ପ୍ରାସଂଗିକତଯା ମାଘେ କୃତଂ ଲିଂଗାର୍ଚନଂ ତ୍ଵଯା ଶିଵରାତ୍ର୍ଯାଂ ପ୍ରସଂଗେନ କୃତମର୍ଚନମେଵ ଚ॥ ୩୩.
ମାଘ ମାସରେ ତୁମେ ଯେ ଅପେକ୍ଷାକ୍ରମେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିଥିଲ, ଏବଂ ଶିବରାତ୍ରିରେ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଯେ ପୂଜା କରିଥିଲ, ସେଥିରେ—
କୋଲଂ ନିରୀକ୍ଷମାଣେନ ବିଲ୍ଵପତ୍ରାଣି ଚୈଵ ହି ଲିଂଗସ୍ଯ ମସ୍ତକେ ତାନି ତେନ ତ୍ଵଂ ସୁକୃତୀ ପ୍ରଭୋ॥ ୩୩.
କୋଳା ଫଳ ଓ ବିଳ୍ୱ ପତ୍ର ଦେଖି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଲିଙ୍ଗର ଶିର ଉପରେ ରଖିଥିଲ; ଏହି କାରଣରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ପୁଣ୍ୟବାନ ହେଲେ।
ତତଶ୍ଚ ଜାଗରୋ ଜାତୋ ମହାନ୍ଵୃକ୍ଷୋପରି ଧ୍ରୁଵମ୍ ୩୩.
ତାପରେ, ଏକ ବଡ଼ ଗଛ ଉପରେ ନିଶା ଜାଗରଣ ହେଲା।
ଛଲେନୈଵ ମହାଭାଗ କୋଲସଂଦର୍ଶନେନ ହି ୩୩.
ଏହା ସବୁ ଚତୁରତା ଦ୍ୱାରା, କୋଳା ଫଳ ଦେଖିବା ଉପଲକ୍ଷେ ହେଇଥିଲା।
ତେନୋପଵାସେନ ଚ ଜାଗରେଣ ତୁଷ୍ଟୋ ହ୍ଯସୌ ଦେଵଵରୋ ମହାତ୍ମା ୩୩.
ଏହି ଉପବାସ ଓ ଜାଗରଣ ଦ୍ୱାରା, ମହାତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ତେନ ଵୀରଭଦ୍ରେଣ ଧୀମତା ୩୩.
ଏଭଳି ବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୀରଭଦ୍ର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—
ଗଣାନାଂ ଦେଵତାନାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାମପି ୩୩.
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ,
ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଂଗାନି ତସ୍ଯ ଚାଗ୍ରେ ଗତାନି ଚ ୩୩.
ବୀଣା, ବାଁସୀ ଓ ମୃଦଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧରଗଣାଃ ସର୍ଵେ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ ମହୋତ୍ସଵେନ ମହତା ଆନୀତୋ ଗଂଧମାଦନମ୍॥ ୩୩.
ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ; ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତକୁ ନେଇଯିବାଯାଇଥିଲା।
ଶିଵସାନ୍ନିଧ୍ଯମାଗଚ୍ଚଂଡୋସୌ ତେନ କର୍ମଣା ୩୩.
ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚଣ୍ଡ ଶିବଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ପାଇଲେ।
ପୁଷ୍କସୋଽପି ତଥା ପ୍ରାପ୍ତଃ ପ୍ରସଂଗେନ ସଦାଶିଵମ୍ ୩୩.
ପୁଷ୍କସ ମଧ୍ୟ ସଂଗ ଦ୍ୱାରା ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ପୁଷ୍ପାଦିକଂ ଫଲଂ ଗଂଧଂ ତାଂବୂଲଂ ଭକ୍ଷ୍ଯମୃଦ୍ଧିମତ୍ ୩୩.
ଫୁଲ, ଫଳ, ସୁଗନ୍ଧ, ପାନ ଓ ରସଭରା ଖାଦ୍ୟବସ୍ତୁ,
ଚଂଡେନ ଵୈ ପୁଷ୍କସେନ ସଫଲଂ ତସ୍ଯ ଚାଭଵତ୍ ୩୩.
ଚଣ୍ଡ ଓ ପୁଷ୍କସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏସବୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସଫଳ ହେଲା।
କିଂ ଫଲଂ ତସ୍ଯ ଚୋଦ୍ଦେଶଃ କେନ ଚୈଵ ପୁନା କୃତମ୍ ୩୩.
ଏହାର ଫଳ କଣ, ଏବଂ କାହିଁକି ପୁଣି କରାଯାଇଥିଲା?
ଯଦା ସୃଷ୍ଟଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା ୩୩.
ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କଲେ,
ଦ୍ଵାଦଶ ରାଶଯସ୍ତତ୍ର ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ତଥୈଵ ଚ ୩୩.
ସେଠାରେ ବାରଟି ରାଶି ଓ ଏହିପରି ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଥିଲେ।
ଏଭିଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଚଂଡଂ ଚ ରାଶିଭିରୁଡୁଭିସ୍ତଥା ୩୩.
ଏହି ରାଶି ଓ ଗ୍ରହମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କିଛି—ମଧୁର କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର—ଶାସିତ ହୁଏ।
ଆବ୍ରହ୍ମସ୍ତଂବପର୍ଯଂତଂ ସୃଜତ୍ଯ ଵତି ହଂତି ଚ ୩୩.
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସର ତଣା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ପାଳନ କରନ୍ତି ଓ ସଂହାର କରନ୍ତି।
କାଲୋ ହି ବଲଵାଁଲ୍ଲୋକେ ଏକ ଏଵ ନ ଚାପରଃ ୩୩.
ଏହି ସଂସାରରେ କାଳ ଏକମାତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତାହାଠାରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଆଦୌ କାଲଃ କାଲନାଚ୍ଚ ଲୋକନାଯକନାଯକଃ ୩୩.
ଆରମ୍ଭରେ କାଳ, ତାହାର ବିଭାଗ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ନାୟକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ ହୁଏ।
ସୃଷ୍ଟେର୍ଲଵୋ ହି ସଂଜାତୋ ଲଵାଚ୍ଚ କ୍ଷଣମେଵ ଚ ୩୩.
ସୃଷ୍ଟିର ଏକ ଅଂଶରୁ ଲବ ହୁଏ, ଏବଂ ଏକ ଲବରୁ ଏକ କ୍ଷଣ ହୁଏ।
ନିମିଷାଣାଂ ଚ ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଵୈ ଫଲ ଇତ୍ଯଭିଧୀଯତେ ୩୩.
ଷାଠିଟି ନିମିଷ ମିଶି ଏକ 'ଫଳ' ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପକ୍ଷାଭ୍ଯାଂ ମାସ ଏଵ ସ୍ଯାନ୍ମାସା ଦ୍ଵାଦଶ ଵତ୍ସରଃ ୩୩.
ଦୁଇଟି ପକ୍ଷ ମିଶି ଏକ ମାସ ହୁଏ, ଏବଂ ବାରଟି ମାସ ମିଶି ଏକ ବର୍ଷ ହୁଏ।
ପ୍ରତିପଦ୍ଦିନମାରଭ୍ଯ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯଂତମେଵ ଚ ୩୩.
ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ପୂର୍ଣଚଂଦ୍ରମସୀ ଯା ତୁ ସା ପୂର୍ଣା ଦେଵତାପ୍ରିଯା ୩୩.
ଯେ ରାତି ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖାଯାଏ, ସେହି ରାତି ଦେବତାମାନଙ୍କର ବହୁତ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟୁଟ ଅଟେ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଵାତ୍ତାଦିପିତୄଣାଂ ପ୍ରିଯାତୀଵ ବଭୂଵ ହ ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ଵିଶେଷୋ ଯସ୍ତଂ ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ॥ ୩୩.
ଏହି ରାତି ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଲଗା ବିଶେଷତା ଅଛି—ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସେଥିରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯୋଗାନାଂ ଵା ଵ୍ଯତୀପାତ ଊଡୂନାଂ ଶ୍ରଵଣସ୍ତଥା ୩୩.
ଯେଉଁଠି ଯୋଗ ଘଟେ, ସେଠି ବ୍ୟତୀପାତ ଓ ତାରାମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରବଣ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।
ସଂକ୍ରାଂତଯସ୍ତଥାଜ୍ଞେଯାଃ ପଵିତ୍ରା ଦାନକର୍ମଣି ୩୩.
ସଂକ୍ରାନ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ଦାନ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏହା ଶୁଭ।
ପଞ୍ଚମୀ ନାଗରାଜସ୍ଯ କୁମାରସ୍ଯ ଚ ଷଷ୍ଠିକା ୩୩.
ପଞ୍ଚମୀ ତିଥି ନାଗରାଜଙ୍କର, ଏବଂ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥି କୁମାରଙ୍କର।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଦଶମୀ ଜ୍ଞେଯା ରୁଦ୍ରସ୍ଯୈକାଦଶୀ ତଥା ୩୩.
ଦଶମୀ ତିଥି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏକାଦଶୀ ତିଥି ରୁଦ୍ରଙ୍କର।