ପିତରଂ କଥଯାଶୁ ତ୍ଵଂ ସ୍ଥିତଃ କୁତ୍ର ଶୁଭାନନେ ୩୫.
ହେ ଶୁଭ ମୁହଁଥିବା, ତୁମର ବାପା କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ତାହା ଶୀଘ୍ର କହ।
ଏତଦୁକ୍ତଂ ତଦା ତେନ ନିଶମ୍ଯାସିତନେତ୍ରଯା ୩୫.
ସେଠାରେ ସେ କହିଥିବା କଥା, କଳା ଚକ୍ଷୁଥିବା ସେ ଜଣେ ଶୁଣିଲେ।
ସ୍ଥିତଂ କୈଲାସଶିଖରେ ହିମଵଂତଂ ନଗୋତ୍ତମମ୍ ୩୫.
ସେ କୈଳାସ ପର୍ବତର ଶିଖରେ, ହିମାବତ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବସିଛନ୍ତି।
ଦ୍ଵାରି ସ୍ଥିତଂ ତଯା ଦେଵ୍ଯା ଦର୍ଶିତଂ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ଦଦାତି ମାଂ ନ ସଂଦେହସ୍ତପସ୍ଵିନ୍ମା ଵିଲଂବିତମ୍॥ ୩୫.
ଦ୍ୱାରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିବା ସେ ଦେବୀ ମୋତେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖାଇଦେଲେ; ନିଶ୍ଚୟ, ସେ ମୋତେ ଦେବେ—ହେ ତପସ୍ବୀ, ବିଳମ୍ବ କରନି।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ସହସା ପ୍ରଣମ୍ଯ ହିମାଲଯଂ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ବଭାଷେ ୩୫.
‘ଠିକ୍ ଅଛି’ ବୋଲି ଭାବି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଶିର ନମାଇ ହିମାଲୟଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
କୃପଣଂ ଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ ସମୁତ୍ଥାଯ ହିମାଲଯଃ ୩୫.
ସେ ଦୁଃଖର କଥା ଶୁଣି, ହିମାଲୟ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
କିଂ ଜଲ୍ପସି ହି ଭୋ ଦେଵ ତାଵଯୁକ୍ତଂ ଚ ସାଂପ୍ରତମ୍ ୩୫.
ହେ ଦେବ, ତୁମେ କାହିଁକି ଏପରି କଥା କହୁଛ? ଏହା ଏହି ସମୟରେ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ତ୍ଵଯା ତତମିଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଜଗଦେତଚ୍ଚରାଚରମ୍ ଆଗତୋ ନାରଦସ୍ତତ୍ର ଋଷିଭିଃ ପରିଵାରିତଃ॥ ୩୫.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତକୁ ଭରି ରଖିଛ; ଏଠାରେ ନାରଦ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି।
ଉଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶୂଲପାଣେ ନମଃ ପ୍ରଭୋ ୩୫.
ସେ ହସିହସି କହିଲେ: ‘ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।’
ଯୋଷିଦ୍ଭିଃ ସଂଗତି ପୁଂସାଂ ଵିଡଂବାଯୋପକଲ୍ପତେ ଵିମୃଶ୍ଯ ସର୍ଵଂ ଦେଵେଶ ଯଥାଵଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି॥ ୩୫.
ନାରୀମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିବାରୁ ପୁରୁଷମାନେ ଉପହାସର ପାତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ହେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସବୁ ଭାବି ଯଥାଯଥ କଥା କହିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ପ୍ରବୋଧିତସ୍ତେନ ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା ୩୫.
ସେ ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି ଉପଦେଶ ପାଇଲେ।
ସତ୍ଯମୁକ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ଚାତ୍ର ନାନ୍ଯଥା ନାରଦକ୍ଵଚିତ୍ ୩୫.
ନାରଦ, ତୁମେ ଏଠାରେ ଯାହା କହିଛ, ତାହା ସତ୍ୟ; କେବେ ଭିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଦେହୋ ନାନ୍ଯଥା ଵଚନଂ ତଵ ୩୫.
ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତୁମର କଥା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।
ପିଶାଚଵତ୍କୃତମିଦଂ ଚରିତଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍॥ ୩୫.
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପିଶାଚଙ୍କ ପରି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ହୋଇଛି।
ତସ୍ମାନ୍ନ ତିଷ୍ଠାମି ଗିରେଃ ସମୀପେ ଵ୍ରଜାମି ଚାଦ୍ଯୈଵ ଵନାଂତରଂ ପୁନଃ ୩୫.
ତେଣୁ ମୁଁ ପର୍ବତ ନିକଟରେ ରହିବି ନାହିଁ; ଆଜି ପୁଣି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଉଛି।
ନିରାଲଂବଂ ସ ଵିଜ୍ଞାଯ ନାରଦୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ ୩୫.
ସେ ଏବେ କାହାର ସହାୟ ନାହିଁ ବୋଲି ବୁଝି, ନାରଦ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଵଂଦନୀଯଶ୍ଚ ସ୍ତୁତ୍ଯଶ୍ଚ କ୍ଷାମ୍ଯତାଂ ପରମାର୍ଥତଃ ୩୫.
ସେ ପୂଜ୍ୟ ଓ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ; ସତ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଖ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ନାରଦସ୍ଯ ମୁଖୋଦ୍ଗତମ୍ ୩୫.
ନାରଦଙ୍କ ମୁଁହରୁ ଉଚ୍ଚରିତ ଏହି କଥା ଶୁଣି,
ଦଣ୍ଡଵତ୍ପତିତାଃ ସର୍ଵେ ଶଂକରଂ ଲୋକଶଂକରମ୍ ୩୫.
ସମସ୍ତେ ଶିର ଝୁକାଇ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାମୀ ଶଂକରଙ୍କ ପାଖରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସ୍ତୂଯମାନୋ ହି ଭଗଵାନାଗତୋ ଗଂଧମାଦନମ୍ ୩୫.
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଭଗବାନ୍ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତଦା ଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁର୍ଵାଦିତ୍ରାଣି ବହୂନି ଚ ୩୫.
ସେ ସମୟରେ ଡ଼ଉଲ ଓ ଅନେକ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା।
ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ସୁରଗଣୈର୍ବହୁଭିଃ ପରୀତୋ ଯୋଗୀଶ୍ଵରୋ ଗିରିଜଯା ସହ ଵିଶ୍ଵଵଂଦ୍ଯଃ ୩୫.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଯୋଗୀଶ୍ୱର ଗିରିଜାଙ୍କ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧାନ୍ଯନେକାନି ଚରିତାନି ମହାତ୍ମନଃ ୩୫.
ଏପରି ଅନେକ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ମହାପୁରୁଷ କରିଛନ୍ତି।
ଯାନିଯାନୀହ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚରିତାନି ମହାଂତ୍ଯପି ୩୫.
ଏଠାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି,
ଏଵ ମୁକ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ସୂତ ଚରିତଂ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ୩୫.
ଏପରି ଭାବେ, ହେ ସୂତ, ତୁମେ ଶଂକରଙ୍କ କଥା ଆମକୁ କହିଦେଲେ।
ଵ୍ଯାସପ୍ରସାଦାଚ୍ଛ୍ରୁତମସ୍ତି ସର୍ଵଂ ମଯା ତତଂ ଶଂକରରୂପମଦ୍ଭୁତମ୍ ୩୫.
ବ୍ୟାସଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିଛି, ଶଂକରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ସହିତ।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯୋପେତାଃ ଶ୍ରାଵଯଂତି ଶିଵପ୍ରିଯମ୍ ଶିଵଶାସ୍ତ୍ରମିଦଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତେ ଯାଂତି ମରମାଂ ଗତିମ୍॥ ୩୫.
ଯେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଏହି ଶିବପ୍ରିୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମୋକ୍ଷର ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ରୀଗଣେଶାଯ ନମଃ ନମତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଦକ୍ଷିଣାର୍ଣଵତୀରେଷୁ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ପଂଚ ଚ ୧.
ଶ୍ରୀଗଣେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମନ। ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ପାଞ୍ଚଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ଯେଷୁ ନାରଦାଦ୍ଯ ଵଦଂତି ଚ ୧.
ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି ଯେ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଏଠାରେ ମିଳେ।
ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଚତ୍ଯଦ୍ଭୁତପୁଣ୍ଯସତ୍କଥଂ କୁମାରନାଥସ୍ଯ ମହାପ୍ରଭାଵମ୍ ୧.
ଏବେ କୁମାରନାଥଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି ଶୁଣ।