ଅହନ୍ଯହନି ଯାଚଂତମହଂ ମନ୍ଯେ ଗୁରୁଂ ଯଥା ୨.
ପ୍ରତିଦିନ ଯେ ଭିକ୍ଷା ମାଗେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ଭାବି ଦେଖେ।
ଦୀଯମାନଂ ହି ନାପୈତି ଭୂଯ ଏଵାଭିଵର୍ଧତେ ୨.
ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ, ସେ ଚାଲିଯାଏନାହିଁ; ଏହା ଆଉ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ଏକଜନ୍ମସୁଖସ୍ଯାର୍ଥେ ସହସ୍ରାଣି ଵିଲାପଯେତ୍ ୨.
ଏକ ଜନ୍ମର ସୁଖ ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରାଯାଏ।
ମୂର୍ଖୋ ହି ନ ଦଦାତ୍ଯର୍ଥାନିହ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଶଂକଯା ୨.
ମୂର୍ଖ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ଭୟରେ ଏଠାରେ ଧନ ଦେଇନାହିଁ।
କିଂ ଧନେନ କରିଷ୍ଯଂତି ଦେହିନୋ ଭଂଗୁରାଶ୍ରଯାଃ ୨.
ଯେ ଦେହୀ ଭାଗ୍ୟ ଅସ୍ଥିର, ସେ ଧନରେ କଣ କରିପାରିବେ?
ଅକ୍ଷରଦ୍ଵଯମଭ୍ଯସ୍ତଂ ନାସ୍ତିନାସ୍ତୀତି ଯତ୍ପୁରା ୨.
‘ନାସ୍ତି’ ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ପୂର୍ବରୁ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିଲା।
ବୋଧଯଂତି ଚ ଯାଵଂତୋ ଦେହୀତି କୃପଣଂ ଜନାଃ ୨.
ଯେଉଁମାନେ ‘ମୁଁ ଦେହୀ’ କୁହନ୍ତି, ସେମାନେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି।
ଦାତୁରେଵୋପକାରାଯ ଵଦତ୍ଯର୍ଥୀତି ଦେହି ମେ ୨.
ଦାତାର ଉପକାର ପାଇଁ ଭିକ୍ଷୁ ମାଗେ, ‘ଧନ ପାଇଁ ମୋତେ ଦିଅ’।
ଦରିଦ୍ରା ଵ୍ଯାଧିତା ମୂର୍ଖାଃ ପରପ୍ରେଷ୍ଯକରାଃ ସଦା ୨.
ଗରିବ, ରୋଗୀ, ମୂର୍ଖ ସଦା ଅନ୍ୟଙ୍କର ଦାସ ଭାବେ କାମ କରନ୍ତି।
ଧନଵଂତମଦାତାରଂ ଦରିଦ୍ରଂ ଵାଽତପସ୍ଵିନମ୍ ୨.
ଧନୀ ଏବଂ ଦାନ ନଦେଇଥିବା, କିମ୍ବା ଦରିଦ୍ର ଏବଂ ତପସ୍ୱୀ।
ଶତେଷୁ ଜାଯତେ ଶୂରଃ ସହସ୍ରେଷୁ ଚ ପଂଡିତଃ ୨.
ଶତଟି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶୂର ବିର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ହଜାରଟି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପଣ୍ଡିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଗୋଭିର୍ଵିପ୍ରୈଶ୍ଚ ଵେଦୈଶ୍ଚ ସତୀଭିଃ ସତ୍ଯଵାଦିଭିଃ ୨.
ଗାଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବେଦ, ସତୀ ନାରୀ ଏବଂ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ।
ଶିବିରୌଶୀନରୋଙ୍ଗାନି ସୁତଂ ଚ ପ୍ରିଯମୌରସମ୍ ୨.
ଶିବି, ଉଶୀନର, ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଗୋତ୍ରର ପ୍ରିୟ ପୁଅମାନେ।
ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଃ କାଶିପତି ପ୍ରଦାଯ ନଯନେ ସ୍ଵକେ ୨.
ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନ, କାଶୀର ରାଜା, ନିଜ ଦୁଇ ଚକୁ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ନିମୀ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ଵୈଦେହୋ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ଵସୁଂଧରାମ୍ ୨.
ନିମି, ବୈଦେହ, ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଦାନ କରିଥିଲେ; ଜାମଦଗ୍ନି ମାଟି ଦାନ କରିଥିଲେ।
ଅଵର୍ଷତି ଚ ପର୍ଜନ୍ଯେ ସର୍ଵଭୂତନିଵାସକୃତ୍ ୨.
ବର୍ଷା ନହେଲାବେଳେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା ଜଣେ।
ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଶ୍ଚ ପାଂଚାଲ୍ଯୋ ରାଜା ବୁଦ୍ଧିମତାଂ ଵରଃ ୨.
ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ, ପଞ୍ଚାଳ ରାଜା, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ସହସ୍ରଜିଚ୍ଚ ରାଜର୍ଷିଃ ପ୍ରାଣାନିଷ୍ଟାନ୍ମହାଯଶାଃ ୨.
ସହସ୍ରଜିତ, ରାଜା ଋଷି, ବଡ଼ କୀର୍ତିବାନ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ସ୍ଥାଣୋର୍ଦାନେନ ଭକ୍ତିତଃ ୨.
ଏମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଲୋକ, ଷ୍ଠାଣୁଙ୍କୁ ଦାନ ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ ନିବେଶିତ।
ଏଷାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା କୀର୍ତିର୍ଯାଵତ୍ସ୍ଥାସ୍ଯତି ମେଦିନୀ ୨.
ଏମାନଙ୍କର କୀର୍ତି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାଟି ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟିକି ରହିବ।
ସୋଽପି ମୋହ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତଥା କାତ୍ଯାଯନୋଽଭଵତ୍॥ ୨.
ସେ ମଧ୍ୟ ମୋହ ଛାଡି, କାଟ୍ୟାୟନଙ୍କ ପରି ହୋଇଗଲେ।
ଏଵଂ ସୁଶ୍ରଵସା ପ୍ରୋକ୍ତାଂ କଥାମାକର୍ଣ୍ଯ ପଦ୍ମଭୂଃ ୨.
ସୁଶ୍ରବାସ କହିଥିବା ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମଭୂ ଅତି ଧ୍ୟାନରେ ଶୁଣିଲେ।
ସାଧୁ ତେ ଵ୍ଯାହୃତଂ ଵତ୍ସ ଏଵମେତନ୍ନ ଚାନ୍ଯଥା ୨.
ଭଲ କହିଛ, ପୁଅ; ଏହିପରି ହେବ, ଅନ୍ୟ ଭାବେ ନୁହେଁ।
ଦାନଂ ଯଜ୍ଞାନାଂ ଵରୂଥଂ ଦକ୍ଷିଣା ଲୋକେ ଦାତାରଁସର୍ଵଭୂତାନ୍ଯୁପଜୀଵଂତି ଦାନେନାରାତୀରଁପାନୁଦଂତ ଦାନେନ ଦ୍ଵିଷଂତୋ ମିତ୍ରା ଭଵଂତି ଦାନେ ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦାନଂ ପରମଂ ଵଦଂତୀତି॥ ୨.
ଦାନ ଯଜ୍ଞର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ର; ଦାନକାରୀ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦାନରେ ଜୀବନ ନେଇଥାନ୍ତି; ଦାନରେ ଶତ୍ରୁ ଦୂର ହୁଅନ୍ତି; ଦାନରେ ଶତ୍ରୁ ମିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ଦାନରେ ସବୁ କିଛି ଟିକି ରହିଥାଏ। ତେଣୁ ଦାନକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କୁହାଯାଏ।
ସଂସାରସାଗରେ ଘୋରେ ଧର୍ମାଧର୍ମୋର୍ମିସଂକୁଲେ ୨.
ଘୋର ସଂସାର ସାଗରରେ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ତରଙ୍ଗରେ ଭରିଯାଇଛି।
ଇତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ଚ ମଯା ପୁଷ୍କରେ ସ୍ଥାପିତା ଦ୍ଵିଜାଃ ୨.
ଏପରି ଭାବି, ମୁଁ ପୁଷ୍କରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବସାଇଥିଲି।
ସ୍ଥାପିତାଃ ଶ୍ରୀହରିଭ୍ଯାଂ ତୁ ଶ୍ରୀଗୌର୍ଯା ଵେଦଵିତ୍ତମାଃ ୨.
ଶ୍ରୀହରି ଓ ଶ୍ରୀଗୌରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସାଇଯାଇଥିଲେ।
ଶ୍ରୀମାଲେ ଚ ତଥା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ହ୍ଯେଵମାଦିସୁରୋତ୍ତମୈଃ ୨.
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀମାଳରେ ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ବସାଇଯାଇଥିଲେ।
ନ ହି ଦାନଫଲେ କାଂକ୍ଷା କାଚିନ୍ନଽସ୍ତି ସୁରୋତ୍ତମାଃ ୨.
ଦାନର ଫଳ ପାଇଁ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ କୃତସ୍ଥାନା ନାନାଧର୍ମୋପଦେଶନୈଃ ୨.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରହି, ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମ ଶିଖାଇଥାନ୍ତି।