ଯସ୍ଯାମଲାମୃତଯଶଃଶ୍ରଵଣାଵଗାହଃ ସଦ୍ଯଃ ପୁନାତି ଜଗଦା ଶ୍ଵପଚାଦ୍ଵିକୁଂଠଃ ୨.
ଯାହାର ଶୁଧ୍ଧ ଅମର ଯଶ ଶୁଣିଲେ ଓ ଅନୁଭବ କଲେ, ସେହି କ୍ଷଣରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ — ଶ୍ବପଚ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ପ୍ରିଯଂ ଚ ପାର୍ଥ ତେ ବ୍ରୂମୋ ଯେଷାଂ କୁଶଲକାମୁକଃ ୨.
ପାର୍ଥ, ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲର ଇଚ୍ଛା ହୁଏ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରିୟ କଥା କହୁଛୁ।
ଅଧୁନା ଭୀମସେନେନ କୁରୂଣାମୁପତାପକଃ ୨.
ଏବେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁରୁମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି।
ସ ହି ରାଜ୍ଞାମଜେଯୋଽଭୂଦ୍ଯଥାପୂର୍ଵଂ ବଲିର୍ବଲୀ ୨.
ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ହୋଇଗଲେ, ପୂର୍ବରୁ ବଳି ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଇତ୍ଯାଦିନାରଦପ୍ରୋକ୍ତାଂ ଵାଚମାକର୍ଣ୍ଯ ଫାଲ୍ଗୁନଃ ୨.
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଫାଲ୍ଗୁନ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମତେ ନିତ୍ଯଂ ଯେ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣପୂଜକାଃ ୨.
ଯେମାନେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମତ ଅନୁସରନ କରନ୍ତି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି—
ଆଗତସ୍ତୀର୍ଥମେତଦ୍ଧି ପ୍ରମୋଦୋଽତୀଵ ମେ ହୃଦି ୨.
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିପାରିଛି; ମୋ ହୃଦୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଶ୍ରଵଣଂ ତସ୍ମାଦୌର୍ଵୋପି ମୁନିରବ୍ରଵୀତ୍ ୨.
ଏହିପରି, ତାହାର ମହିମା ଶୁଣିବା ବିଷୟରେ ଔର୍ବ ମୁନି କହିଥିଲେ।
ଏତେନୈଵ ଶ୍ରାଵ୍ଯମେତଦ୍ଯତ୍ତ୍ଵଯାଂଗୀକୃତଂ ମୁନେ ୨.
ମୁନି, ତୁମେ ଯେଉଁଥିରେ ରୁଚି ଦେଖାଇଛ, ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ତଦେତତ୍ସର୍ଵତୀର୍ଥେଭ୍ଯୋଽଧିକଂ ମନ୍ଯେ ତ୍ଵଦା ହୃତମ୍॥ ୨.
ଏହିଥିରୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବେ ମନେ କରେ, କାରଣ ଏହା ତୁମଠାରୁ ପାଇଛି।
ଉଚିତଂ ତଵ ପାର୍ଥୈତଦ୍ଯତ୍ପୃଚ୍ଛସି ଗୁଣିନ୍ଗୁଣାନ୍ ସାଧୂନାଂ ଧର୍ମଶ୍ରଵଣୈଃ କୀର୍ତନୈର୍ଯାତି ଚାନ୍ଵହମ୍॥ ୨.
ପୃଥାନନ୍ଦନ, ତୁମେ ଯେ ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ଗୁଣ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛ, ଏହା ଉଚିତ। କାରଣ, ସାଧୁମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଶୁଣିବା ଓ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ପାପାନାମସଦାଲାପୈରାଯୁର୍ଯାତି ଯଥାନ୍ଵହମ୍ ୨.
ଯେପରି, ଖରାପ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥାବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପାପୀମାନଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ କମିଯାଏ।
ଯଥା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଜାନାସି ଯୁକ୍ତମଂଗୀକୃତଂ ମଯା ୨.
ତୁମେ ଯେପରି ଶୁଣି ଓ ବୁଝିଛ, ଏହା ଉଚିତ ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ଗତଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକଂ ତତ୍ରାପଶ୍ଯଂ ପିତାମହମ୍ ୨.
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଗଲି ଏବଂ ସେଠାରେ ପିତାମହଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ଵିଭାତି ଵିମଲୋ ବ୍ରହ୍ମା ନକ୍ଷତ୍ରୈରୁଡୁରାଡିଵ ୨.
ବ୍ରହ୍ମା ନିର୍ମଳ ଓ ପବିତ୍ର ଭାବେ ଚମକୁଥିଲେ, ଯେପରି ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାନ୍ଦ୍ରମା।
ଉଵିଷ୍ଟଃ ପ୍ରମୁଦିତଃ କପିଲେନ ସହୈଵ ଚ ୨.
ସେ କପିଳଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରହୀଯଂତେ ହି ତେ ନିତ୍ଯଂ ଜଗଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ହି ବ୍ରହ୍ମଣା ୨.
ଯେମାନେ ସଦା ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଚକ୍ଷୁଷାମୃତକଲ୍ପେନ ପ୍ଲାଵଯନ୍ନିଵ ଚାବ୍ରଵୀତ୍ ୨.
ସେ ନେତ୍ରର ଅମୃତ ସମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭିଜାଇଦେଉଥିବା ପରି କଥା କହିଥିଲେ।
କିଂଚିଦେଵାଦ୍ଭୁତଂ ବ୍ରୂତ ଶ୍ରଵଣାଦ୍ଯେନ ପୁଣ୍ଯତା ୨.
ଏମିତି କିଛି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା କହ, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ସୁଶ୍ରଵାନାମ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯେଦମୂଚିଵାନ୍ ୨.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୋତା ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଥାପି ଖଲୁ ଵାଚ୍ଯଂ ମେ ପରାର୍ଥଂ ପ୍ରେରିତେନ ତେ ୨.
ତଥାପି, ତୁମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ମୋତେ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି।
ସାରଜିଜ୍ଞାସଯା ତସ୍ଥାଵେକାଂଗୁଷ୍ଠଃ ଶତଂ ସମାଃ ୨.
ସାର ଜାଣିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ସେ ଏକ ଆଂଗୁଠିରେ ଶତ ବର୍ଷ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ।
ପୁଣ୍ଯେ ସରସ୍ଵତୀତୀରେ ପୃଚ୍ଛ ସାରସ୍ଵତଂ ମୁନିମ୍ ୨.
ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ତୀରେ, ସାରସ୍ୱତ ମୁନିଙ୍କୁ ପଚାର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନିଵରୋ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମୁପେତ୍ଯ ତମ୍ ୨.
ଏପରି ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସତ୍ଯଂ କେଚିତ୍ପ୍ରଶଂସଂତିତପଃ ଶୌଚଂ ତଥା ପରେ ୨.
କେହି ସତ୍ୟବାଦିତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଆଉ କେହି ତପସ୍ୟା ଓ ପବିତ୍ରତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
କ୍ଷମାଂ କେଚିତ୍ପ୍ରଶଂସଂତି ତଥୈଵ ଭୃଶମାର୍ଜ୍ଜଵମ୍ ୨.
କେହି କ୍ଷମାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠାକୁ ବଡ଼ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ସମ୍ଯଗ୍ଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରଶଂସଂତି କେଚିଦ୍ଵୈରାଗ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ୨.
କେହି ସଠିକ୍ ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଆଉ କେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିରାକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଆତ୍ମଜ୍ଞାନଂ ପରଂ କେଚିତ୍ସମଲୋଷ୍ଟାଶ୍ମକାଂଚନମ୍ ୨.
କେହି ସ୍ୱୟଂଜ୍ଞାନକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ମାଟି, ପଥର ଓ ସୁନାକୁ ସମାନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଵ୍ଯାମୋହମେଵ ଗଚ୍ଛଂତି କିଂ ଶ୍ରେଯ ଇତି ଵାଦିନଃ ୨.
କିଏ ଭଲ, କିଏ ଉତ୍ତମ ଏହି ନେଇ ଯେଉଁମାନେ ବିବାଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ୟାମୋହରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି।
ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଧର୍ମଜ୍ଞ ମମ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକମ୍॥ ୨.
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ମୋତେ ସେଇ ଉପାୟ କହ, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମର ସାଧନ କରେ।