ଏତଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ଜ୍ଞାନଵିଦୋ ଵଦଂତି ସର୍ଵାତ୍ମଭାଵେନ ନିରୀକ୍ଷଯଂତି ୩୧.
ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହିକୁ ଜ୍ଞାନ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମାର ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି।
ଅତୀତ୍ଯ ସଂସାରମନାଦିମୂଲଂ ମାଯାମଯଂ ମାଯଯା ଦୁର୍ଵିଚାର୍ଯମ୍ ୩୧.
ଯେଉଁ ସଂସାରର ମୂଳ ଆଦିହୀନ, ମାୟାରେ ଗଠିତ, ମାୟା ଦ୍ୱାରା ବୁଝିବାକୁ କଠିନ, ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି।
ସଂସୃତିଃ କଲ୍ପନାମୂଲଂ କଲ୍ପନା ହ୍ଯମୃତୋପମା ୩୧.
ସଂସାରର ମୂଳ କଳ୍ପନା, ଏହି କଳ୍ପନା ଅମୃତ ସମାନ।
ଶୁକ୍ତ୍ଯାଂ ରଜତବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ରଜ୍ଜୁବୁଦ୍ଧିର୍ଯର୍ଥୋରଣେ ୩୧.
ଶୁକ୍ତିରେ ଚାନ୍ଦି ବୋଧ, ରସିରେ ସାପ ବୋଧ, ଏହା ଭ୍ରାନ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ସିଦ୍ଧିଃ ସ୍ଵଚ୍ଛଂଦଵର୍ତ୍ତିତ୍ଵଂ ପାରତଂତ୍ର୍ଯଂ ହି ଵୈ ମୃଷା ୩୧.
ସଫଳତା, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କାମ କରିବା, ଅନ୍ୟର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା — ଏସବୁ ମିଥ୍ୟା।
ଏକୋ ହ୍ଯାତ୍ମା ଵିଦିତ୍ଵାଥ ନିର୍ମମୋ ନିରଵଗ୍ରହଃ ୩୧.
ଏକମାତ୍ର ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣିଲେ, ମମତା ଓ ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ି ଯାଆଯାଏ।
ଶଶଵିଷାଣମେଵୈତଜ୍ତ୍ରାନଂ ସଂସାର ଏଵ ଚ ୩୧.
ଏହି ରକ୍ଷା ଓ ସଂସାର ଖରାଗୋଷ ଶିଙ୍ଗ ଭଳି ଅସତ୍ୟ।
ମମତାଂ ଚ ନିରାକୃତ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ତୁକାମାଃ ପରଂ ପଦମ୍ ୩୧.
ମମତାକୁ ଛାଡ଼ି, ଯେମାନେ ପରମ ପଦ ପାଇବାକୁ ଚାହାନ୍ତି।
ଯୈସ୍ତ୍ଯକ୍ତୋ ମମତାଭାଵୋ ଲୋଭକୋପୌ ନିରାକୃତୌ ୩୧.
ଯେଉଁମାନେ 'ମୋର' ଭାବକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି, ଲୋଭ ଓ କ୍ରୋଧକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି,
ଯାଵତ୍କାମଶ୍ଚ ଲୋଭଶ୍ଚ ରାଗଦ୍ଵେଷୌ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ ୩୧.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସା ଓ ଲୋଭ, ରାଗ ଓ ଦ୍ୱେଷ ରହିଛି,
ଶବ୍ଦାଚ୍ଛବ୍ଦଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତେତ ନିଃଶବ୍ଦଂ ଜ୍ଞାନମେଵ ଚ ୩୧.
ଶବ୍ଦରୁ ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ନିରବତାରୁ କେବଳ ଜ୍ଞାନ ଆସେ।
ଅକ୍ଷରଂ ବ୍ରହ୍ମପରମଂ ଶବ୍ଦୋ ଵୈ ହ୍ଯରାତ୍ମକଃ ୩୧.
ଅକ୍ଷୟ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ନିର୍ବିକାର ଓ ନିର୍ବିଶେଷ; ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ଅନାତ୍ମା।
ପ୍ରତିପାଦ୍ଯଂ ହି ଯତ୍କିଂଚିଚ୍ଛବ୍ଦେନୈଵ ଵିନା କଥମ୍ ୩୧.
ଯାହାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ହେଉଛି, ଶବ୍ଦ ବିନା କିପରି କୁହାଯିବ?
ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ପରମାର୍ଧଯୁତଂ ଵଚଃ ୩୧.
ଏବେ ମନ ଲଗାଇ ଶୁଣ, ଏହି ଉଚ୍ଚତମ ସତ୍ୟର କଥା।
ଜ୍ଞାନପ୍ରଵାଦିନଃ ସର୍ଵ ଋଷଯୋ ଵୀତକଲ୍ମଷାଃ ୩୧.
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନର ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ।
ଜ୍ଞାନଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଜ୍ଞାନଗମ୍ଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଚ ପରିଗୀଯତେ ୩୧.
ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞେୟ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ଯାହା, ଏହାକୁ ଜାଣି ସମ୍ମାନ କରାଯାଏ।
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ସମାସେନ କଥଯାମି ନିବୋଧ ମେ ୩୧.
ଏହି ସମସ୍ତ କଥାକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଯଥା ଭ୍ରମରିକାଦୃଷ୍ଟା ଭ୍ରମ୍ଯତେ ଚ ମହୀ ଯମ ୩୧.
ଯେପରି ବୃମ୍ବଣ କରୁଥିବା ମଧୁମକ୍ଷୀ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପୃଥିବୀ ଘୂରୁଥିବା ପ୍ରତୀତି ହୁଏ,
ତସ୍ମାଦ୍ଵିମୃଶ୍ଯ ତେନୈଵ ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଃ ଶ୍ରଵଣେନ ଚ ୩୧.
ସେହିପରି, ଚିନ୍ତା ଓ ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର।
ନିର୍ଦ୍ଧାର୍ଯ ଚାତ୍ମନାତ୍ମାନଂ ସୁଖଂ ବଂଧାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ୩୧.
ନିଜ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ବୁଝିଲେ, ବନ୍ଧନରୁ ସୁଖରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ମାଯାମଯୋଽଯଂ ସଂସାରୋ ମମତାଲକ୍ଷଣୋ ମହାନ୍ ୩୧.
ଏହି ସଂସାର ମାୟାମୟ, ବଡ଼ ଏବଂ 'ମୋର' ଭାବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
କୋଽହଂ କସ୍ତ୍ଵଂ କୁତଶ୍ଚାନ୍ଯେ ମହାମାଯାଵଲଂବିନଃ ୩୧.
ମୁଁ କିଏ? ତୁମେ କିଏ? ଅନ୍ୟମାନେ କେଉଁଠାରୁ? ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ମାୟାରେ ଭରସା କରିଛନ୍ତି।
ନିଷ୍ଫଲୋଽଯଂ ନିରାଭାସୋ ନିଃସାରୋ ଧୂମଡଂବରଃ ୩୧.
ଏହା ଅଫଳ, ଦେଖାଯାଉନଥିବା, ଅର୍ଥହୀନ ଏବଂ କେବଳ ଧୂଆଁ ଓ ଦେଖାଦେଖି।
ଏଵଂ ପ୍ରଚୋଦିତସ୍ତେନ ଶଂଭୁନା ପ୍ରେତରାଟ୍ସ୍ଵଯମ୍ ୩୧.
ଏପରି ଭାବେ ଶିବଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ, ପିତୃପତି ନିଜେ କଥା କହିଲେ।
କର୍ମ୍ମଣାଂ ହି ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଶାସ୍ତା କର୍ମାନୁସାରତଃ ୩୧.
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଶାସନ ହୁଏ।
ହତ୍ଵା ତୁ ତାରକଂ ଯୁଦ୍ଧେ କୁମାରେଣ ମହାତ୍ମନା ୩୧.
ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାତ୍ମା କୁମାର ତାରକାକୁ ବଧ କଲେ।
ହତେ ତୁ ତାରକେ ଦୈତ୍ଯେ ହିମଵନ୍ପ୍ରମୁଖାଦ୍ରଯଃ ୩୧.
ତାରକା ଦାନବ ହତ ହେବା ପରେ, ହିମବନ୍ ସହିତ ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନେ—
ନମଃ କଲ୍ଯାଣରୂପାଯ ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵମଂଗଲ ୩୧.
ଶୁଭ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରିଥିବା ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଵରୀଷ୍ଠାଃ ଶ୍ଵପଚା ଯେନ କୃତା ଵୈ ଦର୍ଶନାତ୍ତ୍ଵଯା ୩୧.
ତୁମ ଦର୍ଶନରେ ଅତି ନିମ୍ନ ଓ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ନମସ୍ତେ ପାର୍ଵତୀପୁତ୍ର ଶଂକରାତ୍ମଜ ତେ ନମଃ ୩୧.
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ନନ୍ଦନ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।