ତଥାପି ଖଲୁ ଵାଚ୍ଯଂ ମେ ପରାର୍ଥଂ ପ୍ରେରିତେନ ତେ ୨.
ତଥାପି, ତୁମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ମୋତେ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି।
ସାରଜିଜ୍ଞାସଯା ତସ୍ଥାଵେକାଂଗୁଷ୍ଠଃ ଶତଂ ସମାଃ ୨.
ସାର ଜାଣିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ସେ ଏକ ଆଂଗୁଠିରେ ଶତ ବର୍ଷ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ।
ପୁଣ୍ଯେ ସରସ୍ଵତୀତୀରେ ପୃଚ୍ଛ ସାରସ୍ଵତଂ ମୁନିମ୍ ୨.
ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ତୀରେ, ସାରସ୍ୱତ ମୁନିଙ୍କୁ ପଚାର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନିଵରୋ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମୁପେତ୍ଯ ତମ୍ ୨.
ଏପରି ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସତ୍ଯଂ କେଚିତ୍ପ୍ରଶଂସଂତିତପଃ ଶୌଚଂ ତଥା ପରେ ୨.
କେହି ସତ୍ୟବାଦିତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଆଉ କେହି ତପସ୍ୟା ଓ ପବିତ୍ରତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
କ୍ଷମାଂ କେଚିତ୍ପ୍ରଶଂସଂତି ତଥୈଵ ଭୃଶମାର୍ଜ୍ଜଵମ୍ ୨.
କେହି କ୍ଷମାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠାକୁ ବଡ଼ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ସମ୍ଯଗ୍ଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରଶଂସଂତି କେଚିଦ୍ଵୈରାଗ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ୨.
କେହି ସଠିକ୍ ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଆଉ କେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିରାକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଆତ୍ମଜ୍ଞାନଂ ପରଂ କେଚିତ୍ସମଲୋଷ୍ଟାଶ୍ମକାଂଚନମ୍ ୨.
କେହି ସ୍ୱୟଂଜ୍ଞାନକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ମାଟି, ପଥର ଓ ସୁନାକୁ ସମାନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଵ୍ଯାମୋହମେଵ ଗଚ୍ଛଂତି କିଂ ଶ୍ରେଯ ଇତି ଵାଦିନଃ ୨.
କିଏ ଭଲ, କିଏ ଉତ୍ତମ ଏହି ନେଇ ଯେଉଁମାନେ ବିବାଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ୟାମୋହରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।
ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଧର୍ମଜ୍ଞ ମମ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକମ୍॥ ୨.
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ମୋତେ ସେଇ ଉପାୟ କହ, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମର ସାଧନ କରେ।
ଯନ୍ମାଂ ସରସ୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ସାରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ ଵାରାଂଗନାନେତ୍ରଭଂଗସ୍ଵଦ୍ଵଦ୍ଭଂଗୁରମେଵ ତତ୍॥ ୨.
ମୋତେ ସରସ୍ୱତୀ ଯାହା କହିଥିଲେ, ସେଇ ସାରକଥା ଏବେ ଶୁଣ; ଏହା ବେଶ୍ୟାର ନୟନର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅସ୍ଥିର।
ଧନାଯୁର୍ଯୌଵନଂ ଭୋଗାଞ୍ଜଲଚଂଦ୍ରଵଦସ୍ଥିରାନ୍ ୨.
ଧନ, ଆୟୁ, ଯୌବନ, ଭୋଗ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣିଙ୍କର ଆକୃତି — ସବୁ ଅସ୍ଥିର।
ଦାନଵାନ୍ପୁରୁଷଃ ପାପଂ ନାଲଂ କର୍ତୁମିତି ଶ୍ରୁତିଃ ୨.
ଶାସ୍ତ୍ର କହେ: ଦାନଶୀଳ ଲୋକ କେବେ ମନ୍ଦ କାମ କରିପାରେ ନାହିଁ।
ସାଵର୍ଣିନା ଚ ଗାଥେ ଦ୍ଵେ କୀର୍ତିତେ ଶ୍ରୃଣୁ ଯେ ପୁରା ୨.
ସାବର୍ଣ୍ଣି ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ଗାଥା କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ଶୁଣ।
ପୂଜ୍ଯତେ ସ ମହାଦେଵଃ ସ ଧର୍ମଃ ପର ଉଚ୍ଯତେ ୨.
ସେ ମହାଦେବ ଭାବେ ପୂଜିତ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଧର୍ମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କ୍ରୋଧପଂକେ ମଦଗ୍ରାହେ ଲୋଭବୁଦ୍ବଦସଂକଟେ ୨.
କ୍ରୋଧର କାଦା, ଅହଂକାରର ଜଞ୍ଜାଳ ଓ ଲୋଭର ଛୋଟ ଛୋଟ ଫୁଲିକାରେ—
ମଜ୍ଜଂତଂ ତାରଯତ୍ଯେକୋ ହରଃ ସଂସାରସାଗରାତ୍ ୨.
ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ଯିଏ ଡୁବୁଛି, ତାକୁ କେବଳ ହରା ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ପରୋପକରଣଂ କାଯାଦସାରାତ୍ସାରମୁଦ୍ଧରେତ୍ ୨.
ଏହି ଅସାର ଦେହରୁ ମୂଳ ସାର ନେବା ଉଚିତ—ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର କରିବା।
ଇଂଦ୍ରିଯାର୍ଥେଷୁ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ଜନ୍ମନଃ ଫଲମ୍ ୨.
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗରୁ ବିରାକ୍ତି ହେଉଛି ଜନ୍ମର ସଫଳ ଫଳ।
ନ କୁର୍ଯାଦାତ୍ମନଃ ଶ୍ରେଯସ୍ତେନାତ୍ମା ଵଂଚତଶ୍ଚିରମ୍ ୨.
ନିଜର ଭଲର ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହିପରି କଲେ ଆତ୍ମା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଠକିଯାଏ।
ତତ୍ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତଥା କୁର୍ଯାନ୍ନ ଗଚ୍ଛେନ୍ନରକଂ ଯଥା ୨.
ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏଭଳି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠାରେ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।
ଯଦି ଲାଭେ ନ ଯତ୍ନସ୍ତେ ମୂଲଂ ରକ୍ଷ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ୨.
ଯଦି ଲାଭରେ ଚେଷ୍ଟା ନାହିଁ, ତେବେ ମୂଳକୁ ସାବଧାନରେ ରକ୍ଷା କର।
ଗଂତୁଂ ଦୁଃଖୋଦଧେଃ ପାରଂ ତର ଯାଵନ୍ନ ଭିଦ୍ଯତେ ୨.
ଦୁଃଖର ସାଗରକୁ ଚିରି ପାର ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଭାଙ୍ଗି ଯିବନାହିଁ।
ନାପକ୍ରାମତି ସଂସାରାଦାତ୍ମହା ସ ନରାଧମଃ ଦାନାନି ଚାତ୍ର ଦୀଯଂତେ ପରଲୋକାର୍ଥମାଦରାତ୍॥ ୨.
ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ସଂସାରରୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେନାହିଁ, ସେ ନିମ୍ନତମ। ଏଠାରେ ଦାନ ସମ୍ମାନର ସହିତ ପରଲୋକର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଦିଆଯାଏ।
ଦାନସ୍ଯ ତପସୋ ଵାପି ଭଗଵନ୍କିଂ ଚ ଦୁଷ୍କରମ୍ ୨.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦାନ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟାରେ କଣ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ କଷ୍ଟ ଅଛି?
ନ ଦାନାଦ୍ଦୁଷ୍କରତରଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମସ୍ତି କିଂଚନ ୨.
ପୃଥିବୀରେ ଦାନ ଦେବାଠାରୁ ଅଧିକ କଷ୍ଟକର କିଛି ନାହିଁ।
ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପ୍ରିଯାନ୍ପ୍ରାଣାନ୍ଧନାର୍ଥେ ହି ମହାଭଯମ୍ ୨.
ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣକୁ ଛାଡିଦେବା ଏକ ବଡ଼ ଭୟକୁ ଆଣେ।
ସେଵାମନ୍ଯେ ପ୍ରପଦ୍ଯଂତେ ଶ୍ଵଵୃତ୍ତିରିତି ଯା ସ୍ମୃତା ୨.
ଅନ୍ୟମାନେ ସେବାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା କୁକୁରର ଚରିତ୍ର ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ତସ୍ଯ ଦୁଃଖାର୍ଜିତସ୍ଯେହ ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋପି ଗରୀଯସଃ ୨.
ଯେ ଧନ ଦୁଃଖରେ ଅର୍ଜିତ, ସେ ପ୍ରାଣଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଭାରୀ।
ଯଦ୍ଦଦାତି ଯଦଶ୍ନାତି ତଦେଵ ଧନିନୋ ଧନମ୍ ୨.
ଧନୀ ଯେଉଁ ଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଖାନ୍ତି, ସେଠିଏ ତାଙ୍କର ଧନ।