ତଦା ମହେଶଃ ପ୍ରହସନ୍ସତ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ ୩୪.
ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର ହସିକି ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ।
ଅଜେଯୋଽହଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ସର୍ଵଥୈଵ ତସ୍ମାନ୍ନ ଵାଚ୍ଯଂ ତୁ ଵୋଚ ହି ସାଧ୍ଵି ୩୪.
ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେବେ ବି ଅଜୟ ଅଛି; ତେଣୁ, ହେ ସାଧ୍ବୀ, ତୁମେ ଏହା ବିପରୀତ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତଦାମ୍ବିକାହ ସ୍ଵପତିଂ ମହେଶଂ ମଯା ଜିତୋଽସ୍ଯଦ୍ଯ ନ ଵିସ୍ମଯୋଽତ୍ର ଜିତୋଽସି ତ୍ଵଂ ନ ସଂଦେହସ୍ତ୍ଵଂ ନ ଜାନାସି ଶଂକର॥ ୩୪.
ତେବେ ଅମ୍ବିକା ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଜିତିଛି; ଏଠାରେ କୌଣସି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ତୁମେ ହାରିଗଲା, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଶଙ୍କର, ତୁମେ ଏହା ବୁଝିପାରୁନାହା।"
ଏଵଂ ପ୍ରହସ୍ଯ ରୁଚିରଂ ଗିରିଜା ତୁ ଶଂଭୁଂ ସା ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯା ନର୍ମଵଚସା ସ ତଯାଭିଭୂତଃ ୩୪.
ଏପରି ଭାବେ ଗିରିଜା ହସିଲେ ଏବଂ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ହସିକି ମଜାକିଆ କଥା କହିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ତାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଅଜେଯୋଽହଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ତଵ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ ୩୪.
ମୁଁ କେବେ ହାରିବିନି, ବଡ଼ ଆଖିଅଳି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚ ଚ ଵିହସ୍ଯ ସା ୩୪.
ତାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ହସିଲେ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମଯୈକଯା ଜିତୋଽସି ତ୍ଵଂ ଦ୍ଯୂତେନ ଵିମଲେନ ହି ॥ ୩୪.
ମୁଁ ଏକା ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ଖେଳରେ ତୁମକୁ ଜିତିଛି।
ଏଵଂ ଵିଵଦମାନୌ ତୌ ଦଂପତୀ ପରମେଶ୍ଵରୌ ୩୪.
ଏଭଳି ଭାବେ ସେଇ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦମ୍ପତି, ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ, ଆପସରେ ତର୍କ କରୁଥିଲେ।
ଆକର୍ଣଯାଽଽକର୍ଣଵିଶାଲନେତ୍ରେ ଵାକ୍ଯଂ ତଦେକଂ ଜଗଦେକମଂଗଲମ୍ ୩୪.
ବଡ଼ ଆଖିଅଳି, ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ, ସେଇ ଏକ କଥା ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ ଶୁଭ।
ଅଜିତୋ ହି ମହାଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ପରମୋ ଗୁରୁଃ ୩୪.
ମହାଦେବ ନିଶ୍ଚୟ ଅଜୟ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ।
ଏକ ଏଵ ପରଂ ଜ୍ଯୋତିସ୍ତେଷାମପି ଚ ଯନ୍ମହଃ ୩୪.
ସେଠି ଏକମାତ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଲୋକ, ତାଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
କଥଂ ତ୍ଵଯା ଜିତୋ ଦେଵି ହ୍ଯଜେଯୋ ଭୁଵନତ୍ରଯେ ୩୪.
ଦେବୀ, ତିନି ଭୁବନରେ ଯିଏ କେବେ ହାରିନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ କିପରି ତୁମେ ଜିତିପାରିଲା?
ନାରଦେନୈଵମୁକ୍ତା ସା କୁପିତା ପାର୍ଵତୀ ଭୃଶମ୍ ୩୪.
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀ ବହୁତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ।
ଚାପଲ୍ଯାଚ୍ଚ ନ ଵକ୍ତ୍ଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନମୋସ୍ତୁ ତେ ୩୪.
ଅସାବଧାନତାରେ ମୁଁ ଏପରି କଥା କହିଦେଲି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କଥଂ ଶିଵୋ ହି ଦେଵର୍ଷ ଉକ୍ତୋଽତୋ ହି ତ୍ଵଯା ବହୁ ୩୪.
ଦେବଋଷି, ଶିବଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏତେ କଥା କାହିଁକି କହିଲେ?
ମଯା ଲବ୍ଧପ୍ରତିଷ୍ଠୋଽଯଂ ଜାତୋ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ॥ ୩୪.
ମୋ ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦୋ ମୌନମାଶ୍ରଯତ୍ ୩୪.
ଏପରି ଅନେକ ପ୍ରକାର କଥା ଶୁଣି, ନାରଦ ଚୁପ୍ ହୋଇଗଲେ।
ତ୍ଵଯା ବହୁ ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ପୁନରେଵ ଚ ଭାମିନି ୩୪.
ଭାମିନୀ, ପୁଣି ଏପରି ଅଧିକ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ତ୍ରୀଭାଵଯୁକ୍ତାସି ଵରାନନେ ତ୍ଵଂ ଦେଵଂ ନ ଜାନାସି ପରଂ ପରାଣାମ୍ ୩୪.
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଅଳି, ତୁମେ ନାରୀସ୍ୱଭାବରେ ଅଛ, ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯିଏ, ସେଇ ପରମ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜାଣିନାହ।
ଯଥା କୃତଂ ତେନ ପିନାକିନା ପୁରା ଏତତ୍ସ୍ମୃତଂ କିଂ ସୁଭଗେ ଵଦସ୍ଵ ନଃ ୩୪.
ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ପୂର୍ବରୁ ପିନାକଧାରୀ ଯାହା କରିଥିଲେ, ଏହା ମନେ ପକାଯାଇଛି—କଣ ତାହା? ଆମକୁ କୁହ।
xxxଵାତ୍ତ୍ଵଯାରାଧିତ ଏଵ ଏଷ ଶିଵଃ ପରାଣାଂ ପରମଃ ପରାତ୍ମା॥ ୩୪.
ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଶିବଙ୍କୁ ତୁମେ ପୂଜା କରିଛ। ଏହେ ଶିବ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସର୍ବପରାତ୍ମା।
ଭୃଂଗିଣେତ୍ଯେଵମୁକ୍ତା ସା ହ୍ଯୁଵାଚ କିପିତା ଭୃଶମ୍ ୩୪.
ଭୃଙ୍ଗି ବୋଲି ଡାକିଲେ, ସେ ତେଜରେ ଭରିଯାଇ କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ।
ହଂ ଭୃଂଗିନ୍ପକ୍ଷପାତିତ୍ଵାଦ୍ଯଦୁକ୍ତଂ ଵଚନଂ ମମ ୩୪.
ହଁ, ଭୃଙ୍ଗି, ତୁମର ପକ୍ଷପାତ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଭାବରେ ମୋତେ କହିଛ।
ଅହଂ ଶିଵାତ୍ମିକା ମୂଢ ଶିଵୋ ନିତ୍ଯଂ ମଯି ସ୍ଥିତଃ ୩୪.
ମୂର୍ଖ, ମୁଁ ଶିବ ତତ୍ତ୍ୱର ଅଂଶ। ଶିବ ସଦା ମୋ ଭିତରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତଂ ଚ ଵାକ୍ଯଂ ଶୁଭଦଂ ପାର୍ଵତ୍ଯା ଭୃଂଗିଣା ତଦା ୩୪.
ତାପରେ ପାର୍ବତୀ ଓ ଭୃଙ୍ଗି ସେ ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଲେ।
ପୁତୁର୍ଯଜ୍ଞେ ଚ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଶିଵନିଂଦା ତ୍ଵଯା ଶ୍ରୁତା ୩୪.
ପୁଅ, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମେ ଶିବଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଶୁଣିଥିଲ।
ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନନ୍ଵଂଗି ହ୍ଯଧୁନା କିଂ କୃତଂ ତ୍ଵଯା ୩୪.୧୦୬ କଥଂ ଵା ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠାଜ୍ଜାତା ସେ ଵରଵର୍ଣିନି ୩୪.
ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ ଏଯାଁ ଅପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ କମଳାଙ୍ଗି, ତୁମେ କଣ କରିଛ? ଏବଂ, ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ କିପରି ଜନ୍ମ ନେଲ? ହେ ଉତ୍ତମବର୍ଣ୍ଣା।
ସପ୍ରେମା ଚ ଶିଵେ ଭକ୍ତିସ୍ତଵ ନାସ୍ତୀହ ସଂପ୍ରାତମ୍ ୩୪.
ଏ ସମୟରେ ତୁମର ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରେମଭରା ଭକ୍ତି ନାହିଁ।
ଶିଵାତ୍ପରତରଂ ନାନ୍ଯତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଦ୍ଯତେ ୩୪.
ତିନି ଲୋକରେ ଶିବଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ।
ଭକ୍ତାସି ତ୍ଵଂ ମହାଦେଵି ମହାଭାଗ୍ଯଵତାଂ ଵରେ ୩୪.
ତୁମେ ଭକ୍ତା, ହେ ମହାଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।