କୁମାରଗୀତା ଗାଥାତ୍ର ଶ୍ରୂଯତାଂ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ୧.
ଏଠାରେ କୁମାରଙ୍କ ଗୀତ ଗାଯାଯିଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ମଧ୍ଵାଚାରସ୍ତଂ ଭତୀର୍ଥଂ ଯୋ ନିଷେଵେତ ମାନଵଃ ୧.
ଯେ କେହି ମଧ୍ୱାଚାରଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପୂଜା କରେ,
ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକସ୍ତସ୍ମାଦପି ଶିଵସ୍ଯ ଚ ୧.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରୁ ନେଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକ, ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଅତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯକଥା ଯା ଚ ଫାଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ପୁରେରିତା ୧.
ଏଠାରେ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଅଛି।
ପୁରା ନିମିତ୍ତେ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍କରୀଟୀ ମଣିକୂଟତଃ ୧.
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, କିଛି କାରଣରୁ ମୁକୁଟଧାରୀ ଜଣେ ମଣିକୂଟ ପର୍ବତରୁ ଆସିଥିଲେ।
ଵର୍ଜଯଂତି ସଦା ଯାନି ଭଯାତ୍ତୀର୍ଥାନି ତାପସାଃ ୧.
ତାପସମାନେ ସେଇ ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ଭୟରେ ସଦା ଏଡ଼େଇ ଯାଆନ୍ତି।
ସ୍ତଂଭେଶସ୍ଯ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଚ ସୌଭଦ୍ରସ୍ଯ ମୁନେଃ ପ୍ରିଯମ୍ ୧.
ଦ୍ୱିତୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଷ୍ଟମ୍ଭେଶ, ଯାହା ସୌଭଦ୍ର ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଚତୁର୍ଥଂ ଚ ମହାକାଲଂ କରଂଧମ ନୃପପ୍ରିଯଯମ୍ ୧.
ଚତୁର୍ଥ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ମହାକାଳ, ଯାହା କରନ୍ଧମ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଏତାନି ପଂଚ ତୀର୍ଥାନି ଦଦର୍ଶ କୁରୁପୁଂଗଵଃ ୧.
ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କୁରୁମାନ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଶ୍ଵେ ନାରଦୀଯାନପୃଚ୍ଛତ ମହାମୁନୀନ୍ ୧.
ସେ ଦେଖିବା ପରେ, ନାରଦଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀ ମହାମୁନିମାନେ ନିକଟରେ ଥିବା ଦେଖି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
କିମର୍ଥଂ ବ୍ରୂତ ଵର୍ଜ୍ଯଂତେ ସଦୈଵ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ ତାପସା ଊଚୁଃ ୧.
“କିଏ ଉପାୟରେ, ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ସଦା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବିଷୟରେ କଥା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଡ଼ାଇଥାନ୍ତି?” ତାପସମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅତ ଏତାନି ଵର୍ଜ୍ଯଂତେ ତୀର୍ଥାନି କୁରୁନଂଦନ ୧.
“ଏହି କାରଣରୁ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଏଡ଼ାଇଯାଏ।”
ତତସ୍ତଂ ତାପସାଃ ପ୍ରୋଚୁତ୍ହଂତୁଂ ନାର୍ହସି ଫାଲ୍ଗୁନ ୧.
ତାପସମାନେ କହିଲେ, “ଏଠାକୁ ତୁମେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହେ ଫାଲ୍ଗୁନ।”
ତତ୍ତ୍ଵ ଦ୍ଵାରଶଵର୍ଷାଣି ତୀର୍ଥାନାମର୍ବୁଦେଷ୍ଵପି ୧.
ଏହି ତଥ୍ୟ ଏବଂ ଆର୍ବୁଦ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ନିୟମ ରହିଛି।
ଯଦୁକ୍ତଂ କରୁଣାସାରୈଃ ସାରଂ କିଂ ତଦିହୋଚ୍ଯତାମ୍ ୧.
“କରୁଣାମୟମାନେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହାର ମୂଳ ଅର୍ଥ କ’ଣ? ଏଠାରେ କହିବେ।”
ଧର୍ମକାମଂ ହି ମନୁଜଂ ଯୋ ଵାରଯତି ମଂଦଧୀଃ ୧.
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଅବୁଦ୍ଧି ହୋଇ ଅନ୍ୟକୁ ଧର୍ମ ଓ ଇଚ୍ଛାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରେ—
ଯଜ୍ଜୀଵିତଂ ଚାଚିରାଂଶୁସମାନକ୍ଷଣଭଂଗୁରମ୍ ୧.
ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରି ଅତି ଶୀଘ୍ର ଓ ଭଙ୍ଗୁର।
ଜୀଵିତଂ ଚ ଧନଂ ଦାରାଃ ପୁତ୍ରାଃ କ୍ଷେତ୍ରଗୃହାଣି ଚ ୧.
ଜୀବନ, ଧନ, ଜନାନୀ, ପୁଅ, କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଘର—
ଏଵଂ ତେ ବ୍ରୁଵତଃ ପାର୍ଥ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ ପ୍ରଵର୍ଧତାମ୍ ୧.
ଏଭଳି କହିବା ସମୟରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଉନ୍ନତି କରୁ।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯୈତାନାଶୀର୍ଭିରଭିସଂସ୍ତୁତଃ ୧.
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ।
ତତଃ ସୌଭଦ୍ରମାସାଦ୍ଯ ମହର୍ଷେସ୍ତୀର୍ଥୁମୁତ୍ତମମ୍ ୧.
ତାପରେ, ସେ ସୌଭଦ୍ର ମହାର୍ଷିଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଥ ତଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରମଂତର୍ଜଲଚରୋ ମହାନ୍ ୧.
ତାପରେ, ଏକ ବଡ଼ ଜଳଜୀବ ଏହି ମଣିଷର ସିଂହ ପାଖକୁ ଆସିଲା।
ତମାଦାଯୈଵ କୌତେଯୋ ଵିସ୍ଫୁରଂତଂ ଜଲେଚରମ୍ ୧.
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ତାହାକୁ ଧରି, ଜଳରେ ଫୁରୁଉଥିବା ଜୀବକୁ ଉଠାଇଲେ।
ଉଦ୍ଧୃତଶ୍ଚୈଵ ତୁ ଗ୍ରାହଃ ସୋଽର୍ଜୁନେନ ଯଶସ୍ଵିନା ୧.
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଗ୍ରାହକୁ ଜଳରୁ ଉଠାଇ ନିଆଯାଇଲା।
ଦୀପ୍ଯମାନଶିଖା ଵିପ୍ରା ଦିଵ୍ଯରୂପା ମନୋରମା ୧.
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ ଜଣେ ନାରୀ ଦେବୀ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଚମକୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଅତି ମନୋହର ଓ ଦିବ୍ୟ ଥିଲା।
ତାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ପରମପ୍ରୀତ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ୧.
ସେ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଏକାଗ୍ର ପ୍ରେମରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
କିମର୍ଥଂ ଚ ମହାତ୍ପାପମିଦଂ କୃତଵତୀ ହ୍ଯସି ନାର୍ଯୁଵାଚ ୧.
ହେ ନାରୀ, କେଉଁ କାରଣରେ ତୁମେ ଏହି ବଡ଼ ପାପ କରିଛ?
ଇଷ୍ଟା ଧନପତେର୍ନିତ୍ଯଂ ଵର୍ଚାନାମ ମହାବଲ ୧.
ଧନ, ପୁତ୍ର ଓ ଦୀର୍ଘ ସମ୍ମାନ ଆମେ ଚାହିଁଥିଲୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ତାଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପ୍ରଯାତାସ୍ମି ଦେଵରାଜନିଵେଶନାତ୍ ୧.
ସେମାନେ ସହିତ ଆମେ ଦେବରାଜଙ୍କର ନିବାସରୁ ବିଦାୟ ନେଲୁ।
ରୂପଵଂତମଧୀଯାନମେକମେକାଂତଚାରିଣମ୍ ୧.
ସେଠାରେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଦେହୀ, ଶିକ୍ଷିତ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଏକା ଥିବା ପୁରୁଷ ଥିଲେ।