ଆଦିତ୍ଯ ଇଵ ତଂ ଦେଶଂ କୃତ୍ସ୍ନମେଵାନ୍ଵ ଭାସଯତ୍ ୧.
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସମସ୍ତ ଦେଶକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲେ।
ଅଵତୀର୍ଣାସ୍ତି ତଂ ଦେଶଂ ତପୋଵିଘ୍ନଚିକୀର୍ଷଯା ୧.
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ବିଘ୍ନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମେ ସେଠାକୁ ଯାଇଥିଲୁ।
ଯୌଗପଦ୍ଯେନ ତଂ ଵିପ୍ରମଭ୍ଯଗଚ୍ଛାମ ଭାରତ ୧.
ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ, ହେ ଭାରତ, ଆମେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଗଲୁ।
ସ ଚ ନାସ୍ମାସୁ କୃତଵାନ୍ମନୋଵୀରଃ କଥଂଚନ ୧.
କିନ୍ତୁ ସେ ଦୃଢ଼ ମନବଳୀ ପୁରୁଷ କେବେ ଆମ ପ୍ରତି ମନ ଦେଲେ ନାହିଁ।
ସୋଽଶପତ୍କୁପିତୋଽସ୍ମାସୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭ ୧.
ତାପରେ, ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଆମେଠାରେ ଶାପ ଦେଲେ।
ତତୋ ଵଯଂ ପ୍ରଵ୍ଯଥିତାଃ ସର୍ଵା ଭରତସତ୍ତମ ୧.
ଏହା ପରେ, ହେ ଭାରତମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଭୟ ଓ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲୁ।
ରୂପେଣ ଵଯସା ଚୈଵ କଂଦର୍ପେଣ ଚ ଦର୍ପିତାଃ ୧.
ଆମର ରୂପ, ଯୁବାବସ୍ଥା ଓ ଆକର୍ଷଣରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ଆମେ କାମନାରେ ଆବେଶିତ ହେଲୁ।
ଏଷ ଏଵ ଵଧୋଽସ୍ମାକଂ ସ ପର୍ଯାପ୍ତସ୍ତପୋଧନ ୧.
ଏହି ଦଣ୍ଡ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର, ହେ ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ।
ଅଵଧ୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ସୃଷ୍ଟା ମନ୍ଯଂତେ ଧର୍ମଚିଂତକାଃ ୧.
ଧର୍ମ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନାରୀମାନେକୁ ଅପରାଜିତ ଭାବେ ଗଣନା କରନ୍ତି।
ଶରଣଂ ଚ ପ୍ରପନ୍ନାନାଂ ଶିଷ୍ଟାଃ କୁର୍ଵଂତି ପାଲନମ୍ ୧.
ଏବଂ ଶିଳ୍ପୀ ଲୋକମାନେ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶୁଭକର୍ମକୃତ୍ ୧.
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମପରାୟଣ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ
ଭଵତୀନାଂ ଚରିତ୍ରେଣ ପରିମୁହ୍ଯାମି ଚେତସି ୧.
ହେ ନାରୀମାନେ, ତୁମମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଦେଖି ମୋ ମନ ଅତି ଅସ୍ତିର ଓ ଭ୍ରାମିତ ହେଉଛି।
ମସ୍ତ କସ୍ଥାଯିନଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ଯଦି ପଶ୍ଯେଦଯଂ ଜନଃ ୧.
ମନେ କରନ୍ତୁ, ଯଦି ଲୋକେ ମୃତ୍ୟୁକୁ କାଠ ଓ ମାଟିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଜଣେ ପ୍ରାଣୀ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ଆହୋ ମାନୁଷ୍ଯକଂ ଜନ୍ମ ସର୍ଵଜନ୍ମସୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍ ୧.
ଏହି ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟରୁ ମାନବ ଜନ୍ମ ସବୁଠୁ ଦୁର୍ଲଭ।
ତାନ୍ଵଯଂ ସମପୃଚ୍ଛାମୋ ଜନିର୍ଵଃ କିଂନିମିତ୍ତତଃ ୧.
ଏବେ ଆମେ ପଚାରୁଛୁ — ଆପଣଙ୍କର ଜନ୍ମ କିଏଁ ହେଉଛି?
ନ ଚୈତାଃ ପରିନିନ୍ଦାମୋ ଜନିର୍ଯାର୍ଭ୍ଯଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୧.
ଯେଉଁମାନେ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଅପମାନ କରୁନାହିଁ।
ଯତଃ ପଦ୍ମଭୁଵା ସୃଷ୍ଟଂ ମିଥୁନଂ ଵିଶ୍ଵଵୃଦ୍ଧଯେ ୧.
ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦମ୍ପତି ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ।
ଯା ବାଂଧଵୈଃ ପ୍ରଦତ୍ତା ସ୍ଯାଦ୍ଵହ୍ନିଦ୍ଵିଜସମାଗମେ ୧.
ଯେଉଁ ଦାନ ବାନ୍ଧବମାନେ ଅଗ୍ନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମିଳନ ଦିନେ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯଥାପ୍ରକୃତି ପୁଂଯୋମୋ ଯତ୍ନେନାପି ପରସ୍ପରମ୍ ୧.
ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ନିଜ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁସାରେ, ଚେଷ୍ଟା କରି ଏକାଠି ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ଯତ୍ନାତ୍ସାଧ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵକଂ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ୧.
ଏଭଳି ଚେଷ୍ଟାରେ, ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ସାଧିତିବା।
ପୁରେ ପଂଚମୁଖେ ଦ୍ଵାଃସ୍ଥ ଏକାଦଶଭଟୈର୍ଯୁତଃ ୧.
ପୁରରେ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଦ୍ୱାରରେ, ଏକାଦଶ ରକ୍ଷକ ସହିତ ଥିବା।
ଯଶ୍ଚସ୍ତ୍ରିଯା ସମାଯୋଗଃ ପଂଚଯଜ୍ଞାଦିକର୍ମଭିଃ ୧.
ଏବଂ ଜନନୀ ସହ ଏକତା, ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ।
ଅହୋ ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ନୋ ଚେଦ୍ଵଃ ଶୁଶ୍ରୂଷା ଜାଯତେ ଶୁଭା ୧.
ସୁଭ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଲେ, ଆପଣମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଷଡ୍ଧାତୁସାରଂ ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ସମାନଂ ପରିହାଯ ଚ ୧.
ଷଡ୍ଧାତୁର ସାର ଛାଡି, ସେ ସମାନ ବୀଜକୁ ତ୍ୟାଗ କରି।
ପ୍ରଥମଂ ଚୌଷଧୀଦ୍ରୋଗ୍ଧା ଆତ୍ମଦ୍ରୋଗ୍ଧା ତତଃ ପୁନଃ ୧.
ପ୍ରଥମେ ଔଷଧ ଦୋହିବା, ପରେ ନିଜକୁ ଦୋହିବା।
ମନୁଷ୍ଯଂ ପିତରୋ ଦେଵା ମୁନଯୋ ମାନଵାସ୍ତଥା ୧.
ମନୁଷ୍ୟ, ପିତୃ, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ମାନବମାନେ।
ଵଚସା ମନସା ଚୈଵ ଜିହ୍ଵଯା କରଶ୍ରୋତ୍ରକୈଃ ୧.
ବାକ୍ୟ, ମନ, ଜିହ୍ବା, ହାତ ଓ କାନ ଦ୍ୱାରା।
କାକପ୍ରାଯେ ନରେ ଯସ୍ମିନ୍ରମଂତେ ତାମସା ଜନାଃ ୧.
ଯେଉଁ ନର କାକ ସଦୃଶ, ସେଠି ତାମସିକ ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଏଵଂଵିଧଂ ହି ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ନିର୍ମାଣଂ ସ୍ମରତୋହୃଦି ୧.
ଏଭଳି ହେଉଛି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟି, ହୃଦୟରେ ସ୍ମରଣ ହୋଇଥାଏ।
ତଦିଦଂ ଚାନ୍ଯମର୍ତ୍ଯାନାଂ ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟମହୋ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ୧.
ଏହି ମରଣଶୀଳା ନାରୀମାନେ ବିଷୟରେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦେଖାଯାଏ।