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଭୂମି ଦାନ କରିବାକୁ ମୁଁ ଚାଲିଚି, ପଦେ ପଦେ ଖୋଜୁଛି।
ରମ୍ଯାଂ ମନୋରମାଂ ଭୂମିଂ ନ ପଶ୍ଯାମି କଥଂଚନ ଭୃଗୁରୁଵାଚ ୩.
ମୁଁ କେଉଁଠି ମଧୁର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଜମି ଦେଖିପାରୁନି, ଭୃଗୁ କହିଲେ।
ପୃଥ୍ଵୀ ସାଗରପର୍ଯଂତା ଦୃଷ୍ଟା ସର୍ଵା ତଦାନଘ ୩.
ହେ ନିର୍ଦୋଷ, ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦେଖି ହୋଇଛି।
ଦିଵ୍ଯା ମନୋରମା ସୌମ୍ଯା ମହାପାପପ୍ରଣାଶିନୀ ୩.
ଦିବ୍ୟ, ମନୋହର, ସାନ୍ତ୍ୱନାଦାୟିନୀ ଓ ମହାପାପ ନାଶ କରୁଥିବା,
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟାନି ନାରଦ ୩.
ହେ ନାରଦ, ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଦେଖାଯାଇଥିବା ଓ ଦେଖାଯାଇନଥିବା, ସବୁ,
ସା ସମୁଦ୍ରେଣ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ପୁଣ୍ଯତୋଯା ମହାନଦୀ ୩.
ସେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଥିବା ମହାନଦୀ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ସ୍ତଂଭାଖ୍ଯଂ ତତ୍ର ତୀର୍ଥଂ ତୁ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ ୩.
ସେଠାରେ 'ସ୍ତମ୍ଭ' ନାମକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ନୋପସର୍ପଂତି ଵୈ ଯମମ୍ ୩.
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ କଦାପି ଯମଙ୍କ ସମ୍ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ତଦହଂ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ମୁନେ ଶ୍ରୃଣୁ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ୩.
ମୁନି, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣାକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ।
ତୀରେ ସ୍ଥିତଂ ପ୍ରପଶ୍ଯାମି ମୁନୀଂଦ୍ରଂ ପାଵକୋପମମ୍ ୩.
ନଦୀ କୂଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି।
ଭୁଜାଵୂର୍ଧ୍ଵୌ ତତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରରୁଦଂତଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ୩.
ସେ ଦୁଇହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, ବାରମ୍ବାର କାନ୍ଦୁଥିଲେ।
ସତାଂ ଲକ୍ଷଣମେତଦ୍ଧି ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁଃଖିତଂ ଜନମ୍ ୩.
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକଙ୍କର ଏହି ଗୁଣ।
ଅହିଂସା ସତ୍ଯମସ୍ତେଯଂ ମାନୁଷ୍ଯେ ସତି ଦୁର୍ଲଭମ୍ ୩.
ଅହିଂସା, ସତ୍ୟବାଦି ଓ ଚୋରି ନକରିବା — ଏହି ଗୁଣ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
କିମର୍ଥଂ ରୋଦିଶି ମୁନେ ଶୋକେ କିଂ କାରଣଂ ତଵ ୩.
ମୁନି, ଆପଣ କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି? ଆପଣଙ୍କ ଦୁଃଖର କାରଣ କଣ?
ମୁନିସ୍ତତୋ ମାମଵଦଦ୍ଭୃଗୋ ନିର୍ଭାଗ୍ଯଵାନହମ୍ ୩.
ତାପରେ ସେ ମୁନି ମୋତେ କହିଲେ, 'ଭୃଗୁ, ମୁଁ ଅଭାଗ୍ୟବାନ୍।'
ତମହଂ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟଃ ପୁନରେଵେଦମବ୍ରୁଵମ୍ ୩.
ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡି, ପୁଣି ସେଠିକୁ ଏହି କଥା କହିଲି।
ମନୁଷ୍ଯତ୍ଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ଵଂ ମୁନିତ୍ଵଂ ତତ୍ର ଦୁର୍ଲଭମ୍ ୩.
ମାନବଜନ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବା ଦୁର୍ଲଭ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁନି ହେବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁର୍ଲଭ।
କିମର୍ଥଂ ରୋଦିଷି ମୁନେ ଵିସ୍ମଯୋଽତ୍ର ମହାନ୍ମମ ୩.
ମୁନି, ଆପଣ କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି? ଏହା ମୋ ପାଇଁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ସୁଭଦ୍ରୋନାମ ନାମ୍ନା ଚ ମୁନିସ୍ତତ୍ରାଭ୍ଯୁପାଯଯୌ ୩.
ତାପରେ ସୁଭଦ୍ର ନାମକ ଏକ ମୁନି ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
କୃତାଶ୍ରମଃ ପୂଜଯତି ସଦା ସ୍ତଂଭେଶ୍ଵରଂ ମୁନିଃ ୩.
ସେ ମୁନି ନିଜ ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କରି, ସଦା ସ୍ତମ୍ଭେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଅଥାହାଚମ୍ଯ ସ ମୁନିଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ କାରଣଂ ମୁନୀ ୩.
ତାପରେ ସେ ମୁନି ଆଚମନ କରି, 'ମୁନି, କାରଣ ଶୁଣ,' ବୋଲି କହିଲେ।
ନିଵସାମି କୃତସ୍ଥାନୋ ଗଂଗାସାଗରସଂଗମେ ୩.
ମୁଁ ଗଙ୍ଗା ଓ ସାଗର ମିଳନସ୍ଥଳରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମ କରି ବସୁଛି।
ଶ୍ରାଦ୍ଧାଂତେ ତେ ଚ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ହ୍ଯାଶିଷୋ ମେ ଵଦଂତି ଚ ୩.
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଶେଷରେ ସେମାନେ ମୋ ସାମ୍ନାକୁ ଆସି, ଆଶୀର୍ବାଦ କହନ୍ତି।
ଵଯଂ ସଦାତ୍ର ଚାଯାମୋ ଦେଵଶର୍ମଂସ୍ତଵାଂତିକେ ୩.
ଆମେ ସଦା ଏଠାକୁ ଆସି, ଦେବଶର୍ମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ରୁହୁ।
ସ୍ଥାନଂ ଦିଦୃକ୍ଷୁସ୍ତଚ୍ଚାହଂ ନ ଶକ୍ତୋଽସ୍ମି ନିଵୋଦିତୁମ୍ ୩.
ସେ ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିଲି ନାହିଁ।