ଦାନଂ ଚତୁର୍ଵିଧଂ ଦାନମୁତ୍ସର୍ଗଃ କଲ୍ପିତଂ ତଥା ୨.
ଦାନ ଚାରି ପ୍ରକାରର, ଏବଂ ତ୍ୟାଗ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଚାରି ପ୍ରକାରର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଵାପୀକୂପତଡାଗାନାଂ ଵୃକ୍ଷଵିଦ୍ଯାସୁରୌକସାମ୍ ୨.
ଉପକୂପ, ପୋକରି, ଜଳାଶୟ, ଗଛ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଘର—
ଉପଜୀଵନ୍ନିମାନ୍ଯଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଯଂ କୋଽପି ଚରେନ୍ନରଃ ୨.
ଏହି ସବୁ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି, ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ କାମ କରେ।
ତଦେଷାମେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ଵିପ୍ରସଂସ୍ଥାପନଂ ପରମ୍ ୨.
ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସ୍ଥାପନା ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ।
ଦେଵତାଯତନଂ ଯାଵଦ୍ଯାଵଚ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଗୃହମ୍ ୨.
ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ଏତତ୍ସ୍ଵଲ୍ପଂ ହି ଵାଣିଜ୍ଯଂ ପୁନର୍ବହୁଫଲପ୍ରଦମ୍ ୨.
ଏହା ଦେଖିବାକୁ ଛୋଟ ବ୍ୟବସାୟ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଅନେକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ତସ୍ମାଦିଦଂ ତ୍ଵହମପିବ୍ରଵୀମି ସୁରସତ୍ତମାଃ ୨.
ତେଣୁ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି କଥା ମୁଁ ଏବେ କହୁଛି।
ଇତି ସାରସ୍ଵତପ୍ରୋକ୍ତାଂ ତଥା ପଦ୍ମଭୁଵେରିତାମ୍ ୨.
ଏହି କଥା ସାରସ୍ୱତୀ ଓ ପଦ୍ମଜନ୍ମା କହିଥିଲେ।
ତତଃ ସଭାଵିସର୍ଗାଂତେ ସୁରମ୍ଯେ ମେରୁମୂର୍ଧନି ୨.
ତାପରେ, ସଭା ଓ ବିସର୍ଜନ ଶେଷରେ, ସୁନ୍ଦର ମେରୁ ଶିଖରରେ—
ସତ୍ଯମାହ ଵିରଂଚିସ୍ତୁ ସ କିମର୍ଥଂ ତୁ ଜୀଵତି ୨.
ବ୍ରହ୍ମା ସତ୍ୟ କହିଲେ: 'ତେଣୁ ସେ କାହିଁକି ଜୀବନ୍ତି?'
ତଦହଂ ଦାନପୁଣ୍ଯଂ ହି କରିଷ୍ଯାମି କଥଂ ସ୍ଫୁଟମ୍ ୨.
ତେଣୁ, ମୁଁ କିପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ କରିପାରିବି?
ଅନର୍ହତେ ଯଦ୍ଦଦାତି ନ ଦଦାତି ତଥାର୍ହତେ ୨.
ଯାହା ଅଯୋଗ୍ୟକୁ ଦିଯାଏ, ଯୋଗ୍ୟକୁ ଦିଯାଏନା—
ଦେଶେକାଲେ ଚ ପାତ୍ରେ ଚ ଶୁଦ୍ଧେନ ମନସା ତଥା ୨.
ଉଚ୍ଚିତ ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟରେ, ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ, ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ—
ତମୋଵୃତସ୍ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍କ୍ରୋଧାତ୍ତଥୈଵ ଚ ୨.
ଯେ ଅନ୍ଧକାରରେ ବା କ୍ରୋଧରେ ଦାନ କରେ—
ବାଲତ୍ଵେଽପି ଚ ସୋଽଶ୍ରାତି ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଦମ୍ଭକାରଣାତ୍ ୨.
ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଦାନ କୌଣସି ଢୋଙ୍ଗ ପାଇଁ ଦିଯାଏ, ସେ ଖୁସି ହୁଏନା।
ଵୃଦ୍ଧତ୍ଵେ ହି ସମଶ୍ରାତି ନରୋ ଵୈ ନାତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି ଶୁଭାର୍ଜିତଂ ପ୍ରଯୁଞ୍ଜୀତ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଶାଠ୍ଯଵର୍ଜିତଃ॥ ୨.
ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଖୁସି ହୁଏନା; ଏପରି ଲୋକ ହେବେନା। ଯାହା ନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଏବଂ ଚତୁର୍ୟତା ଛାଡି ଉପଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦେତନ୍ନିର୍ଧନତ୍ଵାଚ୍ଚ କଥଂ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯତି ୨.
ଏହି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦ୍ୱାରା, କିପରି ଏହା ଘଟିପାରିବ?
ନାଧନସ୍ଯାସ୍ତ୍ଯଯଂ ଲୋକୋ ନ ପରଶ୍ଚ କଥଂଚନ ୨.
ଗରିବଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ନାହିଁ, ପରଲୋକ ମଧ୍ୟ କିଛି ଭାବେ ନାହିଁ।
ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ପାତକଂ ଲୋକେ କସ୍ତଚ୍ଛଂସିତୁମର୍ହତି ୨.
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଏହି ଜଗତରେ ଏକ ପାପ; କିଏ ଏହାକୁ ସହିପାରିବ?
ଯଃ କୃଶାଶ୍ଵଃ କୃଶଧନଃ କୃଶଭୃତ୍ଯଃ କୃଶାତିଥିଃ ୨.
ଯେଉଁଠାରେ ଅଶ୍ୱ ଦୁଃଖିତ, ଧନ କମ୍, ଦାସ କମ୍, ଅତିଥି କମ୍—
ଅର୍ଥଵାନ୍ଦୁଷ୍କୁଲୀନୋଽପି ଲୋକେ ପୂଜ୍ଯତମୋ ନରଃ ୨.
ଏହି ଜଗତରେ, ଅପସ୍ତ ଜନ୍ମ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଧନୀ ଲୋକ ସବୁଠୁ ଆଦରିତ।
ଜ୍ଞାନଵୃଦ୍ଧାସ୍ତପୋଵୃଦ୍ଧା ଯେ ଚ ଵୃଦ୍ଧା ବହୁଶ୍ରୁତାଃ ୨.
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ବୃଦ୍ଧ, ତପସ୍ୟାରେ ବୃଦ୍ଧ, ଏବଂ ଅନେକ ଶୁଣିଥିବା ବୃଦ୍ଧମାନେ—
ଯଦ୍ଯପ୍ଯଯଂ ତ୍ରିଭୁଵନେ ଅର୍ଥୋଽସ୍ମାକଂ ପରାଗ୍ନହି ୨.
ଏହି ତିନି ଜଗତରେ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁ ଅଗ୍ନି ପରି ହେଲେ ମଧ୍ୟ—
ଅଥଵୈତତ୍ପୁରା ସର୍ଵଂ ଚିଂତଯିଷ୍ଯାମି ସୁସ୍ଫୁଟମ୍ ୨.
ତଥାପି, ଏହି ସବୁକୁ ଆଗରୁ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଚିନ୍ତା କରିବି।
ସ ଚିଂତଯିତ୍ଵେତି ବହୁପ୍ରକାରଂ ଦେଶାଂଶ୍ଚ ଗ୍ରାମାନ୍ନଗରାଣି ଚାଶ୍ରମାନ୍ ୨.
ଏହିପରି, ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ଦେଶ, ଗ୍ରାମ, ନଗର ଏବଂ ଆଶ୍ରମଗୁଡିକୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି—
ଏଵଂ ସ୍ଥାନାନି ପୁଣ୍ଯାନି ଯାନିଯାନୀହ ଵୈ ଭୁଵି ୩.
ଏଭଳି, ଭୂମିରେ ଯେତେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି—
ଵିଚରନ୍ମେଦିନୀଂ ସର୍ଵାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋଽହମାଶ୍ରମଂ ଭୃଗୋଃ ୩.
ସମସ୍ତ ଭୂମିକୁ ଘୁଞ୍ଚି, ମୁଁ ଭୃଗୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ମହାପୁଣ୍ଯା ପଵିତ୍ରା ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥମଯୀ ଶୁଭା ୩.
ଏହା ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟମୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମିଶ୍ରଣ।
ତତ୍ରାଵଗାହନାତ୍ପାର୍ଥ ମୁଚ୍ଯତେ ଜଂତୁରଂହସା ୩.
ପାର୍ଥ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ପ୍ରାଣୀ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଇଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡପିଣ୍ଡସ୍ଯ ସ୍ଥାନେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରକୀର୍ତିତା ୩.
ଏହାକୁ ସେଠି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପିଣ୍ଡର ସ୍ଥାନ ଭାବରେ କହାଯାଇଛି।