ପୁଲକସ୍ଵେଦଜାତୋ ହି ସଦା ପ୍ରଖ୍ଯାଯତାଂ ତଵ
ତୁମର କେଶ ଓ ଘମରୁ ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେ ସଦା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରିଯଃ କାଂତିସୌଭାଗ୍ଯରୂପଲାଵଣ୍ଯଦାଯକଃ
ତୁମର ପ୍ରିୟ, ଏହା ତୁମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଭାଗ୍ୟ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷଣ ଦେଇଥାଏ।
ସଦା ବହୁମତୋ ଦେଵ୍ଯା ଦିଵ୍ଯସୌରଭଲୁବ୍ଧଯା 1.3.1.13.
ଦେବୀ ସଦା ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ପାଇବାକୁ ଆଶା କରି, ଏହାକୁ ଉଚ୍ଚ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଲୀଯଂତାଂ ତଵ ଦେଵେଶ ମୂର୍ତାଵାଲେପନଚ୍ଛଲାତ୍
ହେ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଆକୃତିରେ ଏହା ଲେପନର ଅବସ୍ତାରେ ଏକତ୍ୱ ହେଉ।
ଵିସସର୍ଜ ନିଜଂ ଦେହଂ ମଯିସନ୍ଯସ୍ତଜୀଵିତଃ
ସେ ନିଜ ଜୀବନ ମୋତେ ଭରସା କରି, ନିଜ ଦେହକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଅଧାରଯମହଂ ପ୍ରେମ୍ଣା ଶତଶୃଂଗାରଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ପ୍ରେମରୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଧରିଥିଲି, ଯାହା ଶତଗୁଣା ଭାବର ଉନ୍ନତି କରେ।
ମଦଂଗଂ ଚ ଵିଯୋଗାତ୍ତ ଇଦଂ ନିର୍ଵାପଯାଧୁନା
ବିୟୋଗରୁ, ଏବେ ମୋ ଦେହକୁ ଶାନ୍ତ କର।
ଆଲିଲିଂପ ମହାଦେଵଃ ପାର୍ଵତୀଂ ପ୍ରେମମଂଦିରାମ୍
ମହାଦେବ ଆଶ୍ରୟ ଦେଲେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ପ୍ରେମର ଗୃହ।
କିମେତଦିତି ହସ୍ତୋତ୍ଥଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଜଗଦଂବିକା
ତାଙ୍କ ହାତରେ ଉଠିଥିବା ଦେଖି, ଜଗଦମ୍ବା ଚିନ୍ତା କଲେ—'ଏହା କଣ?'
ଆଗତିଂ ତସ୍ଯ ପୁଷ୍ପସ୍ଯ ସଦା ସ୍ଵକରଵର୍ତିନଃ
ସେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ସଦା ଥିବା ଫୁଲର ଆଗମନ ଦେଖିଲେ।
ତପଃ କର୍ତୁମନୁପ୍ରାପ୍ତା କାଂଚୀଂ କନକତୋରଣାମ୍
ସେ ସୁନା ତୋରଣ ଦ୍ୱାରରେ ଶୋଭିତ କାଞ୍ଚୀକୁ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆସିଲେ।
ଅଵାପ୍ଯ ମାନସୋଦ୍ଭୂତଂ କହ୍ଲାରମିଦମୁତ୍ତମମ୍
ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କହଲାର ଫୁଲ ପାଇଲେ।
ଯଦକ୍ଷଯମଵିଶ୍ରାଂତମର୍ଚନାଯୋଜିତଂ ମଯା 1.3.1.13.
ଯାହାକୁ ମୁଁ ଅବିନାଶୀ ଓ ଅବିରତ ଉପାସନାରେ ବ୍ୟବହାର କରିଛି।
ଅଵେକ୍ଷଣୀଯୋ ଭୂପାଲୈରନୁପାଲ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵଦା
ରାଜାମାନେ ସଦା ଏହାକୁ ଦେଖିବା ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵାଭୀପ୍ସିତସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ମତ୍ପ୍ରୀତିକରଣାଯ ଚ
ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଓ ମୋ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ,
ରକ୍ଷଣୀଯା ପ୍ରଯତ୍ନେନ ତତ୍ସଂନିଧିମୁପାଗତୈଃ ଆଲୋକ୍ଯତାମିଦଂ ରୂପଂ କନ୍ଯାଯାଂ ମମ କାଂତିମତ୍
ଏହାକୁ ଯେଉଁମାନେ ନିକଟରେ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ସାବଧାନରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ରୂପ ମୋର, ଏହି କନ୍ୟାରେ ଦେଖିଯାଉ।
ତଥେତି ଵରଦଃ ପ୍ରାଦାଦ୍ଵରଂ ସର୍ଵମଭୀପ୍ସିତମ୍
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ବୋଲି, ଦୟାକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ ଦେଲେ।
ସର୍ଵଦା ଵରଦାଗୌର୍ଯା ସର୍ଵଭୋଗୈଶ୍ଚ ସଂଵୃତଃ
ସେ ସଦା ଦୟାଦାନୀ ଗୌରୀଙ୍କ ସହ ଓ ସମସ୍ତ ଭୋଗରେ ଆବୃତ।
ସଂପଶ୍ଯଂତି ନମସ୍ଯଂତି କୃତାର୍ଥାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ
ଯେଉଁମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଓ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଭଵଂତି ସତତଂ ତେଷାଂ ସମଗ୍ରାଃ ସର୍ଵସଂପଦଃ
ସମସ୍ତ ସଂପଦ ସଦା ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆସେ।
ଲଭଂତେ ପାପନାଶଂ ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯସ୍ଯାସ୍ଯ ଧାରଣାତ୍
ଏହି ମହିମାକୁ ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ପାପ ନାଶ ପାନ୍ତି।
ସଦାଶିଵପ୍ରସାଦଂ ଚ ଦତ୍ତେ ଶୋଣାଦ୍ରିଦର୍ଶନମ୍ ।। 1.3.1.13.
ସେମାନେ ସଦାଶିବଙ୍କ ଦୟା ଓ ଶୋଣା ପାହାଡ଼ର ଦର୍ଶନ ପାନ୍ତି।
ଇତି କୈଲାସଶିଖରାତ୍ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵୀ ଶିଵାଜ୍ଞଯା
ଏପରି ଭାବେ କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ଦେବୀ, ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଆସିଗଲେ।
ସ୍ଥାନେଷ୍ଵନ୍ଯେଷୁ ଦେଵସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯମାନେଷୁ ଚ କ୍ଷିତୌ
ପୃଥିବୀରେ ଦେବତାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ଅଯଂ ସଦାଶିଵଃ ସାକ୍ଷାଦରୁଣାଚଲରୂପତଃ
ଏହିଠାରେ ସଦାଶିବ ନିଜେ ଅରୁଣାଚଳ ରୂପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଏତତ୍ତୁ ତୈଜସଂ ଲିଗଂ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍
ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ଲିଙ୍ଗକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ଅରୁଣାଚଲନାଥସ୍ଯ ତେଜସା ଧୂତକଲ୍ମଷାଃ
ଅରୁଣାଚଳନାଥଙ୍କ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୈର୍ନମସ୍କାରୈସ୍ତପୋଭିର୍ନିଯମୈରପି
ପରିକ୍ରମା, ପ୍ରଣାମ, ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରେ,
ନ ତଥା ତପସା ଯୋଗୈର୍ଦାନୈଃ ପ୍ରୀଣାତି ଶଂକରଃ
ଶଂକର ତପସ୍ୟା, ଯୋଗ ଓ ଦାନରେ ଏତେ ଖୁସି ହୁଅନାହିଁ।
ସ୍ଵଯଂଭୁଵଃ ସଦା ଵେଦାଃ ସେତିହାସା ଦିଵି ସ୍ଥିତାଃ
ସଦା ବେଦ ଓ ଇତିହାସ ଦିବିରେ ବସିଛି।