ଯତ୍ର ଵୈ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ୩.
ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ନାନାଵୃକ୍ଷସମାକୀର୍ଣଂ ଲତାଗୁଲ୍ମୋପଶୋଭିତମ୍ ୩.
ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଗଛରେ ଭରିଆ, ଲତା ଓ ଝାଡ଼ରେ ଶୋଭିତ।
ଅନେକାଶ୍ଵାପଦାକୀର୍ଣଂ ଵିହଗୈରନୁନାଦିତମ୍ ୩.
ଏହାରେ ଅନେକ ବନ୍ୟ ପଶୁ ରହିଛନ୍ତି, ପକ୍ଷୀମାନେ ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି।
ଭ୍ରମରୈଃ ସର୍ଵମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ନିଲୀନଂ ରାଵସଂଯୁତମ୍ ୩.
ଫୁଲ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତଠାରେ ମଧୁମକୁରା ଲୁଚି ରହିଛି, ତାଙ୍କର ଗୁଞ୍ଜନ ଶୁଣାଯାଏ।
କୋକିଲା ମଧୁରୈଃ ସ୍ଵାନୈର୍ନାଦଯଂତି ତଥା ମୁନୀନ୍ ୩.
ସେଠାରେ କୋଇଲୀମାନେ ମିଠା ସ୍ୱରରେ ଗାଇ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ।
ଯତ୍ର ଵୃକ୍ଷା ହ୍ଲାଦଯଂତି ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ପତ୍ରକୈଃ ୩.
ସେଠାରେ ଗଛମାନେ ତାଙ୍କର ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ପତ୍ରରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖୁସି କରୁଥିଲେ।
ପୁତ୍ରପୁତ୍ରେତି ଵାଶଂତେ ଯତ୍ର ପୁତ୍ରପ୍ରିଯାଃ ଖଗାଃ ୩.
ସେଠାରେ ପୁଅମାନେ ପ୍ରିୟ ପକ୍ଷୀମାନେ 'ପୁଅ, ପୁଅ' ବୋଲି ଡାକୁଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧଂ ମୁନେସ୍ତସ୍ଯ ଭୃଗୋରାଶ୍ରମମଂଡଲମ୍ ୩.
ଏଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା ମହାର୍ଷି ଭୃଗୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପରିସରରେ।
ଋଗ୍ଯଜୁଃ ସାମନିର୍ଘୋପୈରାରୂରିତଦିଗନ୍ତରମ୍ ୩.
ସେଠାରେ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମ ମନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ତତ୍ରାହଂ ପାର୍ଥ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମଃ ୩.
ହେ ପାର୍ଥ, ସେଠାକୁ ମୁଁ ପହଞ୍ଚିଲିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ରହୁଥିଲେ।
ଆଗଚ୍ଛଂତଂ ତୁ ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୀନଂ ଚ ମୁଦିତଂ ତଥା ୩.
ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ଓ ଖୁସି ହୋଇ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି,
କୃତ୍ଵା ସୁସ୍ଵାଗତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଅର୍ଘାଦ୍ଯଂ ଭୃଗୁଣା ସହ ୩.
ଭୃଗୁଙ୍କ ସହିତ ସେ ମୋତେ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଦର ଦେଲେ।
ଵିଶ୍ରାଂତଂ ତୁ ତତୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭୃଗୁର୍ମାମପ୍ଯୁଵାଚହ ୩.
ମୁଁ ବିଶ୍ରାମ କରିଛି ବୋଲି ଜାଣି, ଭୃଗୁ ମୋତେ କହିଲେ।
ଆଗମନକାରଣଂ ସର୍ଵଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ପରିସ୍ଫୁଟମ୍ ୩.
ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଛ, ସମସ୍ତ କାରଣ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହ।
ଶ୍ରୂଯତାମଭିଧାସ୍ଯାମି ଯଦର୍ଥମହାମାଗତଃ ୩.
ଶୁଣ, ମୁଁ କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ତାହା କହିବି।
ଦ୍ଵିଜାନାଂ ଭୂମିଦାନାର୍ଥଂ ମାର୍ଗମାଣଃ ପଦେପଦେ ୩.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଭୂମି ଦାନ କରିବାକୁ ମୁଁ ଚାଲିଚି, ପଦେ ପଦେ ଖୋଜୁଛି।
ରମ୍ଯାଂ ମନୋରମାଂ ଭୂମିଂ ନ ପଶ୍ଯାମି କଥଂଚନ ଭୃଗୁରୁଵାଚ ୩.
ମୁଁ କେଉଁଠି ମଧୁର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଜମି ଦେଖିପାରୁନି, ଭୃଗୁ କହିଲେ।
ପୃଥ୍ଵୀ ସାଗରପର୍ଯଂତା ଦୃଷ୍ଟା ସର୍ଵା ତଦାନଘ ୩.
ହେ ନିର୍ଦୋଷ, ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦେଖି ହୋଇଛି।
ଦିଵ୍ଯା ମନୋରମା ସୌମ୍ଯା ମହାପାପପ୍ରଣାଶିନୀ ୩.
ଦିବ୍ୟ, ମନୋହର, ସାନ୍ତ୍ୱନାଦାୟିନୀ ଓ ମହାପାପ ନାଶ କରୁଥିବା,
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟାନି ନାରଦ ୩.
ହେ ନାରଦ, ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଦେଖାଯାଇଥିବା ଓ ଦେଖାଯାଇନଥିବା, ସବୁ,
ସା ସମୁଦ୍ରେଣ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ପୁଣ୍ଯତୋଯା ମହାନଦୀ ୩.
ସେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଥିବା ମହାନଦୀ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ସ୍ତଂଭାଖ୍ଯଂ ତତ୍ର ତୀର୍ଥଂ ତୁ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ ୩.
ସେଠାରେ 'ସ୍ତମ୍ଭ' ନାମକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ନୋପସର୍ପଂତି ଵୈ ଯମମ୍ ୩.
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ କଦାପି ଯମଙ୍କ ସମ୍ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ତଦହଂ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ମୁନେ ଶ୍ରୃଣୁ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ୩.
ମୁନି, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣାକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ।
ତୀରେ ସ୍ଥିତଂ ପ୍ରପଶ୍ଯାମି ମୁନୀଂଦ୍ରଂ ପାଵକୋପମମ୍ ୩.
ନଦୀ କୂଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି।
ଭୁଜାଵୂର୍ଧ୍ଵୌ ତତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରରୁଦଂତଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ୩.
ସେ ଦୁଇହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, ବାରମ୍ବାର କାନ୍ଦୁଥିଲେ।
ସତାଂ ଲକ୍ଷଣମେତଦ୍ଧି ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁଃଖିତଂ ଜନମ୍ ୩.
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକଙ୍କର ଏହି ଗୁଣ।
ଅହିଂସା ସତ୍ଯମସ୍ତେଯଂ ମାନୁଷ୍ଯେ ସତି ଦୁର୍ଲଭମ୍ ୩.
ଅହିଂସା, ସତ୍ୟବାଦି ଓ ଚୋରି ନକରିବା — ଏହି ଗୁଣ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
କିମର୍ଥଂ ରୋଦିଶି ମୁନେ ଶୋକେ କିଂ କାରଣଂ ତଵ ୩.
ମୁନି, ଆପଣ କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି? ଆପଣଙ୍କ ଦୁଃଖର କାରଣ କଣ?
ମୁନିସ୍ତତୋ ମାମଵଦଦ୍ଭୃଗୋ ନିର୍ଭାଗ୍ଯଵାନହମ୍ ୩.
ତାପରେ ସେ ମୁନି ମୋତେ କହିଲେ, 'ଭୃଗୁ, ମୁଁ ଅଭାଗ୍ୟବାନ୍।'