ତଦା ଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁର୍ଵାଦିତ୍ରାଣି ବହୂନି ଚ ୩୫.
ସେ ସମୟରେ ଡ଼ଉଲ ଓ ଅନେକ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା।
ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ସୁରଗଣୈର୍ବହୁଭିଃ ପରୀତୋ ଯୋଗୀଶ୍ଵରୋ ଗିରିଜଯା ସହ ଵିଶ୍ଵଵଂଦ୍ଯଃ ୩୫.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଯୋଗୀଶ୍ୱର ଗିରିଜାଙ୍କ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧାନ୍ଯନେକାନି ଚରିତାନି ମହାତ୍ମନଃ ୩୫.
ଏପରି ଅନେକ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ମହାପୁରୁଷ କରିଛନ୍ତି।
ଯାନିଯାନୀହ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚରିତାନି ମହାଂତ୍ଯପି ୩୫.
ଏଠାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି,
ଏଵ ମୁକ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ସୂତ ଚରିତଂ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ୩୫.
ଏପରି ଭାବେ, ହେ ସୂତ, ତୁମେ ଶଂକରଙ୍କ କଥା ଆମକୁ କହିଦେଲେ।
ଵ୍ଯାସପ୍ରସାଦାଚ୍ଛ୍ରୁତମସ୍ତି ସର୍ଵଂ ମଯା ତତଂ ଶଂକରରୂପମଦ୍ଭୁତମ୍ ୩୫.
ବ୍ୟାସଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିଛି, ଶଂକରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ସହିତ।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯୋପେତାଃ ଶ୍ରାଵଯଂତି ଶିଵପ୍ରିଯମ୍ ଶିଵଶାସ୍ତ୍ରମିଦଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତେ ଯାଂତି ମରମାଂ ଗତିମ୍॥ ୩୫.
ଯେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଏହି ଶିବପ୍ରିୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମୋକ୍ଷର ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ରୀଗଣେଶାଯ ନମଃ ନମତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଦକ୍ଷିଣାର୍ଣଵତୀରେଷୁ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ପଂଚ ଚ ୧.
ଶ୍ରୀଗଣେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମନ। ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ପାଞ୍ଚଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ଯେଷୁ ନାରଦାଦ୍ଯ ଵଦଂତି ଚ ୧.
ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି ଯେ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଏଠାରେ ମିଳେ।
ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଚତ୍ଯଦ୍ଭୁତପୁଣ୍ଯସତ୍କଥଂ କୁମାରନାଥସ୍ଯ ମହାପ୍ରଭାଵମ୍ ୧.
ଏବେ କୁମାରନାଥଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି ଶୁଣ।
କୁମାରଗୀତା ଗାଥାତ୍ର ଶ୍ରୂଯତାଂ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ୧.
ଏଠାରେ କୁମାରଙ୍କ ଗୀତ ଗାଯାଯିଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ମଧ୍ଵାଚାରସ୍ତଂ ଭତୀର୍ଥଂ ଯୋ ନିଷେଵେତ ମାନଵଃ ୧.
ଯେ କେହି ମଧ୍ୱାଚାରଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପୂଜା କରେ,
ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକସ୍ତସ୍ମାଦପି ଶିଵସ୍ଯ ଚ ୧.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରୁ ନେଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକ, ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଅତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯକଥା ଯା ଚ ଫାଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ପୁରେରିତା ୧.
ଏଠାରେ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଅଛି।
ପୁରା ନିମିତ୍ତେ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍କରୀଟୀ ମଣିକୂଟତଃ ୧.
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, କିଛି କାରଣରୁ ମୁକୁଟଧାରୀ ଜଣେ ମଣିକୂଟ ପର୍ବତରୁ ଆସିଥିଲେ।
ଵର୍ଜଯଂତି ସଦା ଯାନି ଭଯାତ୍ତୀର୍ଥାନି ତାପସାଃ ୧.
ତାପସମାନେ ସେଇ ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ଭୟରେ ସଦା ଏଡ଼େଇ ଯାଆନ୍ତି।
ସ୍ତଂଭେଶସ୍ଯ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଚ ସୌଭଦ୍ରସ୍ଯ ମୁନେଃ ପ୍ରିଯମ୍ ୧.
ଦ୍ୱିତୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଷ୍ଟମ୍ଭେଶ, ଯାହା ସୌଭଦ୍ର ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଚତୁର୍ଥଂ ଚ ମହାକାଲଂ କରଂଧମ ନୃପପ୍ରିଯଯମ୍ ୧.
ଚତୁର୍ଥ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ମହାକାଳ, ଯାହା କରନ୍ଧମ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଏତାନି ପଂଚ ତୀର୍ଥାନି ଦଦର୍ଶ କୁରୁପୁଂଗଵଃ ୧.
ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କୁରୁମାନ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଶ୍ଵେ ନାରଦୀଯାନପୃଚ୍ଛତ ମହାମୁନୀନ୍ ୧.
ସେ ଦେଖିବା ପରେ, ନାରଦଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀ ମହାମୁନିମାନେ ନିକଟରେ ଥିବା ଦେଖି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
କିମର୍ଥଂ ବ୍ରୂତ ଵର୍ଜ୍ଯଂତେ ସଦୈଵ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ ତାପସା ଊଚୁଃ ୧.
“କିଏ ଉପାୟରେ, ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ସଦା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବିଷୟରେ କଥା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଡ଼ାଇଥାନ୍ତି?” ତାପସମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅତ ଏତାନି ଵର୍ଜ୍ଯଂତେ ତୀର୍ଥାନି କୁରୁନଂଦନ ୧.
“ଏହି କାରଣରୁ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଏଡ଼ାଇଯାଏ।”
ତତସ୍ତଂ ତାପସାଃ ପ୍ରୋଚୁତ୍ହଂତୁଂ ନାର୍ହସି ଫାଲ୍ଗୁନ ୧.
ତାପସମାନେ କହିଲେ, “ଏଠାକୁ ତୁମେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହେ ଫାଲ୍ଗୁନ।”
ତତ୍ତ୍ଵ ଦ୍ଵାରଶଵର୍ଷାଣି ତୀର୍ଥାନାମର୍ବୁଦେଷ୍ଵପି ୧.
ଏହି ତଥ୍ୟ ଏବଂ ଆର୍ବୁଦ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ନିୟମ ରହିଛି।
ଯଦୁକ୍ତଂ କରୁଣାସାରୈଃ ସାରଂ କିଂ ତଦିହୋଚ୍ଯତାମ୍ ୧.
“କରୁଣାମୟମାନେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହାର ମୂଳ ଅର୍ଥ କ’ଣ? ଏଠାରେ କହିବେ।”
ଧର୍ମକାମଂ ହି ମନୁଜଂ ଯୋ ଵାରଯତି ମଂଦଧୀଃ ୧.
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଅବୁଦ୍ଧି ହୋଇ ଅନ୍ୟକୁ ଧର୍ମ ଓ ଇଚ୍ଛାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରେ—
ଯଜ୍ଜୀଵିତଂ ଚାଚିରାଂଶୁସମାନକ୍ଷଣଭଂଗୁରମ୍ ୧.
ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରି ଅତି ଶୀଘ୍ର ଓ ଭଙ୍ଗୁର।
ଜୀଵିତଂ ଚ ଧନଂ ଦାରାଃ ପୁତ୍ରାଃ କ୍ଷେତ୍ରଗୃହାଣି ଚ ୧.
ଜୀବନ, ଧନ, ଜନାନୀ, ପୁଅ, କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଘର—
ଏଵଂ ତେ ବ୍ରୁଵତଃ ପାର୍ଥ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ ପ୍ରଵର୍ଧତାମ୍ ୧.
ଏଭଳି କହିବା ସମୟରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଉନ୍ନତି କରୁ।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯୈତାନାଶୀର୍ଭିରଭିସଂସ୍ତୁତଃ ୧.
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ।