ଯୋଗ୍ଯଂ ପୃଚ୍ଛସି କୌନ୍ତେଯ ପୁନଃ ପଶ୍ଯୋତ୍ତରାଂ ଦିଶମ୍॥ ୧.
ତୁମେ ଯଥାଯଥିକ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ; ଏବେ ପୁନି ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦେଖ।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜୌଃ ପରିଵୃତଂ ନାରଦଂ ଦେଵପୂଜିତମ୍ ୨.
ତାପରେ ଦ୍ବିଜମାନେ ନାରଦଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଲେ; ନାରଦ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ ପାଇଥିଲେ।
ତତସ୍ତଂ ନାରଦଃ ପ୍ରାହ ଜଯାରାତିଧନଂଜଯ ୨.
ତାପରେ ନାରଦ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁଜୟୀଙ୍କୁ, କହିଲେ।
କଚ୍ଚିଦେତାଂ ମହାଯାତ୍ରାଂ ଵୀର ଦ୍ଵାଦଶଵାରଷିକୀମ୍ ୨.
ବୀର, ତୁମେ କି ଏହି ଦ୍ବାଦଶ ବର୍ଷର ମହାଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଛ?
ମୁନୀନାମପି ଚେତାଂସି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାସୁ ପାଂଡଵ ୨.
ପାଣ୍ଡବ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ ମୁନିମାନଙ୍କର ମନ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ।
କଚ୍ଚିନ୍ନୈତେନ ଦୋଷେଣ ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଟୋଽସି ପାଂଡଵ ୨.
ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ କି ଏହି ଦୋଷରେ ପଡିଛ?
ଯସ୍ଯ ହସ୍ତୌ ଚ ପାଦୌ ଚ ମନଶ୍ଚୈଵ ସୁସଂଯତମ୍ ୨.
ଯାହାର ହାତ, ପାଉ ଓ ମନ ଭଲଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସେ ଏହି ଦୃଢତା ରଖିଥାଏ।
ତଦିଦଂ ହୃଦି ଧାର୍ଯଂ ତେ କିଂ ଵା ତ୍ଵଂ ତାତ ମନ୍ଯସେ ୨.
ଏହି କଥା ତୁମ ହୃଦୟରେ ଧରିବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା, ପ୍ରିୟ, ତୁମେ କଣ ଭାବୁଛ?
ପୁନରେତତ୍ସମୁଚିତଂ ଯଦ୍ଵିପ୍ରୈଃ ଶିକ୍ଷଣଂ ନୃଣାମ୍ ୨.
ପୁନି, ଏହି ଠିକ୍: ଲୋକମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଶିଖିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୁନା ଚାତ୍ର ଶ୍ରୃଣୁମୋ ଗୀତାଂ ଗାଥାଂ ଦ୍ଵିଜାନ୍ପ୍ରତି॥ ୨.
ଏଠି ମଧ୍ୟ ଆମେ ଶୁଣୁଛୁ, ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ।
ଯସ୍ଯାମଲାମୃତଯଶଃଶ୍ରଵଣାଵଗାହଃ ସଦ୍ଯଃ ପୁନାତି ଜଗଦା ଶ୍ଵପଚାଦ୍ଵିକୁଂଠଃ ୨.
ଯାହାର ଶୁଧ୍ଧ ଅମର ଯଶ ଶୁଣିଲେ ଓ ଅନୁଭବ କଲେ, ସେହି କ୍ଷଣରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ — ଶ୍ବପଚ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ପ୍ରିଯଂ ଚ ପାର୍ଥ ତେ ବ୍ରୂମୋ ଯେଷାଂ କୁଶଲକାମୁକଃ ୨.
ପାର୍ଥ, ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲର ଇଚ୍ଛା ହୁଏ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରିୟ କଥା କହୁଛୁ।
ଅଧୁନା ଭୀମସେନେନ କୁରୂଣାମୁପତାପକଃ ୨.
ଏବେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁରୁମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି।
ସ ହି ରାଜ୍ଞାମଜେଯୋଽଭୂଦ୍ଯଥାପୂର୍ଵଂ ବଲିର୍ବଲୀ ୨.
ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ହୋଇଗଲେ, ପୂର୍ବରୁ ବଳି ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଇତ୍ଯାଦିନାରଦପ୍ରୋକ୍ତାଂ ଵାଚମାକର୍ଣ୍ଯ ଫାଲ୍ଗୁନଃ ୨.
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଫାଲ୍ଗୁନ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମତେ ନିତ୍ଯଂ ଯେ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣପୂଜକାଃ ୨.
ଯେମାନେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମତ ଅନୁସରନ କରନ୍ତି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି—
ଆଗତସ୍ତୀର୍ଥମେତଦ୍ଧି ପ୍ରମୋଦୋଽତୀଵ ମେ ହୃଦି ୨.
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିପାରିଛି; ମୋ ହୃଦୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଶ୍ରଵଣଂ ତସ୍ମାଦୌର୍ଵୋପି ମୁନିରବ୍ରଵୀତ୍ ୨.
ଏହିପରି, ତାହାର ମହିମା ଶୁଣିବା ବିଷୟରେ ଔର୍ବ ମୁନି କହିଥିଲେ।
ଏତେନୈଵ ଶ୍ରାଵ୍ଯମେତଦ୍ଯତ୍ତ୍ଵଯାଂଗୀକୃତଂ ମୁନେ ୨.
ମୁନି, ତୁମେ ଯେଉଁଥିରେ ରୁଚି ଦେଖାଇଛ, ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ତଦେତତ୍ସର୍ଵତୀର୍ଥେଭ୍ଯୋଽଧିକଂ ମନ୍ଯେ ତ୍ଵଦା ହୃତମ୍॥ ୨.
ଏହିଥିରୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବେ ମନେ କରେ, କାରଣ ଏହା ତୁମଠାରୁ ପାଇଛି।
ଉଚିତଂ ତଵ ପାର୍ଥୈତଦ୍ଯତ୍ପୃଚ୍ଛସି ଗୁଣିନ୍ଗୁଣାନ୍ ସାଧୂନାଂ ଧର୍ମଶ୍ରଵଣୈଃ କୀର୍ତନୈର୍ଯାତି ଚାନ୍ଵହମ୍॥ ୨.
ପୃଥାନନ୍ଦନ, ତୁମେ ଯେ ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ଗୁଣ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛ, ଏହା ଉଚିତ। କାରଣ, ସାଧୁମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଶୁଣିବା ଓ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ପାପାନାମସଦାଲାପୈରାଯୁର୍ଯାତି ଯଥାନ୍ଵହମ୍ ୨.
ଯେପରି, ଖରାପ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥାବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପାପୀମାନଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ କମିଯାଏ।
ଯଥା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଜାନାସି ଯୁକ୍ତମଂଗୀକୃତଂ ମଯା ୨.
ତୁମେ ଯେପରି ଶୁଣି ଓ ବୁଝିଛ, ଏହା ଉଚିତ ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ଗତଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକଂ ତତ୍ରାପଶ୍ଯଂ ପିତାମହମ୍ ୨.
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଗଲି ଏବଂ ସେଠାରେ ପିତାମହଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ଵିଭାତି ଵିମଲୋ ବ୍ରହ୍ମା ନକ୍ଷତ୍ରୈରୁଡୁରାଡିଵ ୨.
ବ୍ରହ୍ମା ନିର୍ମଳ ଓ ପବିତ୍ର ଭାବେ ଚମକୁଥିଲେ, ଯେପରି ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାନ୍ଦ୍ରମା।
ଉଵିଷ୍ଟଃ ପ୍ରମୁଦିତଃ କପିଲେନ ସହୈଵ ଚ ୨.
ସେ କପିଳଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରହୀଯଂତେ ହି ତେ ନିତ୍ଯଂ ଜଗଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ହି ବ୍ରହ୍ମଣା ୨.
ଯେମାନେ ସଦା ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଚକ୍ଷୁଷାମୃତକଲ୍ପେନ ପ୍ଲାଵଯନ୍ନିଵ ଚାବ୍ରଵୀତ୍ ୨.
ସେ ନେତ୍ରର ଅମୃତ ସମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭିଜାଇଦେଉଥିବା ପରି କଥା କହିଥିଲେ।
କିଂଚିଦେଵାଦ୍ଭୁତଂ ବ୍ରୂତ ଶ୍ରଵଣାଦ୍ଯେନ ପୁଣ୍ଯତା ୨.
ଏମିତି କିଛି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା କହ, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ସୁଶ୍ରଵାନାମ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯେଦମୂଚିଵାନ୍ ୨.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୋତା ଏହି କଥା କହିଲେ।