ଭଵତୀଷୁ ଚ କଃ କୋପୋ ଯେ ଯଦର୍ଥେ ହି ନିର୍ମିତାଃ ୧.
ତୁମମାନେ ଯେହିଁ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛ, ତେଣୁ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁ ରୋଷ ରହିପାରିବ?
ଶତଂ ସହସ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵମକ୍ଷଯ ଵାଚକମ୍ ୧.
ଶତ, ହଜାର, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ — ଏହାମାନେ ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯଦା ଚ ଵୋ ଗ୍ରାହଭୂତା ଗୃହ୍ଣତୀଃ ପୁରୁଷାଞ୍ଜଲେ ୧.
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ପୂଜାର ଉପକରଣ ହେବ, ଲୋକମାନେ ହାତ ଜୋଡି ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।
ତଦା ଯୂଯଂ ପୁନଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଵଂ ରୂପଂ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯଥ କଲ୍ଯାଣସ୍ଯ ସୁପୃକ୍ତସ୍ଯ ଶୁଦ୍ଧିସ୍ତଦ୍ଵଦ୍ଵରା ହି ଵଃ॥ ୧.
ତାପରେ ତୁମମାନେ ପୁନି ନିଜ ରୂପକୁ ଫେରିପାରିବ; ପବିତ୍ରତା, ଶୁଭତା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ତୁମମାନଙ୍କର ହେବ।
ତତୋଭିଵାଦ୍ଯ ତଂ ଵିପ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ଚୈଵ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍॥ ୧.
ତାପରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିଲେ।
ଅଚିଂତଯାମାପସୃତ୍ଯ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଶାତ୍ସୁଦୁଃଖିତାଃ ୧.
ସେମାନେ ସେଠାରୁ ବହୁ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ।
ସମାଗଚ୍ଛେମ ଯୋ ନଃ ସ୍ଵଂ ରୂପମାପାଦଯେତ୍ପୁନଃ ୧.
ଆମର ନିଜ ରୂପକୁ ଫେରାଇପାରିବା ଯେଉଁ ଜଣେ, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଚଳିବା।
ଦୃଷ୍ଟଵତ୍ଯୋ ମହାଭାଗଂ ଦେଵର୍ଷିମଥ ନାରଦମ୍ ୧.
ସେମାନେ ମହାମାନ୍ୟ ଦେବଋଷି ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଭିଵାଦ୍ଯ ଚ ତଂ ପାର୍ଥ ସ୍ଥିତାଃ ସ୍ମୋ ଵ୍ଯଥିତାନନାଃ ୧.
ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ହେ ପାର୍ଥ, ଆମେ ଭୟଭିତ ମୁହଁରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲୁ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଚ୍ଚ ଯଥାତତ୍ତ୍ଵମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ୧.
ଏହା ଶୁଣି, ସେ ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ଭାବରେ କହିଲେ।
ପୁଣ୍ଯାନି ରମଣୀଯାନି ତାନି ଗଚ୍ଛତ ମା ଚିରମ୍ ୧.
ପବିତ୍ର ଓ ମନୋହର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ, ବିଳମ୍ବ କରନି।
ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଦୁଃଖା ଦସ୍ମାନ୍ନ ସଂଶଯଃ ୧.
ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଥିବା ଜଣେ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତ୍ଵମିଦଂ ସତ୍ଯଵଚନଂ କର୍ତୁମର୍ହସି ପାଂଡଵ ୧.
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ ଏହି ସତ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵଚନଂ ତସ୍ଯାଃ ସସ୍ନୌ ତୀର୍ଥେଷ୍ଵନୁକ୍ରମାତ୍ ୧.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତା ଵୀରଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯମାନା ଜଯାଶିଷଃ ୧.
ତାପରେ ସେମାନେ ସେ ବୀରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଜୟ ଆଶୀର୍ବାଦ କହିଲେ।
ଏଷ ମେ ହୃଦି ସଂଦେହଃ ସୁଦୃଢଃ ପରିଵର୍ତତେ ୧.
ମୋ ହୃଦୟରେ ଏହି ଦୃଢ଼ ସନ୍ଦେହ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲିଛି।
ସର୍ଵଃ କୋଽପ୍ଯତିହୀନୋଽପି ସ୍ଵପୂଜ୍ଯସ୍ଯାର୍ଥସାଧକଃ ୧.
ଅତି ଅପରିପକ୍ୱ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ପୂଜ୍ୟତାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିପାରିବ।
ତଥୈଵ ନଵଦୁର୍ଗାସୁ ସତୀଷ୍ଵତିବଲାସୁ ଚ ୧.
ଏଭଳି ନବଦୁର୍ଗା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସତୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଏକୈକ ଏଷାଂ ଶକ୍ତୋ ହି ଅପି ଦେଵାନ୍ନିଵାରିତୁମ୍ ୧.
ଏମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକଜଣ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇବାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଇତି ଚିଂତଯତେ ମହ୍ଯଂ ଭୃଶଂ ଦୋଲାଯତେ ମନଃ ୧.
ଏଭଳି ଭାବିବାକୁ ମୋତେ ହୁଏ; ମୋ ମନ ଭଳି ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି।
ଯୋଗ୍ଯଂ ପୃଚ୍ଛସି କୌନ୍ତେଯ ପୁନଃ ପଶ୍ଯୋତ୍ତରାଂ ଦିଶମ୍॥ ୧.
ତୁମେ ଯଥାଯଥିକ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ; ଏବେ ପୁନି ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦେଖ।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜୌଃ ପରିଵୃତଂ ନାରଦଂ ଦେଵପୂଜିତମ୍ ୨.
ତାପରେ ଦ୍ବିଜମାନେ ନାରଦଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଲେ; ନାରଦ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ ପାଇଥିଲେ।
ତତସ୍ତଂ ନାରଦଃ ପ୍ରାହ ଜଯାରାତିଧନଂଜଯ ୨.
ତାପରେ ନାରଦ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁଜୟୀଙ୍କୁ, କହିଲେ।
କଚ୍ଚିଦେତାଂ ମହାଯାତ୍ରାଂ ଵୀର ଦ୍ଵାଦଶଵାରଷିକୀମ୍ ୨.
ବୀର, ତୁମେ କି ଏହି ଦ୍ବାଦଶ ବର୍ଷର ମହାଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଛ?
ମୁନୀନାମପି ଚେତାଂସି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାସୁ ପାଂଡଵ ୨.
ପାଣ୍ଡବ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ ମୁନିମାନଙ୍କର ମନ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ।
କଚ୍ଚିନ୍ନୈତେନ ଦୋଷେଣ ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଟୋଽସି ପାଂଡଵ ୨.
ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ କି ଏହି ଦୋଷରେ ପଡିଛ?
ଯସ୍ଯ ହସ୍ତୌ ଚ ପାଦୌ ଚ ମନଶ୍ଚୈଵ ସୁସଂଯତମ୍ ୨.
ଯାହାର ହାତ, ପାଉ ଓ ମନ ଭଲଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସେ ଏହି ଦୃଢତା ରଖିଥାଏ।
ତଦିଦଂ ହୃଦି ଧାର୍ଯଂ ତେ କିଂ ଵା ତ୍ଵଂ ତାତ ମନ୍ଯସେ ୨.
ଏହି କଥା ତୁମ ହୃଦୟରେ ଧରିବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା, ପ୍ରିୟ, ତୁମେ କଣ ଭାବୁଛ?
ପୁନରେତତ୍ସମୁଚିତଂ ଯଦ୍ଵିପ୍ରୈଃ ଶିକ୍ଷଣଂ ନୃଣାମ୍ ୨.
ପୁନି, ଏହି ଠିକ୍: ଲୋକମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଶିଖିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୁନା ଚାତ୍ର ଶ୍ରୃଣୁମୋ ଗୀତାଂ ଗାଥାଂ ଦ୍ଵିଜାନ୍ପ୍ରତି॥ ୨.
ଏଠି ମଧ୍ୟ ଆମେ ଶୁଣୁଛୁ, ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ।