ମଯା ଜିତୋଽସୌ ନିରପତ୍ରପଶ୍ଚ ପୁରା ଵୃତୋ ଵୈ ପରଯା ଵିଭୂତ୍ଯା ୩୫.
ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ଜିତିଛି, ଏବଂ ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିଛି।
ରୂପୀକୃତୋ ମଯା ଦେଵୋ ମହେଶୋ ନାନ୍ଯଥା ଵଦ ୩୫.
ମୁଁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ କରିଛି—ଏହା ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ସାକାରୋ ହି ନିରାକାରୋ ମହେଶୋ ହି ମଯା କୃତଃ॥ ୩୫.
ଅରୂପ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ କରିଛି।
କୃତଂ ମଯା ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ସମଗ୍ରଂ ଚରାଚରଂ ଦେଵଵରୈଃ ସମେତମ୍ ୩୫.
ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ, ଦେବମାନେ ସହିତ ତିଆରି କରିଛି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତଦା ଦେଵୀ ଗିରିଜା ସର୍ଵମଂଗଲା ୩୫.
ଏଭଳି କହି, ଦେବୀ ଗିରିଜା, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଅବତାର—
ଶ୍ଯାମା ତନ୍ଵୀ ଶିଖରଦଶନା ବିଂବବିଂବାଧରୋଷ୍ଠୀ ସୁଗ୍ରୀଵାଢ୍ଯା କୁଚଭରନତା ଗିରିଜା ସ୍ନିଗ୍ଧକେଶୀ ୩୫.
ଗାଢ଼ କଳା, ସୁନ୍ଦର ଦେହ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦାନ୍ତ, ବିମ୍ବା ଫଳ ପରି ଲାଲ ଓଠ, ଚମକୁଥିବା ଗଳା, ଭାରି ଅଂଗ, ଚମକୁଥିବା କେଶ ଥିବା ଗିରିଜା—
ପାଣୌ ମୃଣାଲସଦୃଶଂ ଦଧତୀ ଚ ଚାପଂ ପୃଷ୍ଠେ ଲସତ୍କୃତକକେତକିବାଣକୋଶମ୍ ୩୫.
ହାତରେ ପଦ୍ମ ଡଣ୍ଡା ପରି ଧନୁ, ପଛରେ ଚମକୁଥିବା କେତକୀ ତୀରର କୁଇଭର।
ଭୃଂଗୀନାଦେନ ମହତା ନାଦଯଂତୀ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୩୫.
ମହା ମଧୁମକୁ ଧ୍ୱନିରେ ତିନି ଜଗତକୁ ଗଞ୍ଜାଇବା।
ସକାମନା ରାଜହଂସା ବଭୂଵୁସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାଦପି ୩୫
ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, ସେମାନେ ରାଜହଂସ ହେଲେ।
ଏକାକୀ ସଂସ୍ଥିତୋ ଯତ୍ର ଯମାଧିସ୍ଥୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ୩୫.
ଏଠାରେ ଏକା ଅବସ୍ଥିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଯମ ଉପରେ ମହେଶ୍ୱର ଅଧିଷ୍ଠିତ।
ପ୍ରବଦ୍ଧୋ ହି ମହାଦେଵୋ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଶବରୀଂ ତଦା ୩୫.
ସେତେବେଳେ ଶବରୀକୁ ଦେଖି, ମହାଦେବ ବାନ୍ଧି ହେଲେ।
ଯାଵତ୍କରେ ଗୃହ୍ଯମାଣୋ ଗିରିଜାଂ ସ ସମୀପଗଃ ୩୫.
ହାତରେ ଧରାଯାଉଥିବା ସମୟରେ, ଗିରିଜା ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ଦେଵୋ ଭ୍ରାଂତିଵିନାଶନଃ ୩୫.
ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭ୍ରମ ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତା—
ଵିରହେଣ ସମାଯୁକ୍ତୋ ହୃଚ୍ଛଯେନ ସମନ୍ଵିତଃ ୩୫.
ବିୟୋଗର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ହୃଦୟରେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଗଲେ।
ନିର୍ମୋହୋ ମୋହମାପନ୍ନୋ ଦଦର୍ଶ ଗିରିଜାଂ ପୁନଃ ୩୫.
ଭ୍ରମ ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ ମନ ଭ୍ରାନ୍ତିରେ ପଡ଼ି, ସେ ପୁଣିଥରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵାକ୍ଯଂ ମେ ଶ୍ରୃଣୁ ତନ୍ଵଂଗି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତ୍କର୍ତୁମର୍ହସି ତତ୍କଥ୍ଯତାଂ ମହାଭାଗେ ଯାଥାତଥ୍ଯଂ ସୁମଧ୍ଯମେ॥ ୩୫.
“ମୋ କଥା ଶୁଣ, ସୁନ୍ଦରୀ; ଶୁଣିଲା ପରେ ତୁମେ ତାହା ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ମୋତେ ସଠିକ୍ ସତ୍ୟ କହ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ସୁନ୍ଦର ଦେହବଳୀ।”
ପତିମନ୍ଵେଷଯିଷ୍ଯାମି ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସକଲାର୍ଥଦମ୍ ୩୫.
“ମୁଁ ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପତିଙ୍କୁ ଖୋଜିବି।”
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚେଦଂ ଗିରିଜାଂ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ ୩୫.
ଏପରି କହିବା ପରେ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଵିମୃଶ୍ଯତାଂ ଵରାରୋହେ ତତ୍ତ୍ଵତୋ ହି ଵରାନନେ ୩୫.
“ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କର, ସୁନ୍ଦର କଟିବଳୀ; ଏହି କଥା ସତ୍ୟ, ମୋର ସୁନ୍ଦର ମୁହଁବଳୀ।”
ମଯାର୍ଥିତୋ ମହାଭାଗ ପତିସ୍ତ୍ଵଂ ନାନ୍ଯଥା ଵଦ ୩୫.
“ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଆଗ୍ରହ କରିଛି; ଅନ୍ୟ କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।”
ଯଯା ପୁରା ଵୃତୋଽସି ତ୍ଵଂ ତପସା ଚ ପରେଣ ହି ୩୫.
“ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ ବାଛିଥିଲେ, ଏବଂ ଗଭୀର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।”
ଦୁରାରାଧ୍ଯୋଽସି ସତତଂ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାମପି ୩୫.
“ତୁମେ ସବୁ ସଜୀବ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ୟ।”
ଶବର୍ଯା ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ ଯଦି ତ୍ଯକ୍ତା ମଯା ତନ୍ଵି କିଂ ଵକ୍ତୁମିହ ପାର୍ଯତେ॥ ୩୫.
ଶବରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବୃଷଧ୍ୱଜ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯଦି ତୁମେ ତ୍ୟାଗ କରିଛ, ସୁନ୍ଦରୀ, ଏଠାରେ ଆଉ କଣ କହିବି?”
ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵିଶାଲାକ୍ଷି କୃପଣଂ କୃପଣପ୍ରିଯମ୍ ୩୫.
“ଏପରି ଜାଣି, ବିଶାଳ ନୟନବଳୀ, ଦୁଃଖୀ ମନେ ଦୁଃଖକୁ ଭଲପାଏ।”
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଥିତା ତେନ ବହୁଧା ଶୂଲପାଣିନା ୩୫.
ଏପରି ଭାବରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ,
ତପୋଧନୋଽସି ଯୋଗୀଶ ଵିରକ୍ତୋଽସି ନିରଂଜନଃ ୩୫.
“ତୁମେ ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ନାଥ, ଅସକ୍ତ ଓ ନିର୍ମଳ।”
ସ ତ୍ଵଂ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵିରୂପାକ୍ଷୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋସି ଚାଦ୍ଯ ଵୈ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ଚ ପୁରା ମମ॥ ୩୫.
“ତୁମେ ବିରୂପାକ୍ଷ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିଛି; ତେଣୁ, ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଥିଲ, ଏବେ ତାହା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।”
ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚ ମଦନାଂତକଃ ୩୫.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କାମ ନାଶକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ କରେଽଗୃହ୍ଣାଚ୍ଛବରୀଂ ମଦନାତୁରଃ ୩୫.
ଏପରି କହି, ପ୍ରେମରେ ମତିହରା, ସେ ଶବରୀଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ।
ନୋଚିତଂ ଭଗଵାନ୍କର୍ତୁଂ ତାପସେନ ବଲାଦିଦମ୍ ୩୫.
“ଭଗବାନ, ଏପରି ଶକ୍ତିବାନ୍ ଭାବେ ଏକ ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ କିଛି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।”