ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ପର୍ଵତା ଲିଂଗରୂପିଣଃ ୩୧.
ଏମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ରହିବେ।
ଏଵଂ ଵରଂ ଦଦୌ ତେଭ୍ଯଃ ପର୍ଵତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଶାଂକରିଃ ୩୧.
ଏଭଳି ଶଙ୍କର ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ପର୍ବତମାନେ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ତ୍ଵଯା କୃତା ହି ଗିରଯୋ ଲିଂଗରୂପିଣ ଏଵ ତେ ୩୧.
ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଲିଂଗଂ ଶିଵାଲଯଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ୩୧.
ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେବଦେବ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଶିବଙ୍କ ଗୃହ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ନୀଲଂ ମୁକ୍ତା ପ୍ରଵାଲଂ ଚ ଵୈଡୂର୍ଯଂ ଚଂଦ୍ରମେଵ ଚ ୩୧.
ନୀଳମଣି, ମୁକ୍ତା, ପାଗ, ବୈଡୂର୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକାଂତ ମଣି।
ରାଜତଂ ତାମ୍ରମାରଂ ଚ ତଥା ନାଗମଯଂ ପରମ୍ ୩୧.
ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା, ସୁନା ଏବଂ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିସା।
ପଵିତ୍ରାଣ୍ଯେଵ ପୂଜ୍ଯାନି ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାନି ଚ ୩୧.
ଏହି ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏହାମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଐହିକାମୁଷ୍ମିକଂ ସର୍ଵଂ ପୂଜାକର୍ତୁଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି॥ ୩୧.
ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ଏହାମାନେ ସେଠାରେ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ସମସ୍ତ କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଲିଂଗାନାମପି ପୂଜ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ବାଣଲିଂଗଂ ତ୍ଵଯା କଥମ୍ ୩୧.
ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଣଲିଙ୍ଗକୁ ତୁମେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ରେଵାଯାଂ ତୋଯମଧ୍ଯେ ଚ ଦୃଶ୍ଯଂତେ ଦୃଷଦୋ ହି ଯାଃ ୩୧.
ରେବା ନଦୀର ଜଳରେ ସେହି ପାଥର ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାଯାଏ।
ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣମୂଲାଶ୍ଚ କର୍ତଵ୍ଯାଃ ପିଂଡିକୋପରି ସଂସ୍ଥିତାଃ ୩୧.
ସମତଳ ତଳ ଥିବା ଏବଂ ପିଠିକା ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପିଂଡୀଯୁକ୍ତଂ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିନା ଚ ଯଜେଚ୍ଛିଵମ୍ ୩୧.
ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପିଠିକା ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପଂଚାକ୍ଷରୀ ଯସ୍ଯ ମୁଖେ ସ୍ଥିତା ସଦା ଚେତୋନିଵୃତ୍ତିଃ ଶିଵଚିଂତନେ ଚ ୩୧.
ଯାହାଙ୍କର ମୁଁହରେ ସଦା ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ରହିଥାଏ, ସେମାନଙ୍କର ମନ ଅନ୍ୟ କଥାରୁ ହଟି ଶିବ ଚିନ୍ତନରେ ଲାଗିଯାଏ।
ଏଵଂ ତେ ଶିଵଧର୍ମାଶ୍ଚ କଥିତାସ୍ତେନ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ ୩୨.
ଏଭଳି ଶିବଙ୍କର ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମକୁ କହାଯାଇଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଅନେକାଗମସଂଵୀତା ଯଥାତତ୍ତ୍ଵମୁଦାହୃତାଃ ୩୨.
ଏହି ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ବହୁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି ରହିଛି, ସେପରି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ଧର୍ମା ନାନାଵିଧାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ନଂଦିନଂ ପ୍ରତି ଵୈ ତଦା॥ ୩୨.
ସେ ସମୟରେ ନନ୍ଦିଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧର୍ମ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା।
ଶ୍ରୁତଂ କୁମାରଚରିତମଵିଶେଷଂ ସୁମଂଗଲମ୍ ୩୨.
କୁମାରଙ୍କର ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ଚରିତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣାଯାଇଛି।
ଶ୍ଵେତସ୍ଯ ରାଜସିଂହସ୍ଯ ଚରିତଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ ୩୨.
ଶ୍ୱେତ ରାଜସିଂହଙ୍କର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଚରିତ୍ର କଥା କୁହାଯାଇଛି।
ତେ ଭକ୍ତାସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନୋ ଜ୍ଞାନିନସ୍ତେ ଚ କର୍ମିଣଃ ୩୨.
ସେମାନେ ଭକ୍ତ, ମହାତ୍ମା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ।
ତସ୍ମାତ୍ପୃଚ୍ଛାମହେ ସର୍ଵେ ଚରିତଂ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ୩୨.
ତେଣୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଶଙ୍କରଙ୍କର ଚରିତ୍ର କଥା ମଧ୍ୟ ପଚାରୁଛୁ।
ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ତେଷାଂ ମୁନୀନାଂ ଲୋମଶୋଽବ୍ରଵୀତ୍॥ ୩୨.
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁନି ଲୋମଶ କହିଲେ।
ଆକର୍ଣ୍ଯତାଂ ମହାଭାଗାଶ୍ଚରିତଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ ମତିର୍ଦ୍ଧିର୍ମେ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଶ୍ଵେତସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ॥ ୩୨.
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ଏହି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚରିତ୍ର ଶୁଣ, ମୋର ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଶ୍ୱେତ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଉନ୍ମୁଖ ହୋଇଛି।
ପୃଥିଵୀଂ ପାଲଯାମାସ ପ୍ରଜା ଧର୍ମେଣ ପାଲଯନ୍ ୩୨.
ସେ ଧରମରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ଏଇ ପୃଥିବୀର ଶାସନ କରିଥିଲେ।
ରାଜ୍ଯଂ ଶଶାସାଥ ସ ଶକ୍ତିତୋ ନୃପୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ତଦା ଚୈଵ ସମର୍ଚଯତ୍ସଦା ୩୨.
ସେ ରାଜା ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ରାଜ୍ୟ ଚାଳାଇଥିଲେ ଏବଂ ସଦା ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଆଯୁସ୍ତସ୍ଯ ପରିକ୍ଷୀଣମର୍ଚତଃ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ୩୨.
ସେ ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିନେଦିନେ କମିଯାଉଥିଲା।
ଵାଣୀ ଶିଵକଥାଯୁକ୍ତା ପରମାଶ୍ଚର୍ଯସଂଯୁତା ୩୨.
ତାଙ୍କର କଥାବାର୍ତ୍ତା ଶିବଙ୍କ ଗଳ୍ପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିଲା।
ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ନ ବାଧଂତେ ତଥା ଚୋପଦ୍ରଵାସ୍ତ୍ଵମୀ ୩୨.
ସେଇ ରାଜାଙ୍କୁ କୌଣସି ଦୁଃଖ ବା ବିପଦ କେବେ ଛୁଇଁପାରିନଥିଲା।
ଅକୃଷ୍ଟପଚ୍ଯୌଷଧଯସ୍ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋଽଭଵନ୍ଭୁଵି ୩୨.
ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଦେଶରେ ଚାଷ ଓ ଔଷଧି ଅପ୍ରକୃତ ଭାବେ ଅପେକ୍ଷା ବିନା ଉଗୁଥିଲା।
ନ ପୁତ୍ରମରଣେ ଦୁଃଖଂ ନାପମାନଂ ନ ମାରକାଃ ୩୨.
ସେଠାରେ ପୁଅ ମୃତ୍ୟୁରେ କେବେ ଦୁଃଖ ହେଉନଥିଲା, କେବେ ଅପମାନ ନଥିଲା, ଏବଂ କେବେ ମହାମାରୀ ହେଉନଥିଲା।
ଏଵଂ ବହୁତରଃ କାଲସ୍ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ମହାତ୍ମନଃ ୩୨.
ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁ ଦିନ କଟିଗଲା।