ଅକରୋନ୍ମଯ୍ଯଵିଶ୍ଵାସଂ ଲିଂଗରୂପେ ଗଲେ ସ୍ଥିତେ
ମୋ ଗଳାରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଆକୃତିରେ ସେ ମୋପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରସା କଲେ।
ମାମେଵାଭ୍ଯର୍ଚଯନ୍ଧ୍ଯାଯନ୍ଗଣନାଥତ୍ଵମାଵସନ୍
ମୋତେ ପୂଜା ଓ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଗଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଲାଗିଲେ।
ଚିରଂ ମଲ୍ଲିଂଗଧୃଗ୍ଯସ୍ମାତ୍ସିଦ୍ଧିରସ୍ଯାପି ଦେଵ୍ଯତଃ
ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ମଲ୍ଲିଂଗକୁ ଧରିଥିବାରୁ, ତାଙ୍କର ସିଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଇଛି ।
ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସଦା ଭକ୍ତୈସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵୈ ମୁକ୍ତିକାଂକ୍ଷିଭିଃ
ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଭକ୍ତମାନେ ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ନ ତାଦୃଶଂ ଫଲଂ ଦତ୍ତେ ଵଜ୍ରଵତ୍ତଂ ନିହଂତି ଚ 1.3.1.12.
ଏହା ଏପରି ଫଳ ଦେଇନାହିଁ; ବଜ୍ର ପରି, ଏହା ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ ।
ସଫଲା ନଯନାଵାପ୍ତିଃ ସର୍ଵଦୋଷଵିନାଶନାତ୍
ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରାପ୍ତି ଫଳଦାୟକ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ।
ତ୍ଵାମପୀତକୁଚାଂ ଚକ୍ରେ ଵତ୍ସଲାଂ ଭକ୍ତରକ୍ଷିଣୀମ୍
ସେ ତୁମକୁ, ଅପୀତକୁଚା, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ସ্নେହମୟ ଏବଂ ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାଭିଧାନେନ ଭଵାପୀତକୁଚାଭିଧା
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାମରେ, ତୁମକୁ ଭବଅପୀତକୁଚା ବୋଲି ଡାକାଯାଏ ।
ଭଜ ମାଂ କରୁଣାମୂର୍ତିରପୀତକୁଚନାଯିକା
ମୋତେ ପୂଜିବା, କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି ଅପୀତକୁଚାନାୟିକା ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରାର୍ଥିତଵତୀ ପ୍ରୋଵାଚ ଚ ତମଂବିକା
ସେ ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅମ୍ବିକା ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ।
ଏତତ୍ତେ ଦର୍ଶିତଂ ତେଜୋ ଦୃଷ୍ଟଂ ଦେଵୈଶ୍ଚ ମାନଵୈଃ
ଏହି ତେଜ ତୁମକୁ ଦେଖାଯାଇଛି, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେଖିଛନ୍ତି ।
ନକ୍ଷତ୍ରେ କୃତ୍ତିକାଖ୍ଯେଽସ୍ମିଂସ୍ତେଜସ୍ତେ ଦୃଶ୍ଯତାଂ ପରମ୍
କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ତୁମର ତେଜ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମସ୍ତୈର୍ଦୁରିତୈର୍ମୁଚ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଜଂତଵଃ
ଏହା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଚକାରୈନଂ ସଖୀଭିଃ ସା ତତୋଂଽବିକା
ତାପରେ ଅମ୍ବିକା ତାଙ୍କ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ ।
ଅରୁଣାଦ୍ରିମଯଂ ଲିଂଗଂ ଚକ୍ରେ ମରକତପ୍ରଭମ୍ 1.3.1.12.
ସେ ଅରୁଣା ପାହାଡ଼ର ଲିଂଗ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ମାରକତ ପରି ଚମକୁଥିଲା ।
ତସ୍ତାର ପରିତୋ ଭୂମିଂ ପଦ୍ମପତ୍ରୈଃ ସପଲ୍ଲଵୈଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖର ଭୂମିକୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ଓ କୁଳିକାରେ ଢାକିଦେଇଥିଲେ ।
ଅର୍ଚଯନ୍ତୀଵ ଶୋଣାଦ୍ରିମଭିତୋ ଦୃଷ୍ଟିକାଂତିଭିଃ
ସେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶୋଣାଦ୍ରିକୁ ପୂଜିଥିବା ପରି ଲାଗିଥିଲେ ।
ପ୍ରସାଦିତା ମାତୃଗଣୈର୍ଗଂଧଦାନଵିଭୂଷଣୈଃ
ମାତୃଗଣ ଗନ୍ଧ ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ସେକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ।
ଵହନ୍ତୀଭିଃ ସୁରସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଵୃତା ମୁନିଵଧୂଯୁତା
ଦେବୀମାନେ ଏହି ଉପହାର ବହି ଆସୁଥିଲେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ନାରୀମାନେ ସହିତ ।
କାଂକ୍ଷନ୍ତୀ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯଂ ଵିଵାହାଗ୍ନିମିଵାଦ୍ରିଜା
ସେ ଶିବସାଯୁଜ୍ୟ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦେବୀ ବିବାହ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଯେପରି ।
ପ୍ରେଷିତା ଶଂଭୁନା ଦେଵାଃ ପରିଵଵ୍ରୁଃ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇ, ଦେବତାମାନେ — ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁମାନେ — ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ।
ସର୍ଵଦିକ୍ପାଲକାଂତାଭିଃ ସମେତା ଶୈଲବାଲିକା
ସମସ୍ତ ଦିଗର ରକ୍ଷକଙ୍କ ପ୍ରିୟାମାନେ ଏକସାଥି ହେଇ, ପାହାଡ଼ର ଜିଅ ତାଁଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅଦ୍ରିନାଥସ୍ଵରୂପସ୍ଯ ଶୀତତ୍ଵମିଵ କୁର୍ଵତୀ
ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କ ଆକୃତିକୁ ଧରି, ସେ ଶୀତଳତା ଆଣିବା ପରି ଲାଗିଲେ।
ଦୁଷ୍କରସ୍ଯୋଦଵାସସ୍ଯ ବୋଧଯନ୍ତୀଵ ସାଧୁତାମ୍
ଏହି କଠିନ ତପସ୍ୟାର ଉତ୍ତମତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ପରି, ସେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
କ୍ରୀଡାମିଵ ପୁରାଭ୍ଯସ୍ତାଂ ତପସାପି ଚ ସଂଗତା 1.3.1.12.
ଯେଉଁଠି ସେ ପୂର୍ବରୁ ଖେଳା କରୁଥିଲେ, ଏବେ ତପସ୍ୟା ସହିତ ଏକତା ହେଇଛି।
ସଂଚିଂତ୍ଯ ଚୋଭଯୋଃ କର୍ତୁଂ ଶୀତଲତ୍ଵଂ ଜଲେ ସ୍ଥିତା
ଉଭୟଙ୍କୁ କିପରି ଶୀତଳତା ଦେବି, ଏହା ଭାବି, ସେ ଜଳରେ ରହିଲେ।
ଆଧିକ୍ଯମଥ ଲୋକସ୍ଯ ଵକ୍ତୁକାମା ସ୍ଵଯଂ ସ୍ଥିତା
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ନିଜର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଦେଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ନିଜେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅଧିଗମ୍ଯ ତପସ୍ତସ୍ଯ ଶାଂତିଂ କର୍ତୁମିଵ ସ୍ଥିତା
ସେ ତପସ୍ୟାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ତାହାର ଶାନ୍ତି ଆଣିବା ପରି ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
କ୍ଷାଲଯଂତୀଵ ଲିଂଗଂ ତଦମଲୈସ୍ତୀର୍ଥଵାରିଭିଃ
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଧୁଇଁ ଦେଉଥିବା ପରି ଲାଗିଲେ।
ଅପୀତକୁଚନାଥେଶଶୋଣାଦ୍ରୀଶ୍ଵରତୁଷ୍ଟଯେ
ଅପିତ କୁଚ ନାଥେଶ ଶୋଣାଦ୍ରୀଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ।