ଯନ୍ମାଂ ସରସ୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ସାରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ ଵାରାଂଗନାନେତ୍ରଭଂଗସ୍ଵଦ୍ଵଦ୍ଭଂଗୁରମେଵ ତତ୍॥ ୨.
ମୋତେ ସରସ୍ୱତୀ ଯାହା କହିଥିଲେ, ସେଇ ସାରକଥା ଏବେ ଶୁଣ; ଏହା ବେଶ୍ୟାର ନୟନର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅସ୍ଥିର।
ଧନାଯୁର୍ଯୌଵନଂ ଭୋଗାଞ୍ଜଲଚଂଦ୍ରଵଦସ୍ଥିରାନ୍ ୨.
ଧନ, ଆୟୁ, ଯୌବନ, ଭୋଗ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣିଙ୍କର ଆକୃତି — ସବୁ ଅସ୍ଥିର।
ଦାନଵାନ୍ପୁରୁଷଃ ପାପଂ ନାଲଂ କର୍ତୁମିତି ଶ୍ରୁତିଃ ୨.
ଶାସ୍ତ୍ର କହେ: ଦାନଶୀଳ ଲୋକ କେବେ ମନ୍ଦ କାମ କରିପାରେ ନାହିଁ।
ସାଵର୍ଣିନା ଚ ଗାଥେ ଦ୍ଵେ କୀର୍ତିତେ ଶ୍ରୃଣୁ ଯେ ପୁରା ୨.
ସାବର୍ଣ୍ଣି ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ଗାଥା କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ଶୁଣ।
ପୂଜ୍ଯତେ ସ ମହାଦେଵଃ ସ ଧର୍ମଃ ପର ଉଚ୍ଯତେ ୨.
ସେ ମହାଦେବ ଭାବେ ପୂଜିତ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଧର୍ମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କ୍ରୋଧପଂକେ ମଦଗ୍ରାହେ ଲୋଭବୁଦ୍ବଦସଂକଟେ ୨.
କ୍ରୋଧର କାଦା, ଅହଂକାରର ଜଞ୍ଜାଳ ଓ ଲୋଭର ଛୋଟ ଛୋଟ ଫୁଲିକାରେ—
ମଜ୍ଜଂତଂ ତାରଯତ୍ଯେକୋ ହରଃ ସଂସାରସାଗରାତ୍ ୨.
ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ଯିଏ ଡୁବୁଛି, ତାକୁ କେବଳ ହରା ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ପରୋପକରଣଂ କାଯାଦସାରାତ୍ସାରମୁଦ୍ଧରେତ୍ ୨.
ଏହି ଅସାର ଦେହରୁ ମୂଳ ସାର ନେବା ଉଚିତ—ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର କରିବା।
ଇଂଦ୍ରିଯାର୍ଥେଷୁ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ଜନ୍ମନଃ ଫଲମ୍ ୨.
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗରୁ ବିରାକ୍ତି ହେଉଛି ଜନ୍ମର ସଫଳ ଫଳ।
ନ କୁର୍ଯାଦାତ୍ମନଃ ଶ୍ରେଯସ୍ତେନାତ୍ମା ଵଂଚତଶ୍ଚିରମ୍ ୨.
ନିଜର ଭଲର ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହିପରି କଲେ ଆତ୍ମା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଠକିଯାଏ।
ତତ୍ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତଥା କୁର୍ଯାନ୍ନ ଗଚ୍ଛେନ୍ନରକଂ ଯଥା ୨.
ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏଭଳି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠାରେ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।
ଯଦି ଲାଭେ ନ ଯତ୍ନସ୍ତେ ମୂଲଂ ରକ୍ଷ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ୨.
ଯଦି ଲାଭରେ ଚେଷ୍ଟା ନାହିଁ, ତେବେ ମୂଳକୁ ସାବଧାନରେ ରକ୍ଷା କର।
ଗଂତୁଂ ଦୁଃଖୋଦଧେଃ ପାରଂ ତର ଯାଵନ୍ନ ଭିଦ୍ଯତେ ୨.
ଦୁଃଖର ସାଗରକୁ ଚିରି ପାର ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଭାଙ୍ଗି ଯିବନାହିଁ।
ନାପକ୍ରାମତି ସଂସାରାଦାତ୍ମହା ସ ନରାଧମଃ ଦାନାନି ଚାତ୍ର ଦୀଯଂତେ ପରଲୋକାର୍ଥମାଦରାତ୍॥ ୨.
ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ସଂସାରରୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେନାହିଁ, ସେ ନିମ୍ନତମ। ଏଠାରେ ଦାନ ସମ୍ମାନର ସହିତ ପରଲୋକର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଦିଆଯାଏ।
ଦାନସ୍ଯ ତପସୋ ଵାପି ଭଗଵନ୍କିଂ ଚ ଦୁଷ୍କରମ୍ ୨.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦାନ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟାରେ କଣ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କଷ୍ଟ ଅଛି?
ନ ଦାନାଦ୍ଦୁଷ୍କରତରଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମସ୍ତି କିଂଚନ ୨.
ପୃଥିବୀରେ ଦାନ ଦେବାଠାରୁ ଅଧିକ କଷ୍ଟକର କିଛି ନାହିଁ।
ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପ୍ରିଯାନ୍ପ୍ରାଣାନ୍ଧନାର୍ଥେ ହି ମହାଭଯମ୍ ୨.
ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣକୁ ଛାଡିଦେବା ଏକ ବଡ଼ ଭୟକୁ ଆଣେ।
ସେଵାମନ୍ଯେ ପ୍ରପଦ୍ଯଂତେ ଶ୍ଵଵୃତ୍ତିରିତି ଯା ସ୍ମୃତା ୨.
ଅନ୍ୟମାନେ ସେବାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା କୁକୁରର ଚରିତ୍ର ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ତସ୍ଯ ଦୁଃଖାର୍ଜିତସ୍ଯେହ ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋପି ଗରୀଯସଃ ୨.
ଯେ ଧନ ଦୁଃଖରେ ଅର୍ଜିତ, ସେ ପ୍ରାଣଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଭାରୀ।
ଯଦ୍ଦଦାତି ଯଦଶ୍ନାତି ତଦେଵ ଧନିନୋ ଧନମ୍ ୨.
ଧନୀ ଯେଉଁ ଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଖାନ୍ତି, ସେଠିଏ ତାଙ୍କର ଧନ।
ଅହନ୍ଯହନି ଯାଚଂତମହଂ ମନ୍ଯେ ଗୁରୁଂ ଯଥା ୨.
ପ୍ରତିଦିନ ଯେ ଭିକ୍ଷା ମାଗେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ଭାବି ଦେଖେ।
ଦୀଯମାନଂ ହି ନାପୈତି ଭୂଯ ଏଵାଭିଵର୍ଧତେ ୨.
ଯେଉଁ ଦିଆଯାଏ, ସେ ଚାଲିଯାଏନାହିଁ; ଏହା ଆଉ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ଏକଜନ୍ମସୁଖସ୍ଯାର୍ଥେ ସହସ୍ରାଣି ଵିଲାପଯେତ୍ ୨.
ଏକ ଜନ୍ମର ସୁଖ ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରାଯାଏ।
ମୂର୍ଖୋ ହି ନ ଦଦାତ୍ଯର୍ଥାନିହ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଶଂକଯା ୨.
ମୂର୍ଖ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ଭୟରେ ଏଠାରେ ଧନ ଦେଇନାହିଁ।
କିଂ ଧନେନ କରିଷ୍ଯଂତି ଦେହିନୋ ଭଂଗୁରାଶ୍ରଯାଃ ୨.
ଯେ ଦେହୀ ଭାଗ୍ୟ ଅସ୍ଥିର, ସେ ଧନରେ କଣ କରିପାରିବେ?
ଅକ୍ଷରଦ୍ଵଯମଭ୍ଯସ୍ତଂ ନାସ୍ତିନାସ୍ତୀତି ଯତ୍ପୁରା ୨.
‘ନାସ୍ତି’ ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ପୂର୍ବରୁ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିଲା।
ବୋଧଯଂତି ଚ ଯାଵଂତୋ ଦେହୀତି କୃପଣଂ ଜନାଃ ୨.
ଯେଉଁମାନେ ‘ମୁଁ ଦେହୀ’ କୁହନ୍ତି, ସେମାନେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି।
ଦାତୁରେଵୋପକାରାଯ ଵଦତ୍ଯର୍ଥୀତି ଦେହି ମେ ୨.
ଦାତାର ଉପକାର ପାଇଁ ଭିକ୍ଷୁ ମାଗେ, ‘ଧନ ପାଇଁ ମୋତେ ଦିଅ’।
ଦରିଦ୍ରା ଵ୍ଯାଧିତା ମୂର୍ଖାଃ ପରପ୍ରେଷ୍ଯକରାଃ ସଦା ୨.
ଗରିବ, ରୋଗୀ, ମୂର୍ଖ ସଦା ଅନ୍ୟଙ୍କର ଦାସ ଭାବେ କାମ କରନ୍ତି।
ଧନଵଂତମଦାତାରଂ ଦରିଦ୍ରଂ ଵାଽତପସ୍ଵିନମ୍ ୨.
ଧନୀ ଏବଂ ଦାନ ନଦେଇଥିବା, କିମ୍ବା ଦରିଦ୍ର ଏବଂ ତପସ୍ୱୀ।