ଶବ୍ଦାଚ୍ଛବ୍ଦଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତେତ ନିଃଶବ୍ଦଂ ଜ୍ଞାନମେଵ ଚ ୩୧.
ଶବ୍ଦରୁ ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ନିରବତାରୁ କେବଳ ଜ୍ଞାନ ଆସେ।
ଅକ୍ଷରଂ ବ୍ରହ୍ମପରମଂ ଶବ୍ଦୋ ଵୈ ହ୍ଯରାତ୍ମକଃ ୩୧.
ଅକ୍ଷୟ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ନିର୍ବିକାର ଓ ନିର୍ବିଶେଷ; ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ଅନାତ୍ମା।
ପ୍ରତିପାଦ୍ଯଂ ହି ଯତ୍କିଂଚିଚ୍ଛବ୍ଦେନୈଵ ଵିନା କଥମ୍ ୩୧.
ଯାହାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ହେଉଛି, ଶବ୍ଦ ବିନା କିପରି କୁହାଯିବ?
ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ପରମାର୍ଧଯୁତଂ ଵଚଃ ୩୧.
ଏବେ ମନ ଲଗାଇ ଶୁଣ, ଏହି ଉଚ୍ଚତମ ସତ୍ୟର କଥା।
ଜ୍ଞାନପ୍ରଵାଦିନଃ ସର୍ଵ ଋଷଯୋ ଵୀତକଲ୍ମଷାଃ ୩୧.
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନର ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ।
ଜ୍ଞାନଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଜ୍ଞାନଗମ୍ଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଚ ପରିଗୀଯତେ ୩୧.
ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞେୟ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ଯାହା, ଏହାକୁ ଜାଣି ସମ୍ମାନ କରାଯାଏ।
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ସମାସେନ କଥଯାମି ନିବୋଧ ମେ ୩୧.
ଏହି ସମସ୍ତ କଥାକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଯଥା ଭ୍ରମରିକାଦୃଷ୍ଟା ଭ୍ରମ୍ଯତେ ଚ ମହୀ ଯମ ୩୧.
ଯେପରି ବୃମ୍ବଣ କରୁଥିବା ମଧୁମକ୍ଷୀ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପୃଥିବୀ ଘୂରୁଥିବା ପ୍ରତୀତି ହୁଏ,
ତସ୍ମାଦ୍ଵିମୃଶ୍ଯ ତେନୈଵ ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଃ ଶ୍ରଵଣେନ ଚ ୩୧.
ସେହିପରି, ଚିନ୍ତା ଓ ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର।
ନିର୍ଦ୍ଧାର୍ଯ ଚାତ୍ମନାତ୍ମାନଂ ସୁଖଂ ବଂଧାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ୩୧.
ନିଜ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ବୁଝିଲେ, ବନ୍ଧନରୁ ସୁଖରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ମାଯାମଯୋଽଯଂ ସଂସାରୋ ମମତାଲକ୍ଷଣୋ ମହାନ୍ ୩୧.
ଏହି ସଂସାର ମାୟାମୟ, ବଡ଼ ଏବଂ 'ମୋର' ଭାବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
କୋଽହଂ କସ୍ତ୍ଵଂ କୁତଶ୍ଚାନ୍ଯେ ମହାମାଯାଵଲଂବିନଃ ୩୧.
ମୁଁ କିଏ? ତୁମେ କିଏ? ଅନ୍ୟମାନେ କେଉଁଠାରୁ? ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ମାୟାରେ ଭରସା କରିଛନ୍ତି।
ନିଷ୍ଫଲୋଽଯଂ ନିରାଭାସୋ ନିଃସାରୋ ଧୂମଡଂବରଃ ୩୧.
ଏହା ଅଫଳ, ଦେଖାଯାଉନଥିବା, ଅର୍ଥହୀନ ଏବଂ କେବଳ ଧୂଆଁ ଓ ଦେଖାଦେଖି।
ଏଵଂ ପ୍ରଚୋଦିତସ୍ତେନ ଶଂଭୁନା ପ୍ରେତରାଟ୍ସ୍ଵଯମ୍ ୩୧.
ଏପରି ଭାବେ ଶିବଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ, ପିତୃପତି ନିଜେ କଥା କହିଲେ।
କର୍ମ୍ମଣାଂ ହି ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଶାସ୍ତା କର୍ମାନୁସାରତଃ ୩୧.
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଶାସନ ହୁଏ।
ହତ୍ଵା ତୁ ତାରକଂ ଯୁଦ୍ଧେ କୁମାରେଣ ମହାତ୍ମନା ୩୧.
ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାତ୍ମା କୁମାର ତାରକାକୁ ବଧ କଲେ।
ହତେ ତୁ ତାରକେ ଦୈତ୍ଯେ ହିମଵନ୍ପ୍ରମୁଖାଦ୍ରଯଃ ୩୧.
ତାରକା ଦାନବ ହତ ହେବା ପରେ, ହିମବନ୍ ସହିତ ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନେ—
ନମଃ କଲ୍ଯାଣରୂପାଯ ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵମଂଗଲ ୩୧.
ଶୁଭ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରିଥିବା ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଵରୀଷ୍ଠାଃ ଶ୍ଵପଚା ଯେନ କୃତା ଵୈ ଦର୍ଶନାତ୍ତ୍ଵଯା ୩୧.
ତୁମ ଦର୍ଶନରେ ଅତି ନିମ୍ନ ଓ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ନମସ୍ତେ ପାର୍ଵତୀପୁତ୍ର ଶଂକରାତ୍ମଜ ତେ ନମଃ ୩୧.
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ନନ୍ଦନ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋସ୍ତୁ ତେ ଦେଵଵରୈଃ ସୁପୂଜ୍ଯ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ଜ୍ଞାନଵିଦାଂ ଵରିଷ୍ଠ ୩୧.
ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତୋ ଗିରିଭିଃ କାର୍ତ୍ତିକେଯୋ ହ୍ଯୁମାସୁତଃ ୩୧.
ଏଭଳି ପର୍ବତମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ପରେ, ଉମାଙ୍କ ପୁଅ କାର୍ତ୍ତିକେୟ—
ଭୋଭୋ ଗିରିଵରା ଯୂଯଂ ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ମଦ୍ଵଚୋଽଧୁନା ୩୧.
ହେ ମହାନ ପର୍ବତମାନେ, ଏବେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଭଵତ୍ସ୍ଵେଵ ହି ଵର୍ତ୍ତତେ ଦୃଷଦୋ ଯତ୍ନସେଵିତାଃ ୩୧.
ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚୟ ଦୁର୍ଲଭ ପଥର ମିଳେ, ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟାରେ ପାଇଥାନ୍ତି।
ପର୍ଵତୀଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଭଵିଷ୍ଯଂତି ନ ଚାନ୍ଯଥା ୩୧.
ପର୍ବତସମୂହ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ ତୀର୍ଥମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ, ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।
ଅଯନାନି ଵିଚିତ୍ରାଣି ଶୋଭନାନି ମହାଂତି ଚ ୩୧.
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶୋଭାପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ପଥ ହେବ।
ଯୋଽଯଂ ମାତାମହୋ ମେଽଦ୍ଯ ହିମଵାନ୍ପର୍ଵତୋତ୍ତମଃ ୩୧.
ଏହି ହିମବନ୍, ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଜି ମୋର ମାମା।
ମେରୁଶ୍ଚ ଗିରିରାଜୋଽଯମାଶ୍ରଯୋ ହି ଭଵିଷ୍ଯତି ୩୧.
ଏହି ପର୍ବତରାଜ ମେରୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ହେବ।
ଲିଂଗରୂପୋ ହି ଭଗଵାନ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ଚାନ୍ଯଥା ୩୧.
ଭଗବାନ ନିଶ୍ଚୟ ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ଧାରଣ କରିବେ, ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।
ମାଲ୍ଯଵାନ୍ମଲଯୋ ଵିନ୍ଧ୍ଯସ୍ତଥାସୌ ଗଂଧମାଦନଃ ୩୧.
ମାଲ୍ୟବାନ୍, ମଲୟ, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ଏବଂ ଗନ୍ଧମାଦନ—