ଏତତ୍ତେ ଦର୍ଶିତଂ ତେଜୋ ଦୃଷ୍ଟଂ ଦେଵୈଶ୍ଚ ମାନଵୈଃ
ଏହି ତେଜ ତୁମକୁ ଦେଖାଯାଇଛି, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେଖିଛନ୍ତି ।
ନକ୍ଷତ୍ରେ କୃତ୍ତିକାଖ୍ଯେଽସ୍ମିଂସ୍ତେଜସ୍ତେ ଦୃଶ୍ଯତାଂ ପରମ୍
କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ତୁମର ତେଜ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମସ୍ତୈର୍ଦୁରିତୈର୍ମୁଚ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଜଂତଵଃ
ଏହା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଚକାରୈନଂ ସଖୀଭିଃ ସା ତତୋଂଽବିକା
ତାପରେ ଅମ୍ବିକା ତାଙ୍କ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ ।
ଅରୁଣାଦ୍ରିମଯଂ ଲିଂଗଂ ଚକ୍ରେ ମରକତପ୍ରଭମ୍ 1.3.1.12.
ସେ ଅରୁଣା ପାହାଡ଼ର ଲିଂଗ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ମାରକତ ପରି ଚମକୁଥିଲା ।
ତସ୍ତାର ପରିତୋ ଭୂମିଂ ପଦ୍ମପତ୍ରୈଃ ସପଲ୍ଲଵୈଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖର ଭୂମିକୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ଓ କୁଳିକାରେ ଢାକିଦେଇଥିଲେ ।
ଅର୍ଚଯନ୍ତୀଵ ଶୋଣାଦ୍ରିମଭିତୋ ଦୃଷ୍ଟିକାଂତିଭିଃ
ସେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶୋଣାଦ୍ରିକୁ ପୂଜିଥିବା ପରି ଲାଗିଥିଲେ ।
ପ୍ରସାଦିତା ମାତୃଗଣୈର୍ଗଂଧଦାନଵିଭୂଷଣୈଃ
ମାତୃଗଣ ଗନ୍ଧ ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ସେକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ।
ଵହନ୍ତୀଭିଃ ସୁରସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଵୃତା ମୁନିଵଧୂଯୁତା
ଦେବୀମାନେ ଏହି ଉପହାର ବହି ଆସୁଥିଲେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ନାରୀମାନେ ସହିତ ।
କାଂକ୍ଷନ୍ତୀ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯଂ ଵିଵାହାଗ୍ନିମିଵାଦ୍ରିଜା
ସେ ଶିବସାଯୁଜ୍ୟ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦେବୀ ବିବାହ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଯେପରି ।
ପ୍ରେଷିତା ଶଂଭୁନା ଦେଵାଃ ପରିଵଵ୍ରୁଃ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇ, ଦେବତାମାନେ — ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁମାନେ — ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ।
ସର୍ଵଦିକ୍ପାଲକାଂତାଭିଃ ସମେତା ଶୈଲବାଲିକା
ସମସ୍ତ ଦିଗର ରକ୍ଷକଙ୍କ ପ୍ରିୟାମାନେ ଏକସାଥି ହେଇ, ପାହାଡ଼ର ଜିଅ ତାଁଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅଦ୍ରିନାଥସ୍ଵରୂପସ୍ଯ ଶୀତତ୍ଵମିଵ କୁର୍ଵତୀ
ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କ ଆକୃତିକୁ ଧରି, ସେ ଶୀତଳତା ଆଣିବା ପରି ଲାଗିଲେ।
ଦୁଷ୍କରସ୍ଯୋଦଵାସସ୍ଯ ବୋଧଯନ୍ତୀଵ ସାଧୁତାମ୍
ଏହି କଠିନ ତପସ୍ୟାର ଉତ୍ତମତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ପରି, ସେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
କ୍ରୀଡାମିଵ ପୁରାଭ୍ଯସ୍ତାଂ ତପସାପି ଚ ସଂଗତା 1.3.1.12.
ଯେଉଁଠି ସେ ପୂର୍ବରୁ ଖେଳା କରୁଥିଲେ, ଏବେ ତପସ୍ୟା ସହିତ ଏକତା ହେଇଛି।
ସଂଚିଂତ୍ଯ ଚୋଭଯୋଃ କର୍ତୁଂ ଶୀତଲତ୍ଵଂ ଜଲେ ସ୍ଥିତା
ଉଭୟଙ୍କୁ କିପରି ଶୀତଳତା ଦେବି, ଏହା ଭାବି, ସେ ଜଳରେ ରହିଲେ।
ଆଧିକ୍ଯମଥ ଲୋକସ୍ଯ ଵକ୍ତୁକାମା ସ୍ଵଯଂ ସ୍ଥିତା
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ନିଜର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଦେଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ନିଜେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅଧିଗମ୍ଯ ତପସ୍ତସ୍ଯ ଶାଂତିଂ କର୍ତୁମିଵ ସ୍ଥିତା
ସେ ତପସ୍ୟାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ତାହାର ଶାନ୍ତି ଆଣିବା ପରି ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
କ୍ଷାଲଯଂତୀଵ ଲିଂଗଂ ତଦମଲୈସ୍ତୀର୍ଥଵାରିଭିଃ
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଧୁଇଁ ଦେଉଥିବା ପରି ଲାଗିଲେ।
ଅପୀତକୁଚନାଥେଶଶୋଣାଦ୍ରୀଶ୍ଵରତୁଷ୍ଟଯେ
ଅପିତ କୁଚ ନାଥେଶ ଶୋଣାଦ୍ରୀଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ।
ଅଧଃକୃତାଭ୍ରତଡିତୋ ଜିଗୀଷଂତୀଵ ଚାମରୀଃ
ବାଦଳ ଓ ବିଜୁଳିକୁ ତଳେ ରଖି, ସେ ଚାମରୀ ଝାଲିବା ପରି ଲାଗିଲେ।
ସିଦ୍ଧଚାରଣଗଂଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରଵିରାଜିତମ୍
ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇଛନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାପଦପଥାକାରମଷ୍ଟଦିକ୍ପାଲପୂଜିତମ୍
ଅଷ୍ଟାପଦ ପଥର ଆକୃତିରେ, ଅଷ୍ଟ ଦିଗର ରକ୍ଷକମାନେ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଂଗଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୈସ୍ତୈର୍ଯୁକ୍ତମଷ୍ଟାଂଗବୁଦ୍ଧିଭିଃ
ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଭକ୍ତି ଓ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇଛନ୍ତି।
ଲସତ୍ସୁଵର୍ଣଦୁଵର୍ଣଶାଲାମାଲାସମାସ୍ଥିତମ୍ 1.3.1.12.
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୂପା ଦ୍ୱାର ମାଳାରେ ଚମକୁଥିବା ଶାଳାମାନେ ତାଁଠାରେ ରହିଛନ୍ତି।
ଵୀଣାଵେଣୁମୁଖୈସ୍ତାଲୈଃ ସାଲାପୈରୁପରଂଜିତମ୍
ବୀଣା, ବାଁଶୀ, ମୁଖ ଓ ତାଳର ସ୍ୱର, ହାତ ତାଳିରେ ତାଙ୍କୁ ରଙ୍ଗିନ କରିଛି।
ସେଵିତଵ୍ଯଂ ଦିନେ ଦିଵ୍ଯସମଦର୍ଶଵୃଷଧ୍ଵଜମ୍
ଦିନରେ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ, ସମଦର୍ଶନ ଦେଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ବୃଷଧ୍ୱଜ।
ନିଶାଦିଵସଯୋରେଵଂ ଦର୍ଶଯନ୍ନିଵ ସର୍ଵଦା
ଏଭଳି, ସେ ସଦା ଦିନ ଓ ରାତି ଦୁଇଟିକୁ ଦେଖାଇଥିବା ପରି ଲାଗିଲେ।
ଶକ୍ରଃ ସୁରଗଣୈଃ ସାର୍ଧଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସମାଯଯୌ
ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ଦେବମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ।
ଵ୍ଯୋମଗଂଗାଜଲୋତ୍ସଂଗଶୀତଲୋ ମରୁଦାଵଵୌ
ଉପରକୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଶୀତଳ ହେଇଥିବା ହଳକା ପବନ ବହିଲା।