ତଦହଂ ଦାନପୁଣ୍ଯଂ ହି କରିଷ୍ଯାମି କଥଂ ସ୍ଫୁଟମ୍ ୨.
ତେଣୁ, ମୁଁ କିପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ କରିପାରିବି?
ଅନର୍ହତେ ଯଦ୍ଦଦାତି ନ ଦଦାତି ତଥାର୍ହତେ ୨.
ଯାହା ଅଯୋଗ୍ୟକୁ ଦିଯାଏ, ଯୋଗ୍ୟକୁ ଦିଯାଏନା—
ଦେଶେକାଲେ ଚ ପାତ୍ରେ ଚ ଶୁଦ୍ଧେନ ମନସା ତଥା ୨.
ଉଚ୍ଚିତ ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟରେ, ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ, ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ—
ତମୋଵୃତସ୍ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍କ୍ରୋଧାତ୍ତଥୈଵ ଚ ୨.
ଯେ ଅନ୍ଧକାରରେ ବା କ୍ରୋଧରେ ଦାନ କରେ—
ବାଲତ୍ଵେଽପି ଚ ସୋଽଶ୍ରାତି ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଦମ୍ଭକାରଣାତ୍ ୨.
ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଦାନ କୌଣସି ଢୋଙ୍ଗ ପାଇଁ ଦିଯାଏ, ସେ ଖୁସି ହୁଏନା।
ଵୃଦ୍ଧତ୍ଵେ ହି ସମଶ୍ରାତି ନରୋ ଵୈ ନାତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି ଶୁଭାର୍ଜିତଂ ପ୍ରଯୁଞ୍ଜୀତ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଶାଠ୍ଯଵର୍ଜିତଃ॥ ୨.
ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଖୁସି ହୁଏନା; ଏପରି ଲୋକ ହେବେନା। ଯାହା ନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଏବଂ ଚତୁର୍ୟତା ଛାଡି ଉପଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦେତନ୍ନିର୍ଧନତ୍ଵାଚ୍ଚ କଥଂ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯତି ୨.
ଏହି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦ୍ୱାରା, କିପରି ଏହା ଘଟିପାରିବ?
ନାଧନସ୍ଯାସ୍ତ୍ଯଯଂ ଲୋକୋ ନ ପରଶ୍ଚ କଥଂଚନ ୨.
ଗରିବଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ନାହିଁ, ପରଲୋକ ମଧ୍ୟ କିଛି ଭାବେ ନାହିଁ।
ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ପାତକଂ ଲୋକେ କସ୍ତଚ୍ଛଂସିତୁମର୍ହତି ୨.
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଏହି ଜଗତରେ ଏକ ପାପ; କିଏ ଏହାକୁ ସହିପାରିବ?
ଯଃ କୃଶାଶ୍ଵଃ କୃଶଧନଃ କୃଶଭୃତ୍ଯଃ କୃଶାତିଥିଃ ୨.
ଯେଉଁଠାରେ ଅଶ୍ୱ ଦୁଃଖିତ, ଧନ କମ୍, ଦାସ କମ୍, ଅତିଥି କମ୍—
ଅର୍ଥଵାନ୍ଦୁଷ୍କୁଲୀନୋଽପି ଲୋକେ ପୂଜ୍ଯତମୋ ନରଃ ୨.
ଏହି ଜଗତରେ, ଅପସ୍ତ ଜନ୍ମ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଧନୀ ଲୋକ ସବୁଠୁ ଆଦରିତ।
ଜ୍ଞାନଵୃଦ୍ଧାସ୍ତପୋଵୃଦ୍ଧା ଯେ ଚ ଵୃଦ୍ଧା ବହୁଶ୍ରୁତାଃ ୨.
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ବୃଦ୍ଧ, ତପସ୍ୟାରେ ବୃଦ୍ଧ, ଏବଂ ଅନେକ ଶୁଣିଥିବା ବୃଦ୍ଧମାନେ—
ଯଦ୍ଯପ୍ଯଯଂ ତ୍ରିଭୁଵନେ ଅର୍ଥୋଽସ୍ମାକଂ ପରାଗ୍ନହି ୨.
ଏହି ତିନି ଜଗତରେ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁ ଅଗ୍ନି ପରି ହେଲେ ମଧ୍ୟ—
ଅଥଵୈତତ୍ପୁରା ସର୍ଵଂ ଚିଂତଯିଷ୍ଯାମି ସୁସ୍ଫୁଟମ୍ ୨.
ତଥାପି, ଏହି ସବୁକୁ ଆଗରୁ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଚିନ୍ତା କରିବି।
ସ ଚିଂତଯିତ୍ଵେତି ବହୁପ୍ରକାରଂ ଦେଶାଂଶ୍ଚ ଗ୍ରାମାନ୍ନଗରାଣି ଚାଶ୍ରମାନ୍ ୨.
ଏହିପରି, ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ଦେଶ, ଗ୍ରାମ, ନଗର ଏବଂ ଆଶ୍ରମଗୁଡିକୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି—
ଏଵଂ ସ୍ଥାନାନି ପୁଣ୍ଯାନି ଯାନିଯାନୀହ ଵୈ ଭୁଵି ୩.
ଏଭଳି, ଭୂମିରେ ଯେତେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି—
ଵିଚରନ୍ମେଦିନୀଂ ସର୍ଵାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋଽହମାଶ୍ରମଂ ଭୃଗୋଃ ୩.
ସମସ୍ତ ଭୂମିକୁ ଘୁଞ୍ଚି, ମୁଁ ଭୃଗୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ମହାପୁଣ୍ଯା ପଵିତ୍ରା ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥମଯୀ ଶୁଭା ୩.
ଏହା ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟମୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମିଶ୍ରଣ।
ତତ୍ରାଵଗାହନାତ୍ପାର୍ଥ ମୁଚ୍ଯତେ ଜଂତୁରଂହସା ୩.
ପାର୍ଥ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ପ୍ରାଣୀ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଇଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡପିଣ୍ଡସ୍ଯ ସ୍ଥାନେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରକୀର୍ତିତା ୩.
ଏହାକୁ ସେଠି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପିଣ୍ଡର ସ୍ଥାନ ଭାବରେ କହାଯାଇଛି।
ଯତ୍ର ଵୈ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ୩.
ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ନାନାଵୃକ୍ଷସମାକୀର୍ଣଂ ଲତାଗୁଲ୍ମୋପଶୋଭିତମ୍ ୩.
ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଗଛରେ ଭରିଆ, ଲତା ଓ ଝାଡ଼ରେ ଶୋଭିତ।
ଅନେକାଶ୍ଵାପଦାକୀର୍ଣଂ ଵିହଗୈରନୁନାଦିତମ୍ ୩.
ଏହାରେ ଅନେକ ବନ୍ୟ ପଶୁ ରହିଛନ୍ତି, ପକ୍ଷୀମାନେ ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି।
ଭ୍ରମରୈଃ ସର୍ଵମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ନିଲୀନଂ ରାଵସଂଯୁତମ୍ ୩.
ଫୁଲ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତଠାରେ ମଧୁମକୁରା ଲୁଚି ରହିଛି, ତାଙ୍କର ଗୁଞ୍ଜନ ଶୁଣାଯାଏ।
କୋକିଲା ମଧୁରୈଃ ସ୍ଵାନୈର୍ନାଦଯଂତି ତଥା ମୁନୀନ୍ ୩.
ସେଠାରେ କୋଇଲୀମାନେ ମିଠା ସ୍ୱରରେ ଗାଇ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ।
ଯତ୍ର ଵୃକ୍ଷା ହ୍ଲାଦଯଂତି ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ପତ୍ରକୈଃ ୩.
ସେଠାରେ ଗଛମାନେ ତାଙ୍କର ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ପତ୍ରରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖୁସି କରୁଥିଲେ।
ପୁତ୍ରପୁତ୍ରେତି ଵାଶଂତେ ଯତ୍ର ପୁତ୍ରପ୍ରିଯାଃ ଖଗାଃ ୩.
ସେଠାରେ ପୁଅମାନେ ପ୍ରିୟ ପକ୍ଷୀମାନେ 'ପୁଅ, ପୁଅ' ବୋଲି ଡାକୁଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧଂ ମୁନେସ୍ତସ୍ଯ ଭୃଗୋରାଶ୍ରମମଂଡଲମ୍ ୩.
ଏଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା ମହାର୍ଷି ଭୃଗୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପରିସରରେ।
ଋଗ୍ଯଜୁଃ ସାମନିର୍ଘୋପୈରାରୂରିତଦିଗନ୍ତରମ୍ ୩.
ସେଠାରେ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମ ମନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ତତ୍ରାହଂ ପାର୍ଥ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମଃ ୩.
ହେ ପାର୍ଥ, ସେଠାକୁ ମୁଁ ପହଞ୍ଚିଲିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ରହୁଥିଲେ।