ଉଚିତଂ ତଵ ପାର୍ଥୈତଦ୍ଯତ୍ପୃଚ୍ଛସି ଗୁଣିନ୍ଗୁଣାନ୍ ସାଧୂନାଂ ଧର୍ମଶ୍ରଵଣୈଃ କୀର୍ତନୈର୍ଯାତି ଚାନ୍ଵହମ୍॥ ୨.
ପୃଥାନନ୍ଦନ, ତୁମେ ଯେ ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ଗୁଣ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛ, ଏହା ଉଚିତ। କାରଣ, ସାଧୁମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଶୁଣିବା ଓ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ପାପାନାମସଦାଲାପୈରାଯୁର୍ଯାତି ଯଥାନ୍ଵହମ୍ ୨.
ଯେପରି, ଖରାପ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥାବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପାପୀମାନଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ କମିଯାଏ।
ଯଥା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଜାନାସି ଯୁକ୍ତମଂଗୀକୃତଂ ମଯା ୨.
ତୁମେ ଯେପରି ଶୁଣି ଓ ବୁଝିଛ, ଏହା ଉଚିତ ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ଗତଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକଂ ତତ୍ରାପଶ୍ଯଂ ପିତାମହମ୍ ୨.
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଗଲି ଏବଂ ସେଠାରେ ପିତାମହଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ଵିଭାତି ଵିମଲୋ ବ୍ରହ୍ମା ନକ୍ଷତ୍ରୈରୁଡୁରାଡିଵ ୨.
ବ୍ରହ୍ମା ନିର୍ମଳ ଓ ପବିତ୍ର ଭାବେ ଚମକୁଥିଲେ, ଯେପରି ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାନ୍ଦ୍ରମା।
ଉଵିଷ୍ଟଃ ପ୍ରମୁଦିତଃ କପିଲେନ ସହୈଵ ଚ ୨.
ସେ କପିଳଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରହୀଯଂତେ ହି ତେ ନିତ୍ଯଂ ଜଗଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ହି ବ୍ରହ୍ମଣା ୨.
ଯେମାନେ ସଦା ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଚକ୍ଷୁଷାମୃତକଲ୍ପେନ ପ୍ଲାଵଯନ୍ନିଵ ଚାବ୍ରଵୀତ୍ ୨.
ସେ ନେତ୍ରର ଅମୃତ ସମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭିଜାଇଦେଉଥିବା ପରି କଥା କହିଥିଲେ।
କିଂଚିଦେଵାଦ୍ଭୁତଂ ବ୍ରୂତ ଶ୍ରଵଣାଦ୍ଯେନ ପୁଣ୍ଯତା ୨.
ଏମିତି କିଛି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା କହ, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ସୁଶ୍ରଵାନାମ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯେଦମୂଚିଵାନ୍ ୨.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୋତା ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଥାପି ଖଲୁ ଵାଚ୍ଯଂ ମେ ପରାର୍ଥଂ ପ୍ରେରିତେନ ତେ ୨.
ତଥାପି, ତୁମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ମୋତେ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି।
ସାରଜିଜ୍ଞାସଯା ତସ୍ଥାଵେକାଂଗୁଷ୍ଠଃ ଶତଂ ସମାଃ ୨.
ସାର ଜାଣିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ସେ ଏକ ଆଂଗୁଠିରେ ଶତ ବର୍ଷ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ।
ପୁଣ୍ଯେ ସରସ୍ଵତୀତୀରେ ପୃଚ୍ଛ ସାରସ୍ଵତଂ ମୁନିମ୍ ୨.
ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ତୀରେ, ସାରସ୍ୱତ ମୁନିଙ୍କୁ ପଚାର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନିଵରୋ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମୁପେତ୍ଯ ତମ୍ ୨.
ଏପରି ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସତ୍ଯଂ କେଚିତ୍ପ୍ରଶଂସଂତିତପଃ ଶୌଚଂ ତଥା ପରେ ୨.
କେହି ସତ୍ୟବାଦିତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଆଉ କେହି ତପସ୍ୟା ଓ ପବିତ୍ରତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
କ୍ଷମାଂ କେଚିତ୍ପ୍ରଶଂସଂତି ତଥୈଵ ଭୃଶମାର୍ଜ୍ଜଵମ୍ ୨.
କେହି କ୍ଷମାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠାକୁ ବଡ଼ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ସମ୍ଯଗ୍ଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରଶଂସଂତି କେଚିଦ୍ଵୈରାଗ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ୨.
କେହି ସଠିକ୍ ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଆଉ କେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିରାକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଆତ୍ମଜ୍ଞାନଂ ପରଂ କେଚିତ୍ସମଲୋଷ୍ଟାଶ୍ମକାଂଚନମ୍ ୨.
କେହି ସ୍ୱୟଂଜ୍ଞାନକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ମାଟି, ପଥର ଓ ସୁନାକୁ ସମାନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଵ୍ଯାମୋହମେଵ ଗଚ୍ଛଂତି କିଂ ଶ୍ରେଯ ଇତି ଵାଦିନଃ ୨.
କିଏ ଭଲ, କିଏ ଉତ୍ତମ ଏହି ନେଇ ଯେଉଁମାନେ ବିବାଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ୟାମୋହରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।
ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଧର୍ମଜ୍ଞ ମମ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକମ୍॥ ୨.
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ମୋତେ ସେଇ ଉପାୟ କହ, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମର ସାଧନ କରେ।
ଯନ୍ମାଂ ସରସ୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ସାରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ ଵାରାଂଗନାନେତ୍ରଭଂଗସ୍ଵଦ୍ଵଦ୍ଭଂଗୁରମେଵ ତତ୍॥ ୨.
ମୋତେ ସରସ୍ୱତୀ ଯାହା କହିଥିଲେ, ସେଇ ସାରକଥା ଏବେ ଶୁଣ; ଏହା ବେଶ୍ୟାର ନୟନର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅସ୍ଥିର।
ଧନାଯୁର୍ଯୌଵନଂ ଭୋଗାଞ୍ଜଲଚଂଦ୍ରଵଦସ୍ଥିରାନ୍ ୨.
ଧନ, ଆୟୁ, ଯୌବନ, ଭୋଗ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣିଙ୍କର ଆକୃତି — ସବୁ ଅସ୍ଥିର।
ଦାନଵାନ୍ପୁରୁଷଃ ପାପଂ ନାଲଂ କର୍ତୁମିତି ଶ୍ରୁତିଃ ୨.
ଶାସ୍ତ୍ର କହେ: ଦାନଶୀଳ ଲୋକ କେବେ ମନ୍ଦ କାମ କରିପାରେ ନାହିଁ।
ସାଵର୍ଣିନା ଚ ଗାଥେ ଦ୍ଵେ କୀର୍ତିତେ ଶ୍ରୃଣୁ ଯେ ପୁରା ୨.
ସାବର୍ଣ୍ଣି ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ଗାଥା କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ଶୁଣ।
ପୂଜ୍ଯତେ ସ ମହାଦେଵଃ ସ ଧର୍ମଃ ପର ଉଚ୍ଯତେ ୨.
ସେ ମହାଦେବ ଭାବେ ପୂଜିତ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଧର୍ମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କ୍ରୋଧପଂକେ ମଦଗ୍ରାହେ ଲୋଭବୁଦ୍ବଦସଂକଟେ ୨.
କ୍ରୋଧର କାଦା, ଅହଂକାରର ଜଞ୍ଜାଳ ଓ ଲୋଭର ଛୋଟ ଛୋଟ ଫୁଲିକାରେ—
ମଜ୍ଜଂତଂ ତାରଯତ୍ଯେକୋ ହରଃ ସଂସାରସାଗରାତ୍ ୨.
ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ଯିଏ ଡୁବୁଛି, ତାକୁ କେବଳ ହରା ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ପରୋପକରଣଂ କାଯାଦସାରାତ୍ସାରମୁଦ୍ଧରେତ୍ ୨.
ଏହି ଅସାର ଦେହରୁ ମୂଳ ସାର ନେବା ଉଚିତ—ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପକାର କରିବା।
ଇଂଦ୍ରିଯାର୍ଥେଷୁ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ଜନ୍ମନଃ ଫଲମ୍ ୨.
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗରୁ ବିରାକ୍ତି ହେଉଛି ଜନ୍ମର ସଫଳ ଫଳ।
ନ କୁର୍ଯାଦାତ୍ମନଃ ଶ୍ରେଯସ୍ତେନାତ୍ମା ଵଂଚତଶ୍ଚିରମ୍ ୨.
ନିଜର ଭଲର ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହିପରି କଲେ ଆତ୍ମା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଠକିଯାଏ।